Verbaasd en geschrokken staar ik naar de zwarte gedaante die krijsend begint te lachen. De bivakmuts wordt verwijderd en meteen zie ik pornoblond haar dat door de war zit en een dikke laag make-up tevoorschijn komen in het licht van de zaklamp op mijn telefoon die op de grond licht.
'Die had je niet zien aankomen he?' lacht Olivia op een toon alsof ze doet of het een surpriseparty is en ik blij verrast zou moeten zijn.
'Maar... Wat... Hoe?' vraag ik beduusd.
'Gewoon slim spelen meid.' zegt Olivia kattig. 'Alleen niet slim genoeg. Ik hoopte dat het niet zo ver zou moeten komen, maar helaas...'
'Waar heb je het over? Wat wil je van me?' vraag ik boos.
'Helemaal niets zei ik toch!' roept Olivia kwaad. 'Ik wil helemaal niets van je. Het enige wat ik wil is dat jij weg bent uit mijn leven. Weg uit mijn bestaan. Weg uit deze wereld. Alleen dan zal Jake je vergeten en zal hij oog voor mij hebben.'
'Olivia, ik snap dat je Jake ook heel leuk vindt, maar hij vindt jou niet leuk.' zeg ik zacht.
'Omdat jij bestaat.' krijst Olivia kwaad. 'Omdat jij altijd alles verpest!'
'Wat heb ik je ooit aangedaan dat je zo reageert?' vraag ik boos.
'Alles! Alles!' Olivia begint wilt met haar voeten te stampen. Het valt me op dat ze geen hakken aan heeft, maar sneakers. 'Jij hebt alles fout gedaan! Al sinds we bij elkaar in de klas zitten kan ik je niet uitstaan. Alle leraren zijn voor jou. Jij haalt de hoogste cijfers. Je lijkt overal goed in te zijn. Je ouders zijn stinkend rijk en dan heeft mijn droomman, die trouwens onbereikbaar voor iedereen hoort te zijn, alleen interesse in jou. Hij hoort interesse in mij te hebben! Hij moet mij zien staan! Waarom krijg jij altijd het onbereikbare en ik...'
Olivia haalt woedend adem. Ik begrijp er niks van. Ik wist dat Olivia een hekel aan mij had, maar dat die dingen haar zo hoog zaten... Ik had geen idee.
'Olivia, het spijt me. Ik kan er ook niks aan doen dat het zo is. Rijk zijn is ook niet alles.' zeg ik voorzichtig.
'Dat is het wel!' roept Olivia boos. 'Mijn vaders bedrijf is failliet door jouw vaders bedrijf! We hebben geen geld meer! En dan pik je ook nog Jake van mij af! Je wilt alles van mij afpakken.'
'Wat doe je nou dramatisch? Dat is helemaal niet waar!' zeg ik boos.
'Wel waar! Het is nu klaar!' roept Olivia. 'Klaar met jou! Ik maak je af.'
'Olivia, laten we naar boven gaan en erover praten!' zeg ik zacht.
'Er valt nergens over te praten!' roept Olivia.
Ik raap mijn telefoon van de grond en loop richting de kelder deur, maar net op dat moment trekt Olivia een voorwerp uit haar zak. Het lijkt op een...
'Nog één stap en ik knal je neer.' roept Olivia kwaad.
Mijn ogen worden groot. Van angst deins ik naar achter. Olivia richt een pistool op mij. In haar ogen brandt vuur van woede. Ze kijkt me vol haat en afschuw aan. Ik durf niets te zeggen en voel mijn lichaam verlammen.
'Wie is nu de meest machtige hier he...' zegt Olivia met een grijns op haar gezicht. 'Het voelt heerlijk om je zo bang te zien. Daar heb ik de afgelopen maanden ook onwijs van genoten.'
Ik durf niks uit de brengen en kan alleen maar naar het pistool staren... Straks schiet ze me neer. Ze is tot waanzin gedreven. Ze gaat me neerschieten...
'Maanden lang heb ik je bespeeld.' begint Olivia. 'Meteen toen ik zag dat je Jake van mij ging afpakken, ben ik in actie gekomen. Ik wist dat je goede vrienden met Sebastiaan was, mijn zusje Mieke had immers een oogje op hem.'
'Mieke?' vraag ik verbaasd. 'Je zusje?'
'Oh dat wist je niet? Mieke is mijn zusje en werd verliefd op Sebastiaan. Ik heb haar wijs gemaakt dat Sebastiaan alleen verliefd is op jou. Toch luisterde ze eerst niet naar me. Ze had een liefdesbrief van Sebastiaan ontvangen. Ik leerde zijn handschrift en schreef in precies zijn geschrift een briefje naar jou... Zodat het leek alsof dit van Sebastiaan kwam... Later geloofde mijn zusje dat Sebastiaan alleen verliefd was op jou, aangezien jij bij hen binnen kwam toen ze aan het seksen waren en sindsdien helpt zij mij met brieven schrijven in Sebastiaan zijn handschrift.'
'Waarom?' vraag ik zacht.
'Zodat de aandacht nooit naar mij zou gaan, dombo.' zegt Olivia kattig. 'Mijn zusje wilde wraak op Sebastiaan en wilde jullie uit elkaar drijven. Ik wilde jou en Jake uit elkaar drijven, zo hadden we ieder een win-win situatie. Ik liet je volgen door een van pappies mannetjes die foto's van jou en Jake wist te maken. Woedend was ik toen ik het materiaal zag, maar ik wist dat ik het zou gaan gebruiken om jullie te ontmaskeren en om jou ermee te bedreigen.'
'Maar waarom?' vraag ik nog steeds vol onbegrip.
'Omdat ik jou daarmee bang kon maken. Mijn laatste brief zegt wel genoeg.' knikt Olivia. 'Twee weken geleden hoorde ik je op de gang tegen die sukkel met die bril schreeuwen dat hij je met rust moest laten, omdat je gedaan had wat hij zei en je het uit had gemaakt. Meteen pakte ik mijn kans en probeerde ik Jake te versieren, alleen...'
'Alleen lukte je dat niet omdat hij niet valt op blonde hoeren zoals jij.' zeg ik boos.
Olivia komt in een vaart naar me toe en richt het pistool tegen mijn slaap.
'Wat zei jij daar?' vraagt ze zacht.
Ik slik en hou mijn mond. Ik voel het koude pistool tegen mijn hoofd drukken. Mijn lichaam trilt van angst en ik slaak een snik uit.
'Arme... Bange... Loriëlle... Heerlijk om je zo te zien. Net als in de brandpoort... Net als in het trappenhuis van het hotel...' Olivia lacht gemeen. 'Al die tijd had je geen idee. Ik hoefde mijn stem alleen maar een beetje te verdraaien en het handschrift van Sebastiaan na te toen en plotseling was ik hem. Zo makkelijk.'
Ik hoor mezelf snikken en zak door mijn knieën op de grond. Olivia begint nog harder te lachen. Zo hard dat ik er bang van wordt. Waar ben ik in beland? Dit is mijn ergste nachtmerrie, alleen kan ik niet ontwaken. Het is echt...
'Als ik Jake niet krijgen, krijgt niemand hem.' zegt Olivia dramatisch. 'Ik zou wel eens willen zien wat hij doet als jij straks gestraft bent voor alles wat je me hebt aan gedaan. Ik maak jou en Jake af. Te beginnen met jou. Ik maak je kapot. Jake zal ik langzaam... mentaal martelen...'
Olivia trekt aan mijn haar en sleurt me mee de trap van de kelder op, terwijl ze het pistool nog steeds op mij richt. Ik gil het uit van de pijn, maar Olivia regeert er niet op. Ze trekt me mee naar de hal. Ik vraag me af hoe ze überhaupt is binnengekomen. Waarom zijn de beveiligingsalarmen niet afgegaan? Olivia trekt me hard mee richting de achterdeur aan het einde van de hal.
'Meekomen, kreng.' roept Olivia als ik me probeer te verzetten door mijn schoenen in de grond te duwen.
'Lori? Wie is dat?' vraagt een meisjesstem.
Olivia's grip verzwakt iets en beide draaien we ons om. Viviënne staat in haar pyjama onderaan de trap en komt naar ons toe.
'Spelen jullie een spelletje?' vraagt Viviënne onschuldig.
Olivia kijkt kwaad van Viviënne naar mij en sist: 'Zeg dat ze weg moet gaan.'
'Viv, ga maar lekker slapen. Het is te laat voor spelletjes.' zeg ik snel.
Viviënne wordt opeens driftig en begint op de grond te stampen. 'Ik wil meedoen! Laat mij meedoen!'
'Zeg dat ze ophoudt!' krijst Olivia. Ze strekt harder aan mijn haar, waardoor ik het uitschreeuw van de pijn.
Viviënne kijkt op en roept boos tegen Olivia: 'Jij mag Lori geen pijn doen!'
Kwaad rent Viviënne op Olivia af die mijn haar loslaat. Viviënne geeft een klap aan Olivia van woede.
'Geen pijn!' roept Viviënne hard.
'Viv, nee!' roep ik.
PANG! Een keiharde knal en een walm rook schieten door de kamer. Een golf van angst schiet door me heen. Ik zie niks door alle rook.
'Viv?' roep ik. 'Viviënne?!'
'Au, au!' wordt er hard gehuild.
Ik kijk in het rond, maar zie niets door de rook. Ik loop door de walm rook heen en zie een plas bloed op de grond liggen. Vlak daarnaast ligt Viviënne.
'Nee! Viv!' krijs ik uit. Ik ren naar haar toe en zie meteen dat ze geschoten is in haar buik. Viviënne ligt levenloos op de grond en staart voor zich uit.
'Viv, kun je me horen? Zeg alsjeblieft iets?' snik ik hard.
Viviënne reageert niet en blijft stil liggen op de grond. Ik til haar lichaam op en druk deze tegen me aan.
'Viv...' snik ik hard.
Precies op dat moment voel ik een ruk aan mijn arm en zie ik dat Olivia het pistool weer op mij richt. Even kijkt ze geschrokken naar het lichaam van Viviënne en de plas bloed waar ze in ligt. Maar daarna zie ik de blik in haar ogen veranderen.
'Zo, van die mongool ben je ook af.' zegt ze bitter.
'HOE KON JE?' huil ik. 'Ze was onschuldig! Ze had hier niets mee te maken!'
'Ze liep even in de weg.' zegt Olivia schouderophalend. 'Meekomen jij.'
Net als Olivia me mee wilt trekken naar de achterdeur, breekt aan de andere kant van het hal het glas van het raam. Scherven vliegen door de gang. Weer laat Olivia me los, terwijl de scherven over ons heen vliegen.
'Laat Loriëlle gaan!' schreeuwt een harde mannenstem.

Reacties (1)

  • Luckey

    Omg!!
    Die meid is gestoord aan alle
    Kanten!
    Nee Vic!! Ik vond haar zo leuk!
    Is jake of seb?
    Mag ik Olivia neer schieten!!
    Snel verder!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen