Maanden zijn voorbij gegaan. Ik heb mijn laatste tentamenweek overleefd. Alleen maar hoge cijfers heb ik teruggekregen. Ik voelde me beter dan ooit. Niemand viel mij lastig. Sinds ik Sebastiaan heb geconfronteerd is er helemaal niets meer gebeurd. Geen gekke briefjes, geen achtervolgingen, geen aanvallen of gevaarlijke situaties. Nog steeds voel ik een golf van woede als ik eraan denk wat voor ellende Sebastiaan allemaal heeft veroorzaakt. Daarnaast voel ik ook verdriet en een grote leegte in me. Sebastiaan was mijn allerbeste vriend. We kennen elkaar al ons hele leven en zijn als broer en zus voor elkaar geweest. Dat heeft hij allemaal weggegooid. Soms ben ik er nog steeds verdrietig om en mis ik zijn aanwezigheid, maar aan de andere kant ik ben ik zo kwaad op hem en weet ik dat ik hem dit nooit zal vergeven. Ik heb Sebastiaan ook niet meer gezien sinds onze ruzie. Van mijn vader ving ik op dat Sebastiaan op uitwisseling is in Engeland en voor de examens weer terugkomt naar Nederland. Waarschijnlijk zie ik hem daarom nooit meer lopen in onze wijk, maar dat vind ik niet erg. Ik hoef hem niet te zien.
Bij mij thuis gaat het ook een stuk beter. Mijn vader doet sinds ik in het ziekenhuis heb gelegen ontzettend aardig en is een stuk geïnteresseerde in zowel mij als Viviënne. Juultje heeft vaker vrij, zodat mijn vader tijd met Viviënne kan doorbrengen. Mijn moeder daarentegen werkt meer dan ooit en zondert zich alleen maar af. Daarom hebben mijn ouders besloten binnenkort samen op vakantie te gaan. Mijn vader wil graag met mijn moeder praten over onze gezinssituatie, aangezien hij graag wil dat er wat één en ander gaat veranderen. Mijn moeder protesteerde eerst en heeft twee weken geweigerd om vakantie te nemen. Ze kon haar werk absoluut niet stopzetten. Uiteindelijk is ze op mysterieuze wijze toch overstag gegaan. Ze vertrekken volgende week wanneer ik midden in mijn examen periode zit, zodat ik thuis rustig kan leren. Ik hoop vurig dat er iets gaat veranderen binnen ons gezin. We zijn nooit echt een gezin geweest, maar sinds mijn vader pogingen doet om alles te lijmen en ik wat milder ben geworden tegenover hem, gaat het de goede kant op.
Zachtjes sla ik mijn boek dicht en sta ik op. De zonnestralen schijnen door mijn raam en tintelen op mijn huid. Dit heb ik zo gemist. Na een ellendige winter, weet ik zeker dat er een mooie zomer aan gaat komen. Ik glimlach. Net op dat moment gaat mijn telefoon.
'Liefje!' zeg ik blij.
'Hey schoonheid,' Het is de stem van Jake aan de andere kant van de lijn. 'Hoe gaat het met leren? Over een paar dagen heb je je eerste examen. Geschiedenis. Meteen je beste vak om mee te beginnen! Heb je er vertrouwen in? Al zenuwen voor volgende week?'
'Lief dat je het vraag. Maar het gaat super goed! Ik voel me totaal nog niet zenuwachtig. Ik heb net alles doorgenomen en het moet goed komen.'
'Fijn om te horen.' zegt Jake. 'Ik heb goed nieuws voor je. Eigenlijk mag ik het je nog niet vertellen, maar we doen wel vaker dingen die niet mogen...'
Ik hoor hem ondeugend lachen en kan helemaal voor me zien hoe hij daarbij kijkt. Als jongetje dat plezier heeft in het overtreden van de regels.
'Nou, vertel maar meneer Mijnders, wat is het goede nieuws?' vraag ik expres op een zakelijke toon.
'Ik heb net je profielwerkstuk nagekeken en becijferd. Ik kon je niet anders dan een negen geven.' zegt Jake.
'Wat? Een negen! Jake, dat kan echt niet hoor. Je bent hartstikke bevooroordeeld.' roep ik uit.
'Misschien een klein beetje,' lacht hij. 'Maar buiten dat was het gewoon echt goed. Helemaal in verhouding met de andere profielwerkstukken die ik heb nagekeken. Die van jou is veruit het beste, echt waar.'
'Wat geweldig! Dat stelt me echt gerust. Nu alleen de examens nog en dan... Dan...' Ik kom gewoon niet meer uit mijn woorden. Als ik mijn examens haal, dan mogen Jake en ik eindelijk bij elkaar zijn. Geen stiekem gedoe meer. Geen leugens meer en geen geheimen meer. Eindelijk kan ik tegen Cleo en Nanouk vertellen wat zich al sinds oktober speelt. Ze zullen misschien wel raar opkijken, maar ze zullen vast ook blij voor me zijn en begrijpen waarom ik dit stil moest houden.
'Dan houdt niets ons meer tegen.' zegt Jake blij. 'Je gaat gewoon slagen Lori. Dit alleen al is al motivatie genoeg. Het gaat je lukken.'
'Het komt goed.' zeg ik. 'Het is al bijna goed.'
Even zijn we allebei stil. Ik staar uit het raam en voel dat ik een grote glimlach op mijn gezicht heb. Het idee alleen al om straks klaar te zijn op school en om vrijuit met Jake verliefd te zijn. Er vliegen allemaal tintelingen door mijn lijf.
'Trouwens, vertel eens, wat heeft Olivia voor haar profielwerkstuk?' vraag ik.
'Een prachtige zes.' zegt Jake.
'Wat? Waarom? Dat is veel te hoog voor haar!'
'Tja, helaas kon ik echt niet lager geven. Het was voldoende, maar niet geweldig. Ze heeft precies gedaan wat ze moest doen.' zucht Jake. 'Als ze dat ook eens deed met de andere lesstof voor het vak...'
Jake geeft Olivia sinds een maand bijles Engels. Ze heeft zulke slechte cijfers gehaald voor haar tentamens, dat het nog maar de vraag is of ze haar examens zal halen. Drie keer per week komt ze bij Jake langs om zich voor te bereiden op haar examen en van die gelegenheid maakt ze uitgebreid gebruik om Jake te versieren.
'Wordt je haar al beu?' vraag ik lachend.
'Dat is nog zacht uitgedrukt... Gisteren had ze een klein roze topje aan met veel inkijk en leunde ze steeds zo naar voren zodat alles open hing... Ik heb niet gekeken natuurlijk!' verdedigd Jake zich. 'Maar het is gewoon irritant. En dan ook nog die opmerkingen die ze maakt.'
'Zoals?' vraag ik nieuwsgierig.
Jake verdraait zijn stem om zijn beste Olivia imitatie te doen: 'Oh meneer Mijnders, ik vind het zo lastig! Ik versta u niet goed, kunt u iets dichterbij komen zitten. Wat zit je haar vandaag mooi Jake. Wanneer is je volgende concert? Ik ben een echte fan weetje... Ik wil je graag weer eens zien buiten deze muffige toko.'
Ik schiet in de lach. Dat klinkt inderdaad als Olivia. Ik zie het al helemaal voor me.
'Nog even volhouden, dan ben je ook van haar af. Tenzij ze zakt voor haar examen. Dan moet je haar bijles geven voor haar her-examen.' bedenk ik me.
'Nee,' kreunt Jake. 'Dat is echt mijn ergste nachtmerrie... Ik zal die barbiepop wel nog beter begeleiden...'
'You can do it sir!' zeg ik enthousiast.'
'Schoonheid, ik ga ophangen. Ik moet nog een aantal toetsen van een brugklas nakijken. Ik zie je morgen weer in de les. Slaap lekker alvast.'
'Tot morgen Jake. Ik kan niet wachten om straks echt samen te zijn met je.'
'Ik ook niet. Love you.'
'Love you too.' Ik klik het gesprek weg en leg mijn telefoon neer. Nog even volhouden. Nog even studeren... Nog heel even maar.
























Reacties (2)

  • Luckey

    Yeah !!
    Oh ik ben zo benieuwd hoe dit verder gaat!

    1 jaar geleden
  • Luckey

    Yeah !!
    Oh ik ben zo benieuwd hoe dit verder gaat!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen