Foto bij 47 - I'm better off on my own

Je hebt geen idee hoe lang je precies beneden hebt gestaan, maar gezien je pakje sigaretten half leeg is, best een tijdje. Toch vertik je het om terug naar boven te gaan. Laat Bill het maar even bekijken. Als het aan hem ligt is hij hier nog vier maanden - dan kan hij best een paar uurtjes zonder je nu. Je bent inmiddels op de grond gaan zitten en scrollt een beetje ongeïnteresseerd door je Facebook-feed.
Natuurlijk snap je wel dat Bill tijd met je wil spenderen - dat wil jij ook. Hij moet alleen niet op één dag bedenken dat jij mee naar Los Angeles moet, en zodra je weigert, verzinnen dat hij dan zelf nog maar vier maanden blijft. Dit is niet één of andere fanfic waarin één van de twee zomaar heel zijn leven achter zich laat om maar bij de ander te zijn.
Je steekt nog een sigaret op - je zit hier nu toch. Na wat voor je gevoel uren geduurd heeft, of misschien was dat ook wel zo, gaat de deur van de flat open. Je kijkt niet op, maar je gevoel zegt je dat het Bill is.
"Hey," klinkt het zacht, terwijl hij naast je komt zitten.
"Hey."
"I'm sorry..."
"So am I." Je zucht diep. "This isn't gonna work if we don't communicate."
Als je geen reactie krijgt, kijk je op. Je ziet dat hij zachtjes op zijn onderlip bijt. Je neemt nog een trekje van je sigaret en wacht.
"I know," zegt hij uiteindelijk. Het blijft lang stil. Gaat lekker zo, die communicatie, bedenk je, voordat je uiteindelijk je mond open trekt.
"I don't want to feel like you're expecting more from me than I can offer. You should now that I do want to be with you, I'm just not ready to dive into this head-first."
"I know," fluistert hij. Hij steekt ook een sigaret op en neemt een hijs. "I just got a little overexcited by the idea of being able to spend time with you, I suppose."

Jullie hebben een lang gesprek, maar besluiten uiteindelijk om een compromis te sluiten. Bill gaat over twee weken naar Los Angeles en dan door naar Berlijn. Daarvandaan komt hij dan af en toe naar jou toe, in plaats van andersom. Hij komt sowieso nog voor een langere periode voordat hij definitief terug naar America gaat, als hij klaar is met de opnames voor Queen of Drags.
"Are we okay?" vraagt Bill zachtjes. Je zit tegen hem aan op het balkon. Het leek jullie een stuk verstandiger om het gesprek daar voort te zetten, in plaats van beneden op straat.
"We're okay," fluister je terug en je drukt een kus op zijn wang. Hij slaat zijn armen om je heen en je vlecht jouw vingers door die van hem. "We're just gonna have to get used to being in a relationship, I guess."
Hij grinnikt zachtjes. "I suppose. Maybe we just have to get used to being in a long-distance relationship."
"Or maybe, just maybe, we have to stop thinking about every little thing and just enjoy the fact you're here now," suggereer je. Hij laat een glimlach zien.
"I could live with that."
Je drukt een kus op zijn mond en leunt dan met je hoofd tegen zijn schouder.
"You know what I could also live with," vervolgt hij. Je kijkt hem vragend aan. "Another cup of coffee and something to eat."

Uiteindelijk hebben jullie die dag verder niet heel veel meer gedaan. Jij hebt boodschappen gedaan, terwijl Bill de nodige telefoontjes moest maken over het programma met Heidi en over het album met de band. Je hebt gekookt, hij heeft de afwas gedaan en jullie zijn daarna samen op de bank gaan hangen.
"Oh, Bill?"
"Yes, babe."
Je kijkt hem even met toegeknepen ogen aan. "So, I can't call you babe, but you can?"
"Yes."
Je rolt je ogen en schudt je hoofd. "Not fair. Either way, I just remembered, I promised my mom I would either call her today or arrange a visit."
"Oh, that's cool. We can go see your mom, if you want."
"Cool. Just not tonight. I wanna get in some cuddles."
Terwijl jij je moeder een berichtje stuurt om te vragen wanneer jullie langs kunnen komen, trekt Bill je nog wat dichter tegen zich aan. "I really am sorry about this morning."
"So am I," verzucht je. "I just.. You need to understand, it's going to take me a while to get used to the fact I'm dating again, let alone dating you. I'm more of a, how do I say this, I-like-to-spend-time-alone kind of person. Especially since I spend the past 8 years dating the same guy..."
"Wow, I wonder what that's like," geeft hij zachtjes toe. Je trekt vragend je wenkbrauwen op. "Dating someone for that long, I mean."
"I don't really know. I mean, Evan and I met in high school and had been together since. I had barely kissed a guy, when we started dating. At one point, I think we just got used to the fact that we were together, instead of actually being in a relationship."
Hij knikt langzaam. "And that is why you want to take this slow?"
"Yes. I need time to figure out who I am without a boyfriend. Which doesn't mean I don't wanna be with you, it just means that I really need some time on my own as well."
Hij drukt een kus op je haar. "I promise I will try to be more patient."

Reacties (1)

  • Luckey

    *doet vreugde dansje*
    Grote meid!
    Grote jongen!
    Dit is inderdaad veel slimmer!

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen