"En t-toen heb ik in principe niet meer geslapen, ondanks dat ik me enorm afwezig voelde. Zij wel. Het irriteerde me enorm. Ik heb gehoord dat ze vanmorgen uit bed stapte en zich klaar maakte voor haar werkdag. Ze kwam terug naar me toe. Ik deed alsof ik sliep maar daar prikte ze zo doorheen. Z-ze kleineerde me en zei dat ze vanavond terug w-was" zei ik hees en snikkend.
Agent Johnson keek naar me en knikte "ik wil dat je me één ding belooft, oké Harry?"
Ik keek hem vragend aan terwijl ik wat tranen weg veegde.
"Kom alsjeblieft niet in de buurt van haar appartement de komende tijd. Het liefst blijf je zo ver mogelijk weg. We gaan ons best doen om haar op te sporen en te onderzoeken" vertelde hij.
Agent Gallagher keek me ook aan "heb je toevallig nog bewijsmateriaal op je lichaam staan Harry? Schrammen? Blauwe plekken? We moeten sowieso een DNA sample bij je af nemen. Dat zal dan wel bij je geslachtsdeel zijn, omdat ze daar dus het meest actief is geweest".
Ik keek hem verschrikt aan bij de laatste zin. Alsnog stond ik op om mijn t-shirt ietwat op te trekken en de plekken om mijn torso te laten zien. De nagelafdrukken. De blauwe plekken van waar haar vingers gedrukt hadden.
Louis liet een overduidelijke hap naar adem horen bij het aanzien van de wonden. Dat begreep ik natuurlijk wel.
Agent Gallagher nam een camera uit de grote tas die hij bij had en kwam naar me toe gelopen. "Vind je het oké als we daar foto's van maken? Die kunnen natuurlijk hartstikke relevant zijn als bewijsmateriaal voor het onderzoek".
Ik knikte maar gewoon, ook al was ik totaal niet comfortabel op dit moment met mijn ontblootte huid en blauwe plekken die zichtbaar waren.
"Wil je even je shirt volledig uit trekken? Dan hebben we ook geen vreemde schaduwwerkingen en belemmeringen" vroeg agent Johnson.
Met tegenzin trok ik het gehele shirt over mijn hoofd. Ik sloot mijn ogen om mezelf gerust te stellen, terwijl de flits op mijn lichaam gericht bleef.
"Oké, nu zullen we even een DNA sample moeten nemen. Wil je dat we dat even in de badkamer doen?" vroeg agent Johnson.
Ik knikte ietwat timide. Ik had niet zo'n zin om hier ontbloot te gaan staan voor 4 andere mensen. Dat was wel heel overdreven na het gehele voorval van gisteravond.
Agent Johnson gebaarde dat ik mee moest lopen terwijl hij zelf plastic zakjes, doekjes en wattenstaafjes vast had. Ik liep ietwat hersenloos achter hem aan en probeerde zo min mogelijk na te denken toen ik mijn broek liet zakken en voelde hoe hij langs mijn geslachtsdeel af streek om het DNA van Violet er van af te halen. Hij nam ook nog met wattenstaafjes mijn DNA af aan de binnenkant van mijn wangen. Alle DNA samples werden in de plastic zakjes gestopt door de hand met handschoen van agent Johnson.
Hij gebaarde dat ik weer mee mocht lopen naar de woonkamer, waar de rest van de mensen nog steeds op dezelfde plek zaten.
"We gaan kijken wat we kunnen vinden aan bewijsmateriaal en wat we met Violet kunnen doen. Ik vind het heel moedig dat je je verhaal verteld hebt Harry. De details die je wist te vertellen zijn zeker van belang in ons onderzoek en zullen wellicht ook nieuwe bevindingen opleveren. Wil iemand nog iets kwijt momenteel?" vroeg agent Johnson.
Iedereen keek elkaar wat timide aan en schudde uiteindelijk het hoofd. Agent Johnson liet zijn nummer achter in het appartement, indien we hem nog wilden bereiken voor aanvullende informatie.
Gemma en Louis schudde netjes de hand van beide agenten. Ik bleef ietwat timide in de woonkamer staan en keek enkel toe hoe ze het appartement verlieten.
Zodra de deur in het slot gevallen was draaide Louis zich naar me toe "sorry dat je dat allemaal moest doorstaan Harry".
Ik keek hem even met ietwat vochtige ogen aan en beet op mijn lip. "Het is oké" wist ik er zachtjes en hees uit te krijgen.
"Wat wil je nu doen, Harry?" vroeg Gemma me.
Ik haalde mijn schouders op, de tranen over mijn wangen lopende. Ik sloot mijn ogen en sloeg mijn armen dichter om mijn eigen torso, waarna ik even een dosis aan tranen liet lopen en zacht snikte.
Het was verder stil in de woonkamer, enkel mijn gesnik was hoorbaar.
"I-I... Mag ik even in bed gaan liggen?" vroeg ik zacht. Louis knikte gelijk.
Ik liep langs iedereen af, naar de slaapkamer. In het bed nam ik de dekens volledig over me heen en liet ik mijn emoties de vrije loop gaan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen