4 jaar later...

'I am terribly sorry, sir. Faith No More is fully booked until March next year. Maybe you would like to book the band then?'
In mijn linkerhand hou ik mijn mobiele telefoon vast en met mijn rechterhand scrol ik met de muis door de digitale agenda van Faith No More. Ik hoor de man aan de andere kant van de lijn praten.
'Of course sir, I am so sorry that there is no option to play at your engagement party, but Faith No More can play at your wedding in June next year.'
Ik krabbel wat aantekeningen neer en zeg vervolgens: 'It is noted sir. I will send you an e-mail to confirm this and I send the invoice as well. Thank you very much for your reservation. Have a nice day.'
Ik druk het telefoongesprek weg en krabbel snel een aantekening neer over wat ik de man beloofd heb. Ik stel een factuur op en verzend een bevestigingsmail naar de klant. Zo, dit was het laatste wat ik voor vandaag moest doen. Ik pak mijn spullen en loop het kantoor uit richting de studio. Meteen hoor ik dat de jongens bezig zijn met spelen. Ik doe de deur open en harde gitaargeluiden komen op me af.
'And I feels, like we crash and burn and all we need in life... Is gone... And it feels... No it can't go wrong, 'cause all we do is cry. My faith died...' hoor ik Jake zingen.
Zodra Jake me ziet stopt het abrupt met spelen en loopt hij naar me toe. De andere jongens lijken dat niet erg te vinden en gaan gewoon door met muziek maken.
'Schoonheid, daar ben je!' zegt Jake stralend en hij geeft me een kus. 'Lekker gewerkt vandaag?'
'Zeker. Ik heb jullie Amerika-tour zo goed als rond. We beginnen in Californië en daarna staan Washington, Kansas, Michigan en New York op de planning. En ik had zelfs een verzoek uit Japan, maar die is nog niet helemaal rond.' som ik op. 'Oh en er was een man die zo graag wilde dat jullie op zijn verlovingsverassingsfeest kwamen spelen, maar dat kwam in de agenda niet uit, dus heeft hij jullie alvast geboekt voor zijn bruiloft.'
'Wat geweldig! Maar dan weet die man nog niet eens of zijn partner "ja" gaat zeggen?' zegt Jake verbaasd. 'We gaan het zo druk krijgen. Soms kan ik nog steeds niet geloven dat we echt internationaal zijn doorgebroken en dat we volgende maand daadwerkelijk naar Amerika gaan.' zegt Jake.
'Jullie hebben er hard genoeg voor gewerkt.' zeg ik trots.
'Zonder jou was dat nooit gelukt! Je bent de perfecte bandmanager. Je hebt al deze dingen geregeld en dat hadden we echt niet zelf gekund.' zegt Jake en hij kust me weer.
Jake loopt weer naar de jongens en vertelt hen het goede nieuws. Ik staar tevreden naar de band. Dit is mijn band. De afgelopen vier jaar ging het steeds beter met me. Ik begon aan mijn studie communicatie, beleid en management en heb dit binnen drie jaar afgerond. Uiteindelijk is het een hele goede studiekeuze geweest, aangezien ik veel van de dingen die ik op de universiteit heb geleerd kan toepassen voor het management van de band. De band heeft zich de afgelopen vier jaar ook uit de naad gewerkt om internationaal door te breken. De jongens begonnen met optredens in Nederland en België, maar al snel breidde zich dit uit naar Engeland, Duitsland, Luxemburg, Frankrijk en Spanje. Vanuit daar zijn ze gescout door een Amerikaanse muziek talentscout die hen in Amerika op de radio heeft gepromoot. Dat viel in goede aard bij de Amerikanen en vanaf eind dit jaar zal Faith No More daarom gaan touren door Amerika. Een aantal zalen waarin ze staan zijn zelfs al uitverkocht. Mijn vader deed eerst het management van de band toen ik nog studeerde, maar ik heb dat uiteindelijk van hem overgenomen en heb van hem ook alle fijne kneepjes van het vak geleerd. Ik vind het heerlijk om op deze manier iets voor de band te betekenen en daarnaast ook nog eens de leukste hobby als werk te hebben.
'Lori, we gaan opruimen en dan ga ik met je mee naar huis. Ik kom eraan.' roept Jake.
'Rustig aan lieverd!' roep ik terug.
Ik glimlach. Met mijn vader gaat ook alles goed. Vier jaar geleden heeft hij ons huis verkocht en nu woont hij in een wat kleiner - maar nog steeds een veel te groot - huis vlak naast zijn bedrijf. Inmiddels heeft hij zijn bedrijf weten uit te breiden en heeft hij vestigingen zitten in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Hij is dus weer veel naar het buitenland, maar we houden nog wel contact. We praten nog vaak over Viviënne en we missen haar, maar ik heb het na alle therapeutische sessies een plaats kunnen geven, net als alles wat mij is overkomen door Olivia. Mijn vader en moeder zijn ook in therapie geweest. Het duurde nog maanden voordat mijn moeder weer begon te praten en uit haar shock kwam. Inmiddels gaat het beter met haar en kan ik zeggen dat onze band ook iets verbeterd is. Waarschijnlijk zal ik nooit zo hecht met haar worden als met mijn vader, maar het is in elk geval stukken beter dan vroeger. Ze maakt tenminste geen hatelijke opmerkingen meer. Mijn moeder is gestopt met haar werk als advocate en heeft een stichting opgericht voor mensen met het syndroom van down. Hierbij begeleidt ze deze mensen naar werk en biedt zij passend onderwijs aan hen. Ook biedt ze lezingen over het hebben van een kind met het syndroom en helpt ze met de bemiddeling naar de zoektocht voor personeel die mensen met het syndroom van down kunnen ondersteunen en verzorgen, zoals Juultje ook bij ons heeft gedaan. Ik ben heel trots op haar dat ze die stichting heeft opgericht en dat ze zoiets moois doet voor deze mensen. Het is echt een mooi gebaar naar Viviënne toe.
'Ik ben klaar schoonheid, ga je mee?' vraagt Jake.
'Met jou altijd.' glimlach ik.
We nemen afscheid van de jongens en stappen in de auto. Het is al donker buiten. Wanneer Jake de snelweg op wil rijden vraag ik snel: 'Kunnen we heel even naar dat leuke parkje gaan met die vijver en dat prieeltje?'
'Nu? Het is pikkedonker!' zegt Jake verbaasd.
'Please?' Ik kijk hem smekend aan.
'Vooruit. Ik kan jou ook niks weigeren.' lacht Jake en hij neemt de andere afslag.
Niet veel later komen we bij het parkje aan. Het is fris, maar na een hele dag op kantoor zitten vind ik dat wel lekker. Jake pakt mijn hand en samen maken we een wandeling. Ik denk aan mijn vrienden. Sebastiaan woont nog steeds in Londen. Toen Faith No More daar vaker optrad, zag ik Sebastiaan regelmatig. Inmiddels is het een tijdje geleden dat ik hem heb gezien, maar ik weet dat hij druk is. Hij werkt momenteel bij een groot ruimte instituut waar hij onderzoek doet naar het allerlei planeten. We sturen elkaar nog regelmatig berichtjes en na de tour wil ik hem heel graag weer opzoeken. Nanouk is kunstenares geworden en heeft haar eigen galerij en tentoonstellingen in Amsterdam. Ze is na vijf jaar nog steeds gelukkig met Daan, die momenteel in de psychische hulpverlening werkt. Cleo is bezig met haar master dierengeneeskunde en tot mijn grote verbazing kreeg zij vorig jaar een relatie met Steven! Ze bleek een zwak te hebben voor kale mannen en na een aantal jaar om elkaar te hebben heen gedraaid, maakten ze het vorig jaar officieel. Ik ben ik elk geval blij voor haar. Ze heeft wel iemand nodig als Steven, aangezien Cleo een heel rustig persoon is en Steven heel uitbundig kan zijn. Daarin vullen ze elkaar prachtig aan. Van Erik heb ik al jaren weinig gehoord, maar ik vernam laatst van Sebastiaan dat hij geschiedenisdocent is op onze oude middelbare school. Echt iets voor hem, aangezien hij mijn grootste concurrent was bij geschiedenis!
'Ik heb mijn ouders gisteren trouwens gesproken.' zegt Jake opeens.
'Dat meen je? Je hebt ze toch al sinds die stomme kerstcrash van een aantal jaar geleden niet meer gesproken?' vraag ik verbaasd.
'Klopt, maar mijn vader belde me met een onbekend nummer en ik nam op. Ik heb geen idee hoe hij aan mijn nummer kwam. Hij semi-feliciteerde me met het succes van de band en zei dat hij me wellicht had onderschat.' vertelt Jake.
'Semi en wellicht... Dat klinkt niet als "wat goed jongen, ik ben trots op je." of iets dergelijks.' merk ik op.
'Nee, maar zo is hij ook niet. Hij zou dat nooit met die woorden zeggen, maar voor hem en voor mijn moeder is dat in hun spreektaal wel zo.' zegt Jake schouderophalend.
'En nu? Ga je naar ze toe om met ze te praten?' vraag ik nieuwsgierig.
'Nah, daar heb ik geen zin in. Ik heb allang geaccepteerd dat ik geen fatsoenlijke ouders heb, maar het was toch leuk om even te horen.' zegt Jake. 'Daarbij ben ik straks veel te druk met die tour.'
'Haha, rocksterren hebben helemaal geen tijd voor dat soort mensen die je pas waarderen als je succesvol bent.' knik ik.
'Jij snapt het.' zegt Jake lachend.
We lopen samen over de brug richting het prieeltje die verlicht is en omringd is door bloemen.
'Dit vind ik nog steeds één van de mooiste plekjes.' glimlach ik.
'Maar geen enkel plekje is zo mooi als jij. Jij bent voor mij het mooiste plekje.' zegt Jake en hij geeft een kusje op mijn neus.
'De afgelopen vijf jaar met jou waren echt een droom. Ik kan niet geloven dat je ooit mijn leraar was en dat alles zo moeilijk was. Sinds alles goed is, lijkt mijn leven één groot sprookje. Mijn studie was super leuk, ik heb hele lieve vrienden, de relatie met mijn ouders is beter dan ooit, ik heb zo veel mooie momenten met jou beleefd en nu gaan we volgende maand naar Amerika.' zeg ik vol ongeloof.
'Bizar he? En dan te bedenken dat we nog veel meer leuks gaan doen waarvan we nog helemaal niets af weten.' zegt Jake.
Ik pak hem vast en kijk hem aan: 'You and I, together we can tough the sky.'
Hij lacht breed naar me en geeft me een kus: 'Nog altijd als ik dat liedje zing voor jou of voor het publiek, voel ik intens veel geluk.'
'En nog altijd als ik het liedje hoor word ik emotioneel en weet ik dat ik in mijn handen mag knijpen met zo'n man als jij.'
Hij lacht naar en en kust me weer. Ik heb zin in de tour in Amerika. Ik heb zin in mijn werk als bandmanager en ik heb zin om de rest van mijn leven met Jake door te brengen. Na al die jaren is alles eindelijk goed zoals het is en zou ik voor geen goud willen dat er iets verandert. Mijn geluk is niet bitterzoet, maar super zoet, hoe klef dat ook mag klinken. Jake pakt mijn hand en samen lopen we naar terug naar de auto, op weg naar de rest van ons leven samen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hart smelt momentje is dit!!
    Dit is toch veelste lief!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen