. . .


Alex had slechts één keer eerder een nacht in een cel doorgebracht. Ze was achttien geweest. Kip was stomdronken van een feestje teruggekomen en had een auto vernield die in de straat stond. Alex was op het lawaai afgekomen en had hem uitgefoeterd. Ze was niet de enige die door het geluid werd aangetrokken: de overbuurman kwam ook de voordeur uit gerend. Gauw had ze haar broertje richting het huis van hun oom geduwd, waarna ze had gedaan alsof zij degene was die de schade had aangericht. Eén nacht doorbrengen in een cel op het politiebureau en een boete waren de straf geweest.
      Nu zou ze er niet zo makkelijk van afkomen. De reeks verhoren had ze al achter de rug en ze was naar een andere cel toegebracht dan de mannen. Haar identiteit had ze moesten prijsgeven. Ze betwijfelde of ze hen terug zou zien. Het was aannemelijker dat ze samen met de andere vrouwen in een gevangenisbusje zou worden geduwd. Een diepe zucht verliet haar lippen en ze wreef over haar gezicht.
      Klotezooi. Klote, klotezooi.
      Waarschijnlijk zou ze een paar weken in voorarrest worden gehouden voordat haar zaak besproken werd. Ze kon echter zo ook wel indenken hoe dat zou aflopen. Met nog meer maanden in de gevangenis. Nooit had ze gedacht dat ze in de bak van haar eerste kind zou bevallen.
      Ergens voelde het behoorlijk kut dat zij in elk geval nog met zijn drieën waren terwijl zij helemaal alleen was. Ze vermoedde dat bescherming een stuk minder belangrijk was in een vrouwengevangenis, maar helemaal zeker was ze er niet van. Daar zaten ook geen lieverdjes. Als een van de vijanden van de Sons er wel achter kwam dat zij bij hen hoorde, was ze een makkelijke prooi. En het was nog maar de vraag of de Sons geld aan haar gingen verspillen. Kozik en Juice waren waarschijnlijk de enigen die zich niet verraden voelden en ze dacht niet dat Jax een hoop van hun zou aannemen. Hij zou ze ongetwijfeld door het stof laten kruipen om zijn vertrouwen terug te winnen.
      Alex beet op de binnenkant van haar wang. Ze had altijd gedacht dat Juice en zij samen zouden zijn als de waarheid aan het licht kwam. Maar nee – dat zou niet gebeuren. Juice werd straks met het verzwijgen van haar identiteit geconfronteerd en zij zat ergens achter tralies, zich afvragend wanneer ze hem überhaupt weer zou kunnen spreken. Hoewel ze had gedacht dat het haar recht was, was haar geen telefoontje aangeboden. Erg dol op bendes waren ze hier blijkbaar niet.
      Ze liet zich op het harde bankje achterover zakken en sloot haar ogen. Het bed lag hard. Met haar hand gleed ze over haar buik.
      Sorry kleintje, dacht ze met spijt. Waarschijnlijk kom je ter wereld tussen het uitschot van de samenleving.

. . .


Vanaf het ogenblik dat Alex was weggegaan, zat er al een zwaar gevoel in zijn maag. Waarom duurde het zo verdomd lang voordat ze terugkwamen? Er was al zeker vijf uur voorbij. Hoewel de garage al gesloten was, was hij nog steeds met een motor in de weer. Zichzelf bezig houden, dat was de enige manier om aan die zwartgallige gedachten te ontkomen.
      Het kwam heus wel goed.
      Zijn broeders hadden al tientallen keren een meeting als deze gehad.
      Maar juist daarom was hij bezorgd omdat het al zo laat was. Hij had Alex al een berichtje gestuurd of alles goed was gegaan, maar die was nog niet bekeken.
      Tegen acht uur viel Jax de garage binnen. ‘We gaan kijken waar ze uithangen.’
      Juice knikte en liep meteen naar zijn motor doe. Hij zat dicht tegen een zenuwinzinking aan, dus hij was blij dat ze nu in elk geval wat zouden gaan ondernemen.
      Bobby bood aan om samen met Jaeden in het clubhuis achter te blijven. Met een gebaar van zijn hand droeg Tig Rat op om wel op zijn motor te klimmen. Daarna reden ze met zijn vieren van het terrein weg.
      Juice’ onderlip voelde rauw aan tegen de tijd dat ze het verlaten erf op reden. Hij proefde zelfs bloed. De motors stonden nog steeds geparkeerd, er stonden ook twee auto’s. Juice greep zijn pistool en liep toen op aanwijzing van Jax naar de achterkant van het gebouw.
      Er was niemand, concludeerden ze een paar minuten later. Alsof hun mannen – en Alex – van de aardbodem waren verdwenen. Opgelost in het niets.
      ‘Zijn ze meegenomen?’ vroeg Rat zich af.
      Tig keek naar het busje van de anderen. ‘Waarom zouden ze hier dan hun eigen voertuigen laten staan?’
      ‘Ik weet het niet.’ Jax zuchtte en wreef in zijn gezicht. ‘Ik weet het niet.’

Pas de volgende ochtend kregen ze meer informatie. Juice sliep in het clubhuis. Dat wil zeggen – hij lag op zijn bed zonder ook maar een oog dicht te doen. Duizend scenario’s spookten door zijn hoofd, waarbij Alex de gruwelijkste martelingen onderling. Zijn keel voelde rauw doordat hij al de hele tijd tegen de tranen vocht. Doodmoe ging hij aan de vergadertafel zitten. Ze waren met zijn vijven. Jax, Bobby, Tig, Kozik en hij. Alles wat er op het moment van hun club over was.
      ‘Ik heb net een telefoontje van Chibs gekregen,’ begon Jax. Zijn gezicht stond grimmig. ‘Ze zijn verlinkt. De politie sloot hen in en ze hebben iedereen gearresteerd. Het was een grote overmacht. Iemand heeft hen over de deal verteld.’
      ‘Die fuckers,’ gromde Tig. ‘Ze –’
      ‘Het was niet een van hen,’ zei Jax. Zijn ogen rustten op Juice. ‘Het was een van ons.’
      Juice kreeg het ijskoud. Wat zei Jax nu? Wilde hij beweren dat Juice hierachter zat?’
      ‘Hoe – hoe bedoel je,’ stamelde hij.
      ‘Vier van ons werden gearresteerd. Drie van hen zijn maar bij de gevangenis aangekomen. De prospect is verdwenen.’
      ‘Misschien is hij ontsnapt, of –’
      Jax zuchtte. ‘Hij is meegenomen naar het bureau en verhoord, dat kon Chibs bevestigen. Daarna hebben onze jongens hem niet meer gezien. Hij heeft ons genaaid.’ Hij keek Juice weer recht aan. ‘Hij heeft jou genaaid.’
      Juice schudde zijn hoofd. Nee – dat sloeg helemaal nergens op. Er moest een andere reden zijn. Hij wist honderd procent zeker dat Alex geen undercover agent was, dat kon gewoon niet.
      En toen viel het kwartje.
      Toen begreep hij waarom ze niet bij de anderen was.
      ‘Shane is wel naar de gevangenis gestuurd.’
      De rest staarde hem verbijsterd aan. Behalve Kozik, die wreef over zijn gezicht en zuchtte.
      ‘Verklaar je nader?’ drong Jax aan.
      ‘Een vrouwengevangenis,’ zei hij zacht. ‘Hij – zij is naar een vrouwengevangenis gestuurd.’

Reacties (3)

  • VampireMouse

    Ow shit....

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    O neee, ik ben zo bang wat er nu gaat gebeuren..

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    oooh Damnnn!
    Snel verder!! oneerlijk om hier te stoppen haha:|:P

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen