Het is druk in de hal van het ziekenhuis. Ik probeer Jake vinden, maar ik kan hem maar niet spotten in de mensen massa. Hij zou toch in de hal van het ziekenhuis op me wachten? Is hij er vandoor gegaan zonder mij? Hij zou me nooit meer alleen laten. Misschien laat hij me hier alsnog achter, omdat hij geen zin had in al die drama. In paniek kijk ik in het rond, maar nergens spot ik Jake zijn gedaante. Ik loop naar de balie. Er zit een dikke vrouw achter die me nors aankijkt.
'Waarmee kan ik u van dienst zijn?' vraagt ze chagrijnig.
'Kunt u misschien iemand omroepen?' vraag ik beleefd. 'Ik ben net ontslagen uit het ziekenhuis, maar ik kan degene die mij mee naar huis neemt niet vinden.'
'Zie ik eruit als iemand die hiervoor een omroep gaat doen? Dat lijkt me niet noodzakelijk, je haalt je ogen maar even uit je broekzak.' zegt de dikke vrouw nors.
'Wat is er aan de hand Lori?'
Ik kijk achter me en opeens staat Jake naast me.
'Hij is er al, nogmaals bedankt mevrouw.' zeg ik extreem vriendelijk tegen de vrouw achter de balie. Ze kijkt me heel geïrriteerd aan.
Ik vlieg Jake in zijn armen: 'Ik was je kwijt!'
'Ik was alvast je tas in de auto aan het zetten en ik heb de auto voorgereden, zodat je niet ver hoeft te lopen.' zegt Jake. 'Oh, en ik heb koffie gehaald.'
Hij heft zijn linkerhand omhoog met een beker koffie.
'Gelukkig. Ik kreeg even een lichte paniekaanval. Ik dacht even dat je er vandoor was.'
'Ik wist niet hoe lang je nog bij Sebastiaan ging zijn, dus ik wilde mijn tijd doden met koffie.' zegt Jake schouderophalend. 'Over Sebastiaan gesproken, hoe was het? Gaat het goed met hem?'
'Hij is herstellende en de dokters hebben er vertrouwen in dat hij geen blijvende schade aan zijn been overhoudt.' vertel ik. 'En we hebben alles uitgesproken. Hij reageerde zo lief. Echt veel te lief. Ik snap niet dat hij me dit kan vergeven... Dit is onvergefelijk...'
'Hey, wees niet zo hard voor je zelf. Sebastiaan snapt ook dat jullie er beide zijn ingeluisd door Olivia. Dan kan hij niet boos blijven, anders was hij je ook nooit te hulp geschoten.' zegt Jake geruststellend.
'Ja, dat is ook wel zo... Je hebt ook gelijk. Maar alsnog zal ik het mezelf altijd kwalijk nemen dat ik hem niet geloofde.'
Jake geeft een kus op mijn wang en slaat een arm om me heen.
'Kom, we gaan lekker naar huis, daar zal ik goed voor je zorgen. Even bijkomen voordat alle zware dingen weer op je afkomen.' zegt Jake, terwijl we richting de uitgang beginnen te lopen.
'Ja, het is nog helemaal niet voorbij... De begrafenis van Viviënne... De rechtszaak tegen Olivia en ook nog naar therapie om alles te verwerken en een plekje te geven... We zijn er nog niet.' zucht ik.
'Maar we komen er wel. Kleine stapjes.' zegt Jake lief.
'Loriëlle?!' wordt er opeens keihard geroepen door de hal van het ziekenhuis.
Verbaast kijk ik op. Recht voor mij zie ik Nanouk met haar knalrode haar met een aantal gele lokken er doorheen en naast haar staat Cleo wiens ogen nog net niet uit haar oogkassen vallen.
'Meneer Mijnders?' vragen Nanouk en Cleo in koor. Ze kijken elkaar verbaasd aan en daarna kijken ze naar mij.
'Wat doet u hier?' vraagt Cleo. 'Waarom bent u bij Loriëlle? Konden haar ouders haar niet ophalen?'
Ook Nanouk kijkt ons met onbegrip aan: 'Lori, we hoorden op een dringende bijeenkomst van school dat jij betrokken was bij een incident en dat je in het ziekenhuis lag. Ze zeiden dat er iets heel ergs was gebeurd. Ook zeiden ze dat Olivia op één of andere manier betrokken was, maar ze gingen niet verder in detail. We dachten eerst dat jullie hadden gevochten of iets dergelijks, maar toen zagen we op het nieuws iets over een schietpartij en herkenden we jouw huis op de beelden.'
'We zijn toen meteen naar het ziekenhuis gekomen om je op te zoeken, maar zo te zien mag je al weg.' vult Cleo aan.
'Meiden... Ik wil jullie alles vertellen.' zeg ik meteen. 'Jake, mogen ze misschien even met ons mee, zodat we rustig kunnen praten?'
'Ja, natuurlijk. Dat lijkt mij een goed idee.' knikt Jake.
'Mogen ze dan ook weten van...' Onzeker kijk ik naar hem en hij snapt meteen wat ik bedoel. Weer knikt hij en zegt hij: 'Het is toch al opgebiecht aan de politie en het komt toch wel uit op één of andere manier.'
'Wat komt uit?' vraagt Cleo.
'Dat wij...' Ik neem een diepe hap adem. Op één of andere manier vind ik het lastig om uit te spreken tegenover mijn vriendinnen. Tegen hen heb ik ook maandenlang gelogen en verzwegen dat Jake en ik al die tijd al bij elkaar waren. Ze hadden geen idee en Cleo vond Jake zelfs maar vervelend. Ze zullen vast boos zijn als ik nu pas vertel dat Jake en ik samen zijn, maar ik heb geen keuze en ze hebben het recht om dit te weten.
'Meneer Mijnders... Euhm... Ik bedoel Jake en ik... We zijn verliefd op elkaar. Al heel lang.' zeg ik zacht. 'Al maanden houden we dit geheim en hebben we een relatie.'
Cleo kijkt gechoqueerd en haar ogen schieten van mij, naar Jake en weer terug naar mij. Bij Nanouk daarentegen verschijnt er een ondeugende grijns op haar gezicht.
'Jij stiekemerd!' brengt ze uit. 'Oh, man! Wat heb jij dit goed verborgen weten te houden. Een relatie met de leraar! Daar zag ik alleen Olivia voor aan, maar dit had ik niet achter je gezocht Lori. Maar natuurlijk ben ik wel heel blij voor je! Voor jullie! Kom hier!'
Nanouk geeft me een stevige knuffel en kijkt me nog steeds grijnzend aan. Cleo kijkt naar ons en ziet een beetje witjes, alsof ze een spook heeft gezien.
'Heb je dit al die tijd verzwegen?' vraagt ze zacht.
'Het spijt me Cleo. Ik kon niet anders... Ik kon van school worden gestuurd en Jake kon zijn baan verliezen. Daarnaast vond vooral jij Jake maar een kwal en lachten jullie allebei om het feit dat Olivia...'
Verder kom ik niet. Meteen denk ik aan de nare situatie die zich heeft voorgedaan. Ik wil het niet over Olivia hebben...
Nanouk kijkt me medelevend aan en ook Cleo haar blik verandert.
'Kom meiden, dan praten we bij mij thuis verder.' zegt Jake uiteindelijk. Hij neemt ons mee richting de uitgang van het ziekenhuis.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Die meiden hun reactiexD
    Jake is te lief!! <3

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen