Naar aanleiding van deze prompt:

Your OTP are co-workers who cannot stand each other, constantly competing against each other to be the best at their job. Each has been corresponding anonymously with a pen-pal with whom they are both infatuated. Arrangements are made for each to meet their ‘Dear Friend’, but when they arrive at the designated rendezvous, they realize they’ve been corresponding with each other!


Esmée Hale was niet bepaald blij met haar werk bij Palmer Tech. En dan vooral niet met haar baas. Maar ze verdiende grof geld en wilde dat niet laten vallen. Als een vrouw in deze maatschappij had ze echt heel goed. Dan moest ze haar baas maar voor lief nemen.
Af en toe had ze het idee dat hij haar alleen maar irriteerde, omdat hij wist dat ze beter kon. Maar dat wist ze zelf ook wel. Dat hoefde hij haar niet dag in, dag uit te vertellen.
Maar sinds kort ging ze met wat meer plezier naar werk. Op een dag had een ze een mailtje gekregen. Ze wist niet van wie, maar het was een heel lief mailtje geweest. Sindsdien waren zij en de anonieme persoon de hele dag met elkaar aan het praten.
En Esmée kon niet ontkennen dat ze zich misschien wel heel aangetrokken tot diegene voelde. Het was een man, daar was ze wel achter gekomen, maar voor de rest bleef het een beetje daarbij.
Hij had wel verteld wat hij in het dagelijks leven deed, als hij niet aan het werk was. Hij ging vaak een biertje drinken in zijn favoriete bar. Hield van gezinsspelletjes die hij deed met zijn vrienden. Hij hield van uitvinden en was daar dan ook vaak mee bezig. Maar voor de rest wist ze niet veel. En ze wilde zo graag meer weten.
De momenten dat ze weer een berichtje binnen kreeg, hielden haar op de been.

Na een maand kreeg ze ineens een berichtje of ze hem wilde ontmoeten. De man van de mail gesprekken. En dat is het moment waarop Esmée al die tijd had gewacht. Maar tegelijkertijd ook echt nog niet aan wilde denken. Ze vond het spannend. Vooral omdat ze echt nog geen idee het wie het zou kunnen zijn. Het moest iemand van haar werk zijn, dat kon niet anders. Maar het bedrijf was zo groot. Ze wist niet waar ze moest beginnen met zoeken.
Uiteindelijk had ze toch ingestemd en zouden ze elkaar morgenavond in de bar Bad Habits ontmoeten.
De rest van de dag, en de dag erna, was ze in spanning. Werken kwam er nauwelijks van en opnieuw kreeg ze een uitbrander van meneer Palmer.
Esmée snapte nog steeds niet waarom mensen hem mochten. Of waarom hij altijd zo boos deed tegen haar.
Maar nog even en dan was het tijd om even weg te zijn van deze plek en van deze mensen.

Esmée stond een kwartier te vroeg voor de Bad Habits. Ze wist niet zo goed wat ze moest doen en ze haatte wachten. Dus besloot ze naar binnen te gaan. Ze haalde diep adem en liep de drukke bar in. Tot haar ergernis zag ze haar baas aan de bar zitten. Hij was alleen. En toen hij haar zag en verbaasd aankeek, klikte het meteen bij Esmée. Raymond Palmer, haar baas, was diegene met wie ze had zitten mailen.
"Dit meen je niet." zei ze zacht.
Haar baas was opgestaan en liep nu op haar af. Ze stak haar hand op en schudde haar hoofd.
"Is dit een grap ofzo? Ik ga dit niet doen. Dit is.. absurd." zei ze boos, waarna ze zich omdraaide en de bar verliet.

Eigenlijk wilde ze niet meer naar werk. Dit was te gênant voor worden. Ze had al die tijd met haar baas gepraat, zonder dat ze het wist. En nu moest ze hem weer tegen het lijf lopen. Dag in, dag uit.
Toch besloot ze maar te gaan. Ze kon zo snel geen werk vinden bij haar in de buurt. En ja, daar had ze zeker al naar gezocht.
Ze had het geld nodig om haar appartement te betalen. En als ze niet meer naar werk zou gaan. Was dat bijna een onmogelijke taak.
En dus zat Esmée om negen uur stipt weer achter haar bureau.
Rond half elf kwam meneer Palmer binnen. Hij zag er moe uit. Zijn haar zat niet zo netjes als het normaal zat en zijn pak leek even moe als hem zelf. Het zat onder de kreukels.
Kwam dit door haar? Of was er iets anders gebeurd.
"Esmée. Zou je even mee willen komen naar mijn kantoor?" vroeg hij, nadat hij meteen doorliep. Nog steeds bot dus.
Esmée rolde met haar ogen, voordat ze opstond en achter hem aanliep.
De deur stond open, maar Esmée klopte alsnog aan.
"Mag ik binnenkomen?" vroeg ze poeslief. "Want straks krijg ik daar ook nog een standje voor."
Raymond keek haar alleen maar aan.
"Wil je de deur achter je dicht doen?" vroeg hij toen.
Esmée deed de deur in het slot en ging toen tegenover haar baas zitten.
Het was een tijdje stil, voordat Raymond begon met praten.
"Wat er gisteren is gebeurd was misschien niet helemaal de bedoeling."
"Hoe bedoel je?" vroeg Esmée. "Het was niet bedoeling dat je met me praatte via e-mails. Het was niet de bedoeling dat we uiteindelijk uit zouden gaan. Het was niet de bedoeling dat mijn arrogante baas mij aan het lijntje zou houden. Op verschillende manieren, om het nog erger te maken."
"Dat is.. ook nooit mijn bedoeling geweest." gaf hij toen toe.
"Waarom behandel je mij dan als grof vuil, meneer Palmer."
"Ray." zei hij snel. "Noem mij alsjeblieft Ray. En wat betreft mijn arrogante gedrag, misschien ben ik bang voor de competitie die ik in jou zie. Je bent slim. Heel erg slim. En ik denk dat je nog beter kan dan je nu doet. Laat ik voorop stellen dat ik niet wist dat je diegene van de mailtjes was. Dat mailtje was bedoelt voor iemand anders, maar je ging er op in. En toen ben ik ermee doorgegaan. Het was een fijne afleiding."
"Voor mij ook." gromde ze. "Maar toch vind ik niet dat je mij zo kan behandelen omdat jij vind dat ik slim ben. Dat ik meer kan."
"Dat is misschien ook niet de slimste aanpak geweest."
"Joh, zou je denken." zuchtte Esmée.
Hij sloot zijn ogen voor enkele seconden en knikte langzaam.
"Sorry."
Esmée keek hem verbaasd aan. Ze trok een wenkbrauw op.
"Ik had je niet zo moeten behandelen. Ook niet omdat ik wilde dat je meer uit je werk haalde. Ik had het ook gewoon kunnen zeggen."
Esmée knikte.
"Maar wat betreft de mails. Ik wil je nog steeds graag beter leren kennen. Ik ben aan je gehecht geraakt." legde hij uit. "Het was geen grap. En ik heb je niet aan het lijntje gehouden. Het was serieus."
Esmée wist niet helemaal wat ze hiermee moest. Ze aanvaarde zijn excuses, maar het neemt niet weg dat die mailtjes best persoonlijk zijn geworden. Ze had best wel een beetje gevoelens ontwikkeld voor de mysterieuze man.
"En nu?" vroeg ze toen dus maar.
Ray wreef met zijn linkerhand over zijn wang en nam een slokje van zijn water.
"Ik wil het graag proberen. In ieder geval om elkaar te leren kennen." zei hij toen. "Maar ik snap dat het een moeilijke beslissing voor je is. Ik weet het goed gemaakt. Denk er een week over na. Als je dan zoiets hebt van nee, dit ga ik echt niet doen. Dan is dat oké. Dan heb ik er vrede mee. Maar ik hoop dat je er toch voor kiest om het een keer te proberen."

Een week later zat Esmée weer in de Bad Habits bar. Ze had er over nagedacht. Over het gesprek met Ray. Over de mails. Over het feit dat Raymond Palmer haar baas was.
De week na haar gesprek met Ray zag ze dat mensen haar anders aankeken. Het was duidelijk dat er iets tussen hen speelde en dat werd natuurlijk niet heel erg gewaardeerd. Ze besloot haarzelf af te sluiten en werkte hard aan haar opdrachten. Nu dat er geen mails weer kwamen, moest ze zich daar wel op focussen.
Esmée keek op toen de deur van de bar openging en Ray binnen kwam. Hij had niet zijn pak aan, maar een zwart V-hals shirt. Nu pas merkte ze op hoe brede armen hij wel niet had.
Een glimlach ontstond op zijn gezicht toen hij Esmée zag zitten. Duidelijk opgelucht liep hij op haar af en zakte naast haar neer op de barkruk.
"Fijn, dat je toch bent gekomen." zei hij toen.
"Ik heb niks te verliezen." zei ze lachend.
Esmée bestelde een witte wijn en Ray ging voor een biertje. Een tijdje zaten ze zwijgend naast elkaar. Ze kende elkaar immers al een tijdje, maar de dynamiek tussen beide was nooit erg goed geweest.
"Mag ik wat vragen?" vroeg Esmée uiteindelijk. Nadat hij knikte, ging ze verder. "Je hebt mij toen eens verteld dat je hield van uitvinden. Waar ben je dan zoal mee bezig?"
"Oh.." zei hij lachend. "Eigenlijk kan ik dat niet vertellen, maar ik wil wel een uitzondering maken. Sterker nog, misschien kan ik je hulp goed gebruiken."
Esmée draaide een stukje zijn kant op. Legde haar elleboog op de bar, zodat ze op haar hand kon leunen en zo naar hem kon kijken. Hij begon te vertellen over een pak wat hij aan het maken was, waarmee hij zich zo klein als een atoom kon maken en hierdoor mensen zou kunnen redden. Op ontelbaar verschillende manieren. Maar het was al zo vaak gebeurd dat het pak half in de fik vloog, dat hij eigenlijk niet heel goed meer wist wat er nou telkens fout ging.
Esmée zat met een glimlach op haar gezicht te kijken. Deels omdat ze niet geloofde dat hij dit vertelde, deels omdat het zo onmogelijk leek en deels omdat hij zo enthousiast was toen hij het vertelde.
Vooral dat laatste had ze nog nooit bij hem gezien. Hij was altijd zo boos en broeiend. Nooit een glimlach op zijn gezicht. In ieder geval niet bij haar.
"Je bent er wel heel enthousiast over." merkte ze toen ook op.
"Ik wil het niet mijn levenswerk noemen, maar het is wel heel belangrijk voor mij."
"En je wilt mijn hulp?" Esmée lachte zacht.
"Zoals ik al zei. Je bent heel slim. En ik kom er zelf niet uit."
"Oké." zei ze toen.
"Oké, als in ik wil je helpen?" vroeg hij toen verbaasd.
Toen ze knikte, nam hij haar ineens in zijn armen. En op de een of andere manier vond ze dat niet eens erg. Hij was zo groot. En dus voelde het alsof haar hele lichaam in de knuffel werd geduwd.
"Dat was onverwachts." zei ze zachtjes. Ze speelde verlegen met haar handen. Ze had al een tijdje geen vriend of vriendin gehad en daardoor eigenlijk ook lang geen aanhankelijkheid gevoeld.
"Sorry."
Esmée keek verbaasd op.
"Daarvoor hoef je geen sorry te zeggen.. denk ik." lachte ze.
Zijn lach daarop volgend deed haar blozen. Het was een echte, lieve glimlach. Niet een gemaakte; ik ben de baas van Palmer Tech glimlach.

De rest van de avond waren ze in gesprek over van alles en nog wat. Naast haar privéleven, waar ze liever nog niet teveel over kwijt wilde, hadden ze het ook veel over scheikunde. Over Rays avonturen en zijn gedachtes. Hij was zo ontzettend slim en dat vond Esmée best wel aantrekkelijk.
Een week later spraken ze nog een keer af. En in de tussentijd worpen ze elkaar blikken op de werkvloer. Werk werd een stuk makkelijker op deze manier.
Na hun tweede date vlogen de maanden voorbij.
Samen werkte Esmée en Ray aan zijn uitvindingen en ze boekten zoveel vooruitgang, dat Ray bij elke keer meer dingen gingen beloven die ze zou krijgen. Wat ze op haar beurt allemaal af sloeg. Behalve de koffiedate dan. Die wilde ze graag met hem delen.
Esmée kon niet ontkennen dat ze verliefd was geworden op de man. En Ray, die ontkende het al helemaal niet. Op de dag dat ze een jaar samen waren. Precies twee jaar na hun eerste mislukte date, riep hij haar zijn kantoor. Esmée had nog steeds dezelfde baan, maar dat was meer omdat ze dat zelf zo wilde hebben. Ze verdiende toch al genoeg. En om eerlijk te zijn, kreeg ze ook genoeg van Ray.

Esmée opende de deur van zijn kantoor. Hij had zijn pak aan. Een van de vijftien paar die hij bleek te hebben. Ze haar was gegroeid sinds twee jaar geleden, maar het zag er nog steeds fantastisch uit. Zijn project lag op een laag pitje, omdat hij niet het gevoel had dat dat op dit moment nodig was. Niet nu Esmée altijd bij hem was. Maar Esmée wist ook wel dat dat nog wel ging veranderen. Met de daden van Arrow die nu in de spotlight stonden.
Hij lachte nu meer. Naar haar en de rest van zijn personeel. Hij was opgebloeid. Hij was een betere baas geworden.
"Hey schoonheid." zei hij, terwijl Esmée de deur achter haar dicht deed en naar hem toe liep. Ze drukte een kus op zijn lippen en ging toen tegenover hem zitten.
"Hey." zei ze toen.
"Je weet dat we vandaag een jaar samen zijn, toch?" vroeg hij nieuwsgierig. Hij was zo blij met zichzelf, dat hij dat in ieder geval wel had onthouden.
"Ja, dat klopt. Hoezo?" vroeg ze.
"Ik heb natuurlijk meer geregeld. Maar ik wil je iets vragen, iets belangrijks." begon hij.
"Je wilt met me trouwen. En ik zeg alvast nee, nog veel te vroeg." antwoordde Esmée meteen.
Ray schudde lachend zijn hoofd.
"Nee, dat ben ik helemaal met je eens. Dat wilde ik ook zeker niet vragen."
"..Oh." grinnikte Esmée. "Nou, kom maar door dan. Wat is je belangrijke vraag?"
Hij boog voorover over zijn bureau heen en pakte haar handen.
"Ik wil je vragen of je baas wilt worden van dit bedrijf. Samen, met mij natuurlijk."
Hij leek zo zenuwachtig, waardoor Esmée hem verbaasd aankeek.
"Je bent serieus? Echt waar?"
"Echt waar, schat. Ik wil dit bedrijf met je delen. Je betekent nu al zoveel voor mij, Esmée."
"Dan wil ik dat ook, Ray. Ik ben totaal geen leider, maar jij bent toch het gezicht van het bedrijf. Dus dat moet geen probleem zijn."
Ray lachte zachtjes.
"Te zijnentijd zal jij ook op het nieuws komen en op de billboards in de stad."
"Dat gaat nog wel even duren." zei Esmée gauw, waarna ze met haar wijsvinger naar hem wees.
"Goed, goed. Als je maar mijn wederhelft wil zijn in dit bedrijf."
"Graag." antwoordde Esmée lachend, waarna ze naar hem toe liep en op zijn schoot neer plofte.
Ze legde haar handen om zijn nek en keek hem verliefd aan.
"Ik weet niet wat er allemaal nog gaat gebeuren vandaag. Maar dit is.. geweldig. Dankjewel."
"Ik moet jou bedanken. Waar je mij allemaal wel niet mee hebt geholpen. Ik hou van je, Esmée Hale, of je het nou wilt of niet."
Hij zoende haar kort, voordat hij luid zuchtte.
"Wie had gedacht dat die domme, boze baas een relatie zou krijgen met de beste werknemer in dit bedrijf." Hij schudde zijn hoofd en haalde zijn schouders op. "Ik in ieder geval niet."

Reacties (9)

  • Poehler

    WAT SCHATTIG RAY BLOEIT HELEMAAL OPEN DOOR ES WAT EEN GOEDE LEEF!!!!!

    1 jaar geleden
  • Poehler

    Wow coole barnaam tbh

    1 jaar geleden
  • Poehler

    CUTE GIF!!!!

    1 jaar geleden
  • AckIes

    DIT IS WEL ECHT DE REAL BAE ONE SHOT BC RAY IS ZO'N CUTIE ook al is ie dat niet in het begin EN WEJOW DE HELE ONE SHOT IS GEWOON GOALS I LOVE IT AND I LOVE RAY YES

    1 jaar geleden
  • AckIes

    "Ik wil je vragen of je baas wilt worden van dit bedrijf. Samen, met mij natuurlijk."


    DIT IS ECHT GOALS bc als je bedenkt hoe belangrijk dat bedrijf voor hem is dan is het zo cute sksldslds

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen