Foto bij Het meisje in de spiegel

Ik kijk mijn blauwe ogen aan,
Zodra ik mijn reflectie zie.
Een rilling loopt een rondje langs mijn ruggengraat,
Klapperende tanden en een knikkende knie.

M'n blonde haren,
Lopen langs m'n borsten omlaag.
Ik overwon haar altijd,
Maar niet vandaag.

M'n nekharen komen overeind,
Van de stem in mijn hoofd.
Ze wenst me welterusten,
En ik voel me als verdoofd.

Dan merk ik dat ze begint te bewegen,
In m'n ogen, in m'n bloed.
Ze neemt me over,
Terwijl ze me vaarwel doet.

Ze verlaat de kamer,
Na een onheilspellende lach.
En ik zit hier opgesloten,
Tot de allerlaatste dag.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen