‘Harry?’
Het blijft stil aan de andere kant van de telefoon. Ik druk mijn nachtlampje aan en ga rechtop zitten in mijn bed.
‘Harry? Are you okay?’ Vraag ik nu met een bezorgde toon in mijn stem.
Ik hoor een zware ademhaling aan de andere kant van de lijn, maar antwoord krijg ik niet. Ik gooi de dekens van mij af laat mijn benen over de rand van het bed vallen.
‘Harry. Talk to me. I’m getting worried.’
Ik hoor een diepe zucht. We hebben al maanden niet gesproken en ineens belt hij mij wakker om drie uur in de nacht.
‘I miss you.’ Mompelt hij bijna onhoorbaar, een dubbele tong is duidelijk te horen.
Hij heeft gedronken en belt mij in zijn dronken toestand.
‘Harry. Are you drunk?’ Vraag ik zachtjes, met mijn vrije hand wrijf ik in mijn oog.
Hij zucht nog een keer.
‘Yes, I’m drunk. I’m sorry. I shouldn’t have called you.’ Zijn stem klinkt nog heser als anders.
‘It’s okay, Harry. I miss you too.’ Zeg ik, terwijl mijn tanden in mijn onderlip boren.
Ik heb zijn stem gemist en ondanks dat hij me dronken belt, ben ik blij dat hij het doet.
‘I wish I could see you.’
Er vormt een brok in mijn keel. Hij heeft geen idee hoe graag ik hem wil zien. Alleen zijn stem horen zorgt al voor een steek in mijn hart. Ik mis hem zo erg.
‘Me too, Harry.’ Komt er met een schorre stem uit mijn mond.
‘I have to tell you something.’
Ik hoor een deur van slot draaien en een deurklink naar beneden gaan.
‘We’re brining out a new album.’
Ik hoor de deur sluiten. Hij is thuis aangekomen.
‘Don’t you do that every year?’
Zacht gelach vult mijn oren en al snel vormen de bekende kriebels opnieuw in mijn buik.
‘Yes, but after this one we’re taking a break.’
Ik hoor hoe hij de rits van zijn jas opent en hem uitrekt, daarna hoor ik twee keer een plof. Zijn schoenen die de grond raken.
‘A break?’ Vraag ik nieuwsgierig.
‘Yeah, we’re all gonna do our own thing for a while.’ Mompelt hij, een ritmisch gekraak maakt duidelijk dat hij de trap op loopt.
Ik was ondertussen opgestaan van mijn bed en naar de badkamer gelopen.
‘That sounds great Harry.’ Zeg ik zuchtend.
Mijn vrije hand pakt een glas uit het kastje onder mijn gootsteen.
‘What I wanted to tell you was..’ Hij blijft even stil.
Ik draai de kraan open en vul mijn glas met water, terwijl ik afwacht wat hij gaat zeggen.
‘I put your song on the album.’
Mijn adem stokt. Mijn nummer? Ik sluit mijn ogen en haal diep adem.
‘Are you okay with that?’ Vraagt hij, aan zijn stem kan ik horen dat hij zenuwachtig word.
‘Yeah, I guess.’ Mompel ik, waarna ik een slok van mijn water neem.
‘The guys loved it so much and they wanted to use it. You said that I could do with it what I wanted, so..’
‘It’s okay, Harry.’ Zeg ik, hem onderbrekend.
Ik weet wat ik gezegd heb.
‘Lia.’
Ik zucht en sluit mijn ogen. De manier waarop hij mijn naam uitspreekt geeft me kippenvel. Het geeft me de neiging op het volgende vliegtuig naar Engeland te stappen.
‘Yes, Harry?’
Ik doe de lamp van de badkamer uit, sluit de deur en loop met het glas water in mijn handen naar mijn bed.
‘Will you stay on the phone with me till I fall asleep?’
Zijn stem klinkt hoopvol, maar verdrietig.
‘Ofcourse.’ Zeg ik zacht.
Ik zet het glas op mijn nachtkastje en kruip onder mijn deken met de telefoon aan mijn oor.
‘Gemma told me your working on a new album.’ Zegt hij na een paar minuten stilte.
Ik maak een instemmend “hmmhmm” geluid, terwijl ik een gaap probeer te onderdrukken.
‘She said you guys are doing things differently this time.’
Ik kan horen dat hij moeite krijgt met praten en vecht tegen de slaap.
‘Yes we are. We’re brining out two cd’s. One with my songs and one with hers. We’ll still make songs together though.’
Mijn ogen zijn gesloten, het gaat niet lang duren voor ik in slaap val. Ook al wil ik niet. Ik wil met hem blijven praten, zijn stem blijven horen. Als ik nu ophang weet ik niet wanneer ik hem weer zal spreken.
‘Sounds cool. I’ve always wondered what your own songs would sound like.’ Mompelt hij binnensmonds.
‘You’ll sooj find out.’ Zeg ik zacht grinnikend.
‘Lia?’
Opnieuw verlaat er een zucht uit mijn mond.
‘Yes, Harry?’
Ik hoor hem op zijn beurt zuchten, maar hij zegt verder niks.
‘I can’t..’ mompelt hij, bijna in slaap gevallen.
‘You can’t what, Harry?’
Hij zucht weer een keer.
‘I can’t stop thinking of you.’
Mijn hart begint sneller te slaan en mijn ogen gaan wijd open staan.
‘You’re all I can think of Harry. From the moment that I wake up till the moment I fall asleep.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen