Foto bij § 01 §

"Livie!" Ik schrik wakker. Een brunette met blauwe ogen zit aan het voeteinde van mijn bed en kijkt mij glimlachend aan.
"Eliza Williams, wat doe jij hier?" Mompel ik schor. Verward kijk ik op mijn telefoon het is half zeven. Ik had nog tien minuten kunnen slapen voordat mijn wekker was afgegaan.
"Nou, ten eerste goede morgen Liv en ten tweede ik had zo'n rare droom, jij was daar en ik was er en opeens verschijnt daar Prins Harry. Hij kwam recht op ons afgelopen en wou jou opeens kussen. Dus ik zo: 'wow wow Prins Harry en Meghan dan?' En toen werd ik wakker." Ik proest het uit van het lachen. Lachend gooi ik mijn kussen tegen haar aan.
"Wat? ik schrok er enorm van en toen dacht ik: dit moet ik echt aan Liv vertellen." Oog-rollend ga ik wat rechter zitten. Eliza, mijn beste vriendin in deze hele wereld, maar zo zweverig en vreemd als het maar kan. Alleen maakt dat haar nou juist zo leuk.
"Heb jij nog gedroomd?"Vraagt ze nieuwsgierig terwijl ze een mok met waarschijnlijk koffie naar haar lippen brengt.
"Nee. Ik heb niet de luxe om lang genoeg te slapen, zodat ik dromen kan ervaren."
"Wat dan?" Eli komt nu naast mij liggen.
"Moest je gisteren weer overwerken?" Vermoeid knik ik ja.
"James heeft het echt op mij gemunt. In plaats dat hij andere eerste of tweedejaars lastig valt, blijft hij mij maar extra werk geven. Ik verliet gisteren pas om 2 uur 's nachts het kantoor. Ik ben kapot." Eli legt haar mok weg en slaat dan haar armen om mij heen.
"Waarom vertel je dit niet tegen je pa?" Geschrokt kijk ik Eli aan.
"Eli, mijn vader, meneer Christoffer Pierce, naampartner bij het grootste advocatenkantoor van Londen. Hij is nou niet bepaald de liefkozende vader, die mij zal begrijpen. Dat weet je best." Ze zucht diep.
"Maar hij kan ook wel lief zijn." Ik nep lach uitbundig.
"Hij is aardig tegen jou, als wij thuis zijn en weg van kantoor. Op kantoor stelt hij absurde eisen aan mij. Ik had er nooit moeten gaan werken." Zeg ik verslagen en druk mijn hoofd in mijn kussen. Eli aait mij over mij rug.
"Hé, je vaders kantoor is een van de beste advocatenkantoren om te werken en je moest wel weg bij Wolff & Quinn na het hele gebeuren vorig jaar..." - "Eli, alsjeblieft begin er niet over." Zeg ik snel. Ik heb echt geen zin om het daar nu over te hebben.
"Ik moet mij klaar gaan maken." Eli kijkt mij twijfelend aan, maar staat dan toch op om mijn kamer te verlaten. Als ze eenmaal de deur uit is, merk ik dat ik weer een beetje kan ontspannen. Ik wil niet meer nadenken over wat er vorig jaar is gebeurd. Het enige waar ik aan wil denken is het nu en als ik niet opschiet kom ik straks ook nog te laat op werk. Ik spring uit bed en loop gehaast de badkamer in.

"Hi Jimmy." Roep ik naar de grote man achter de balie zodra ik het enorme gebouw binnen stap.
Hij zwaait vriendelijk naar mij. Ik loop snel langs de poortjes. Bij de liften staat de gebruikelijk rij mensen.
We proppen ons allemaal in de lift en op de 20e etage stap ik uit. Zo snel als mijn hakken het toelaten loop ik naar mijn bureau.
"Olivia, hier ben je. Roster zoekt je." Cindy loopt gehaast op mij af. Cindy is James Roster, senior partner, zijn assistente. Ze kijkt zenuwachtig, wat alleen kan betekenen dat Roster in een pesthumeur is. Wat hij bijna altijd is dus dat helpt niet echt.
"Is het zo'n dag?" Vraag ik, waarna Cindy heftig ja knikt.
"Kom, voordat hij echt ontploft." Zegt Cindy gehaast. Ik werp nog snel een blik op de klok. Het is vijf voor 8. Ik ben nog eigenlijk best vroeg.
"Olivia, je bent laat.'"Hoor ik meteen als ik James zijn kantoor binnenloop. James zit achter zijn bureau. Hij kijkt mij geïrriteerd aan.
"Cindy heeft mij pas zojuist opgehaald." - 'Dus, dan kan jij niet te laat zijn?" Ik zucht. Dit is een discussie die ik niet kan winnen.
"Sorry meneer Roster dat ik te laat ben." Mompel ik maar. Hij knikt.
"We hebben zometeen een belangrijke meeting. Ik heb eerst gevraagd of Drew mij erbij kon helpen, maar hij had al een grote zaak lopen. Dus daarom maar jij." Ik moet mijn best doen om niet met mijn ogen te gaan rollen. James is een van de jongste senior partner die Pierce & McCain ooit heeft gekend dus hij vindt zichzelf aardig wat. Hij vindt het dan ook geweldig om jongere advocaten het leven zuur te maken en als hij wilt kan hij mijn leven nog zwaarder maken dan hij al doet.
"Kan jij vast vergaderruimte P10 in orde maken. Hij zal er vast zo zijn." Even wil ik hem erop attenderen dat ik al een derdejaars advocaat ben en dat dit soort dingen gedaan worden door eerstejaars advocaten, maar ik houd mij in. Op het moment dat ik net wil weglopen schraapt James zijn keel.
"Vergeet je niet iets?" Ik kijk hem vragend aan.
"De dossiers. Je nog even in deze zaak verdiepen lijkt mij wel zo handig." Bromt hij. Zijn blauwe ogen kijken mij geïrriteerd en hij gooit half het dossier naar mij. Met veel moeite tover ik een klein nep glimlachje op mijn gezicht en loop zijn kantoor uit. Van alle 2- derdejaars moest hij per se mij kiezen om mee te werken. Ik kan mezelf wel van deze verdieping afgooien. Alleen ik houd mij in. Braaf loop ik naar de vergaderruimte en begin die in orde te maken. In de vergaderruimte zet ik wat waterflesjes neer met de bijbehorende bekers. Op alle waterflesjes staat groot Pierce & McCain. Zuchtend neem ik alvast plaats en begin snel de dossiers te scannen. Alleen ver kom ik niet. Zachtjes klopt er iemand op het glas.
"Hallo, ik werd hiernaartoe gestuurd." Mompelt de jongen bij de deur. Bij het zien van zijn gezicht weet ik meteen wie hij is. Alleen probeer ik dat niet te laten merken. Ik moet professioneel zijn. Ik sta rustig op en loop naar hem toe. "Goedemorgen, ik ben Olivia Pierce." - "Hi, aangenaam Harry Styles." Hij kijkt mij onderzoekend aan.
"Jij bent niet James Roster." Ik glimlach naar hem.
"Nee dat klopt, die komt er vast zo aan. Ik ben de ondersteunend advocaat in deze zaak. Neem alvast plaats, wilt u wat drinken?" Harry gaat rustig zitten. Ik zie hem nog even de kamer rond kijken en als onze blikken elkaar kruizen verschijnt er een grote glimlach op zijn gezicht.
"Sorry, ja ik zou graag wat water willen." Zegt hij. Ik knik en pak een flesje voor hem.
"Dankjewel." Zegt hij.
Niet lang daarna stapt James de kamer binnen.
"Dag meneer Styles, goed je te zien." James loopt op Harry af en schud zijn hand.
"U heeft al kennis gemaakt met Olivia Pierce." Harry wenkt zijn blik op mij en glimlacht.
"Ja, dat heb ik." Ik besteed niet te veel aandacht aan zijn blik en neem plaats naast James.
"We hebben uw zaak doorgenomen en zijn er zeker van dat wij u kunnen helpen met het opkopen van de appartement-complexen rondom uw appartement."Harry knikt
"Dat is goed om te horen." Zegt hij.
"Het lijkt mij handig dat mevrouw Pierce u helpt met het juridisch jargon dat is opgenomen in de huur en koopcontracten van uw buren. Daarna zullen wij een memo maken en die versturen naar uw buren. Om het vervolgens financieel af te handelen. Heeft u nog vragen?" James is een typische advocaat. Hij praat enorm snel en legt dingen eigenlijk niet uit. Ik zie dat Harry twijfelt om iets te zeggen of vragen, maar zegt dan toch: "nee alles is duidelijk." James staat met een ruk op, strekt zijn hand naar Harry uit.
"Dat is goed om te horen. Ik heb nu nog een andere meeting. Mevrouw Pierce heeft zich ingelezen in uw zaak en zal u verder helpen. Ik heb haar op uw zaak gezet, omdat zij zich hier 100% op zal storten. Toch mevrouw Pierce?" Ik schrik even op.
"Ja, dat is zeker zo meneer Roster." Zeg ik.
"Wij zullen deze zaak discreet afhandelen meneer Styles." Hij knikt tevreden en staat dan op. Schud nog een keer Harry zijn hand en loop dan de kamer uit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen