. . .


Juice had gelijk.
      Het was inderdaad nog te vroeg na zijn schotwond. De rit was lang en de afgelopen weken had zijn lichaam niet veel gedaan. Zijn spieren zeurden en het litteken op zijn buik brandde. Raine was behoorlijk opgelucht toen ze bij het clubhuis van Santo Padre aankwamen en hij zijn motor aan de zijkant zette. Met zijn hand gleed hij even over zijn buik terwijl hij vloekend zijn ogen dichtkneep.
      Voordat anderen zouden merken hoe zwak hij nog was, verdrong hij de pijn en begroette hij de Mayans van de Santo Padre chapter.
      ‘Hé kerel,’ lachte Angel, die hem stevig omhelsde. ‘Onze barmhartige Samaritaan.’ Hij hield hem op een armlengte afstand. ‘Goed je te zien man.’
      Tijdens zijn herstelperiode hadden ze wat berichtjes over en weer gestuurd. Als de jongens het hier niet zo druk hadden gehad, was Angel wel naar hem afgereisd.
      ‘Was de reis een beetje te doen?’
      ‘Ietsje te lang.’
      Angel keek hem peinzend aan. ‘Je was bijna dood. Dat heeft ook invloed op je conditie en al die shit.’
      Raine zuchtte. Vast wel ja. ‘Een goeie borrel doet vast wonderen,’ zei hij.
      ‘Goeie borrel en een lekker grietje,’ knipoogde Angel. Hij sloeg een arm om hem heen en liep met hem mee het clubhuis in. ‘Ik heb ruimte in m’n trailer gemaakt.’ Hij lachte. ‘Ik heb je gemist, kerel.’
      Raine glimlachte. Hij had hem ook gemist. Zijn vriendschap met Angel ging dieper dan die met de andere jongens. Raine was nog maar net een prospect geweest toen Angels moeder in de slagerij van haar man werd doodgeschoten. Raine, die net zelf zijn moeder verloren had, was een grote steun voor hem geweest, zeker toen zijn broertje de gevangenis in moest na per ongeluk een politieagent te hebben gedood toen hij de dader achtervolgde.
      Onderweg naar binnen toe begroette hij ook nog een paar andere jongens. Het was gek hoe snel alles vertrouwd voelde. Even leek het alsof hij nooit weg was geweest.
      ‘Zou je niet terug willen?’ vroeg Angel. Ze zaten op een bank in de hoek, waar ze een goed zicht hadden op de stripperpaal. Toen ze hier als jonge jongens terecht waren gekomen, was dat een favoriet plekje geweest. Nu deed het Raine maar weinig.
      Raine nam een trek van zijn sigaret. Wilde hij terug? Wel als hij diep vanbinnen keek. Hij vond de rust van Santo Padre wel lekker, hoewel hij in Oakland was opgegroeid was het deze plaats die als een bevrijding had gevoeld. Hier was hij naartoe gegaan om de dood van zijn moeder verwerken. De ziekte van zijn zus had hem teruggetrokken. Iets vertelde hem dat hij dat het beste ook hier kon verwerken.
      Maar Juice was hier niet. Angel kon een geweldige steun zijn, maar het was niet zoals met Juice. Hem moeten missen zou hem opbreken. Dat kon hij Angel echter niet zeggen, die wist niet eens dat hij een relatie had.
      ‘Misschien, uiteindelijk,’ zei hij daarom. ‘Maar ik kan nu niet weggaan. Sammy heeft me nodig.’
      Hij knikte begripvol.
      ‘Trekt ze het een beetje?’
      ‘Ze heeft ups-and-downs. Ze heeft veel steun aan Esai.’
      Angel keek hem aan. ‘Vind je dat niet lastig?’
      Raine wist waar hij op doelde. Net als de meesten van hen sliep Esai maar wat in het rond. Toch was hij ervan overtuigd dat zijn vriend genoeg respect voor haar had om haar niet zoals al die andere meiden te behandelen.
      ‘Ik weet niet of het meer is dan vriendschap. Ik denk dat hij pas voor meer zal pushen als hij ook echt meer wil. Als zijn gevoelens serieuzer zijn.’
      ‘En hoe zit het met jou gevoelens? Elin komt hier zo nu en dan nog weleens langs. Ze mist je. Zodra ze hoort dat je hier bent staat ze vast op de stoep.’
      Elin… Hij keek er niet echt naar uit om haar te zien. Hij had het allang afgesloten.
      ‘Ik ben over haar heen,’ zei hij schouderophalend. Hij leunde iets naar achteren. Fuck – die wond was echt vervelend. ‘Ik heb iemand anders ontmoet.’
      Hij wist dat Angel daar toch wel achter zou komen, aangezien ze de komende weken een woonruimte deelden. Hij wist alleen nog niet of hij aan het Skye-verhaal zou vasthouden of dat hij hem de waarheid zou vertellen. Angel had Juice ontmoet, hij wist heus wel dat hij niet stiekem met de vriendin ging daten van een jongen waarvan hij geloofde dat ze vroeger bevriend waren geweest. Bovendien vertrouwde hij Angel, hij wist dat hij het – in tegenstelling tot Esai – niet aan een ander zou vertellen.
      ‘Echt?’ Angel keek hem verrast aan. ‘Is het serieus?’
      ‘Ja.’
      Angel staarde hem afwachtend aan. ‘Nou? Vertel op? Is ze lekker? – Natuurlijk is ze lekker. Laat eens een foto zien man!’
      Raine grijnsde inwendig terwijl hij zich in beeldde hoe Angel zou reageren als hij nu een foto van Juice liet zien. Hij nam zich voor het iets subtieler aan te pakken.
      ‘Ik vertel je straks meer,’ beloofde hij. ‘Het eh – is een beetje een gevoelige kwestie. Niemand anders weet het.’
      ‘Toch geen affaire met een van de old ladies hè? Of minderjarige dochters.’
      Raine vroeg zich af of ze dat liever zouden hebben dan dat hij een relatie met een Son had.
      ‘Nee,’ zei hij alleen.
      De nieuwsgierige blik week niet van Angels ogen, maar hij begreep de ernst en drong niet verder aan.

Raine bleef nog een uur in het clubhuis, toen ging hij naar de trailer toe. Angel had gezegd dat hij zelf wel op de bank sliep omdat Raine er beroerd uitzag en Raine sloeg het aanbod maar niet af. Angel was niet met hem meegekomen, Raine had gezegd dat hij eerst nog even wilde bellen.
      ‘Hé,’ groette hij Juice toen hij zijn nummer gedraaid had. ‘Ben je alleen?’
      ‘Ja – ik ben op mijn kamer.’ Zijn stem klonk vermoeid. Al dacht Raine niet dat zijn stem heel anders klonk.
      ‘Zware dag gehad?’
      Juice zuchtte. Raine wist dat hij in zijn gezicht wreef. ‘Zeg dat wel.’
      Er viel even een stilte. Nog steeds voelde het onnatuurlijk om niet door te vragen, maar hij hield zich toch aan hun ongeschreven regels.
      Eigenlijk wist Raine niet zo goed wat hij moest zeggen. Het was toch anders over de telefoon. Normaal konden ze ook niet over alles praten, maar dan konden ze elkaar in elk geval nog fysiek bijstaan.
      ‘Jij hebt vast ook een lange dag gehad,’ zei Juice.
      ‘Ja. Ik ben op. De wond steekt.’
      Misschien niet het slimste om te zeggen, maar hij wist dat Juice zich toch wel zorgen maakte.
      ‘Je moet rusten.’
      ‘Ja. Ik zit al op bed.’ Hij streek met zijn vingers over de sprei. Hij wenste dat hij vanavond niet alleen had hoeven slapen. ‘Ik ga Angel zo over je vertellen.’
      Hij hoorde Juice naar adem happen. ‘W-wat?’
      ‘Ik moet je al voor iedereen verstoppen,’ antwoordde hij. ‘Ik deel een woonruimte met Ang. Ik wil niet dat ik je hier ook moet verbergen. Ik vertrouw hem. Jullie hebben elkaar op de fundraiser ontmoet. Weet je nog?’
      ‘Ja.’ Zijn stem klonk zacht. Bezorgd.
      Raine schakelde over naar een videogesprek. Hij kon Juice aardig peilen aan de hand van zijn stem, maar hij keek liever naar zijn gezicht. Juice zat ook op een bed, met zijn rug tegen de muur. Hij kende het behang niet en nam aan dat het zijn clubhuiskamer was.
      Een blos verscheen op Juice’ wangen toen ze elkaar aankeken. Raine voelde zijn vingertoppen tintelen. Hij wilde zijn gezicht strelen, de verlegen hitte onder zijn lippen voelen. Zijn gedachten schoten terug naar afgelopen avond. Hoe heerlijk het was geweest om door zijn vriend bemind te worden, hoe hevig zijn gevoelens waren geweest.
      ‘Skye weet van ons. Chibs.’ Hij beet peinzend op zijn wang. ‘Ik vind het moeilijk dat ik niemand heb met wie ik over je kan praten. Dat ik aan niemand kan vertellen hoe gelukkig je me maakt, hoe verliefd ik op je ben en hoe erg ik je mis. Angel zal het echt niet vertellen. Vertrouw me, oké?’
      Juice knikte langzaam. ‘Ja. Je hebt gelijk. Ik denk dat ik gek zou worden als ik niet met Muis over je zou kunnen praten.’ Hij streek met zijn duim over zijn onderlip. ‘Bedankt voor het gedicht trouwens. Dat was heel lief.’
      Hij gaf hem een knipoog. ‘Helemaal zelf van internet geplukt.’
      Juice’ mondhoeken kropen omhoog. ‘Tot zo ver de romantiek!’ Hij stak plagerig zijn tong uit.
      ‘Wat? Als ik zelf wat moet verzinnen dan ben ik een week bezig en resulteert dat in twee afgezaagde zinnen. Soms mag je best iemands talent lenen. Het maakt de woorden niet minder waar.’
      Juice streek met een hand over zijn hanenkam. ‘Ik mis je. Stom hè? We zien elkaar wel vaker een paar dagen niet.’
      Maar het was anders, nu ze niet met een paar uur bij elkaar konden zijn en Raine op het punt stond om zich in een bendeoorlog te mengen. Hij snapte dat wel.
      ‘Ik mis jou ook.’ Het was ook te snel geweest na zijn ongeluk. Ze hadden meer tijd nodig gehad samen. ‘Maar zodra ik je terug ben, neem ik je mee naar een arcade hal,’ beloofde hij, denkend aan de keer dat Juice over zijn ideale date had verteld. ‘En daarna gaan we een marathon van je favoriete films kijken. Naakt.’
      ‘Nou dat klinkt goed,’ klonk Angels stem vanuit de deuropening. Raine zond hem een boze blik omdat hij zo stilletjes naar binnen was geslopen. Hij keek weer terug en zag dat Juice bleek was geworden.
      ‘Ooit gehoord van privacy?’
      ‘Niet in mijn eigen woning.’ Hij grijnsde. ‘Laat me je secret lover nou maar zien. Of heeft ze geen kleren aan?’
      Raine negeerde hem en richtte zijn blik op Juice. ‘Ik spreek je later.’
      Juice knikte. Hij zei geen woord, alsof hij bang was dat zijn stem hem zou verraden, daarna verbrak hij de verbinding.
      Raine stak zijn telefoon weg.
      Angel zakte op het voeteneinde van zijn bed neer. ‘Is ze een beetje verlegen?’
      ‘Hij. Het is een man.’
      Zijn vriend staarde hem met grote ogen aan. ‘Hè? Wat… Ik wist helemaal niet dat je biseksueel was.’
      ‘Ik ook niet. Tot ik hem ontmoette.’
      Angel leek een paar tellen nodig te hebben om het tot hem te laten doordringen. ‘Wauw. Oké. Ik snap de geheimzinnigheid.’ Hij bleef Raine ongelovig aankijken. ‘Een man? Damn – nou ben ik al helemaal nieuwsgierig. Hoe lang gaan jullie met elkaar?’
      ‘Ik ontmoette hem zo’n acht maanden geleden. We zaten samen vast in de lift in het ziekenhuis. Daarna hebben we elkaar een hele tijd niet gezien, tot we elkaar weer tegen het lijf liepen. We probeerden daarna maandenlang vrienden te blijven, maar eigenlijk wilden we allebei meer. Zo’n week of zes geleden hebben we besloten om ervoor te gaan.’
      ‘Wauw. Klinkt serieus allemaal man.’ Angel trok een mondhoek op en gaf een klap op zijn schouder. ‘Maar gefeliciteerd! Ik kan niet wachten om hem te ontmoeten. Een kerel die ’t hoofd van mijn mattie op hol brengt. Dat moet wel een speciale zijn.’
      Raine trok een knie op. ‘Je hebt hem al ontmoet. Op de fundraiser.’
      Angel fronste zijn wenkbrauwen en dacht na. Daarna trok hij een niet-wetend gezicht. ‘Ik heb je daar maar heel effe gesproken. Toen was je met die Son… die je van vroeger kende.’
      Hij haalde diep adem. Nu moest hij het zeggen. ‘Dat was niet helemaal waar.’ Hij aarzelde, wist niet goed wat hij verder moest zeggen en keek zijn vriend veelbetekenend aan.
      Angel schoot rechtop. ‘Ben je fucking serieus Raine? Een Son? Je neukt een Son?!’
      Raine kromp iets in elkaar door het volume van zijn stem. ‘Zeg dat hoeven ze in het clubhuis niet te horen hoor,’ reageerde hij gepikeerd.
      Angel zuchtte en wreef over zijn gezicht. ‘Damn it man. Wat denk je dat ze zullen doen als ze erachter komen?!’
      Raine haalde zijn schouders op. ‘Wat het ook is, het is het waard.’
      Zijn vriend staarde hem aan en schudde toen zijn hoofd. ‘Dit slaat helemaal nergens op. Wat is er mis met de rest van de mannelijke bevolking? Waarom –’
      ‘Ik hou van hem.’ Het klonk vastberaden, als een onbetwist feit. Iets zachter herhaalde hij. ‘Ik hou van hem, Ang, en ik weet dat hij ook van mij houdt. We hebben het geprobeerd te negeren, maar onze gevoelens waren te sterk. Het is geen flirt, geen afleiding. Zelfs Rosa zag dat. Ze liet me beloven dat ik hem niet zou opgeven als ik ontdekte echt van hem te houden. En dat doe ik. God – ik hou zo veel van die gast. Ik zou voor hem sterven.’
      Angel snoof. ‘Nou misschien gebeurt dat nog wel.’ Daarna zuchtte hij diep. Iets milder vervolgde hij: ‘Maar liefde laat zich niet tegenhouden, blijkbaar. Ik wil blij voor je zijn, Raine.’ Hij beet op zijn lip. ‘Maar ik zie gewoon niet in hoe dit goed moet aflopen.’
      Raine boog zijn hoofd. ‘Ik weet het,’ mompelde hij. ‘Ik weet het, Ang. Maar ik kan het niet. Hem opgeven. Zijn liefde is het enige wat de gaten opvult die mam en Rosa hebben achtergelaten. Ik heb het nodig. Ik heb hem nodig.’ Hij keek op, maar hij schaamde zich niet voor zijn woorden. ‘Meer dan de club.’

Reacties (2)

  • Poppy

    Shit spannend!

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    he said it! HE did it! Omg!
    Zo trots op Rain!
    Ik hou van die twee gasten <3

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen