Foto bij H5

Het blijft even stil en dan zegt hij, voor hij aflegt: “Je hebt altijd de symptomen bestreden, maar nooit de oorzaak.”

Alaïs Spiorad pov.

Ik laat me langs de muur op de grond zakken en trek mijn knieën op. Met mijn handen ga ik door mijn haar en ik sluit mijn ogen. De monsters en demonen waren altijd al de soldaten geweest. En ik was zo dom om te geloven dat ik bij elk wezen dat ik doodde een stap dichter bij de verlossing kwam! Een verlossing waarbij ze me met rust lieten en ik eindelijk kon genieten van mijn leven. Maar het is een groter geheel. Zolang ik de soldaten blijf doden, blijft de meester leven en stuurt het nog meer gezanten op me af. Zolang het blijft leven, kan ik niet stoppen met mijn werk en kan ik geen normaal leven leiden zoals ik altijd al wou. Ik zal dan altijd vervloekt blijven om in deze wereld te blijven, waar rust en vrijheid onmogelijk is.

De deur van het klaslokaal wordt geopend en Edward ziet me op de grond zitten. Hij laat zich in stilte ook op de grond zakken en raakt mijn schouder aan.
“Gaat het, Alaïs?”, vraagt hij en ik kijk hem aan met natte wangen. Ik slaag mijn armen om hem heen en snik dan tegen zijn borstkast. Ik voel zijn troostende armen om me heen geslagen worden en hij wrijft dan geruststellend over mijn rug.
“Het komt wel goed”, zegt hij en geeft een kusje op mijn voorhoofd.

Ik laat Edward los en leg mijn hoofd tegen zijn schouder en ik probeer mijn wangen droog te krijgen met mijn mouwen. Hij legt zijn hand op mijn knie en zijn andere arm slaagt hij achter mijn nek.
“Ik wil gewoon vrij zijn”, mompel ik met een schorre stem en hij wrijft over mijn knie.
“Ik weet dat de wiskundeleerkracht erg is, maar daar kunnen we niet vanaf geraken”, zegt Edward en ik glimlach waterig. Mijn adem is weer wat gekalmeerd en ik kijk in zijn ogen.
“Je weet niet waarover ik het heb”, zeg ik en kijk naar zijn hand die op mijn knie ligt.
“Dat weet ik, maar ik ben bereid om je te begrijpen”, zegt hij en ik pak zijn hand van mijn knie en speel dan afwezig met zijn vingers.
“Ik wil je niet verdrietig zien, Alaïs”, zegt hij en een trillerige zucht verlaat mijn lippen. Ik schud mijn hoofd: “Ik kan het niet uitleggen. Het is te... ingewikkeld.” De deur van het klaslokaal gaat open en de leerkracht zaagt: “Het is niet de bedoeling dat jullie gaan spijbelen, want dan komt er een sanctie die-!” Hij stopt wanneer hij mijn natte wangen ziet. Het blijft even stil, maar dan neemt Edward het woord: “Ze heeft juist een telefoontje gekregen dat haar oma is overleden. Vind u het erg als ik haar rugzak pak en ze de school vroeger mag verlaten?”
“Uhm, nee natuurlijk niet.” Edward staat op, helpt me ook overeind en hij stapt dan de klas weer in om mijn rugzak te pakken.
“Gecondoleerd, Alaïs”, zegt de leerkracht ongemakkelijk. Edward komt al snel weer naar buiten en geeft me de rugzak.
“Edward, neem jij ook maar een dagje vrij. In deze staat kan ze niet alleen gelaten worden”, zegt de leerkracht en gaat het lokaal terug in.
“Ik dacht zoiets al”, grijnst Edward en toont zijn ingepakte rugzak: “Toch handig zo’n gedachten lezen en ik mag een hele dag skippen!” Ik glimlach en zeg: “Bedankt voor de leugen.”
“Ach, dat doen vrienden voor elkaar.” Hij doet zijn rugzak aan en pakt de rugzak van me over om dan een arm op mijn onderrug te leggen en me zo naar buiten te brengen.

We stoppen bij mijn geparkeerde auto. Edward doet de koffer open en legt onze boekentassen erin.
“Ik rij wel alleen naar huis, Edward.”
“Geen sprake van. Ik laat je niet achter in deze toestand.”
“En je eigen auto dan?”
“Alice weet al wat er is gebeurd. Zij brengt mijn auto wel terug naar mijn huis”, zegt hij en houdt de deur van de passagiersstoel open. Ik schud mijn hoofd: “Ik rij wel” Ik open het portier.
“Nee, Alaïs. Hoe koppig je ook bent, zo ben ik ook”, zegt hij en duwt me richting de andere kant van de auto. Ik heb geen andere keuze en gehoorzaam hem. Ik zucht weer. Zoals Socrates ooit zei: “Onwetendheid is de bron van alle kwaad.”

Reacties (2)

  • VampireMichelle

    “Ik weet dat de wiskundeleerkracht erg is, maar daar kunnen we niet vanaf geraken”


    Dit was gwn mijn reactie geweest

    5 maanden geleden
  • Allmilla

    “Ik weet dat de wiskundeleerkracht erg is, maar daar kunnen we niet vanaf geraken”

    hehe, geweldig antwoordxD

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen