Van Melanie Martinez

Iedereen denkt dat wij de perfecte familie zijn. Iedereen wil zijn zoals wij zijn, maar als je ons zou kennen, dan wist je wel beter. Natuurlijk ben ik dan weer die slechte dochter. Diegene die nooit luistert en gehoorzaamt. Maar misschien is het beter zo. Ik wil helemaal niet dat ze weten wat er echt gaande is. Niemand luistert naar me als ik ze zeg dat er lijken zijn. Niemand luistert naar me als ik zeg dat mijn zestienjarige broer Dave cocaïne inneemt. Niemand hoort mijn stem. Ik ben onzichtbaar. Niemand luistert naar me als ik zeg dat mijn vijftienjarige zus Lisa rookt en alcohol drinkt. Ik heb geen stem. Niemand luistert naar me als ik hen vertel van mijn tweelingbroer, of tweelingzus, Sam wie anderen pest, zelf zijn eigen tweelingzus. Ik ben niet hier.
Mijn naam is Annie, ik ben dertien jaar en ik heb problemen. Niet alleen ik, maar mijn hele familie, maar iedereen weigert me te geloven. Als ik in de spiegel kijk, zie ik net een geest. Dan zie ik een meisje van dertien jaar, met krullende, donkere haren en een paar paarse plukken. Haar ogen zijn dan smaragdgroen en haar gezicht is smal. Ze heeft lange wimpers en een pips gezicht. Zoals ik al zei, net een spook. Ik doe zelf VWO gymnasium, dus kennis kom ik niet te kort, alhoewel dat wel zo voelt...
Ik ben trouwens een tweeling, alleen weet Sam niet wie hij is. Hij is transgender, maar omdat het zo stom klinkt om hem "het" te noemen, zal ik dat ook maar niet doen. Sam heeft korte, zwarte haren en oceaanblauwe ogen. Hij ziet er zo uit als een jongen, maar zijn geslachtsdeel is toch echt van een vrouw. Hij zit met mij op dezelfde school, alleen doet hij havo. Hij vindt het ook erg leuk me te pesten, helaas. Ik heb ook nog een broer en zus. Dave is zestien en hij zit, net zoals iedereen, ook op mijn school. Hij heeft warrig, bruin haar en lichtgroene ogen. Meestal draagt hij leren kleding en een zonnebril. Hij heeft ook een motor, ondanks dat hij nog maar zestien is. Zoals ik al zei doet hij aan drugs, maar ook roken en drinken zijn dingen waar hij graag aan doet. Hij doet ook VWO, alleen atheneum. Hij is ook een van de populairste mensen van de school! Hij heeft al veel grappen uitgehaald, waarschijnlijk dat letterlijk iedere jongen als hij wil zijn. Zelfde verhaal voor mijn zus, Lisa. Zij is vijftien jaar oud, maar heeft ook al veel gerookt en gedronken. Alleen drugs neemt ze nog niet in, want ze is nog niet druk met dat. Zij is meer van het uiterlijk. Ze heeft lange, steile, oranje haren en ook lichtgroene ogen. Ze draagt veel make-up en loopt altijd met zo'n tasje. Ze heeft ook al heel, maar dan ook, héél vaak verkering gehad. Alle meisjes willen net zo zijn als zij.
Maar natuurlijk heb ik ook twee ouders. Mijn moeder draagt de naam Hannah met zich mee. Ze heeft hetzelfde haar en dezelfde ogen als Lisa. Als beroep doet ze ballet en ze heeft al heel veel geld verdient met verschillende wedstrijden en optredens. Ook heeft ze veel kettingen en sieraden, aangezien ze daar heel veel van houdt. Mijn vader heet Will en heeft als baantje het runnen van meerdere binnenspeeltuinen. Er zijn meerdere ervan door het land verspreid en het heet Rocky's Place. Er zijn ook mascottes te vinden: Rocky, de bruine beer, Sky, het blauwe konijn, Cloudy, de witte muis en Wolfy, de grijze wolf. Eigenlijk zijn het robots, maar soms lopen werknemers rond in zo'n leeg pak om kinderen te entertainen. Hij heeft warrige haren en smaragdgroene ogen. Hij draagt meestal paarse kleding. Ook heb ik nog een hele rare oma. Haar naam is Ashley en ze houdt zich bezig met het paranormale. Ik ben daar zelf ook nog van; heb al heel wat beleefd, alleen zij is meer een heks te noemen. Ze heeft grijs haar en is klein en heeft ook grijze ogen.
Maar toch zijn we niet perfect. Mijn familie lijkt geweldig te zijn, maar integendeel. Het zijn criminelen. Dieven. Bedriegers. Mishandelaars. Moordenaars. Ze geven niet om anderen. Enkel om zichzelf en de familie. Ze stellen altijd dezelfde vragen in aanwezigheid van anderen: "Zou je geen goede zus willen zijn?" en "Waarom zou je onschuldige mensen pijn doen?". Als we alleen zijn met de familie, is het altijd het tegenovergestelde: "Wanneer ga je nou eens hetzelfde doen als wij doen?" en "Wat boeit het als anderen pijn hebben? Alleen maar meer plezier voor ons!". Het zijn monsters en ik ben het dupe. Maar ik ben nog niet het grootste slachtoffer. Dat zijn degene die erdoor sterven.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen