Hoe was jullie 10 jaar 1D-dag?:D

De deurbel klonk door het kleine appartement. Louis keek me aan en gaf me een geruststellende knik voordat hij opstond om naar de voordeur te lopen.
Nadat de krakende deur door het appartement galmde, hoorde ik dat Louis' stem vergezeld werd door twee andere stemmen. Er klonken voetstappen. Ze liepen allemaal in de richting van de bank, waar ik ook zat. Het beangstigde me ietwat, ook al wist ik dat ze hier waren om me te helpen en dat het niet Violet was.
Een mannelijke politieagent liep naar me toe en glimlachte, waarna hij zijn hand uitstak naar me om me de hand te schudden. Ik keek ietwat timide naar de hand. Ik had nog niemand aangeraakt en durfde dat ook eigenlijk niet te doen. Ik was bang voor flashbacks.
Gemma sprong gelukkig snel in, zeggende dat ik liever niet aangeraakt werd momenteel. De politieagent leek, tegen mijn verwachtingen in, te begrijpen wat ik voelde en dus liet hij zijn hand weer zakken.
"Ik ben politieagent Johnson en dat is politieagent Gallagher" zei de man. Ik knikte gewoon en keek toe hoe ze zich lieten zakken op een stoel tegenover me.
Mijn hart klopte inmiddels als een bezetene. Ik had klamme handen. Ik had nerveuze tikjes zoals tikken met mijn voeten en friemelen met mijn vingers.
"Oké Harry, ik ga je even het proces uitleggen. Ik ga je zometeen een aantal vragen stellen en je mag natuurlijk zelf beslissen of je daar antwoord op wil geven. Het is natuurlijk wel aanbevolen om zo veel mogelijk vragen te beantwoorden en zo volledig mogelijke antwoorden te geven, want dat is natuurlijk bevordelijk voor het onderzoek. Ondertussen zal agent Gallagher aantekeningen maken zodat we ze later kunnen bekijken op het politiebureau. Is dat oké?"
Ik knikte. Oké Harry, dit was je moment. Je moest nu even al je emotionele stortbuien aan de kant zetten en even knallen. Daarna kon je weer zielig in een hoekje kruipen. Dit was van essentieel belang.
"Wil je dat we er bij blijven zitten?" vroeg Gemma nu terwijl ze naar Louis en haarzelf gebaarde.
Ik knikte. Ik ging het immers niet twee keer uitleggen.
"Oké, kun je me eerst uitleggen wie de persoon was die je pijn gedaan heeft?" vroeg Johnson voorzichtig.
"I-ik weet het niet, om eerlijk te zijn" stamelde ik. Het was even stil. Ik probeerde mezelf te herpakken om te vertellen wat ik wél wist over Violet.
"Ik bedoel dat ik in een auto ongeluk terecht ben gekomen in december en toen ik een week geleden wakker werd uit mijn coma beweerde ze dat we verloofd waren. Ik geloofde haar op haar woord want ik had zelf geheugenverlies dat me niet verder ging helpen. L-Louis was ook in het ziekenhuis maar ik geloofde hem niet en...-" begon ik te stamelen, waarna ik begon te snikken.
Agent Gallagher keek naar Louis en Gemma "wanneer hebben jullie Harry voor het laatst gezien voordat het ongeluk plaats vond?"
"Diezelfde avond, een aantal minuten voordat het gebeurde" zei Gemma.
"Wisten jullie dat Harry verloofd was?" vroeg hij verder.
Gemma keek hem verward aan "nee, want hij was niet verloofd".
"Weet je zeker dat hij dat niet gewoon geheim heeft gehouden voor jullie?" vroeg Gallagher.
Louis schudde zijn hoofd "ik was degene waar Harry een relatie mee had, niet Violet".
Agent Gallagher trok een wenkbrauw op en begon te schrijven.
"Wat deed Violet toen ze je mee naar huis nam?" vroeg agent Johnson vervolgens weer aan mij.
Ik haalde mijn schouders op "ze zorgde er voor dat ik mijn rust kon nemen en dat ik te eten kreeg. Ze vertelde me een aantal dingen over mijn interesses, maar niet veel".
"Niet veel?" vroeg agent Johnson verward.
"Ze had op heel veel vragen geen antwoord. Daar had ze dan wel een excuus voor, maar dat maakte de bewering van twee jaar een relatie hebben wel heel ongeloofwaardig" gaf ik toe.
De agenten knikten beide.
"Maar uiteindelijk heeft ze dus een beetje misbruik van je kwetsbaarheid gemaakt, klopt dat?" vroeg de agent vervolgens.
Ik slikte en begon langzaam te knikken.
"Kun je me zo veel mogelijk vertellen over die avond? Dingen die je nog weet?"
Wederom knikte ik langzaam.
"Ik weet nog dat ze voorstelde om samen een film te kijken. Een kerstfilm" begon ik.
"Een kerstfilm?!" vroeg Louis verward. Ik keek hem grinnikend aan "ja dat begreep ik ook al niet".
Agent Johnson knikte bemoedigend dat ik verder moest gaan.
"Ik mocht niet klagen als ze zoiets voorstelde want dan werd ze kwaad. Dus keken we een kerstfilm met een glas wijn. Ik was echter zo verveeld dat ik redelijk snel dronk. Dat had ze door en vervolgens bleef ze mijn glas maar bijvullen. Toen ze door had dat... Dat ik genoeg gedronken had besloot ze me te kussen. Ik dacht dat het daar bij zou zijn gebleven, maar ze nam me mee naar de slaapkamer. Ik kon niets meer. Ik wist niet of dat door de alcohol kwam of dat er nog iets in gegooid was" begon ik.
Ik nam een grote hap naar adem en liet vervolgens een trillende zucht ontsnappen. Daar gingen we dan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen