Het weekend is snel voorbij gegaan. Het bestond uit lezen, muziek luisteren, Mary en mijn vader negeren tijdens het eten en Niall irriteren.

Niall parkeert zijn auto op de parkeerplaats voor de school. Het is een typisch Engels gebouw, het lijkt op een kasteel en om de school heen is één en al gras met grote bomen en hier en daar staat een picknick bankje.

'Welkom op London public highschool.' Zegt de vrouw achter de balie in het administratie kantoor.
Ze heeft kort grijs haar en een leesbril op haar hoofd met een koortje die om haar nek hangt.
Ze legt een aantal formulieren op de balie en geeft me een pen om ze in te vullen.
Na dat ik de gegevens heb ingevuld en de formulieren aan haar heb overhandigd, legt ze een stapel boeken op de balie. Een papiertje, het rooster lijkt me, en twee sleutels.

'Één is voor je normale kluisje en de andere is voor je kluisje in de kleedkamer.' Legt ze me uit.

Ik knik begrijpend, stop de sleutels in mijn zak, het rooster in mijn tas en loop met de boeken in mijn hand het kantoor uit.
Niall zit op één van de stoelen naast de deur op me te wachten.
Ik kijk hem even met opgetrokken wenkbrauw aan, maar loop dan voor hem uit richting de kluisjes.

'Wat is je eerste les?' Vraagt hij nieuwsgierig.

'Geen idee, ik dump eerst alles in mijn kluisje.'

Niall grinnikt en blijft naast me staan terwijl ik een sleutel uit mijn broekzak pak en mijn kluisje open.

'Ik dacht dat ik je misschien naar je eerste les kan brengen, aangezien je de weg niet weet.'

Ik rol met mijn ogen en leg mijn boeken zuchtend in het kluisje.

'Bedankt.'

Ik haal het rooster uit mijn tas en kijk naar de lessen die ik de eerste twee uren heb.
Geschiedenis en wiskunde.
Om dat laatste moet ik grommen en grinnikend kijkt Niall over mijn schouder naar mijn rooster.

Eenmaal bij het lokaal aangekomen zegt Niall me gedag en loop ik de ruimte binnen. Ik kijk het lokaal door voor een lege stoel en neem snel plaats als de leraar binnen komt lopen.

'Goede morgen, ik hoop dat iedereen een goed weekend heeft gehad.' De man met het lange grijze haar dat in een staart naar achteren zit, kijkt de klas door.

'Als iedereen zijn of haar boek wil openen op pagina honderdtwaalf, dan zullen we deze les beginnen met een verhaal over Napoleon.'

Een luide geïrriteerde zucht klinkt naast me en als ik me omdraai, zie ik twee groene ogen in de mijne staren.

'Goh, zo snel had ik niet verwacht je te zien.' Mompel ik.

Hij grinnikt.

'Ik wel.' Zegt hij fluisterend.

De leraar begint zijn verhaal te vertellen en hier en daar hoor ik een gefrustreerde zucht.

Harry tikt met zijn pen op de tafel en heeft zijn hoofd gericht op het raam.
Zijn lange bruine, krullende, haar zit vandaag niet verstopt onder een muts en hangt los over zijn schouders.

Na het lange, eeuwig durende, saaie, verhaal van de leraar moeten we opdrachten maken uit het boek.

Harry doet zijn koptelefoon op en richt zijn aandacht op het boek voor hem op tafel.
Zuchtend kijk ik naar mijn boek. Ik heb op mijn vorige school dit hele hoofdstuk al gehad, misschien kan ik aan de leraar vragen of ik het mag overslaan.

'Hulp nodig?' De man met zijn grijze staart staat over mijn tafeltje gebogen en kijkt me vragend aan.

'Nee, maar ik heb wel een vraag.' De man knikt en wacht mijn vraag af.

'Dit hoofdstuk heb ik op mijn vorige school al gehad, mag ik hem overslaan.'

De man kijkt even bedenkelijk. 'Heb je er een toets over gehad?'

Ik knik en zie een aantal leerlingen naar ons staren.

'Wat?' De woorden komen bot uit mijn mond en snel kijken ze naar hun boek.

Ik hoor Harry naast me grinniken, maar negeer hem en kijk de leraar afwachtend aan.

'Ik neem contact op met je oude school. Als ze mij je cijfer voor de toets kunnen geven hoef je het niet te herhalen.'

Ik knik. 'Ik had een negen comma acht.'

Verbaast kijken de leraar en Harry me aan.

'Wat? Geschiedenis is één van de weinige lessen die me boeien.' Zeg ik schouderophalend.

De man knikt tevreden. 'Ik bel ze alsnog voor bevestiging, maar je mag dit hoofdstuk overslaan en voor de volgende les zal ik een opdracht voor je voorbereiden.'

Hij kijkt nog een keer van Harry naar mij. 'Misschien kun je meneer Styles helpen, hij kan het gebruiken.'

Harry gromt geïrriteerd en grinnikend por ik in zijn zij. 'Wat?' Mompelt hij.

De leraar gaat weer achter zijn bureau zitten en stopt zijn neus in een boek.

'Ik heb afgekeken op de toets.' Fluister ik en Harry begint te lachen.

'Dus aan jou hulp heb ik helemaal niks.'

Ik schud mijn hoofd. 'Nope.'

De bel klinkt luid en het lokaal stroomt langzaam leeg als ik opsta van mijn stoel. Harry stopt zijn koptelefoon en zijn boeken in zijn tas en hangt hem over zijn schouder.

'Welke les heb je nu?' Vraagt hij me als we het lokaal uitlopen.

'Wiskunde.' Zeg ik met een grom.

Grinnikend loopt hij achter me aan en ik kan de blikken op ons niet negeren.

'Wat? Heb ik iets van jullie aan of zo?'
Snel richten ze hun blik op iets anders.

'Jij bent bot.' Mompelt Harry.

Hij loopt naar een trappenhal en trekt me aan mijn arm mee de trappen op.

'En dat zeg jij?' Zeg ik grinnikend.

Hij reageert niet, maar een lach om zijn mond geeft me gelijk.

'Dus, jij hebt ook wiskunde?' Vraag ik.

Hij schud zijn hoofd lachend, zijn hand heeft nog steeds mijn arm vast terwijl hij me mee door de gangen trekt.

'Wat? Dus je stuurt mij naar het verkeerde lokaal? Leuk, op mijn eerste dag te laat komen.' Dat laatste komt er grommend uit en zuchtend trek ik mijn arm los.

'Relax, ik wilde je iets laten zien.'

Mijn wenkbrauwen schieten omhoog. Waarom wil hij mij wat laten zien? Was het dan nog niet duidelijk dat ik geen interesse heb ik jongens, of ieder ander mens eigenlijk.

'Waarom?'

Hij haalt zijn schouders op.

'Ik heb geen zin in gym en van wat ik kon merken heb jij ook niet bepaald zin in wiskunde.'

'Nee, niet bepaald. Dat betekend alleen niet dat ik zin heb om met jou wat te doen.' Mompel ik binnensmonds.

Harry grinnikt, niet de reactie die ik verwacht had.

'Volgens mij wil jij met niemand iets doen.' Jup, goed geraden.

Ik rol met mijn ogen, maar loop toch achter hem aan de school uit. Achter de school zie ik voetbal velden, tribunes en kassen.

Ik weet niet waarom, maar ik mag hem wel. Misschien is het zijn houding, die veel lijkt op de mijne.

'Wat wilde je me laten zien.' Vraag ik ongeduldig, Harry grinnikt maar zegt niets.

Hij pakt mijn hand vast en lijd me over een tegelpad naar de kassen. 'Kom op. Anders ga ik weer terug, ik lijk wel gek. Achter iemand aan lopen die ik niet ken, voor hetzelfde geld ben je een psychopaat en vermoord je me achter de kassen.'

Harry begint hard te lachen en ondanks dat ik hem serieus aan wil kijken, krijg ik toch een lach op mijn gezicht.
Hij pakt me weer bij mijn arm en lijd me richting één van de kassen.

'Even geduld. En nee, ik ga je niet vermoorden.'

'Ja, ja. Ik hoor je niet ontkennen dat je een psychopaat bent.'

Hij begint weer hard te lachen en met opgetrokken wenkbrauwen volg ik hem de kas in.
Mijn ogen worden groot en mijn mond valt open van verbazing. De kas is prachtig. Kleine bomen staan tegen de muren en planken zijn gevuld met kleurrijke bloemen en planten.

'Ik kom hier graag als ik een les oversla. Niemand stoort je hier.' Zegt hij, hij heeft me ondertussen los gelaten en loopt naar het midden van de kas, waar een tafel staat met stoelen.

'Een goede plek om iemand te vermoorden.' Mompel ik, in de hoop dat hij het niet hoort.

'Ik ga je niet vermoorden, maar ik zou wel graag weten hoe je heet.'

Hij legt zijn boeken op tafel en neemt plaats op een stoel. Twijfelend ga ik tegenover hem zitten.

'Waarom? Ik weet niet of het je op was gevallen, maar ik ben niet het type dat vrienden maakt en gezellig gaat zitten kletsen of zo.'

Hij kijkt me lachend aan en schud zijn hoofd. 'Ik weet niet of het je op was gevallen.' Herhaalt hij mijn woorden. 'Maar ik ben ook niet echt het type dat vrienden maakt en gezellig gaat zitten kletsen. Maar ik mag je wel, je bent anders.'

Verbaast staar ik in zijn ogen. Ik ben anders, ja dat wist ik al. Maar hij is ook anders, anders dan alle jongens die ik ken. Hij is best wel mysterieus en in zichzelf, net zoals ik.

'Ik snap wat je bedoelt.' Mompel ik en hij grinnikt. 'Ik ben Alison, maar iedereen noemt me Ally.'

Hij knikt en staart me even bedenkelijk aan. 'Iedereen is niet veel volgends mij, of wel?'

Ik haal mijn schouders op en pak mijn boek uit mijn tas. Harry's gegrinnik laat me verbaast opkijken.

'Goed boek?' Vraagt hij en wijst er naar.

Ik kijk even bedenkelijk, maar herinner me dan iets. Dit is hetzelfde boek dat hij aan het lezen was in de winkel en het café.

'Ik heb het al meerdere keren gelezen, maar het blijft een goed verhaal.' Herhaal ik zijn worden en begin te lachen.

Hij haalt een hand door zijn haar en schud lachend zijn hoofd. 'Je bent grappig.'

'Dat heb ik eerder gehoord.' Zeg ik grinnikend.

De rest van de lessen gingen aardig snel en wanneer ik bij mijn kluisje aankom staat Niall op me te wachten.

'Hoe was je eerste dag?'

Ik open mijn kluisje en leg mijn boeken er in.

'Saai, zoals ik al verwacht had.' Hij grinnikt en wacht tot ik klaar ben zodat we samen de school uit kunnen lopen.

'Mijn moeder en jou vader zijn er niet met het eten vanavond. We kunnen een pizza bestellen?'

Ik open het portier van de auto en neem plaats naast Niall.

'Zeg maar gewoon Mary en Jared en dat is prima.' Hij knikt en start de auto.

'Er komen een paar vrienden van mij langs vanavond. We hebben een project voor muziekles en moeten er samen aan werken.' Ik haal mijn schouders ongeïnteresseerd op en staar uit het raam.

Dat word de hele avond op mijn kamer zitten. Niet dat ik het erg vind, dat liever dan tijd door brengen met Niall zijn vrienden of met Marry en mijn vader.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen