. . .


Juice vlocht zijn vingers langs die van Raine en leunde naar hem toe voor een laatste kus. Met gesloten ogen ging hij helemaal op in de streling van Raine’s tong, de zachte druk van zijn lippen. Uiteindelijk rustten ze met hun voorhoofden tegen elkaar aan. Juice wilde geen uiting aan zijn zorgen geven, maar hij wist dat Raine ze in zijn ogen las toen hun blikken met elkaar versmolten. Het was ook niet niets. Ze waren allebei vertrouwd genoeg met dit leven om te weten dat er altijd wat kon gebeuren.
      ‘Ik hou van je,’ zei Juice eindelijk. Hij bracht zijn handen omhoog en vatte Raines gezicht ertussen. Hij streek met zijn duim langs zijn onderlip, die deel uitmaakte van een waanzinnig mooie glimlach. ‘En ik ga je missen.’ Hij sloot heel even zijn ogen, zocht zijn gedachten af of er nog meer dingen waren die hij met hem wilde delen. Raine gaf hem daar de ruimte voor, zijn handen gleden langzaam op en neer over Juice’ zijden. Hij opende zijn ogen weer, zijn wangen kregen een warme gloed. ‘En ik vond het fijn. Vanavond. Om je… om zo van je te kunnen genieten.’ Zijn stem trilde een beetje toen zijn verlegenheid hem plaagde, maar hij sloeg zijn blik niet neer.
      Raine kuste de duim die nog steeds tegen zijn lip lag, streek er met zijn tong langs en zoog er toen zachtjes aan. ‘Zodra ik weer thuis ben, is het iets anders dan je duim die ik in mijn mond wil voelen.’
      Juice bloosde toen hij merkte dat zijn geslachtsdeel daar wel oren naar had en in een rap tempo wakker werd.
      Raine leunde dichter naar hem toe en kuste zijn oorlel. ‘En waag het niet om een clubsletje in de buurt van deze jongen te laten,’ fluisterde hij terwijl zijn hand zijn kruis omvatte en hij plagend kneep. ‘Want die behoort mij toe.’ Hij bleef zijn vingers langs Juice’ gevoeligste plek bewegen terwijl hij hem in zijn nek kuste. Met een stem die donker van bezitsdrang klonk, gromde hij: ‘Alleen aan mij.’
      Juice kreunde diep. Hij voelde zich zo mak als een schaap; als Raine nu zijn riem zou losmaken dan zou hij niet protesteren, zelfs al wachtten zijn broeders vol ongeduld op hem.
      Raine lachte zachtjes, daarna trok hij zijn hand terug. Zijn lippen trokken een spoor van kussen tot aan Juice’ lippen. Juice stond op het punt om zich over te geven aan een diepe kus, maar Raine trok zich iets terug en zuchtte.
      ‘Het is verdomd moeilijk om je te laten gaan, maar we willen niet dat ze hier straks voor de deur staan.’ Zijn handen gleden omhoog en bleven tegen Juice’ borst rusten. ‘Doe voorzichtig. En maak je niet druk om mij: mij overkomt niets.’ Hij trok een mondhoek op. ‘En het enige naakte lijf waar ik over zal fantaseren is dat van jou.’ Nog één keer drukte hij zijn lippen tegen die van Juice. ‘Ik hou van je.’ Zijn vingers krulden om de stof van Juice’ shirt. ‘En ga nu alsjeblieft weg voordat ik je niet meer kan laten gaan.’
      Juice hoorde de wanhoop die die woorden verbloemden, het gemis waar ze eigenlijk nog niet klaar voor waren omdat ze Raines bijna-doodervaring nog niet hadden kunnen verwerken. Hij gaf zijn vriend nog één lange knuffel, fluisterde dat hij waanzinnig veel van hem hield en draaide zich toen van hem weg.
      Hij moest gaan. Hij had geen keuze.

Zijn hart voelde zwaar toen hij het clubhuis binnenliep. Hij wist dat hij zich zorgen moest maken om wat hij hier te horen zou krijgen, maar het was alsof Raine zijn gedachten had gekaapt. Hij kon het nare voorgevoel gewoon niet van zich afschudden. Het enige wat hielp, was terugdenken aan de intieme momenten van vandaag. Hun romantische diner, hun liefde die op zijn bed tot een nieuwe ervaring had geleid, de lieve woorden die Raine net tegen hem gezegd had. Zodra hij zich daarop focuste, vulde een diepe warmte zijn borst, kriebelde er van alles in zijn buik. Dan voelde hij zich heel even de gelukkigste man op de wereld, zelfs al zou hij zijn vriend misschien wel minstens een maand niet zien.
      Pas toen hij de anderen naderde die zich vlak voor de bar hadden verzameld, slaagde hij erin om al zijn gedachten aan Raine weg te duwen en zich op de club te concentreren.
      ‘Sorry,’ mompelde hij. Chibs’ blik vermeed hij. ‘Ik was al vroeg gaan slapen omdat ik me niet fit voel en ik kon mijn sleutels nergens vinden.’
      Een slap excuus – zeker omdat hij altijd vaste plekken voor al zijn spullen had. Maar wanneer de chaos van zijn gedachten hem opslokte, gebeurde het ook weleens dat hij dat vergat en vervolgens niet wist waar hij moest beginnen met zoeken.
      ‘Wat is er aan de hand?’
      ‘Mary is vermist.’
      ‘Mary…’
      Het kostte even tijd voordat hij begreep dat het om Opies moeder ging. Verdwaasd gingen zijn ogen heen en weer tussen Opie en zijn vader, de enige vader en zoon binnen de club.
      ‘Ze zou de kinderen uit school halen,’ zuchtte Opie. Hij wreef over zijn fronsende voorhoofd. ‘Maar ze is nooit komen opdagen.’
      Juice wist dat de vrouw de zorg van haar kleinkinderen heel serieus nam; ze was er van overtuigd dat zij de enige was die hen iets goeds kon bijbrengen.
      ‘Maar waarom roep je ons nu pas bij elkaar?’ vroeg hij zich af.
      ‘Ze is al zo lang van pa gescheiden,’ antwoordde Opie. ‘Ik dacht niet dat het iets met de club te maken zou kunnen hebben. Communicatie gaat wel vaker mis, ik dacht dat ze een dagje weg was. Maar toen we rondvroegen in de buurt, meldde iemand dat er een tijd een zwart busje in de straat had gestaan.’
      Een zwart busje…
      ‘Denk je dat het dezelfde zijn als die Hap en Tig van de weg gereden hebben?’
      De mannen knikten ernstig. Juice kon ook niet anders dan met hen meegaan. Hij zette zijn tas op de tafel, haalde zijn laptop eruit en startte die op.

Terwijl er op de achtergrond gesprekken werden gevoerd en de mogelijkheden van een lockdown werden besproken, ging Juice op zoek naar camerabeelden in de buurt van de straat waar Mary woonde. Er waren verkeerscamera’s drie straten verderop, maar het voelde als zoeken naar een naald in een hooiberg.
      ‘Ze zullen wel bellen,’ zuchtte Jax uiteindelijk.
      Maar toen de ochtend aanbrak, had er nog steeds niemand gebeld. Juice’ ogen voelden zwaar. Er waren een paar zwarte busjes die aan de beschrijving voldeden en die had hij zo ver mogelijk gevolgd. Het leidde tot twee adressen, maar nadat er een team naartoe was gestuurd bleek het nergens op uit te lopen.
      Chibs legde een hand op zijn schouder en gaf een kneepje. ‘Je hebt gedaan wat je kon. Er zit niets anders op dan af te wachten. Hou je telefoon bij je.’
      Juice knikte. Vermoeid keerde hij terug naar zijn huis. Hij kroop in bed, snoof de geur van zijn dekbed op en beeldde zich in dat het zijn lief was die hij rook.
      Tegen het middaguur werd hij wakker. Er zat een naar gevoel in zijn maag, het zag er naar uit dat hun onbekende vijand opnieuw had toegeslagen. Opnieuw hadden ze geen enkele leidraad en konden ze alleen maar gissen naar de reden. Waarom zouden ze in hemelsnaam de moeder en ex-vrouw van een Son meenemen? Hij ging overeind zitten en zuchtte. Hij wenste dat Raine naast hem had gelegen, dat hij tegen zijn warme lijf had kunnen aan kruipen om even alles te kunnen vergeten, maar hij was alleen en zou voor een lange tijd ook alleen zijn. Met een zwaarmoedig hart begon hij zich aan te kleden. Net toen hij de kamer wilde verlaten, zag hij dat er een briefje op zijn nachtkastje lag. Nieuwsgierig pakte hij het op. Zijn lippen bogen om in een glimlach toen hij Raines handschrift herkende.

As each star comes out to shine
As the wind rustles across the land
As the moonlight sweeps across the room
I'll think of you.

When the sun burns its morning greeting
When the birds chirp and swoop through the sky
When the leaves of the trees dance through the air
I’ll think of you.

During the haze of late afternoon sun
During the smooth swirl and flow of the clouds across the sky
During the fade of the bustling day
I’ll think of you.

While the twilight shadows begin to fall
While the evening air begins to chill
While the crickets begin their sweet evening chorus
I'll think of you.

Just as the darkest hour of the night falls
Just as the world is hushed and silent
Just as dreamland beckons,
I’ll think of you

Every day
Every hour
Every moment
I’ll think of you through the miles
and love you.

- Raine

(Zo zie je maar, in mij zit stiekem ook een romanticus verborgen 😉 )


Juice was weer op zijn bed neergezakt. Zijn duimen streken over het papier, over het inkt. Hij voelde zich overrompeld door de liefde die in deze woorden besloten lag. Hij veegde langs zijn ogen toen hij merkte dat die waterig waren geworden. Zijn liefde voor deze man ging zo diep, hij had er gewoon geen woorden voor. Elke keer dat ze elkaar weer zagen, dat ze elkaar vasthielden, dat ze afscheid namen, hield hij meer van hem. Zelfs nu hij onderweg was naar de grens van Mexico, wist hij Juice met deze woorden in zijn hart te raken. Hij haalde diep adem om zijn emoties onder controle te krijgen, hief het papier en drukte zijn lippen er even tegenaan, zijn ogen gesloten.
      ‘Kon ik het me maar veroorloven om alleen aan jou te denken,’ fluisterde hij. Met tegenzin legde hij het briefje dat nu als zijn waardevolste bezit beschouwde terug en liep naar de woonkamer toe, voordat hij urenlang op zijn bed zou zitten en verstrikt raakte in herinneringen die er voor zouden zorgen dat hij zijn vriend alleen maar meer ging missen.
      ‘Hé,’ groette Muis hem toen hij naast haar op de bank was gaan zitten, zijn ontbijt op zijn schoot. ‘Hoe was het gisteren? Was jullie diner leuk?’
      Ondanks alles wat er aan de hand was glimlachte hij. ‘Ja. Het was heel fijn. Helaas was het maar kort, hij moest vanochtend vroeg in Oakland terug zijn en ik werd gisteravond laat naar het clubhuis geroepen. Mary is verdwenen, waarschijnlijk zitten dezelfde mensen erachter als bij Hap en Tig.’
      Schrik weerspiegelde in haar ogen. ‘Jeetje, wat heftig. En jullie hebben nog geen spoor gevonden?’
      Triest schudde Juice zijn hoofd. ‘Nee, het is wachten tot ze hun eisen bekendmaken. Voorlopig ga ik met je mee als je ergens naartoe moet.’
      Ze knikte langzaam en zuchtte. ‘Ja… Hopelijk horen jullie snel wat en kunnen jullie ontdekken wie het precies zijn en wat ze willen.’ Muis legde haar hand over die van hem en gaf een kneepje. ‘Gaat het een beetje met je?’
      Hij boog zijn hoofd. ‘Raine is naar Zuid-Cali gegaan omdat ze daar extra mankracht nodig hebben. We weten niet voor hoe lang – het kan wel een maand duren.’
      ‘Jeetje… Ook dat nog.’ Ze leunde met haar hoofd tegen zijn schouder. ‘Het spijt me dat te horen lieverd. Ik weet hoe graag je bij hem wil zijn. Was het gisteren wel fijn saampjes, zelfs al was het zo kort?’
      ‘Ja… Het was fijn. Hij vond een beetje romantiek niet stom. Hij wilde zelfs dat ik kaarsen aanstak en een romantisch muziekje opzette,’ zei hij. Om de een of andere reden had dat veel voor hem betekend, het had gevoeld alsof Raine echt iedere kant van hem leuk vond en hij helemaal zichzelf kon zijn.
      Muis lachte zachtjes. ‘Mijn badass bikers. Ik dacht dat jullie wel andere dingen zouden doen na elkaar zo lang niet te hebben gezien.’ Ze gaf hem een speelse knipoog.
      Hij voelde dat zijn wangen een kleur kregen. ‘Dat hebben we ook gedaan. Ik ehm… ik heb hem in mijn mond genomen. Voor het eerst.’ Hij beet op zijn lip. Het klonk nogal omstreden, maar hij vond het woord pijpen te banaal voor iets wat zo… hemels had gevoeld.
      ‘Vond je het fijn?’
      Haar stem klonk rustig. Ze wist dat het een stap voor hem was geweest, dat het iets was waar hij mee geworsteld had.
      ‘Ja. Hij – hij vond het lekker. En ik ook.’
      Ze gaf weer een kneepje. ‘Goed zo. Was hij er ook al aan toe? Om het bij jou te doen, bedoel ik?’
      ‘Hij was onderweg… maar toen belde Chibs en moest ik weg.’
      ‘Nou, nu heb je in elk geval iets om naar uit te kijken,’ knipoogde ze. ‘Voor als hij weer terugkomt. Misschien kunnen jullie wel webcammen.’ Ze wiebelde met haar wenkbrauwen.
      Tot hij Raine had leren kennen had hij niet gedacht dat er ook maar een vorm van seks was die hem zou kunnen laten blozen, maar hij voelde zich nu net een experimenterende schooljongen. Zijn hart begon meteen fanatieker te slaan.
      ‘Hij heeft een heel lief gedicht achtergelaten zag ik net.’ Hij kwam overeind, liep naar zijn kamer en overhandigde Skye iets later het briefje. Hij wist niet waarom hij het haar wilde laten zien. Misschien omdat het als een droom voelde en hij zich gewoon onwijs gezegend voelde met zo’n lieve vriend.
      Skye kreeg tranen in haar ogen terwijl ze de tekst doorlas.
      ‘Wat mooi lieverd,’ zei ze zacht. Ze gaf hem een kus op zijn wang. ‘Ik vind het heel speciaal dat jullie zo gevoelig durven te zijn terwijl jullie in zo’n machowereld leven.’
      Juice glimlachte, zijn duim streek langs de rand van het papier. Hij was blij dat ze allebei zo’n kant hadden en het ook allebei durfden te laten zien.
      ‘Ik hoop zo dat jullie iets kunnen regelen tussen jullie clubs,’ zei ze. ‘Dat jullie een alliantie kunnen aangaan ofzo. Het kan de posities van jullie clubs zo versterken.’ Ze lachte zachtjes. ‘Net als vroeger, toen ze mensen van twee verschillende koninkrijken lieten trouwen.’ Ze leunde weer tegen hem aan. ‘Als je me ooit een glimp van jullie hemel wil laten zien… Vraag hem dan ten huwelijk. Jullie verdienen elkaar zo.’
      Juice boog zijn hoofd. Een huwelijk had hij nooit overwogen, en al helemaal niet met een man, maar vlinders fladderden in zijn buik bij de gedachte eraan.
      Hij staarde naar zijn hand en beeldde zich een ring in. Hun relatie was nog veel te vroeg voor zoiets, maar hij kon niet ontkennen dat zijn bloed er sneller door begon te stromen. ‘Dat is slechts een droom, Muis,’ mompelde hij.
      Ze gaf hem een knuffel. ‘Soms komen dromen uit, lieverd.’

Reacties (2)

  • Poppy

    Zo romantisch(flower)

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    ik hou zo erg van dit verhaal he <3

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Ik ben blij dat te horen! Het is ook mijn persoonlijke favoriet denk ik. <3

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen