Foto bij 38.

Wow, hoofdstuk 38 alweer! Heel erg bedankt voor jullie reacties en kudo's <3



Lana heeft eindelijk weer het gevoel dat ze zichzelf een beetje terug begint te vinden, voor zover dat lukt zonder dans in haar leven. Ze leest veel, vermaakt zich met het kijken van series en ziet Julian vaak. Als hij niet werkt, is hij vaak bij haar thuis. Gelukkig kan hij het prima vinden met haar moeder en haar broertje, als die eens in de zoveel tijd eens zijn neus laat zien. Lana heeft zich overgegeven aan het uitrusten deze periode en gebruikt haar tijd om nieuwe dingen te leren, zoals mediteren en Italiaans.
"Ciao bello!" begroet ze Julian, als hij binnenkomt.
Hij schiet in de lach. "Was je klaar met Spaans?" vraagt hij, nadat hij haar op haar mond gekust heeft.
Lana haalt haar schouders op. "Ik dacht, ik zoek weer eens iets nieuws uit. Hoe was het op je werk?"
"Wel okee! Geen gekke dingen in elk geval. En hoe was jouw dag?"
"Ook goed."
"Hoe ging het met eten?" vraagt Julian voorzichtig. Hij weet dat dit nog steeds een gevoelig onderwerp is, maar wil het ook niet negeren.
"Goed," glimlacht Lana. "Ik heb een ei gebakken tussen de middag, voor op brood."
"Lekker bezig! Ik ben trots op je," zegt Julian. Hij trekt haar even tegen zich aan en drukt een kus op haar slaap.
"Ik zat trouwens te denken..." begint Lana. "Nu ik jouw vrienden heb leren kennen: zal ik Anna en Lilian ook een keer hier uitnodigen?"
"Ja, leuk!" reageert Julian enthousiast.
"Okee! Ik zal even vragen wanneer ze kunnen."

De week erop is het zover, dan komen Lilian en Anna langs. Ze hebben Lana wel bezocht in de tussentijd, maar toevallig nooit tegelijkertijd met Julian.
"Ik snap wel wat je bedoelt met zenuwachtig zijn," lacht Julian. "Vrienden van iemand zijn toch wel een dingetje, dan wil je wel een goede indruk maken."
"Ja hè!" zegt Lana. "Maar het komt sowieso goed, net als toen met Daan en Denise."
Als de bel gaat, hinkt Lana naar de deur. Ze wordt er ondertussen steeds handiger in en gebruikt haar krukken nauwelijks nog binnenshuis. Julian loopt achter haar aan, voor het geval ze toch hulp nodig heeft.
"Hee schat!" begroet Anna haar enthousiast. Voor Lana het weet, bevindt haar neus zich in Anna's rode krullen omdat ze in een omhelzing wordt getrokken. Ze verliest bijna haar evenwicht en wankelt even, wat aan Lilian de uitroep "voorzichtig!" ontlokt. Anna heeft het echter niet door, want die is al op Julian af gelopen.
"Hoi Julian, leuk je te ontmoeten!"
Ondertussen komt ook Lilian binnen. "Hee! Hoe gaat het?"
Het wordt een heel gedrang in het kleine halletje, dus Julian loopt vast terug naar de woonkamer. Zodra hij zich om heeft gedraaid, kijkt Anna Lana aan met opengesperde ogen en mimet "Hij is HOT!" Lana schiet in de lach en wacht tot ze hun jassen op hebben gehangen. Dan voegen ze zich in de woonkamer bij Julian.

"En, hoe lang kennen jullie elkaar al?" vraagt hij, om het gesprek te openen.
"Wij al sinds de auditie voor de Dansacademie, toch Laan? En Lilian kwam er in de eerste lesweken bij. Ik vind het nog steeds gek hoor, zonder jou in de les!" antwoordt Anna, terwijl ze Lana aankijkt. "Ik weet dat het nou al iets van twee maanden duurt, maar het klopt gewoon niet."
"Ik weet het," zegt Lana zacht. "Ik wil zo graag terugkomen! Ik hoop echt, écht heel erg dat ik snel weer kan opbouwen en dat ik gewoon de examens mee kan doen." Ze voelt dat ze tranen in haar ogen krijgt bij de gedachte alleen al. Onbewust heeft ze haar handen tot vuisten gebald. Julian ziet het. Hij pakt één van haar handen, maakt haar vingers los en geeft er een zacht kneepje in.
"Ik hoop het ook," merkt Lilian op. "Ik kan me niet voorstellen dat we naar het volgende jaar zouden gaan zonder jou..."
"Maar jongens, laten we een beetje positief blijven!" roept Anna. "Als het gips eraf mag, ga je gewoon keihard knallen toch, Laan?" Na een snelle blik op Julian, die zijn mond al open doet, voegt ze er echter aan toe: "Nouja, wel eerst rustig opbouwen natuurlijk, maar ik bedoel, ik ken niemand die zo snel nieuwe choreografieën en passen aanleert als Lana. Dus als iemand snel weer terug zou moeten komen in het hele gebeuren, is het Lana wel!"
Lana glimlacht en haar hart maakt een sprongetje als ze die woorden hoort. "Dat is lief."
"It's true, babe," zegt Anna, en werpt haar een kushandje toe.
"Maargoed, vertel, wat is er nieuw op school?" verandert Lana van onderwerp.
"Er is een nieuwe jongen in ons jaar bij gekomen! Hij heet Joe en hij komt uit Brazilië. Hij is echt zó knap!" zwijmelt Anna.
"Huh, hoe dan? Zomaar midden in het jaar?"
"Het is een uitwisseling," verduidelijkt Lilian. "En trouwens Anna, jij hebt het wel heel gezellig met een andere jongen, toch?"
"Ah ja, is het toch iets geworden met die date waar je laatst over vertelde? Hoe heette hij nou?" vraagt Lana.
"Peter," zegt Anna, terwijl ze bloost. "Ja klopt, dat is wel gezellig, ja."
"Ze zitten elke pauze met elkaar te kleffen," vertrouwt Lilian Lana toe.
"Ja echt? Anna!" roept Lana uit.
"Nou sorry, hij is gewoon heel leuk!"
"Is het al officieel?"
"Nog niet, maar dat duurt vast niet lang meer."
Julian schraapt zijn keel. "Willen jullie wat drinken?" vraagt hij snel, zodra het even stil is.
"Oh shit, sorry lief, we ratelen weer door over mensen die jij helemaal niet kent. Ik had het helemaal niet door," zegt Lana, terwijl ze over zijn arm wrijft.
"Maakt niet uit! Maar dan zet ik ondertussen wel vast thee," glimlacht hij.

Zodra Julian met de dampende mokken uit de keuken komt, hebben ze het over wat algemenere onderwerpen, zodat hij ook mee kan praten. De sfeer is ontspannen en Anna en Lilian lijken het goed met Julian te kunnen vinden. Na nog een spelletje merkt Lana dat ze moe begint te worden. Haar energiepeil is nog steeds niet hetzelfde als voor het ongeluk. Lilian heeft het direct door en seint naar Anna dat het tijd is om te gaan. Die snapt de hint gelukkig en ze nemen afscheid.
"Was gezellig! Tot snel, Julian!" zeggen ze, terwijl ze hun jassen weer aantrekken en vertrekken.
"Zo..." zucht Lana. "Hoe vond je het?" vraagt ze dan, nieuwsgierig.
"Wat een lieve meiden," zegt Julian. "En zo leuk om te zien hoe close jullie zijn."
"Zeker," glimlacht Lana. "Man, ik ben echt zo moe opeens..."
"Doe anders nog even een dutje," stelt Julian voor. "Het duurt nog wel even voor je moeder thuis is."
"Hmm... Alleen als jij bij me komt liggen," zegt ze, terwijl ze hem aankijkt.
"Hoe kan ik nou nee zeggen tegen die blauwe ogen van jou," lacht Julian. "Kom op, naar boven jij."
Hij helpt haar de trap op. Eenmaal boven trekt ze het hoognodige uit en kruipt dan in bed. Ze klopt naast zich op het matras en wacht tot Julian ook komt liggen. Dan nestelt ze zich tegen hem aan, met haar hoofd op zijn borst.
"Dat is beter," zucht ze.
Julian zegt niks, maar begint door haar haren te kriebelen, zoals ze altijd zo lekker vindt. Lana voelt zich helemaal ontspannen.

Een paar minuten lang ligt Lana stil en geniet van Julians aanrakingen. Ze snuift zijn geur op en langzaam merkt ze dat haar vermoeidheid wegtrekt en ze juist zin krijgt om nog dichter bij hem te zijn. Langzaam heft ze haar hoofd op en reikt naar zijn lippen. Julian helpt door een beetje onderuit te zakken, zodat ze hem kan zoenen. Zijn lippen voelen zacht en warm. 'Wat is er nou beter dan dit?' vraagt Lana zich in gedachten af, terwijl ze genietend zucht. Rustig verkent haar tong zijn mond en ze voelt haar opwinding langzaam toenemen. Dan draait ze zich om en gaat op hem zitten, zodat ze met haar handen door zijn haar kan woelen.
"Geen dutje meer?" vraagt Julian ondeugend.

Reacties (3)

  • Luckey

    Te schattig!!
    Je smelt weg
    En dutje is idd niet meer nodigxD

    2 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    dit is zo schattig *zwijmel*
    <3

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Lana en Julian zijn zo ontzettend lief samen! En het is goed dat Julian zo goed met haar vriendinnen om kan gaan. Dat is alleen maar bevorderlijk voor de relatie.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen