Foto bij H10

“Natuurlijk niet, kom, dan gaan we. Mijn shift zit er toch al lang op”, glimlacht hij en mijn hart klopt in mijn keel. Wat een man.

Edward Cullen pov.

De voordeur wordt opengedaan en ik stap de trap af, terwijl ik een korte blik werp naar de deur.
“Kom verder Alaïs, doe maar alsof je thuis bent”, hoor ik mijn vader zeggen en fronsend kijk ik naar mijn vader met Alaïs naast hem. Hij doet de voordeur toe en Alaïs’ blik kruist de mijne.
“Dag Edward”, zegt ze en hangt haar jas aan de kapstok.
“Een fijne verrassing”, zeg ik en daal verder de trappen af. Ze doet haar schoenen uit en legt ze bij haar jas.
“Fijn om je nog eens te zien”, zeg ik en neem haar in een knuffel die zij beantwoord met een twijfelende omhelzing. Ik laat haar los en zie de geamuseerde blik van mijn vader.
“Alaïs! Ik wist wel dat je ging komen”, komt Alice opgewekt uit de keuken en geeft Alaïs een knuffel. Ze laat haar weer los en ratelt opgewonden verder: “Als je wil kan ik de zetel klaarmaken zodat je daarin kan slapen, wil je warme dekens?”
“Blijft ze slapen?” vraag ik en Alice knikt opgewonden en klapt in haar handen.
“Ja, leuk hé?” zegt ze en Carlisle stapt lachend naar de living.
“Ze kan bij mij slapen”, zeg ik dan en Alaïs glimlacht naar me.
“Oké, dat is dan opgelost! Maar hou je in hé, broertje”, knipoogt Alice naar me en pakt Alaïs bij haar hand om haar dan mee naar boven te slepen, naar mijn kamer. Ik schud mijn hoofd en volg ze naar mijn kamer.

“Oké, zo. De dekens zijn ververst”, zegt Alice en dwingt Alaïs om erop te gaan zitten.
“Ik zal een kam halen voor je haar, dan kan je die knopen eruit halen”, zegt Alice en ik ga geamuseerd tegen de deurpost staan met mijn armen over elkaar geslagen. In geen mum van tijd is Alice al terug en geeft ze de kam en opent mijn klerenkast. Ze pakt een oversized, licht blauwe hemd eruit en zegt: “Oké, ik zie geen deftige broek, dus het moet zonder. Komaan Alaïs, doe die kleren uit, dan kan ik ze wassen.” Alaïs kijkt me aan en haar lippen vormen een help. Ik glimlach en haal mijn schouders op. Alice geeft het hemd aan Alaïs.
“Edward en ik gaan wel even buiten staan”, begint Alice en stapt naar me toe.
“Je krijgt twee minuten.” Ze duwt me naar buiten en sluit de deur achter ons.

Alice doet de deur open en stapt opgewekt naar Alaïs die het hemd heeft aangedaan. Ik kijk haar aan en zie haar mooie slanke benen vanonder het hemd uitsteken.
“Ik denk dat iemand je mooi vindt”, grapt Alice tegen Alaïs en pakt de natte kleren op. Ik glimlach.
“Ga in bed liggen Alaïs, je hebt je slaap nodig”, zegt mijn zusje en neemt ook de kam mee.
“Dat is lief van je Alice, maar ik heb voorlopig geen slaap nodig”, zegt Alaïs en het blijft even stil.
“Oké, geen probleem. Maar je gaat hier niet de hele nacht in deze kamer zitten, kom maar naar beneden, daar is het vele leuker”, zegt Alice en stapt mijn kamer uit met de natte kleren. Alaïs en ik wisselen blikken met elkaar.
“Naar beneden, nu!” horen we Alice roepen en ik zucht: “Kom, dan gaan we maar zeker, voor ze je naar beneden draagt.” Alaïs draait met haar ogen en stapt dan naar me toe met haar gsm.
“Werkt je gsm nog?” vraag ik als we de trap aflopen.
“Ja hoor, een… vriend heeft hem waterdicht gemaakt”, zegt ze en als we beneden zijn leid ik haar naar de woonkamer.
“Heeft Alice het weer eens geflikt?” grapt mijn vader die in de stoel zit naast de openhaard.
“Wees maar zeker pa.” Ik ga in de sofa zitten en met haar voeten op de zetel gaat Alaïs naast me zitten. Ik zet de TV aan en Alaïs legt haar gsm op de salontafel. Een rilling gaat over mijn rug wanneer ze tegen mij aanleunt en mijn vader glimlacht, om dan vervolgens de krant verder te lezen. Ik slaag mijn armen om haar heen en laat mijn hand op haar zij rusten terwijl haar lange, rode haren over mijn schouder vallen.

Reacties (1)

  • Allmilla

    "Dat is lief van je Alice, maar ik heb voorlopig geen slaap nodig”, zegt Alaïs en het blijft even stil.

    Ik kan me de heel awkward stilte goed voorstellen hahaxD

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen