Terwijl Dean Winchester zijn wel bekende hamburgers stond te maken, zat Lieke op één van de barkrukken en bekeek Deans serieuze gezicht. Het was drie jaar later nadat Lieke naar Lebanon, Kensas was gekomen en uiteindelijk een relatie kreeg met Dean. Er was in die tijd veel gebeurd en Lieke kon niet geloven dat dit haar leven was geworden.
Maar ze vond het niet erg. Verre van zelfs. Ze had haarzelf gevonden.
Een half jaar nadat ze in Lebanon was komen wonen, moest ze het huis opgeven. En omdat ze niet weg wilde, had ze besloten om bij Dean in te komen wonen. Het was even wennen, aangezien hij niet alleen leefde.
Maar uiteindelijk kon ze het heel goed vinden met zijn jongere broer Sam. En Castiel en Jack waren de slechtste nog niet. Ondanks dat Jack nog steeds op zoek was naar wie hij echt was, probeerde hij er alles aan het te doen om goed te zijn. Om iedereen te helpen.
Zo ook met Lieke helpen zoeken naar een goede baan. En dus had ze na een jaar een baan gevonden. Het was weliswaar niet de baan die ze had willen hebben. Maar het was genoeg om aan haar geld te komen. Ze had een baan in de plaatselijke supermarkt en om het leuker te maken, was ze uiteindelijk Jacks baas geworden. Hij kwam nauwelijks opdagen, maar zolang Lieke baas was, kon ze dat door de ogen zien. En dus deed ze dat bijna dagelijks.
Uiteindelijk ging het dus best goed met haar. En dat had ze mede aan de mannen om haar heen te danken.

"Hoeveel broodjes wil je?" vroeg Dean, terwijl hij de hamburgers alvast omdraaide.
"Twee." antwoordde ze. Ze speelde zonder er bij na te denken met de ring om haar ringvinger.
Het was versierd met drie diamanten stenen, waarvan de middelste net iets groter was dan de rest. Het was een cadeau. Sterker nog, het was haar trouwring. Want naast het in komen wonen en de baan die ze had gevonden, was ze twee maanden geleden met Dean getrouwd.
Hij had om zijn hand een simpele zilveren ring zitten, die precies goed bij hem paste. Maar voor haar had hij uitgepakt. Het was precies wat ze mooi vond en ze kon dan ook niet stoppen met er aan zitten.
"Hij staat je prachtig." zei Dean. Hij was voor haar opgedoken en drukte een kus op haar hand.
"Dat zeg je elke dag.." zei Lieke grinnikend.
"Omdat hij elke dag mooi staat." merkte Dean op, waardoor Lieke moest lachen.
"Ik kan nog steeds niet geloven dat we zijn getrouwd. Daar had ik drie jaar geleden echt niet over durven dromen."
"Als je de ware vind, moet je ook niet wachten." zei Dean toen, waarna hij zijn lippen op de hare drukte.
"Twee broodjes zei je toch.." zei hij, waarna hij snel verder ging met zijn burgers. Lieke wist dat ze super lekker gingen smaken.

Wat Dean echter niet wilde was dat Lieke mee ging als hij op jacht ging. Iets waar ze het nog niet over eens waren geworden. Maar Lieke had besloten er niet tegenin te gaan. Ze snapte ook wel dat Dean bang was dat er iets ging gebeuren. Maar datzelfde gold toch eigenlijk ook voor haar.
Castiel vond dat Lieke wel mee kon en hij had het er ook vaak met Dean over gehad. Maar Dean hield voet bij stuk. Dus elke keer als ze met zijn vieren weg gingen, bleef Lieke alleen achter.
Gelukkig moest ze toch vaak werken, maar het gebeurde ook vaak 's avonds. En dan alleen in de bunker zijn was niet echt heel fijn. Maar Lieke maakte ervan wat ze ervan kon maken.
Ze had een aantal boeken in geslagen en zolang ze Sam niet hoefde te helpen met research, dan bracht ze de dag door in Deans kamer, die nu tevens ook haar kamer was, en verstopte zich achter een boek.
Vaak genoeg pakte ze haar foto's van de trouwdag erbij en dacht terug aan geweldig het was.

Samen met Sam, Jack, Castiel en uiteindelijk haar broer en moeder had ze een prachtige jurk uitgekozen. Het feit dat het even duurde voordat ze haar broer en moeder vroeg, was voornamelijk omdat ze Dean nog nooit hadden ontmoet. Natuurlijk was ze in de tussentijd naar huis geweest, maar dat was altijd in haar eentje. En eigenlijk had ze nooit iets durven zeggen over Dean. Haar moeder keurde niet snel iemand goed en vooral niet als diegene een slechte reputatie had. Of erger nog, als hij op geesten jaagde.
Toen Lieke het uiteindelijk had verteld en ze Dean hadden ontmoet, ging het eigenlijk al een stuk beter. Dean had zich gedragen als de perfecte schoonzoon. Iets wat hij alleen maar deed als hij rond Lieke was. Dan was hij een stuk liever en meer bezorgd. Hij moest natuurlijk wel zijn reputatie hoog houden, vooral bij zijn broer.
Nadat de jurk was gekozen, was er nog veel te regelen voor de bruiloft. Aangezien ze niet zoveel gasten hadden besloten ze in de bunker te trouwen. Eerst klonk het verschrikkelijk. Lieke wilde niet ondergronds trouwen. Nee, dat was niet wat ze had gedroomd. Maar uiteindelijk, toen ze samen met Castiel alles had bedacht, zag het er best goed uit. Het was een groot gebouw. Genoeg ruimte voor de gasten.
Lieke had haar familie uitgenodigd en Dean.. die had zijn broer, Castiel, Jack, Charlie en Eileen uitgenodigd. Het klonk zielig en dat vond Lieke ook. Maar Dean verzekerde haar ervan dat dit was wat hij wilde. Meer hoefde van hem niet. En achteraf was dat ook wel zo. Lieke had een prachtige trouwerij gehad. Met haar moeder als getuige en Jack en haar broer naast haar zijde als bruidsjongen. De twee hadden het ontzettend goed met elkaar kunnen vinden. Dean had natuurlijk Sam gevraagd om zijn getuige te zijn.

Op het moment dat Lieke de ruimte in kwam lopen. Die helemaal wit was omgetoverd door Castiel en Charlie, wist Lieke dat het goed zat. Alles was voor haar geregeld. En dit is precies hoe het moest zijn. Niks geen groot feest, gewoon een intieme ruimte met haar geliefden rond haar heen. Dean stond bij het altaar te wachten. Hij zag er prachtig uit in zijn pak. Het moment dat hun ogen elkaar vonden, stonden er al tranen in zijn ogen. Dat maakt dat Lieke het ook niet meer kon houden.
Ze hadden Rowena gevraagd om hen te trouwen en die had maar al te graag ja gezegd. Ze had zich natuurlijk helemaal uitgedost voor de gelegenheid, maar had Lieke in haar waarde gelaten.

Waar het op neer kwam, was dat de helft van de zaal aan het huilen was toen ze elkaar uiteindelijk het ja-woord gaven. Iets wat Lieke nooit zou vergeten. Het was een geweldige dag geweest.


Binnenkort zouden ze op huwelijksreis gaan, maar aangezien Lieke geen vrij kon krijgen en het een druk seizoen voor Dean was, zouden ze dat nog even uitstellen.
Tenminste, dat dacht Lieke. Want Dean had stiekem alles al geregeld. Over een puur uur zouden ze met Baby naar het vliegveld gaan en vanuit daar een week doorbrengen in Parijs. Even weg van alles om hen heen. Niet dat het verkeerd was. Eigenlijk wilde Dean gewoon Lieke even voor zich alleen. En waar beter dan in de stad van de liefde.
Dean had de koffers al gepakt en terwijl Lieke haar broodjes opat, sleepte hij alvast alles richting zijn auto. Toen hij klaar was, liep hij terug richting de keuken. Waar Lieke zwijgend haar broodjes zat te eten. Een glimlach vormde op zijn gezicht.
"Lieke, ik heb een verrassing voor je."
"Een verrassing?" vroeg ze, met volle mond. Misschien was dat net iets te enthousiast.
Dean glimlachte en deed zijn handen over elkaar om zijn zenuwen te verbergen.
"Weet je nog toen ik zei dat we moesten wachten met onze huwelijksreis.." begon hij.
"Ja, maar je weet dat ik dat niet erg vind toch?" zei Lieke snel.
"Nee dat weet ik, schat. Maar dat was een liegen. Ik heb alles al geregeld. Over vier uur zitten wij in het vliegtuig richting Parijs."
"Wat? Parijs?" Lieke keek hem niet begrijpend aan. "En mijn werk dan?"
"Allemaal geregeld. Ik heb het allemaal geregeld." zei Dean met een grijns op zijn gezicht.
Lieke stond op en schudde ongelovig haar hoofd.
"Serieus?"
"Serieus, Lieke. We gaan een week naar Parijs. Wij tweetjes, samen."
"Dean!" riep ze uit, voordat ze blij in zijn armen viel.

Een dag later werd ze wakker in misschien wel het lekkerste bed waar ze ooit in had gelegen. Lieke wist niet hoe Dean dit had geregeld, maar ze verbleven in een prachtig hotel, met uitzicht op de Eiffeltoren. Ze waren laat aangekomen in Frankrijk en hadden hierdoor alleen hun hotel nog gezien, maar dat vond Lieke niet erg. Het idee dat Lieke een paar uur geleden nog in Kansas was, was toch wel iets raars. Ze had nooit verwacht om nu al op huwelijksreis te zijn.
Terwijl het licht door de ramen scheen en Lieke even in haar ogen wreef om eraan te wennen, besefte ze dat Dean niet meer naast haar lag.
"Dean?" vroeg ze schor.
"Hier, schat." riep hij terug. Ze hoorde hem wat mompelen, voordat hij met een dienblad vol typisch Frans eten naar binnen kwam lopen. Lieke bekeek hem, met een blos op haar wangen. Lieke kon nog altijd genieten van Deans ontblote bovenlijf. En zijn haren die 's ochtends helemaal door de war zaten.
"Ik heb het jammer genoeg niet zelf gemaakt, roomservice is een held. Maar ik dacht dat je dit wel lekker zou vinden." zei hij, voordat hij het dienblad op haar schoot zette en daarna naast haar ging liggen.
Af en toe voerde hij haar een stukje croissant, wat de helft van de tijd mis ging en Lieke dan in lachen uit barsten.
"Waarom doe je het dan ook met je ogen dicht.." lachte ze buitenadem.
Terwijl Lieke haar dorst lesten met Jus D'Orange, zette Dean het dienblad op hun nachtkastje.
"Wat wil je vandaag doen?" vroeg hij zachtjes, terwijl hij zijn vingers over de hare liet glijden en er mee speelde.
"De Eiffeltoren bekijken. Hm.." ze nam een slok van haar Jus D'Orange, voordat ze verder praatte. "Al kan ik die natuurlijk ook vanaf hier zien. Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?"
"Oh, een deal gesloten met Crowley. Je weet wel, King of Hell."
"Dean, serieus?" lachte ze.
"En wat van jou geld gestolen." voegde hij er lachend aan toe.
Lieke rolde met haar ogen, wetende dat de kans groot was dat hij dat ook echt had gedaan.
"Maar voornamelijk Crowley. Hij kan echt veel regelen als je het nodig hebt." grinnikte hij.
"Wacht even. Je hoeft hem toch niks terug te geven, hoop ik?" vroeg ze, terwijl ze haar beker wegzette en hem verward aan keek.
"Nee, nee. Hoe raar het ook klinkt. Crowley wil best veel voor mij doen. Ook al is hij nog steeds een beetje teleurgesteld dat hij niet was uitgenodigd voor onze trouwerij."
Lieke tuitte haar lippen.
"Het maakt het zeker niet beter dat wij zijn moeder wel hebben uitgenodigd." zei Lieke.
Dean schudde lachend zijn hoofd.
"Maar ik heb hem beloofd dat de volgende keer dat ik een feest geeft, hij bovenaan de lijst zal staan." lachte hij.
"Wij geven nooit feesten.." mompelde Lieke.
"Dat hoeft hij niet te weten, schat." zei hij snel, waarna hij zijn vinger op haar lippen legde en haar op zich trok.
"De Eiffeltoren dus?" vroeg hij.
"Of we blijven hier. We hebben toch de hele week."
Lieke wiebelde met haar wenkbrauwen, voordat ze Deans handen rond haar heupen voelde.
"Ik zou het graag willen, maar laten we eerst iets doen." zei hij, terwijl hij kusjes op haar lippen drukte.
"Goed, oké. Ja, we gaan iets doen." zei Lieke, waarna ze opstond en weg liep. Natuurlijk wiegde ze iets meer met haar heupen dan nodig was. Ze hoorde Dean grommen, maar ze negeerde het expres.
Ze greep zijn zwart-rode houtbakkersblouse, wat tevens haar favoriet was, uit zijn koffer en gooide het naar hem. Daarna gooide ze een broek en een paar sokken naar hem toe.
"Mag ik dan ook mijn favoriete outfit uitkiezen?" riep Dean.
"Wat stel je voor?"
"Die rode blouse die je altijd van mij steelt. Ik heb hem in jouw koffer gedaan, omdat jij hem toch altijd steelt. En daarnaast, staat hij je verdomd goed."
Lieke zag inderdaad de blouse zitten. Ze glimlachte in haarzelf. Ze vond het geweldig dat hij dit expres had gedaan. Echt iets voor hem. Maar ook iets wat ze zeker bij hem ook zou doen.
Ze pakte de blouse op en keek ernaar.
"En dan met dat korte broekje, die met die rafels aan de onderkant."
"Goed, dat moet wel lukken." zei ze, waarna ze naar de badkamer liep en zich omkleedde.
Normaal gesproken was dit niet helemaal Lieke haar stijl, maar Dean had het goed uitgekozen. Ze zag er goed uit. Maar ze moest ook toegeven dat ze straalde nu dat ze in Parijs waren. Samen met de liefde van haar leven.

Een kwartier later stonden ze voor de Eiffeltoren. Dean had zijn armen van achter om haar middel geslagen.
"Het is altijd anders in het echt, vind je ook niet?" vroeg Lieke nieuwsgierig.
"Een stuk roestiger als gedacht misschien." merkte hij lachend op.
"Waarom klinkt het altijd zo veel leuker als je er niet in de buurt bent en alleen maar er aan kan denken." grinnikte ze.
"Laten we dan in ieder geval een foto maken, zodat we er later aan kunnen terug denken en toch blij zijn dat we er zijn geweest." antwoordde Dean, nadat hij zijn telefoon pakte en foto's begon te maken. Een aantal foto's van hun samen, gingen langzaam over in foto's van Lieke alleen.
Toen Lieke wat meer naar achteren ging staan, zodat Dean een foto van haar alleen kon maken, hoorde ze ineens haar naam. Ze keek Dean even verward aan en keek toen om zich heen.
Tot haar erfenis kwam er iemand aanlopen die ze al ongeveer zeven jaar niet had gezien. Haar ex, Josh Pelgrim.
"Lieke, ben jij dat echt? Hier in Parijs!"
Lieke keek even naar Dean, die zijn wenkbrauw op trok.
"Josh." zei ze langzaam, voordat hij haar een knuffel gaf. Iets wat ze liever niet had gewild. Zij en Josh waren acht jaar geleden uit elkaar gegaan, nadat het duidelijk was geworden dat Josh vreemd was gegaan. Ze wilde niets met iemand te maken hebben die dat deed.
Maar Josh was helemaal over zijn toeren geweest. En had haar nog een tijd lang gestalkt. Totdat ze politie er bij kwam kijken en hij uiteindelijk maar was gestopt.
"Wat doe jij hier in Parijs, Lieke!" zei hij enthousiast.
"Ik ben op huwelijksreis." zei ze, waarna ze bij hem weg stapte. "Met mijn man, Dean Winchester."
"Oh-oh. Nou, ik ben hier aan het werk. Sinds een paar jaar al. En natuurlijk nadat ik een straatverbod had gekregen enzo. Ik wilde niet meer in Amerika zijn." legde hij uit, zonder aandacht aan Liekes woorden te besteden.
"Je had ook naar een andere staat kunnen gaan, Josh."
"Dat voelde toch te dichtbij." lachte hij.
Lieke snapte niet waarom ze ooit een relatie met hem had gehad.
"Maar, Josh. Ik ben hier met mijn man. Het was.. leuk je weer eens gezien te hebben. Maar nu wil ik graag weer tijd met hem spenderen."
Ze liep naar Dean toe en pakte zijn hand vast.
"Je ex, dus." mompelde Dean.
"Mijn ex waar ik nooit meer iets te maken mee wil hebben, Dean. Maak je geen zorgen."

Maar de rest van dag leek Dean toch met Josh in zijn hoofd te zitten. En hoeveel Lieke ook probeerde, hij was duidelijk zichzelf niet.
"Dean, schat, ik voel niks voor hem. Helemaal niks." mompelde Lieke, ze zat in kleermakerszit op het bed en keek naar Dean die naast haar lag.
"Ik heb daar helemaal geen moeite mee." zei hij.
"Dean, sinds Josh langs is geweest ben je ineens heel chagrijnig. Ben je jaloers?" zuchtte ze.
"Jaloers?" lachte hij, waarna hij zijn hoofd schudde.
Lieke zuchtte zachtjes, voordat ze onder de dekens naast hem kroop.
"Ik wil niet dat dit onze week verpest." zei ze, terwijl ze haar kin op zijn borst rustte. Ze staarde in zijn groene ogen, die best wel afwezig stonden.
"Er is duidelijk iets aan de hand. We hebben nog nooit zoiets meegemaakt, maar ik zie duidelijk dat je het totaal niet fijn vind. Ik weet niet wat er vroeger is gebeurd. Maar ik ben en blijf je vrouw. En je weet wel, tot de dood ons scheid. Ik hou van je, Dean. Ik ga echt niet bij je weg. Vooral niet voor Josh."
Dean glimlachte stilletjes en aaide met zijn linkerhand door haar haren.
"Ik hou ook van jou. Ik denk dat ik-"
Voordat Dean kon uitpraten, hoorde ze geschreeuw onder hun raam.
"Lieke!"
Lieke zuchtte luid.
"Josh." mompelde ze, voordat ze opstond. Ze pakte snel een trui, die ze aandeed, voordat ze het raam opende.
"Lieke, ik hou nog steeds van je. En ik wil niet dat je hier weg gaat. Blijf in Parijs met mij. Ik hou van je!" riep hij luid.
"Josh, hou je mond!" riep ze boos. "Ik houd van Dean en alleen van hem."
Toen ze omdraaide om te kijken naar Dean, merkte ze dat hij helemaal niet meer in bed lag en dat de kamerdeur openstond.
"Oh god." zei ze, waarna ze weer uit het raam keek.
"Ga alsjeblieft weg, Josh." zei ze geïrriteerd.
"Nee, ik wil met je praten!" riep hij.
"Dat gaat echt niet gebeuren."
Toen ging de deur open en kwam Dean naar buiten.
"Oh nee. Oh shit. Dean, alsjeblieft." riep ze bang.
"Misschien blijft hij dan weg." gromde hij, voordat hij op Josh afliep en een stoot op zijn kaak gaf.
"Dean!" riep ze nogmaals.
Het was niet per se dat ze het erg vond dat hij Josh tot stilte maande, maar het was meer de manier waarop. Ze hield niet van geweld. Ook al was dat een groot deel van haar man zijn werk.
Het duurde even voordat ze doorhad dat Dean niet wilde stoppen. Lieke snapte niet waarom hij zo enorm jaloers was.
"Dean, stop alsjeblieft." riep ze, maar ze kreeg geen gehoor.
"Oké. Daar gaan we." gromde Lieke, voordat ze zo snel mogelijk naar beneden rende.
Eenmaal buiten was Josh al bijna buitenwesten.
Met een paar stappen stond ze bij Dean. En voordat hij nog iets kon doen pakte ze Deans handen vast.
"Dean, luister naar me. Hij is het niet waard."
"Hij moet je gewoon met rust laten." zei hij boos.
"Verlaag je niet tot zijn niveau, Dean."
De woede in zijn ogen vervaagde een beetje.
"Laten we naar binnen gaan, voordat je mee word genomen." zei ze zacht.
Zonder iets te zeggen volgde Dean Lieke naar hun kamer. Ze hoopte maar dat niemand hem had gezien. Het was al laat en donker, maar dat betekende niet dat de vakantiegangers al lang en breed op bed zouden liggen. Lieke hoopte met heel haar hart dat ze hier mee weg zouden komen.
Op weg naar de kamer hoorde ze Dean verschillende keren sorry zeggen, maar ze besteedde er weinig aandacht aan. Ze was geïrriteerd en misschien ook wel boos om het feit dat hij zich zo had laten gaan.
Ze duwde Dean naar binnen en gooide de deur achter haar dicht.
"Dit slaat nergens op, Dean." zei ze boos, terwijl ze haar armen over elkaar deed.
"Ik snap dat het allemaal niet leuk is, maar je had hem niet in elkaar hoeven slaan."
"Ik ben te ver gegaan, ik weet het." zei hij toen.
Hij haalde een hand door zijn haar en keek nadenkend om zich heen.
"Ik ben niet gewend dat relaties goed gaan bij mij. Sterker nog, het liep altijd fout. Mijn werk is mijn leven geworden en toen jij in mijn leven kwam is dat veranderd."
Hij stopte met praten en ging wat dichterbij haar staan.
"Ik geef toe dat ik jaloers ben, maar ik ben gewoon bang dat het fout loopt."
"We zijn al meer bijna drie jaar samen. Ik ga echt niet zomaar bij je weg." gaf Lieke toe. "Die gast is een eikel en jij bent zoveel beter dan hem. Maar op dit moment bij je tien keer erger dan hem. Je verlaagd je tot zijn niveau en eigenlijk durf ik niet eens meer te gaan kijken hoe het met hem gaat. Als ik je niet had gestopt had het veel erger af kunnen lopen. En dat ben ik niet van je gewend, Dean. Misschien als je aan het werk bent, maar niet waar ik bij ben."
"Sorry." zei hij zacht.
"Dat is niet genoeg." zuchtte ze, waarna ze wegliep richting de badkamer. Ze hoopte dat Josh was gevonden en dat hij nu geholpen zou worden. Ze durfde niet eens uit het raam te kijken om te checken of alles wel oké was.
Ze liep naar de badkamer en ging op de wc bril zitten. Ze deed de deur niet op slot, maar had hem wel achter haar dichtgegooid. Het werd stil in de badkamer en ze hoorde Dean af en toe rommelen. Maar voor de rest kwam hij niet naar haar toe. Misschien wilde hij haar de ruimte geven om bij te komen.

Ongeveer een kwartier later ging de deur open. Dean stond in de deuropening met tranen in zijn ogen. Lieke hapte naar adem. Ze had hem nog maar een paar keer zien huilen.
"Ik heb een ambulance gebeld en Josh word op dit moment meegenomen. Ik heb niet gezegd dat ik het heb gedaan, maar de kans dat Josh dat doet is toch wel aardig groot. Ik weet niet hoe we deze week door gaan komen, maar ik had gehoopt dat het een droomreis zou worden en nu is het meer een nachtmerrie."
Zijn adem schokte, terwijl hij even aan zijn kin krabde.
"Ik had mezelf niet zo moeten laten gaan. Laat het mij in ieder geval proberen goed te maken.."
Zijn stem was zo zacht en verslagen, dat Lieke niet anders kon dan opstaan en in zijn armen nemen.
"Ik vind het niet erg dat je jaloers bent, ik vind het stiekem wel wat hebben. Maar ik sla ook niet al die meiden in elkaar waarmee jij af en toe flirt. Al die serveersters. En, ja, dat heb ik echt wel door." legde ze uit.
Hij keek haar betrapt aan en Lieke haalde enkel haar schouders op.
"Waar het nu om gaat is dat jij leert om te gaan met die gevoelens, want ik heb geen zin om elke keer in te moeten grijpen als jij ook maar iets te boos word."
"Ik zal er aan gaan werken." knikte hij, waarna hij een kleine glimlach liet zien.
"Top." zei ze en gooide haar handen in de lucht. "Laten we dan nu in ieder geval er het beste van maken, voordat ze je komen halen."
Na dat gezegd te hebben duwde ze Dean richting het bed, waar hij verward op neer viel.
"Maak het maar goed met me." grijnsde ze, waarna ze haar handen naast zijn lichaam zette en over hem heen boog.
"Je bent serieus.." concludeerde Dean, waarna hij haar middel vastpakte.
"Bloedserieus."
Dean huiverde kort, omdat hij zich eigenlijk nog niet helemaal beter voelde. Lieke bekeek hem onderzoekend en liet hem toen recht op zitten. Zij zakte voor hem neer en pakte zijn hand.
"Zoals ik al zei, laten we dit gewoon achter ons laten." zei ze, waarna ze hem naar zich toe trok en hem zacht zoende. Hij sloot langzaam zijn ogen en liet zich meesleuren in hun spel. Dean voelde eindelijk weer dat het goed zat. Hij trok haar op zich en draaide haar toen om.
"Ik hou van je, weet je dat?" zei hij, nog steeds een beetje verbaasd. Waarna hij haar trui en haar slaapbroekje uittrok.
"Ik hou ook van jou." lachte ze terug.
Ze plantte haar lippen in zijn nek, waar al gauw kippenvel tevoorschijn kwam. Ondertussen probeerde hij zich te ontdoen van zijn shirt en daarna de rest van zijn kleding.
Het ging iets moeilijker dan nodig was, aangezien ze de twee niet van elkaar af konden blijven.
Toen uiteindelijk alles op de grond was beland en Dean over Lieke heen hoverde, voelde ze weer hoeveel ze wel niet van Dean hield. En, maar dat was iets minder belangrijk, hoe knap die man wel niet was.
Hij zorgde ervoor dat de twee samen een werden en startte een ritme wat voor Lieke goed was.
Ze genoot van zijn lichaam. Zijn bezwete lichaam die licht tegen de hare aan botste. En zijn kreunen, die zachtjes zijn mond verlieten. Zijn armen, die ze had vastgepakt om ergens houvast aan te kunnen hebben. Ze genoot van Dean en negeerde de rest van de wereld.
Het duurde niet lang voordat Dean uitgeput, maar voldaan, naast Lieke neer viel. Hij sloeg de dekens over haar heen en sloot kort zijn ogen. Hij had een glimlach op zijn gezicht.
Lieke draaide zijn kant op en liet haar vinger over zijn lichaam glijden. Van zijn borstkas, toch zijn dij en dan weer terug richting zijn lippen.
"Wat er ook gebeurd, met mij heb je het in ieder geval zeker goed gemaakt." zei ze grinnikend.
Dean opende zijn ogen en beet op zijn lip.
"Ik wil het nog wel een keer goed maken." grijnsde hij.
Lieke was even verbaasd door zijn uitspraak, maar begon toen te lachen.
"Ik hou je niet tegen, Dean. Je mag het zo vaak goed maken als jij maar wil."

Uiteindelijk bleek Josh niks te hebben gezegd en konden Dean en Lieke de week in Parijs met een goed gevoel af maken. Natuurlijk was het nog niet helemaal uit hun geheugens gewist, maar Dean had Lieke uiteindelijk goed begrepen en uiteindelijk was Josh ook de liefste niet. Lieke had het dan ook al snel achter zich gelaten en zich volledig op haar week met Dean gefocust.
Hij had zich helemaal uitgeleefd voor Lieke en dat maakte haar ontzettend blij. Buiten die eerste avond had ze zich geen betere huwelijksreis kunnen wensen.
Ze zag er stiekem een beetje tegenop om terug te gaan, maar gelukkig had ze altijd de foto's nog. En, als het echt nodig was, ook nog de herinneringen aan wat ze allemaal in die hotelkamer hadden uitgevoerd.

Reacties (34)

  • AckIes

    HIJ IS ECHT BAE GEWORDEN WOW YES

    1 jaar geleden
    • Buckley

      THANKS, was er opzich inderdaad ook wel blij mee (bloos)

      1 jaar geleden
  • Long

    MAAR JA GAB DIT WAS ECHT PERFECTIE EN I LOVE IT SO MUCH ECHT EEN FANTASTISCH VERVOLG.(blush)

    1 jaar geleden
  • Long

    En, als het echt nodig was, ook nog de herinneringen aan wat ze allemaal in die hotelkamer hadden uitgevoerd.

    GOODBYE HAHAHAHAHA SAME

    1 jaar geleden
  • Long

    Uiteindelijk bleek Josh niks te hebben gezegd en konden Dean en Lieke de week in Parijs met een goed gevoel af maken. Natuurlijk was het nog niet helemaal uit hun geheugens gewist, maar Dean had Lieke uiteindelijk goed begrepen en uiteindelijk was Josh ook de liefste niet. Lieke had het dan ook al snel achter zich gelaten en zich volledig op haar week met Dean gefocust.

    JA KUT Josh zomaar alles verpesten voor mij en de bae

    1 jaar geleden
  • Long

    "Ik wil het nog wel een keer goed maken." grijnsde hij.
    Lieke was even verbaasd door zijn uitspraak, maar begon toen te lachen.
    "Ik hou je niet tegen, Dean. Je mag het zo vaak goed maken als jij maar wil."

    IK GING HELEMAAL STUK HIEROM IDK WHY AKDSLJDLKSJDLKSDJ

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen