Als je ontbijt op bed wil, ga dan in de keuken slapen

Dit is het laatste hoofdstuk van Kale Vlaktes, maar ik zal niet stoppen met schrijven. Als je dit verhaal leuk vond, check dan ook zeker het vervolg erop: Zielloze wezens. Ik hoop dat je ervan hebt genoten en we samen een nieuw verhaal kunnen beginnen!

Met grote ogen kijk ik naar m'n zus wie haar ogen opent. Ze staat op en loopt naar de punt van de berg met Donald Ducks. William rent op me af en helpt me overeind terwijl vele vijanden ons omsingelen. Hij kijkt me bezorgd aan.
'Gaat het?'
Ik knik, alhoewel dat een leugen is. Fysiek voel ik me geweldig, maar mentaal? Mijn zus is het Zonnemeisje! Zodra ze bovenaan staat, steekt ze haar hand in de lucht en sluit ze haar ogen. Max begint onheilspellend hard te lachen.
'Denk je nou echt dat je ons kan verslaan?!' schreeuwt hij naar Lizzy. Maar zij negeert hem. William en ik kijken elkaar even aan tot over de hele ruimte gaat. Dit is het eind.

Ik ontwaak in een comfortabel bed en kijk naar Lizzy wie naast me ligt. Ik hoor iemand de trap oplopen, maar ben te verbijsterd om er op te reageren. Het is zeven uur 's ochtends, maar wat is er in hemelsnaam gebeurd? Papa opent de deur en kijkt me bezorgd aan.
'Gaat het wel, Agnes?'
Ik knik. 'Het is gewoon raar te beseffen dat niemand zich meer iets kan herinneren.' mompel ik. 'Het is alsof dat alles nooit gebeurd is.'
Papa gaat bij me zitten op bed en glimlacht. 'Dat kan je wel zeggen. Het is alsof ik nooit een broer heb gehad.'
Lizzy wordt ook wakker en kijkt me aan. 'Hoe denk je dat ik me voel?' vraagt ze, alsof ze alles al heeft gehoord. 'Ik heb superkrachten!'
De elfjes zijn gelukkig wel gewoon hun eigenlijke leeftijd, zodat mijn tweelingszus er ook gewoon uitziet als een twaalfjarige.
'En je moet er nog voor trainen ook,' mompel ik. 'Waarom eigenlijk? Max is verslagen!'
Papa zucht. 'Max is niet ons enige probleem. De Goden zijn er ieder creatuur op deze wereld te beschermen, wat er ook gebeurd. We moeten klaarstaan als er iets gebeurd dat alles kan veranderen. Per slot van rekening is Max vergeleken met andere vijanden nog maar een mier. We zullen eens moeten vechten tegen wezens waar we niet tegen kunnen vechten. Ieder van ons moet voorbereid zijn voor iets waar we ons niet voor kunnen voorbereiden.'

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Ik had een glimlach op mijn gezicht en die vervaagde echt meteen toen ik zag dat dit de epiloog was!
    Het was zo'n geweldig verhaal! Jammer dat het voorbij is.

    1 jaar geleden
    • MissEL

      Je kan wel zeker het vervolg lezen die ik zo'n twee minuten geleden heb geactiveerd! Ben je er weer bij? Bij Zielloze wezens?

      1 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ik zal meteen abonneren! Dat wil ik zeker niet missen!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen