Foto bij 37.

Gelukkig nieuwjaar allemaal! En veel leesplezier met dit nieuwe hoofdstukje:)




De volgende ochtend bekijkt Lana vol goede moed de voedingslijsten die ze van Julian heeft gekregen. Ze vindt het nog steeds zo lief van hem dat hij de moeite heeft genomen zo met haar mee te denken en dit voor haar op te zoeken. Ze besluit eerst maar een paar dagen volgens de 'normale' lijst te eten, dan kan ze daarna het schema volgen om aan te komen. 'Drie soorten ontbijt,' leest ze. 'Twee boterhammen, muesli of havermout.' Het wordt muesli met yoghurt, besluit ze. Ze daalt de trap af door steeds op een lagere tree te gaan zitten (het duurt even, maar daar is ze ondertussen aan gewend) en gaat aan de slag in de keuken.

Terwijl ze haar ontbijt eet, besluit ze eens naar de website te kijken in de rechterbovenhoek van de lijst: Proud2Bme.nl. Ze surft met haar telefoon naar de site en leest: 'Proud2Bme is een pro-recovery website voor iedereen met een eetstoornis of laag zelfbeeld'. 'Eetstoornis?' denkt ze. 'Heb ik dat? Denkt Julian dat ik anorexia heb?' Dat is iets wat ze alleen kent uit documentaires en films, en iets wat ze totaal niet bij zichzelf vindt passen. In een laag zelfbeeld herkent ze zich nog minder: meestal is ze gewoon blij met wie ze is en hoe ze eruit ziet, hoewel ze de laatste tijd natuurlijk minder goed in haar vel zit. Ze leest wat artikelen op de website en bekijkt een lijst met symptomen van anorexia. Sommige dingen herkent ze wel, zoals een veranderd eetpatroon, angst om veel te eten en zich rusteloos en somber voelen, maar veel gelukkig ook niet. Dan besluit ze dat het niet echt uitmaakt welk label ze er precies op plakt. Wat ze wel weet, is dat ze door het ongeluk niet lekker in haar vel zit en dat zich dat vooral uit in haar relatie met eten. Omdat het voelt alsof ze haar vertrouwen in haar lichaam kwijt is, lijkt dit iets waar ze nog wel controle over heeft. Aan dat vertrouwen moet ze dus iets doen, want ze wil zich weer beter voelen en bovenal: weer kunnen dansen! Vastberaden pakt ze de lijst er weer bij om te kijken wat voor tussendoortjes erop staan.

"Je ziet er prachtig uit!" Julian kan zijn ogen nauwelijks van haar afhouden, terwijl hij de laatste dingen bij hem thuis opruimt.
"Ja, vind je?" Lana draait langzaam een rondje om haar grijze, gebreide jurkje te showen. Ze heeft er een zwarte legging onder aan, die ze aan één kant heeft afgeknipt en bij haar gips heeft ingestopt. "Ik vind het wel een beetje spannend, hoor," bekent ze.
"Hoezo?"
"Nou gewoon... Je hebt toch over die ruzie verteld, toen? Dan heeft hij nu vast een heel raar beeld van me..."
Julian glimlacht. "Ja, ik heb hem toen inderdaad gebeld. Maar hij weet ook dat het nu weer goed zit. En ik heb hem nog veel vaker verteld over alle leuke dingen. Hij is echt heel aardig, maar dat zul je zo wel merken. Denise ken ik eigenlijk nog niet zo goed, want ze zijn nog niet zo lang samen. Dus deze dubbeldate komt heel goed uit!" Als hij ziet dat Lana nog steeds bedenkelijk kijkt, gaat hij op de bank zitten en klopt op de plek naast zich. Lana snapt de hint en komt naast hem zitten.
"Maak je niet druk, dat hoeft echt niet. Hij weet hoe belangrijk je voor me bent, dus hij kijkt er vooral heel erg naar uit om je in het echt te ontmoeten. Ik weet zeker dat jullie het goed met elkaar kunnen vinden," zegt hij. Op dat moment gaat de bel. Lana's hart gaat sneller slaan en ze glimlacht zenuwachtig naar Julian. Die drukt nog snel een kus op haar lippen, fluistert "wees gewoon jezelf" en loopt dan naar de deur om open te doen.
Lana hoort de begroetingen in de gang en vraagt zich net af of ze ook op moet staan. Voor de zoveelste keer vervloekt ze het gips om haar been, dat maakt dat ze zich zo onhandig voortbeweegt. Zenuwachtig friemelt ze met haar vingers. Dan komt er een meisje binnen, dat enthousiast op haar afloopt.
"Jij moet Lana zijn! Wat leuk om je te ontmoeten! Nee joh, blijf lekker zitten," voegt ze snel toe, als Lana aanstalten maakt overeind te komen. "Heb je nog veel last?"
"Hoi! Denise, toch?" glimlacht Lana. Ze laat haar ogen over het vriendelijke, open gezicht van Denise glijden. Ze heeft halflang, blond haar met slag, een rond gezicht en een mond die altijd lijkt te lachen. Haar figuur is wat voller en ze draagt een vrolijke rok met rode bloemen. "Nee hoor, het gaat wel," geeft ze dan antwoord op haar vraag. "Mooie rok heb je aan!"
"Dankjewel," antwoordt Denise stralend.
Op dat moment komt Julian binnen, vergezeld door een lange jongen met blond haar. Ook hij stapt meteen op Lana af om zich voor te stellen.
"Hoi Lana! Ik ben Daan. Leuk om je eindelijk eens te ontmoeten."
"Hee Daan," glimlacht Lana. Haar zenuwen lijken direct op te lossen door zijn vrolijke verschijning. "Ja, ook heel leuk om jou te ontmoeten. Ik heb al veel over je gehoord!"
"Ik ook over jou!" Lana's hart slaat even een slag over, maar dan draait Daan zich naar Julian en zegt: "Ik heb je al heel lang niet meer zo over een meisje horen praten." Hij slaat hem vriendschappelijk op zijn rug, en vertrouwt Lana dan toe: "Hij is helemaal gek op je!" Lana schiet in de lach, terwijl er een kleine blos op Julians wangen verschijnt. Een beetje verlegen kijkt Julian Lana aan, terwijl hij zijn schouders ophaalt alsof hij wil zeggen 'het is wel zo'. "Wat willen jullie drinken?" verandert hij dan snel van onderwerp. "Bier, wijn, fris?"

Even later zitten ze allemaal ontspannen te praten, terwijl hun drankjes voor hen op tafel staan.
"Je bent danseres, toch?" vraagt Denise geïnteresseerd. "Wat voor soorten dans doe je?"
"Ja klopt, ik zit op de Dansacademie." Lana voelt een steek in haar buik bij de gedachte aan het laatste gesprek dat ze daar had, maar gaat dapper verder. "We hebben les in verschillende stijlen. Dus klassiek, modern, jazz, maar ook urban."
"En wat vind je het leukst om te doen?"
"Hmm... Toch wel modern, al vind ik het spitzenwerk met ballet ook heel leuk."
"Wat tof! Heb je foto's of een filmpje ofzo?" vraagt Denise enthousiast.
Lana merkt nu pas dat het gesprek tussen Daan en Julian is stilgevallen en dat zij ook meeluisteren.
"Denise..." waarschuwt Daan haar zachtjes.
"Wat?" Ze kijkt hem even verbaasd aan, maar dan dringt het tot haar door. "Oh shit sorry, misschien wil je daar helemaal niet aan denken... Ik bedoel, met je..." Ze gebaart naar Lana's ingegipste enkel.
"Met mijn enkel? Nouja, het is nu natuurlijk een beetje kut allemaal, maar ik hoop wel heel erg dat ik komend voorjaar weer naar school kan," zegt Lana eerlijk. "Wil je mijn project voor urban van vorig jaar zien?" vraagt ze dan, om de spanning te doorbreken.
Opgelucht haalt Denise adem. "Ja, leuk!"
Lana pakt haar telefoon en zoekt even. "Het staat op YouTube volgens mij... Ja hier, gevonden," en ze start het filmpje. "Dit was een samenwerking met de zanger die je in het filmpje ziet, hij heeft echt een heel mooie cover van dat liedje van Adele gemaakt." Ondertussen komen ook Daan en Julian achter de bank staan om mee te kijken naar het schermpje. Julian legt zijn handen op haar schouders en Lana laat haar hoofd tegen zijn arm rusten. Als ze de video weer ziet, mist ze het dansen extra erg.
"Woooow... Supermooi!" zegt Denise, als het filmpje is afgelopen.
"Ja, fucking goed!" vindt ook Daan.
"Knapperd," fluistert Julian in haar oor, terwijl hij haar een kneepje in haar schouders geeft. Hij drukt een kus op haar haar voor hij terugloopt naar zijn stoel.
"Ik zou ook maar wat danslessen nemen maat, voor ze er met een ander vandoor danst," grapt Daan. "Dat zag er heel romantisch uit."
Julian zegt niks, maar Lana ziet aan zijn gezicht dat hij het geen leuke opmerking vindt.
"Nee joh, dat was met Kyle, een vriend van me," zegt ze. "Dat was puur vriendschappelijk, en bovendien heeft hij al een vriendin."
"Dan kunnen jullie goed acteren," merkt Daan op.
"Zeker. Dansen is ook voor een groot deel acteren," glimlacht ze.
Die uitleg lijkt Julian weer wat op te vrolijken en hij loopt naar de keuken om hun drankjes bij te vullen.

Na een gezellige avond met een hilarisch potje Thirty seconds nemen Daan en Denise afscheid. "Dit moeten we vaker doen! Tot snel!"
"Zo..." zegt Julian, als hij hen heeft uitgezwaaid bij de deur. Hij ploft naast Lana op de bank. "Hoe vond je het?"
"Echt heel leuk," antwoordt Lana blij.
"Mooi, ik ook. Zie je nou wel dat ze heel aardig zijn?" Hij drukt een kus op haar wang.
Ze knikt. "Maar nu ben ik wel helemaal kapot..." zucht ze.
"Snap ik. Kom, dan breng ik je naar boven." En voor Lana kan protesteren, heeft hij haar al met een zwier opgetild door zijn ene arm onder haar knieën door te schuiven en zijn andere achter haar rug langs te slaan.
"Nou, ik kan het ook heel goed zelf!" Ze probeert hem boos aan te kijken, maar het lukt niet helemaal.
"Weet ik. Maar ik vind dit gewoon heel leuk om te doen," glimlacht Julian.
"Vooruit dan..." Lana geeft zich gewonnen en leunt met haar hoofd tegen zijn borst, terwijl hij de trap oploopt. Ze snuift zijn heerlijke geur op en geniet van het gevoel van zijn sterke armen om haar heen. 'En straks kan ik in bed ook lekker tegen hem aankruipen...' Ze geniet al van het vooruitzicht.

Reacties (2)

  • Luckey

    Gelukkig nieuw jaar!!
    Dit is zo leuk!!
    Leuk stelletjes

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik vind ze zo ontzettend lief samen!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen