POV Storm:

Zonder enig doel zijn we gewoon maar gaan lopen, wat ik zo erg vind nog niet. Zo kan ik de leden van onze squad nog even scannen, vooral aangezien we nu met elkaar zullen moeten samenwerken om te overleven. Achteraan, loopt Maurits, Anna's zus. Hij denkt altijd pas nadat hij doet, maar hij is op zich wel humoristisch. Zijn aartsvijand loopt naast zijn beste vriend: Mabelia. Mabelia is nogal van de seks en heeft het zo te zien voorzien op Evermoed. Ook zij is niet voorzichtig, vooral als het gaat om jongens, maar humor heeft ze niet echt. Ze is heel snel beledigd en neemt de dingen veel te persoonlijk. En ze is een échte dramaqueen. Evermoed is juist het tegengestelde. Hij is wel voorzichtig, maar volgt wel zijn intuïtie. Ook houdt hij van avontuur en is heel erg geïnteresseerd in hetgeen wat we niet weten: de mysterieuze dingen. Maar Evermoed is ook de stoerste van ons allen, dat kan niemand ontkennen. Dan vliegt mijn blik naar Jane. Geen idee hoe zij is eigenlijk, het enige wat ik tot nu toe over haar weet, is dat ze nieuwsgierig is. Dat hebben we allemaal al wel opgemerkt. Eerlijk gezegd, had ik wel verwacht dat ze meer over zichzelf zou gaan vertellen, maar tot nu toe heeft ze haar mond nog niet geopend.
'Ik zou willen dat ik net zo mooi was.'
Anna klinkt triest, maar ook verlangend. Haar blik is ook gevestigd op Jane en ik moet toegeven dat ze ook mooi is. Alleen uiterlijk trekt mij niet aan. Ik plant mijn ogen in die van Anna en meteen gaan alle dingen door mijn hoofd die ik over haar wil zeggen. Ik hou van Anna. Ik hou meer van haar dan van wie dan ook. Zij was de eerste die ooit tegen me wilde praten, het voelt als liefde op het eerste gezicht.
'Ik denk het niet,' zeg ik, proberend grappig te zijn. 'Dan gedraagt Mabelia zich net zo hysterisch in jouw buurt.'
Desondanks dat ik het niet begrijpt, lijkt ze er toch van te moeten lachen en ik voel mezelf warm worden van binnen.
'Nee, je hebt gelijk. Ik ben blij met wie ik ben.'

POV Mabelia:

Ik snap niet dat ze haar zomaar vertrouwen! Verontwaardigd kijk ik naar Jane. Ik weet zeker dat ze Evermoed van me wil stelen, we weten nog geeneens of ze wel te vertrouwen is! Wat als ze is opgegroeid bij een stel piraten of andere misdadigers? Of dat ze misschien wel is opgevoed door moslims! God, alstublieft. Ik smeek u. Stuur haar naar hel, waar ze hoort! Of moet ik het zelf doen? Plotseling krijg ik een fantastisch idee.
'Zeg eens, Jane.' zeg ik, zo aardig mogelijk. 'Vertel eens meer over jezelf, wil je?'
Jane schrikt even op. Ze was er duidelijk niet bij met haar hoofd. 'Oh, uh, ik?'
'Natuurlijk,' reageer ik beleefd. 'Wie anders? Wij weten alles al van elkaar, maar nog niet van jou. Als je erbij wil horen, moeten we wel meer informatie.'
'Oh, oke.' antwoordt ze stamelend. 'Wat willen jullie weten?'
Meteen worden alle vragen door elkaar gegooid en ik heb er geen een van kunnen verstaan, maar Anna lijkt helaas met een idee te komen.
'Laten we iets doen als "Never have I ever"! Als je het wel gedaan hebt, moet je het zeggen en zo niet dan niet. Zo makkelijk is het!'
Meteen wordt Jane helemaal enthousiast, aansteller. 'Ja! Wie eerst?'
'Ik ga wel eerst,' zeg ik, voordat iemand anders het kan. 'Oké, never have I ever, gelogen tegen mijn vrienden.'
Niemand reageert. 'Wat is dat nou weer voor een stomme?' snauwt Maurits. 'Natuurlijk is dat niet zo! Waarom zou iemand van ons tegen haar eigen vrienden liegen!?'
Meteen was het stil. 'Ach, shut the fuck up, Maurits.'
Waarom ben ik hier de rare?! Zij is hier niet te vertrouwen!
'Maar voor we verdergaan, ik weet in het westen wel een dorp waar we zolang naar toe kunnen gaan.' stelt Storm voor. 'Het is een dorp aan de kust en mijn oom woont daar. Hij heeft een herberg en wil ons vast gratis en voor niets laten overnachten!'
Meteen juichen we, blij om dat te horen en we gaan richting de plek waar de zon 's avonds zal ondergaan.

POV Evermoed:

'Nou, hier zijn we dan!' roept Storm vrolijk.
'Hey, Stormpje!' horen we een oude man roepen. Hij heeft grijze ogen en grijs haar, maar ondanks dat is hij pas in de veertig! Ach, sommige mensen worden nou eenmaal snel ouder, of lijken ouder. 'Wat kan ik voor je betekenen?'
'Ik en mijn vrienden zouden hier graag even willen verblijven.' legt hij stamelend uit. 'Het is maar voor een tijdje, hoor! Maar we zouden het hier graag willen verkennen en zo, dus is het goed?'
'Maar natuurlijk!' roept hij vrolijk. 'Volg mij! We hebben voor jullie drie kamers voor twee, dus met wie willen jullie graag in een kamer?'
'Ik zou graag met Evermoed willen.' zegt Mabelia, knipperend met haar ogen.
'Niet persoonlijk, hoor.' zeg ik, een beetje ongemakkelijk. 'Maar ik zou Jane graag beter willen leren kennen. Dus? Wat dacht je ervan, Jane?'
Jane knikt. 'Op zich maakt het mij niet heel erg uit, maar ik vind het prima.'
Mabelia gromt verontwaardigd en Storm kijkt naar Anna. 'Zou jij dan met mij een kamer willen delen?'
Anna glimlacht en knikt. 'Met veel plezier.'
'Wacht eens.' murmelt Maurits. 'Dat kunnen jullie me niet aan doen! Nu moet ik in éénzelfde ruimte slapen als Mabelia!'
Mabelia gilt. 'Nee! Alsjeblieft niet!'
'Sorry, ma'am.' verontschuldigt Storms oom zich. 'Maar ik ben bang dat we geen andere kamers meer hebben voor u. Wilt u op de stoep slapen dan?'
'Nee.' zucht ze. 'Kom Maurits, laten we maar gaan.'
Met z'n zessen lopen we de trap op naar boven, richting onze kamers. Zodra we er al voor staan, stopt Anna ons.
'Wacht even jongens. Zullen we vandaag anders even door de stad gaan dwalen met degene waar we straks ook de nacht mee zullen doorbrengen? Dan kun je elkaar eventueel even beter leren kennen of leren hoe je met die persoon om moet gaan.'
Ze kijkt ons allen aan, want zij is met iemand die ze én goed kent én goed mee om kan gaan. In tegenstelling tot ons dan.
'Ieder van ons heeft geld mee, toch? Dus dan kunnen we misschien wat eten kopen en wat kleding? Vanavond zullen we hier samen wat eten en ons geld aanvullen. Dus laten we gaan!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen