Foto bij 51 - Let's go with a smile

De beste wensen nog allemaal!
100000x sorry voor de lange stilte. Beetje drukke en hectische periode. Ik ga proberen om weer (bijna) dagelijks een stukje te posten.

Je wordt gewekt door het felle zonlicht en draait geërgerd een beetje om. Het licht wordt gedempt omdat je tegen iets aandraait. Je voelt een hand door je haar gaan en hoort zacht gefluister om je heen. Je herkent Bill's stem, maar hij praat Duits en je bent te moe en een beetje te brak om mee te krijgen wat hij zegt. Een glimlach krult om je lippen en je ademt diep in. Na even zo gelegen te hebben, open je je ogen. Je kijkt op en ziet dat Bill niet gelijk doorheeft dat je wakker bent. Je legt je hand op zijn arm en hij kijkt je lachend aan.
"Morning, beautiful."
"Morning," gaap je terug. Hij buigt over je heen en geeft je een kus. Je glimlacht en drukt jezelf nog wat dichter tegen hem aan.
"Coffee?" klinkt het voorzichtig achter je. Je draait je om en ziet Gustav in de deuropening staan. Je knikt en gaat wat rechter zitten. Nu valt je op dat Tom en Georg ook op het balkon zitten. Je kijkt hoofdschuddend naar het aantal lege flessen op het balkon. "How long were we here last night?"
"Well, we got home around first light," grinnikt Tom. "Then we had some drinks..."
Je kijkt hem vragend aan. Georg schiet nu ook in de lach. "You didn't."
Je kreunt en draait je terug naar Bill. "What did I do?"
"You fell asleep," glimlacht hij. Je zucht. Eigenlijk had je dat wel kunnen weten, gezien je op het balkon wakker geworden bent. Gustav komt naar buiten met de koffie en die pak je dankbaar van hem aan. Je verzet jezelf, zodat je met je rug tegen Bill's borst komt te zitten en trekt je benen op. Je ziet nu ook dat je dezelfde kleding nog aanhebt als gisteravond. Gapend kijk je op je horloge. Het is pas kwart over 10. Je legt je hoofd op Bill's schouder en luistert half mee naar het gesprek dat de jongens voeren. Je neemt een slok van je koffie en sluit even je ogen. Als je merkt dat je weer in begint te dutten, open je ze snel weer en ga je nog wat rechter zitten. Je ziet dat de jongens je lachend aankijken en betrapt verstop je je achter de kop koffie.
"So, what's the plan today?" gaap je. Gustav en Georg halen hun schouders op.
"We can go to the city?" stelt Bill voor. Tom zucht en geeft zijn broer een duwtje.
"We're not going shopping, Bill," klaagt hij.
"But-"
"No."
"Tom.."
"No."
Je grinnikt en drinkt je koffie op, terwijl je luistert naar de discussie van de tweeling. Uiteindelijk hebben ze een compromis gesloten - jullie gaan eind van de middag naar de stad, zodat Bill niet te lang kan winkelen en dan kunnen jullie ergens een hapje eten en 's avonds nog ergens een terrasje pakken. Beide jongens laten zich met een tevreden glimlach terug tegen de rugleuning van de bank vallen. Je grinnikt als je de gelijkenis ziet.
Je zet de inmiddels lege mok op tafel en strekt je armen boven je hoofd. "So, if that's all right with everyone, I am going to grab a shower. I will get you all some clean towels, so you can shower when I'm done. In the mean time, figure out what we're going to do until we go to town."
Je gaapt nog een keer uitgebreid en verdwijnt dan richting badkamer.

Na een klein uurtje zit je met een nieuwe kop koffie op het balkon. De tweeling staat in de keuken ontbijt te maken, Georg is zich aan het aankleden en Gustav was de laatste die onder de douche sprong. Je hoort Bill en Tom zachtjes in gesprek in de keuken en als je goed luistert, hoor je dat ze onderling Engels spreken. Eigenlijk ook niet zo heel gek, gezien ze al een aantal jaar in Los Angeles wonen.
"So, you really like her, huh?" vraagt Tom.
"I do," antwoordt Bill. Je voelt je gezicht rood worden. Dit is duidelijk niet een gesprek wat je mag horen, maar ja, jij kan er ook niks aan doen dat je ze op het balkon hoort - toch?
"So, whatcha gonna do about the distance?"
"I don't know. We're taking things slow."
"Because?"
"Because she wants to, Tom."
"And you're okay with that?"
Je hoort Bill zuchten. "I mean, I'd rather take things slow than not be with her, if you know what I mean."
"You're really in love, aren't you," lacht Tom. Je voelt een glimlach op je gezicht verschijnen.
"I am," verzucht Bill. "Now, let's take this breakfast outside - I'm starving!"
Je grist snel je telefoon van de bank en opent Facebook - net alsof je hier al die tijd al braaf op je telefoon zit en geen woord van hun gesprek gehoord hebt. Maar de glimlach op je gezicht spreekt boekdelen...

Reacties (3)

  • Shakespeare_

    cute!

    3 maanden geleden
  • Luckey

    hihihi te leuk hoofdstukje

    4 maanden geleden
  • Luckey

    hihihi te leuk hoofdstukje

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen