. . .


Jamie keek tussen de twee jongens heen en weer. Ze kon niet bevatten wat er gebeurde. Juice had een tijdje met haar gepraat en had toen gezegd dat hij het warm had. Ze was met hem meegelopen naar het balkon en had gezien hoe haar vriend Daphne wurgde! En nu… nu beweerde hij dat Juice had gewild dat Esai voor haar ogen vreemdging.
      ‘Is dat waar?’ vroeg ze uiteindelijk aan Juice. Ze had schril willen klinken, maar het kwam er uiteindelijk als een gebroken fluistering uit. ‘Heb jij Daphne gevraagd om dit te doen?’
      ‘Natuurlijk niet,’ antwoordde Juice. Hij keek haar niet aan.
      Daphne rolde met haar ogen. ‘Je bent een beroerde leugenaar, Juice. Ik moest van jouw dit jurkje aantrekken en je rivaal verleiden. Mijn plicht als Old Lady, zei je.’
      Ze draaide haar gezicht weer naar Juice toe. Hij boog zijn hoofd en staarde beschaamd naar de grond. ‘Sorry Jamie,’ zei hij zachtjes.
      Jamie voelde haar tranen in haar ogen prikken. Ze was meteen niet meer in de stemming voor haar feestje, draaide zich om en beende naar haar kamer. Daar zakte ze op het matras neer en sloeg een deken om zich heen. Dwars door de muren heen kon ze Juice en Esai tegen elkaar horen schreeuwen. Ze sloeg haar handen voor haar gezicht. Hoe kon Juice zo gemeen zijn? Waarom kon hij niet gewoon accepteren dat Esai haar vriendje was?
      Ze kromp ineen toen er op de deur geklopt werd. Ze reageerde niet. Juice wilde ze niet zien en Esai… Esai was nu vast ontzettend kwaad.
      Het was echter een zachte, vrouwelijke stem die haar naam zei. Shanty.
      ‘Jamie? Mag ik binnenkomen?’
      Ze snikte zachtjes. Of de bevestiging daadwerkelijk over haar lippen kwam, kon ze niet zeggen. Toch ging de deur een stukje open. Zodra Shanty haar zag, kwam ze vlug naar binnen, sloot de deur achter zich en sloeg haar armen om haar heen.
      ‘Wat is er allemaal aan de hand?’
      Jamie veegde langs haar ogen. Hortend en stotend vertelde ze wat er gebeurd was. ‘Ik – ik snap gewoon niet waarom Juice zoiets doet,’ beëindigde ze haar relaas sniffend. ‘Ik dacht dat we vrienden waren. Waarom kan hij niet gewoon blij voor me zijn? Esai heeft hem nooit iets aangedaan, het komt allemaal door hun stomme clubs.’
      Shanty pakte haar hand en wachtte tot Jamie voldoende tranen weg geknipperd had om haar aan te kunnen kijken. ‘Juice is zelf verliefd op je, Jamie,’ zei ze zacht. ‘Ik hoorde ze net tegen elkaar schreeuwen. Hij is jaloers. En mensen doen stomme dingen als ze jaloers zijn.’
      Jamie sloeg haar armen steviger om haar knieën heen. Een tijdje terug had ze er misschien om gelachen, maar nu Juice haar een paar uur geleden gekust had, vroeg ze zich toch af of het waar kon zijn.
      ‘Ik weet niet wat ik moet doen,’ mompelde ze.
      ‘Ik ben bang dat je ook niet heel veel kunt doen. Juice zal moeten accepteren dat zijn gevoelens niet wederzijds zijn en dat Esai je wel gelukkig kan maken. In het begin had ik ook mijn twijfels over Esai, maar ik heb gezien hoe hij naar je kijkt. Alsof je het mooiste schepsel ter wereld bent.’
      Jamie bloosde. Daarna kwam ze met een zucht overeind. ‘Ik moet met Juice praten. Voor ze elkaar de hersens inslaan.’

Toen Jamie terugkwam in de woonkamer zag ze dat Esai bij de wasbak het bloed van zijn gezicht afspoelde. Juice was nergens te bekennen. De andere gasten keken haar een beetje beteuterd aan. Jamie sloeg haar armen om zich heen. Ze had zich haar verjaardag zo anders voorgesteld. Ze liep naar Esai toe en legde een hand op zijn schouder. ‘Gaat het?’
      Toen hij zijn gezicht opzij draaide, zag ze dat zijn lip was gespleten en zijn oog dik was. ‘Het gaat wel weer over,’ mompelde hij. ‘Ik denk dat ik beter naar huis kan gaan. Volgens mij moet je eens goed met Juice praten en hem vertellen dat je niet hetzelfde voor hem voelt als hij voor jou voelt.’ Hij aarzelde. ‘Of misschien doe je dat ook wel, dan hoor ik het ook graag.’
      Ze liet haar armen om hem heen glijden. Hij was degene die haar hart sneller liet kloppen, niet Juice. Hij toonde zich kwetsbaarder dan ooit tevoren. ‘Ik zal met hem praten.’ Ze keek op en drukte heel zachtjes een kus tegen zijn geschonden lippen. ‘Jij bent degene op wie ik verliefd ben, Esai. Ik zal het hem nog een keer vertellen. Maar ga alsjeblieft niet naar huis. Dan voelt het helemaal als een rotverjaardag.’
      Hij zuchtte. ‘Oké dan. Al ben ik bang dat de sfeer niet echt meer te redden valt.’
      Jamie draaide haar gezicht opzij. De twee meisjes die ze van haar stage had uitgenodigd, fluisterden zachtjes met elkaar. Ze zag aan hun gezichten dat ze waren geschrokken van de ruzie tussen de twee jongens. De twee prospects keken elkaar ook niet aan, alsof zij nu automatisch ook een hekel aan elkaar moesten hebben.
      ‘Is hij naar buiten gegaan?’
      Esai haalde zijn schouders op. ‘Ik denk het.’
      Jamie gaf hem nog een kus, daarna wierp ze een verontschuldigende blik op de andere gasten en verliet het appartement. Ze hield niet van ruzie. Een gesprek uitstellen had geen zin, het zou haar vanbinnen alleen maar opvreten. Ze trof Juice buiten aan. Hij zat op de stoeprand te roken en tuurde stug voor zich uit. Door zijn shirt heen zag ze hoe gespannen hij was. Aarzelend ging ze naast hem zitten.
      Hij keek vluchtig opzij en slaakte een zucht. Verder zei hij niets.
      Jamie sloeg haar armen om haar knieën. ‘Is het waar?’ vroeg ze zacht. ‘Ben je op me verliefd?’
      Hij draaide zijn gezicht af. ‘Maakt het uit? Het is toch Esai met wie je samen wilt zijn. Ik heb heus geprobeerd om hem te tolereren maar ik kan hem gewoon niet uitstaan. Ik heb nog steeds het gevoel alsof hij je ergens voor gebruikt.’
      Ze boog haar hoofd en staarde naar de tegels onder haar. Het was moeilijk om te bepalen of jaloezie daar de reden voor was of iets anders.
      ‘Wil je dat ik op zoek ga naar een andere woning?’
      Juice keek met een ruk op. ‘Wat? Nee… Tenzij jij… je ongemakkelijk voelt doordat ik wat voor je voel.’ Hij beet op zijn lip en zijn wangen kregen een rode gloed.
      Jamie kon er niets aan doen dat er iets in haar buik kriebelde. Hij was wel heel lief. Liever dan Esai? Ze leunde met haar kin op haar knieën. Het zou haar heel veel verdriet doen als ze Esai niet meer zou zien, maar hetzelfde gold voor Juice.
      ‘Als je Esai nooit ontmoet had… had je dan met me uit willen gaan?’ vroeg hij zacht.
      Jamie dacht erover na. Waarschijnlijk wel. Maar het was maar de vraag of hij haar zou hebben laten voelen zoals Esai dat deed. ‘Maar ik heb hem wel ontmoet, Juice.’
      ‘Ja.’ Juice zuchtte en wreef over zijn gezicht. ‘Sorry Jamie. Het was een rotstreek, om Daphne Esai te laten verleiden.’
      Jamie voelde een steek in zijn buik. Ze wist niet wat ze moest zeggen.
      ‘Ik denk dat ik een tijdje in het clubhuis blijf,’ zei hij toen.
      Ze dacht er over na. Misschien was het beter, inderdaad. Maar ze vond het niet fijn om alleen te wonen en ze werd triest als ze eraan dacht dat ze misschien wel een goede vriend was kwijtgeraakt.
      ‘Denk je dat je gevoelens dan weggaan?’ vroeg ze zich af.
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik word er in elk geval niet de hele dag mee geconfronteerd.’ Hij zuchtte nog eens diep. ‘Ik ben nooit verliefd geweest. Ik weet niet hoe ik het moet stoppen. En ik weet ook niet hoe ik normaal tegen je vriendje moet doen.’
      Jamie zoog haar onderlip naar binnen. Zelf zou ze ook niet weten hoe ze haar gevoelens voor Esai plotseling moest stoppen. Het zou haar ook pijn doen om hem met een ander meisje te zien, dus ze begreep wel dat Juice het moeilijk vond. Misschien hadden ze inderdaad wat afstand nodig.
      ‘Ga je liever naar het clubhuis dan dat ik een andere woning zoek?’ vroeg ze zich af.
      ‘Ja. Ik heb gewoon even wat tijd alleen nodig denk ik. Ik kom er wel overheen.’ Hij keek opzij en glimlachte een beetje triest. ‘Ik weet zeker dat iedere huisgenoot na jou tegenvalt.’
      Jamie liet haar schouder opzij zakken tot hij tegen zijn schouder rustte. ‘Ik wil ook geen andere huisgenoot dan jou. Je bent de beste vriend die ik in een lange tijd heb gehad.’

. . .


Niet lang daarna ging Juice weg. Jamie wilde de Playstation aanzetten en vroeg of hij echt niet mee wilde doen, maar het leek hem beter van niet. Hij schaamde zich voor wat hij had gedaan. Niet alleen tegenover Jamie, tegenover iedereen die aanwezig was geweest. Hoe vreselijk wanhopig moest hij wel niet overkomen…
      En toch liet Juice het niet los.
      Toch zat Juice de volgende ochtend in een cafetaria. Jamies broer zat tegenover hem. Er waren nog steeds dingen die hij wilde weten, zelfs al wist hij dat Roman dat hem niet op zo’n openbare plaats ging vertellen.
      ‘Ik wilde je wat zeggen,’ zei Juice toen de koffie was opgediend. De hele nacht had hij liggen woelen of hij het moest doen of niet. Misschien beschouwde ze dit wel als stoken, maar Juice was nog steeds bezorgd om haar. Toegegeven – misschien waren Esais gevoelens oprecht. Dat betekende echter niet dat zijn vader of de club geen plannen met haar hadden. En de tatoeage die hij had gezien, de wetenschap dat er mensen op zoek naar waren en dat het symbool van de Mayans in de zelfde stijl was… Het leken te veel toevalligheden.
      Roman keek op. Zijn blauwe ogen waren scherp, er leek een eeuwige nieuwsgierige glans in te zitten. ‘Oké.’
      Hij haalde diep adem. ‘Nou – Jamie heeft dus een vriend. Een Mayan – iemand van een andere motorclub dan de mijne. Ik vermoed al een tijdje dat Esais interesse niet helemaal zuiver is – dat heeft hij zelf ook toegegeven. Misschien dat hij echt van haar houdt, maar ik weet gewoon dat in elk geval zijn vader een geheime agenda heeft.’ Hij pauzeerde even, vroeg zich af hoe hij het volgende onder woorden moest brengen. ‘Ik heb de tattoo gezien,’ zei hij toen maar gewoon. ‘Een Mayaans ontwerp. Misschien is het toeval, maar dat het nu ook een Mayan is met wie ze samen is… Het baart me zorgen. En aangezien jij vanavond Esai en zijn familie gaat ontmoeten, dacht ik dat het misschien wel goed was als je dit wist. Dan kun je zelf oordelen. Naar mijn waarschuwingen luistert ze niet, maar vast wel naar die van jou.’
      Roman keek hem peinzend aan. ‘Als er een verband is, zal ik dat vinden. En als ik denk dat Esai een bedreiging voor haar vormt, los ik dat ook op.’
      Juice knipperde door zijn daadkrachtige woorden. Hij zag eruit als een braaf studentje, maar iets gaf hem het gevoel dat hij anderen graag om de tuin leidden. Een man van geheimen, was het.
      ‘Thanks,’ zei hij.
      Schuldgevoel welde op omdat hij hoopte dat Roman een einde aan de relatie tussen Jamie en de Mayan zou maken. Maar hij kon het niet helpen. Hij wilde haar voor zichzelf. En zijn interesse in haar was puur. Hij zou haar nooit gebruiken zoals hij wist dat Esai vroeg of laat wel zou doen.
      Dat had hij zelf toegegeven.

Reacties (1)

  • Long

    Oooh ben benieuwd wat er gaat gebeuren tijdens dat etentje.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen