Gejuich klinkt door de grote examenzaal. Mensen rennen richting de deuren en zwaaien hun armen in de lucht.
'Het zit erop!' roept Nanouk. 'Ons laatste examen! We zijn gewoon klaar!'
'Eindelijk! Er leek geen einde aan te komen.' zucht ik. 'We zijn vrij!'
'Ging het bij jou goed?' vraagt Nanouk.
'Ja, beter van verwacht en bij jou?'
'Prima! Vast wel een zes! Kom, we gaan Cleo zoeken.'
Nanouk trekt me mee tussen de mensen massa. Alle examen leerlingen zijn blij dat de examens erop zitten. Scheikunde en aardrijkskunde waren de laatste examenvakken en nu duurt het drie weken tot de uitslag. Cleo staat ons al op te wachten samen met Daan. Nanouk valt meteen in Daan zijn armen en zoent hem uitgebreid.
'Hoe ging het?' vraagt Cleo meteen aan mij.
Ik zeg hetzelfde als ik tegen Nanouk zei en vraag ook naar Cleo haar examen. Ze vertelt dat ze een goed gevoel heeft, maar wel erg lang bij een vraag heeft getwijfeld. Ik luister maar half naar haar verhaal, omdat ik Jake voorbij zie lopen samen met meneer de Poorter van economie en mevrouw De Waard van geschiedenis. Hij lijkt mij niet te zien, maar ik zie hem. Hij valt op, overal waar hij loopt. Ik zou hem uit elke mensen massa kunnen pikken.
'... allemaal heel complex, maar het is vast een voldoende.' sluit Cleo haar verhaal.
'Fijn! Nu hoeven we er drie weken niet meer aan te denken. We hebben vakantie!' juich ik, hoewel ik het niet echt meen.
'Tenzij we met z'n allen herexamens mogen doen over vijf weken.' zucht Daan.
'Niet zo negatief jij!' zegt Nanouk meteen. 'We zijn gewoon allemaal dik geslaagd en mogen in september allemaal beginnen op onze droomstudies aan de universiteit.'
'Kom! We gaan het vieren!' zegt Cleo meteen. 'Een fijn vervolg op gisteren. Ik heb zin in nog meer gebak.'
'Ja! Heel goed idee. Tegen taart zeg ik nooit nee.' zegt Daan enthousiast.
'Sorry jongens, ik sla over. Ik wil slapen, heel veel slapen.' zeg ik. 'Ik heb de afgelopen dagen echt alleen maar zitten blokken en ik ben toe aan wat rust.'
'Logisch hoor Lori. Ik blijf ook niet lang denkt ik. Ik wil eigenlijk ook mijn bedje wel weer opzoeken. Hij heeft me gemist.' zegt Nanouk dromerig.
'Mag ik er dan naast liggen?' vraagt Daan ondeugend.
Nanouk knikt enthousiast. Ik neem afscheid van Daan en mijn vriendinnen en loop richting mijn kluisje om deze leeg te halen. Olivia en haar vriendin Zara staan bij de kluisjes te smoezen. Ik kijk geïrriteerd naar die twee. Het zal toch niet weer over Jake gaan.
'Vanavond.' hoor ik Olivia zeggen.
'Maar dat is vet gevaarlijk!' roept Zara uit.
'Stil!' sust Olivia kwaad. 'Niemand komt erachter. Als ik het goed doe tenminste.'
De rest kan ik niet horen. Er komt een groep feestende eindexamenleerlingen aan die een lied zingen van blijdschap. Ik haal snel mijn spullen uit mijn kluis en ga richting de uitgang van de school. Ik check mijn telefoon en ik zie dat ik een berichtje heb ontvangen van mijn vader met de vraag hoe mijn laatste examen ging. Ik vind het lief dat hij tegenwoordig zo geïnteresseerd is. Ik schrijf terug dat het goed ging en dat ik nu ga genieten van de vakantie. Ik krijg ook af en toe berichtjes van mijn vader over de vakantie. Meestal zijn ze oppervlakkig, zoals "mooi weer hier" of "we hebben heerlijk in een driesterrenrestaurant gegeten". Maar laatst stuurde hij een bericht over dat hij en mijn moeder hebben gepraat en ze gezinstherapie overwegen om onze relatie te verbeteren. Ik weet nog niet goed wat ik daarvan moet denken, maar het zou een optie kunnen zijn. Eenmaal thuis aangekomen, plof ik op de bank neer.
'Daar is ze.' hoor ik een stem fluisteren.
Ik draai me meteen om, maar ik zie niemand staan. 'Hallo? Is daar iemand?'
Ik hoor gegiechel. Van schrik spring ik op en kijk ik om me heen. Opeens komen Juultje en Viviënne binnen met een bakplaat vol koekjes. Viviënne begint wild in het rond te springen en Juultje heeft een lach op haar gezicht.
'Kijk eens wat we voor jou hebben,' zegt Juultje 'samen met Viviënne heb ik heerlijke koekjes gebakken om te vieren dat je examens erop zitten.'
'Ja! Geen papier meer!' juicht Viviënne hard.
'Wat lief van jullie! Bedankt! Wat zien de koekjes er lekker uit.' Ik geef zowel mijn zusje als Juultje een knuffel.
'Proeven!' roept Viviënne, terwijl ze naar de koekjes wijst.
Ik pak een koekje met roze glazuur en neem een hapje. 'Wauw, erg lekker!'
'Joepie!' juicht Viviënne en ze begint weer wild door de kamer te dansen terwijl ze zelf een koekje in haar mond propt.
'Je bent zeker wel blij dat alle examens achter de rug zijn?' vraagt Juultje, terwijl we samen op de bank komen zitten.
'Zeker. Ik was er ook echt wel klaar mee. Weken lang dag in en dag uit leren, oefenexamens maken en herhalen. Dat hoeft nu allemaal niet meer.'
'Nee, nu kun je je tijd anders spenderen. Bijvoorbeeld met die leuke jongen uit die band.' knipoogt Juultje.
Ik slik even. Kon ik dat maar... Vervolgens zeg ik kortaf: 'Ja, klopt.'
'Loriëlle, voor ik het vergeet. Ik ben vanavond niet bij jullie. Ik heb een tijd geleden een advertentie gezien met een cursus verzorging voor verstandelijk gehandicapten. Het is altijd goed om wat nieuwe technieken en informatie te hebben die ik kan gebruiken om nog beter voor Viviënne te zorgen. Jullie zijn vanavond dus alleen thuis, maar dat is geen probleem hoop ik?' vraagt Juultje.
'Nee, maakt niet uit.' zeg ik. 'Ik ben wel vaker alleen met Viv.'
'Het is ook pas in de avond. Ik leg eerst Viviënne op bed en daarna ga ik er vandoor. Je zult waarschijnlijk niet veel last van haar hebben, maar het is verstandig dat je wel thuis blijft. Ze kan natuurlijk niet alleen zitten.'
'Nee, dat snap ik. Het is prima. Fijn dat je het doorgeeft.'
'Ik heb ook nog een tekening voor jou.' zegt Viviënne ineens. Ze rent de kamer uit en komt een paar seconden later terug met een groot roze vel. Ik bestudeer de tekening en ik zie een poppetje met een heel klein lijfje en een veel te groot hoofd. Ook zie ik vierkantjes met kruisjes er doorheen en strepen in allerlei verschillende kleuren.
'Dit ben jij!' zegt Viviënne en ze wijst naar het poppetje met het te grote hoofd. 'En jij hebt geen papieren meer!' Ze wijst naar de vierkanten met kruizen er doorheen. 'Dus is het feest!' zegt ze terwijl ze naar de gekleurde strepen wijst die dus confetti voor moeten stellen.
'Wat een mooie tekening! Dankjewel! Die ga ik op mijn kamer hangen.' zeg ik blij en ik druk een kus op haar haar.
Viviënne straalt helemaal en grist nog een koekje van de schaal. Mijn zusje kan soms echt wel heel lief zijn.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi het zusje is wel lief voor der

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen