Een aantal dagen zijn voorbij gegaan. Nanouk en Cleo weten alles. Ik heb hen het hele verhaal verteld. Soms moest Jake mij even helpen, omdat ik niet meer uit mijn woorden kwam. Ze waren erg geschrokken. Cleo was eerst boos dat ik haar en Nanouk niet in vertrouwen had genomen over de hele situatie. Uiteindelijk kon ze het ook wel begrijpen en heeft ze het me vergeven. Nanouk vond het vooral erg dat ik dit alleen moest ondergaan en dat ik het niet met hen kon delen. Beide meiden waren enorm geschrokken toen ze hoorden wat Olivia allemaal had aangericht. Ze waren ook beide in tranen toen ze hoorden dat Viviënne slachtoffer was geworden van Olivia. Nanouk was vooral kwaad dat Olivia tot zoiets in staat kon zijn. Ze had altijd al geweten dat Olivia een kwaaie was, maar ze dacht dat het maar grote praatjes waren. Cleo kon de juiste woorden niet vinden en heeft me vooral lang vastgehouden toen ik alles vertelde. Het is fijn dat ik eindelijk eerlijk tegen mijn vriendinnen kon zijn. Net als aan Sebastiaan heb ik ook aan hen meerdere malen mijn excuses aangeboden, maar beide meiden hebben aangegeven dat ze me vergeven en dat ik vanaf nu eerlijk tegen ze moet zijn. Cleo moest alleen nog wel aan het idee wennen dat Jake en ik een stel zijn en dat hij 'de leraar' is, terwijl Nanouk het 'badass' vond dat ik tot zoiets in staat was. Momenteel lig ik languit in Jake zijn bed. Al dagen ben ik niet uit bed gekomen.Ik hoorde een paar uur geleden van mijn vader dat het lichaam van Viviënne is vrijgegeven. De begrafenis zal morgen plaatsvinden. Mijn moeder heeft nog steeds geen woord gezegd en mijn vader heeft daardoor de hele begrafenis samen met Juultje moeten geregeld. Mijn moeder was daar niet bij betrokken. Ze hield zich afgezonderd. Ik ben benieuwd of mijn moeder ooit nog zal gaan praten. Volgens mijn vader heeft ze zelfs haar werk niet meer aangeraakt sinds ze het nieuws heeft gehoord. Dat is helemaal niets voor haar. Opeens word ik uit mijn gedachten getrokken. De voordeur gaat open en ik hoor voetstappen richting de slaapkamer komen.
'Lori!' zegt Jake enthousiast.
Hij loopt naar me toe en kust me lang en zacht. Dan lacht hij naar me.
'Ik heb groot nieuws.' zegt hij blij. 'Wil je het goede nieuws weten of het "ik weet niet zo goed in welke categorie ik dit moet plaatsen" nieuws?'
'Euh...' Ik kijk hem verbaasd aan. 'Wat betekent dat laatste? Is dat negatief?'
'Nee, ik denk het niet.' zegt Jake vaag.
'Begin dan maar even met het goede nieuws, dat kan ik wel gebruiken.' knik ik.
'Ik kom net terug van school. Daar hebben ze gezegd dat ik iets aan je moest doorgeven, aangezien ze je telefonisch niet konden bereiken. Je telefoon is natuurlijk kapot en de huistelefoon kan niet worden opgenomen, dus besloten ze maar dat ik de boodschapper moest zijn...' vertelt Jake.
'Boodschapper waarvan?' vraag ik met onbegrip.
'Je bent geslaagd voor je VWO examen, Lori! Je bent Cum Laude geslaagd.' zegt Jake trots.
'Wat? Nee! Dat kan helemaal niet!' zeg ik.
De examens lijken alweer iets te zijn uit een ander leven dat zich heel lang geleden heeft afgespeeld. Echter is het pas drie weken geleden, maar ik kan me nu helemaal niet meer voorstellen dat ik me daar ooit druk over heb gemaakt en dat dat zich zo recent heeft voorgedaan.
'Jawel,' zegt Jake blij. 'Ik heb je cijferlijst. Je hebt voor alle examenvakken een acht of hoger!'
Hij overhandigt me de cijferlijst en ik kijk er vol verbazing naar. Voor Nederlands, aardrijkskunde, Duits en wiskunde heb ik een acht. Voor maatschappijwetenschappen en Engels een acht en een half en voor geschiedenis zelfs een negen. Dit kan niet. Mijn geschiedenisexamen ging zo slecht, omdat ik heel de tijd aan die ruzie met Erik moest denken en aan het feit dat Jake en ik niet meer bij elkaar waren. Hoe kan dit?
'Dit kan niet kloppen.' zeg ik stellig. 'Dit is een vergissing. Vooral geschiedenis ging echt slecht door jou en door Erik... Ik wist helemaal niks meer.'
'Blijkbaar wist je genoeg voor een negen.' knipoogt Jake. 'Ben je er blij mee?'
'Heel blij!' zeg ik een beetje beduusd. 'Maar het voelt echt als iets uit het verleden. Het lijkt zo ver weg.'
Jake geeft me een kus op mijn lippen en zegt: 'Maar wel een fijne en leuke verrassing toch?'
'Dat zeker. Ik heb gewoon mijn VWO diploma! Ondanks alles wat er is gebeurd, is dit me wel gelukt.' zeg ik trots.
'Ik wist wel dat je het kon. Ik ben trots op je, schoonheid.' Jake slaat een arm om me heen en kust me weer.
'Maar wacht even, wat is dat andere nieuws dan?' vraag ik nieuwsgierig, terwijl ik Jake aankijk.
'Oh, dat nieuws dat niet goed in een categorie te plaatsen valt?' vraagt Jake plagerig.
'Ja, dat ja.' antwoord ik flauw.
'Ik heb mijn ontslag ingediend.' zegt Jake meteen.
'Echt? Meen je dat? Waarom?' vraag ik verbaasd.
'Moet je dat echt nog vragen?' vraagt Jake met een grijns op zijn gezicht. 'A. Ik heb als leraar regels overtreden door een verhouding te hebben met een leerling. B. Dat heb ik aan de school opgebiecht, dus dat kunnen ze sowieso niet van mij accepteren. C. In de tijd dat we even niet samen waren heeft Faith No More een platencontract aangeboden gekregen die we ondertekend hebben en waar we voor de volle honderd procent voor willen gaan.'
'Nee? Dat meen je niet! Oh Jake, wat geweldig!' zeg ik blij. Ik vlieg hem om de hals: 'Dit is je droom! Je droom komt uit! Een platencontract! Wat geweldig!'
'Eindelijk kan ik gaan doen wat ik leuk vind.' zegt Jake blij. 'Maar dat is het niet alleen. Ik ben ook gaan nadenken in de tijd dat we niet samen waren en na alles wat er is gebeurd met Olivia... Het leven is te kort om naar de pijpen te dansen van je ouders die je alsnog minderwaardig vinden en je uit hun testament schrappen. Het is te kort om dingen tegen je zin te doen en geen risico's te nemen die misschien wel goed uit kunnen pakken. Het is tijd dat ik voor mezelf kies. Dat ik voor Faith No More kies. De afgelopen tijd hebben we op zo veel leuke festivals mogen staan, maar ik wil meer. De jongens willen meer en die kans krijgen we. Daarom hebben we allemaal besloten ervoor te gaan.'
'Wat dapper zeg. Wat ontzettend goed. Ik ben echt trots op je Jake. Op de hele band! Jullie gaan het zo goed doen. Jullie rocken het!' roep ik uit.
Jake omhelst me en kust me over mijn hele gezicht. 'Dit kan ik nu ongestraft blijven doen, want ik ben niet meer je leraar!'
'Krijgen we geen straf?' vraag ik opeens. 'Ik bedoel... Onze verhouding was nog steeds strafbaar.'
'Ik heb zelf ontslag genomen, zodat de school dit niet kon doen. Ik was ze een stap voor.' vertelt Jake. 'De school reageerde er op zich wel begripvol op. Ze hadden niet verwacht dat ik zo populair was bij de leerlingen en dat er daardoor zo'n heftige en gevaarlijke situatie zou ontstaan. Ze betreuren het ook ten zeerste.'
Ik knik en luister naar wat Jake verder te zeggen heeft: 'En de politie heeft het bij een waarschuwing gelaten, gezien de omstandigheden... Ze vonden onze relatie minder belangrijk en urgent dan de hele moordsituatie, dus zien ze het door de vingers. Daarnaast heeft de rechercheur ook gezegd dat hij niet kon opmaken uit onze verhalen dat ik je hebt gedwongen tot een relatie en dat we er beide vrijwillig in zijn gegaan. Ze laten het zo.'
Ik druk Jake stevig tegen me aan. Ik voel me opgelucht. Geen consequenties meer. Geen leugens meer, geen geheimen meer. Ik mag nu bij Jake zijn zonder problemen. Jake is van mij en ik van hem. Eindelijk mogen we dat tegen de hele wereld zeggen. Hij is niet meer mijn leraar en ik ben niet meer zijn leerling. Hij is mijn Jake en ik zijn Loriëlle. Twee mensen die ontzettend verliefd op elkaar zijn.
'Ik ben zo blij en opgelucht.' fluister ik.
'Ik ook. Ontzettend.' fluistert Jake terug.
Hij kust me vurig en ik beantwoord zijn kus. Ik laat deze jongen nooit meer gaan.

Reacties (1)

  • Luckey

    Eindelijk goed nieuws!
    Super dat ze geslaagd is!
    En jake zijn droom kan achterna gaan!
    Hoop dat ze opknapt en de begrafenis van der zusje beetje overleefd

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen