"Niet elke familie is zo...." Cecania klonk zo stil en verslagen, liet haar hoofd rusten tegen Rose's schouder.
"Deze familie wel." Verzekerde Carlisle haar.


"Zooo..... Bloedmagie hé" hoorden de vampiers van beneden komen. Jacob stond nogal nonchalant tegen de trap aangeleund.
"Niet om jullie liefdevolle momentje te verpesten, maar ik geloof dat er nog een aantal dingen zijn die ik niet helemaal meegekregen heb." Hij klonk best zelfzeker, ondanks zijn zorgelijke blik.
"Je bent niet de enige." Vulde Jasper aan. Zijn blik vond Cecania, die knikte hem toe.
"Om ter eerst aan tafel?" Vroeg ze met een kleine grijns, waarna zij en Rose in het niets opgingen. Jasper vloekte luid.
"Ik geloof dat wij gewonnen hebben.." Rosalie klonk onzeker, maar haar stem kwam vanuit de eetkamer. In geen tijd werd Jacob bijna overhoop gelopen door een stel vampiers die geen zin hadden om zich in te houden om achter Cecania aan te gaan. Licht misnoegd nam Jake zijn plaats aan tafel in. Alleen de stoelen van Bella en Reneesmee bleven leeg.
"Het leek ons beter als we Nessie hier niet te veel zorgen om laten maken." Verklaarde Edward.
"En ze wil niet als enige uitgesloten zijn." Vulde Alice hem aan.
"Bloedmagie" herhaalde Jake opnieuw om iedereen bij het onderwerp te houden.
"Klinkt als vampier-gedoe." Mompelde hij er meteen achteraan.
"Maar Suli voelt niet aan als een vampier." Viel Edward hem meteen in de rede.
"Ook zeker niet menselijk." Kon Alec niet anders dan toegeven. Hij herinnerde zich wat er enkele dagen voordien gebeurd was.
"Ze is geen van beide." Onderbrak Cecania de bekvechtende jongens. Meteen vielen alle gesprekken stil. "Ze is helemaal niet adept in Bloedmagie, of magie in het algemeen eigenlijk. Ze blijft er liever van weg, dus ze moet wel heel erg... wanhopig zijn dat ze zich zo opstelt." Even leek het meisje vergeten te zijn dat er anderen aanwezig waren. Bleef ze, in gedachten verzonken verder afdwalen.
"Ik denk dat dit voor iedereen duidelijk maakt dat je Suli heel wat beter kent dan wij dachten." Jaspers stem klonk beschuldigingend. Alice greep de hand van haar vriend beet alsof hij daarvan rustiger zou worden. Of omdat ze hem zo makkelijk kon tegenhouden als hij zou opspringen.
"Ik... Ik kan niet zeggen dat ik haar niet ken. Ik had gehoopt dat ze zich zou schuil houden en zou vertrekken, maar dan zou ik teveel geluk hebben." Gaf Cecania toe.
"Ze is geen mens, en geen vampier. En je kent haar goed... Wat is ze dan wel?" Vroeg Carlisle. Hij zat behoorlijk naar voren gebogen, alsof hij op die manier meer te weten zou komen en niets zou missen. Een bijna menselijke tic, besefte Alec zich. Was dit wat een dierendieet en met mensen omgaan met hen deed? Had hij inmiddels ook tics ontwikkeld zonder dat hij erbij stil had gestaan? Hij werd uit zijn gedachten getrokken door het geprevel van Cecania.
"Mogelijkerwijs ... Bestaat de kans dat... Deze Suli, als ze is wie ik denk dat ze is..." Ze leek haar best te doen om zoveel mogelijk tijd te rekken. "Als ze zo goed op mij lijkt, maar dan met donker haar... Dan... Denk ik dat het mijn zus is." Bracht ze uiteindelijk uit. Geheel vampiereneigen leek ze in elkaar te duiken zodra de laatste woorden haar mond verlieten. Cecania had een uithaal verwacht, op zijn minst van Jasper of Jake, maar misschien toch ook wat van Edward? Er volgde alleen ijzige doodse stilte.
"Ooookeeeee" rok Jake het woord uit. "Leuk zo'n familie." Hufte hij.
"Moet toegeven, ik ken het probleem." Vloog uit Alec's mond. Even leek de sfeer weer op te klaren, met Emmett's bulderende lach. Carlisle glimlachte beleefd, zonder echt wat te willen zeggen, en ook Edward kon zijn grijns niet bedwingen. Het was niet gebruikelijk voor Alec om zo'n opmerkingen te maken, en al helemaal niet over Jane.
"Dus. Je zus gebruiktte magie op Alec om via zijn ogen te kunnen kijken. Naar... ons?" Vroeg Esmée zich af, waarmee de gemoedelijke sfeer meteen weer weg ebde.
"Ons. Mij. Ik weet het niet. Ik weet niet wat ze wil." Gaf Cecania toe. Het frustreerde meer dan wat dan ook, dat ze het gevoel had aangevallen te worden door...Suli ... zonder enige aanleiding. Of beter gezegd, zonder aan te geven waarom. Ze had vast meer dan genoeg aanleidingen om Cecania aan te willen vallen, maar wat nu haar prioriteit had, was moeilijk te zeggen.
"Okay. Dan even terug... Je hebt het over magie. Als in... Toveren en zo...?" Vroeg Carlisle. Hij had een glinstering in zijn ogen, wat hij wel vaker had wanneer hij nieuwe informatie kreeg.
"Wat zou het anders zijn?" Kaatste Cecania terug.
"De meeste mensen geloven niet in magie, laat staan wat jij met Alec deed." Herinnerde Rosalie haar.
"Wat doe ik dan?" Leek Cecania zich af te vragen.
"We gingen er vanuit dat je een hele sterke gave had..." Gaf Edward toe.
"Oh dat kan. Ik kan inderdaad niet alles meer doen als vroeger, dus dit laatste beetje...zou gewoon een gave kunnen zijn die gemanifesteerd is." Cecania leek even in gedachten verzonken te zijn. Ook al wist hij dat het niet vriendelijk was, kon Edward zijn nieuwsgierigheid niet de baas en probeerde hij voorzichtig mee te luisteren. Het enige wat hij daar aantrof was een tsunami aan herinneringen die hij amper de baas kon. Met iets dat hem bijna deed denken aan hoofdpijn, besloot hij om Cecania haar privacy te gunnen.
Het idee dat Cecania maar gebruik maakte van een fractie van wat ze ooit kon doen, was iets dat Jasper niet eens wou overwegen. Cecania leek steeds meer op een nucleaire bom die op ontploffen stond. En nu bij hen woonde.
"Maar het ritueel met Alec hoort daar niet bij. Het kan een gave zijn, of gewoon mijn magie die zich aanpast aan wat dit" even keek ze met een beteuterde blik naar omlaag "lichaam aankan." Ging Cecania verder alsof dit een normale discussie was.
"Dat terzijde, als ...Suli meer magie probeert, kan ik haar wel tegen houden. Het zou me verbazen als ze me daarin aankon. Mijn enige probleem is haar onvoorspelbaarheid." Gaf het meisje eerlijk toe.
"Waarom zou ze je niet aankunnen in magie?" Dat leek eerder wat bij Jacob blijven hangen was.
"Omdat alle magie die ze kan, ze van mij geleerd heeft. En ik leg haar heus niet alles uit." Alsof het de meest logische uitleg ooit was.
"Dit is allemaal heel erg leuk. Maar wat doen we nu?" Vroeg Emmett, in zijn handen wrijvend. Hij was al helemaal klaar voor wie of wat er dan ook komen zou. Even was het stil rond de tafel, terwijl iedereen mogelijkheden bedacht.
"Lijkt mij logisch, ik ga Suli uitdagen." Besloot Cecania doodleuk.
"Je gaat wat?!" Snauwde Jasper, waarna hij op sprong en zich op Cecania richtte.


Het is weer enige tijd geleden dat ik nog in het Nederlands geschreven heb aan story's...is weer even wennen

Reacties (1)

  • Sunnyrainbow

    Ben benieuwd waar het heen gaat!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen