Ik heb een iets korter stuk gemaakt als afsluiting van 2019! Tot volgend decenium;)

Papa opent de deur van zijn slaapkamer om ons verbijsterd en angstig aan te kijken. Agnes schikt onmiddellijk wanneer ze het parasiet op papa's rug ziet, maar reageert er verder niet op.
'Wie is dat?' stamelt hij met grote ogen.
'Niet iemand die we graag in ons huis willen laten.' antwoord ik.
Agnes kijkt me aan met de ogen die mij al vertellen dat ze het begrijpt, net zoals papa.
'Maar wat gaan we nu doen dan?' fluistert Agnes. 'Ik bedoel, we kunnen hem onmogelijk wegjagen!'
'Als we nou gewoon doodstil blijven en hier blijven, denkt hij misschien dat we niet thuis zijn.' stelt papa door terwijl hij bukt om bij onze oren te komen zodat hij niet harder hoeft te praten. Ik knik en kijk naar het zwaard.
'Stel dat hij toch binnenkomt, kan ik hem nog aanvallen.' antwoord ik resoluut. 'Dan zal hij zien dat hij niet moet sollen met mij.'
Papa legt zijn hand op mijn rug. 'We weten allebei dat je hem toch niet kan verslaan!'
In zijn ogen ligt enkel bezorgdheid, geen wantrouwen. Dus ik weet dat ik hem dat ook niet moet geven.
'Maar ik kan het wel proberen,' kaats is terug en ik loop heel voorzichtig richting de trap omlaag zodat ik de deur kan zien. Hetzelfde schaduwfiguur is er te zien, alleen zonder de grijns en achter het raam. Godzijdank is het een raam waar je niet doorheen kan kijken, waar je enkel een silhouet kan zien. Terwijl ik mijn adem in hou, loop ik behoedzaam een beetje naar beneden, zodat ik kan aanvallen wanneer het nodig is. Mijn voeten landen steeds lichtjes op de trede, zodat ik geen gekraak kan veroorzaken.
'Pas op!' zegt mijn vader angstig. 'Ik wil niet dat er slachtoffers vallen!'
Nee goh, denk ik verbitterd terwijl ik blijf staan waar ik sta. Teleurgesteld loopt het monster weg. Eindelijk kan ik weer uitademen en ik kijk papa gelukkig aan, maar hij lijkt op een andere plek te zijn met zijn hoofd. Ik loop de trap weer op en volg Agnes' blik wie ook op hem is.
'Papa?' vraagt ze stotterend. 'Gaat het wel?'
Hij legt zijn handen op zijn hoofd en strompelt een beetje naar achter om uiteindelijk op zijn bed te gaan zitten. Hij sluit zijn ogen en bijt op zijn tanden. Eerst kijken Agnes en ik elkaar even aan, maar dan kijken we weer naar papa. Mijn zwaard verdwijnt en ik loop naar hem toe.
'Wat is er loos?'
'Ik weet het niet.' Kan hij maar met moeite uitbrengen. 'Het doet, pijn.'
Om de hoop te bewaren moet ik een huivering onderdrukken. Helaas is het moeilijker dan ik dacht; uit het ding op zijn rug komen vier poten. Ze zijn lang en akelig en ik kan Agnes dieper horen ademen van angst. Mijn hart klopt veel te snel, alleen voor ons is het enkel het aanzicht. Voor mijn vader zou het wel nog meer pijn moeten doen.

De wind waait harder, maar ik weiger erop te reageren. Ik wil Jasmijn weer zien. Het heeft zo lang geduurd, maar nu kan het eindelijk. Voorzichtig loop ik op haar af, met een beetje spanning dat in het bloed door mijn aderen stroomt.
'Hey, Jas.' zeg ik, zacht en verlegen. Voor enkele seconden ben ik bang dat ze me niet meer herkent, maar zodra ze mijn stem hoort, kijkt ze gelukkig op.
'Nova.' ademt ze. 'Ben jij dat echt? Of is dit enkel een droom?'
Ik geef haar een dikke knuffel en voel verschillende tranen langs mijn wangen biggelen.
'Nee Jasmijn,' zeg ik. 'Ik ben terug.'
Ook zij begint te huilen in mijn armen en we geven elkaar een dikke zoen.
'Ik wist dat je terug zou komen.' fluistert ze in mijn oor. 'Ik wist dat je niet zou sterven.'
Ik wil er nog iets op beantwoorden, maar dan schrikken we allebei op van een onheilspellend geluid. Het gelach van het monster. En het geluid van een storm. De wind die de takken laat schudden als een gek en de donder die onze trommelvliezen laat trillen als een gestoorde. We kijken elkaar aan met grote ogen en even verdrink ik in de hare. Maar allebei schudden we ons hoofd en richten onze ogen op de bron van het geluid. We weten allebei wat er aan de hand is: het begin van een langdurend lijden.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Alles gaat totaal mis en ik ben enorm aan het flippen, maar ik vind Nova en Jasmijn wel heel lief samen!

    1 jaar geleden
    • MissEL

      Mooie afsluiten van het jaar toch XD

      1 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Zeker, zeker. Fijne jaarwisseling, trouwens.

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen