Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
'Het komt wel goed, oké?' vertel ik hem. 'Het is niet goed, maar het komt wel goed.'
Hij neemt nog een slokje koffie en knikt, wendt zijn blik af. Hij probeert het te verbergen, maar ik zie het aan alles.
Hij gelooft er niets van.

Ik word die ochtend eerder wakker dan Dean, en aangezien het een zondag is kan hij net zo lang uitslapen als hij wil. Ik ken hem echter al lang genoeg om op te merken dat het maar een kwestie van minuten is voordat ook hij wakker zal worden, en ik laat me voorzichtig uit bed zakken om koffie voor hem te zetten. Net wanneer ik terugkom, opent hij zijn ogen. Er ontstaat iets donkers in zijn blik wanneer hij voelt dat ik niet meer naast hem lig, maar dan ziet hij me en verschijnt er een glimlach op zijn gezicht. Hij gaat rechtovereind zitten en ik geef hem de koffie aan. Hij bedankt me en geeft een kus op mijn wang.
Ik ga zelf nog even liggen, want ik heb nog een blauwe plek op de achterkant van mijn linkerschouder en het voelt niet fijn om tegen het harde hoofdbord van het bed te zitten. Een beetje vermoeid vallen mijn ogen dicht, en ik luister gewoon naar hoe Dean zijn koffie drinkt en het lege kopje even later op het nachtkastje neerzet. Ik voel dat hij weer naast me komt liggen en mijn ogen gaan weer open.
Hij trekt me dichter naar zich toe en kust me innig. Ik glimlach lichtjes en laat mijn lippen van elkaar wijken om hem toegang te bieden. Zijn tong glijdt dwingend naar binnen en hij kreunt zachtjes tegen mijn mond. Ik kan de koffie die hij gedronken heeft proeven. Zijn hand vindt mijn achterhoofd en hij houdt me stevig vast, vol verlangen. Al snel rolt hij zich bovenop me en dringt het tot me door wat hij echt wil.
Een beetje verlegen draai ik mijn hoofd opzij, waardoor ik onze kus verbreekt, en ik murmel zachtjes: 'Dean, schatje, wacht even. Ik heb eigenlijk niet zo'n zin.'
Hij reageert er niet op - misschien hoorde hij me gewoon niet - en gaat ongestoord verder. Hij trekt het t-shirt waarin ik heb geslapen uit en laat zijn handen over mijn rondingen glijden, murmelend over hoezeer ik hem opwind. Hij doet precies wat ik meestal heel fijn vind, maar mijn lijf doet nog een beetje pijn van gisteren en eigenlijk voel ik me gewoon niet zo opgewonden. Ik negeer mijn gespannenheid en laat hem zijn gang gaan. Hij zoent me in mijn hals, en daarna mijn borsten. Normaal voelt dat heel opwindend, maar nu voelt het alsof mijn lichaam bijna een soort allergische reactie tegen hem heeft, en er ontstaat een heel naar gevoel in mijn buik. Het voelt alsof er tranen achter mijn ogen branden.
Al snel trekt hij zijn eigen pyjama en boxer uit en ook mijn slipje belandt al snel ergens op de grond. Zijn vingers glijden even tussen mijn schaamlippen door, en daarna positioneert hij zich tegen mijn ingang. Mijn lichaam had alle signalen al begrepen, waardoor ik al wel een heel klein beetje nat ben geworden, maar toch voelt het gespannen en een beetje pijnlijk wanneer hij zich nogal ruw bij me naar binnen duwt en begint te stoten. Ik blijf maar gewoon liggen tot hij een paar minuten later zijn gezicht in mijn hals verbergt en luid kreunend klaarkomt. Hij verzucht genietend mijn naam en blijft even uitgeput bovenop me liggen, maar na een tijdje rolt hij zich dan toch naast me op zijn rug. Hij trekt me weer naar zich toe en ik kom tegen hem aan liggen. Het brandt een beetje tussen mijn benen, maar het doet niet heel erg veel zeer.
'Fuck,' hijgt hij, 'Je bent zo fucking sexy.'
Ik bloos en geef een kusje tegen zijn schouder. Ik voel me gelijk al iets beter, en wanneer hij zich op zijn zij draait om zijn hand op mijn heup te leggen en mijn voorhoofd te kussen, was het het allemaal waard. De ellendige knoop in mijn maag maakt plaats voor een broeierige warmte, en ik glimlach automatisch.
'Zal ik even een ontbijtje voor je maken? Dan kan je gewoon blijven liggen,' stel ik voor, maar hij schudt zijn hoofd en werkt zich op zijn elleboog overeind.
'Ik doe het wel even, liefje. Blijf maar lekker liggen,' zegt hij, en hij geeft een kusje op mijn wang. 'Ik wil je eventjes helemaal in de watten leggen, goed?'
Ik glimlach en knik dankbaar. Hij kleed zich aan en loopt de slaapkamer uit. Ook ik trek mijn pyjama weer aan en ga naar de wc. Ik kruip weer in bed en net wanneer ik slaperig begin te worden, komt Dean met een vol dienblad de kamer weer binnen.
Samen eten we ons uitgebreide ontbijt, en ik bedank hem wel duizend keer. Ik geef hem miljoenen kusjes en vertel hem keer op keer dat ik van hem hou.
Terwijl hij gaat douchen, ruim ik af. Wanneer hij klaar is, neem ik zelf snel even een warme douche en neem ik nog even een pijnstiller om de beurse plekken wat te verdoven. Tegen de tijd dat ik terugben, ligt hij op de bank en wenkt hij me. Ik kom glimlachend naar hem toe en hij geeft me een kus op de hand.
'Zullen we een filmpje gaan kijken? Daar heb ik wel even zin in,' stelt hij voor.
Ik knik en kom bij hem liggen.
'Is goed. Maar na de lunch moet ik wel even gaan studeren. En dan doe ik daarna wel boodschappen en zal ik avondeten klaarmaken.'
Hij knikt en geeft een kusje in mijn nek.
'Wat wil je kijken? Zal ik kiezen?' vraagt hij.
Ik knik. 'Doe maar. En wat wil je eten, vanavond?'
'Taco's.'
'Is goed, lief. Dan zal ik dat maken.'
Hij geeft me een dankbare kus op mijn wang en selecteert een film. Ik vind het zelf niet zo interessant, en we hebben hem al wel een paar keer eerder gezien, maar hij vindt hem wel heel leuk, dus ik kijk graag mee. Ik vind het leuk om dingen te doen die hij leuk vindt.
Nadat de film afgelopen is, maak ik lunch voor ons, en daarna sluit ik me zo'n vijf uur op in mijn kantoortje om te studeren en de colleges van morgen voor te bereiden. Tegen de tijd dat ik eindelijk klaar ben, moet ik snel naar de supermarkt om eten voor vanavond te halen. Ik zie dat Dean aan het bellen is - iets wat met zijn werk te maken heeft, volgens mij - en om het gesprek niet te verstoren schrijf ik "Ik ga even naar de winkel, goed?" op en briefje en schuif die over het aanrecht naar hem toe. Hij leest het snel en knikt dan, waarna ik hem een kus op zijn wang geef en vertrek.
Aangekomen bij het winkelcentrum is het niet heel druk, maar het is moeilijk om een plekje te vinden dat niet helemaal glad is van de platgedrukte sneeuw. Uiteindelijk vind ik er een die ook nog eens vrij dichtbij de ingang is, en daar ben ik heel dankbaar voor, want eigenlijk voelt het nog steeds rauw en branderig tussen mijn benen.
Hoewel de meeste bloeduitstortingen niet in mijn gezicht zitten, probeer ik het toch wat achter mijn haarlokken te verbergen. Ik vind het niet fijn als mensen naar me staren.
Ik pak mijn boodschappentassen en doe de auto op slot, waarna ik het winkelcentrum in loop. Ik passeer de juwelier en de schoenenzaak en stap de supermarkt binnen.
Ik begin het boodschappenlijstje af te lopen en pak ook nog een zak van de snoepjes die Dean zo lekker vindt. Dat zal hij vast wel waarderen. Hij werkt zo hard, de laatste tijd.
Bij het gangpad met de salsasaus kom ik ineens twee agenten tegen. Ik denk dat ze ongeveer even oud zijn als ik, en wanneer ze naar me glimlachen beantwoord ik het gebaar. De een heeft warrig donkerblond haar en hazelkleurige ogen, en de ander heeft donkerbruin haar en mosgroene ogen. Hoewel de blonde eruitziet alsof zijn familie al generatieslang in midden-noord VS woont, zou het me niet verbazen als de brunet ergens Italiaanse voorouders heeft. Hoewel ze allebei een goede pokerface hebben, zie ik dat ze schrikken wanneer ze mijn kapotte lip en blauwe oog zien. Ik wend snel mijn blik af, pak een pot salsasaus en loop vlug weg.
Net wanneer ik een netje uien pak, hoor ik ineens een keel die geschraapt wordt en een aarzelende: 'Pardon, mevrouw?'
Ik draai me om en zie de agenten weer staan. Ik leg de uien in mijn winkelwagentje en kruis mijn armen over mijn buik, die ineens zeer doet. Zeker voor een vrouw ben ik vrij lang, maar ik voel me kleiner dan ooit.
'Kan ik jullie ergens mee helpen?' vraag ik zachtjes. Ik vind het moeilijk om oogcontact te maken.
'Hoi, ik ben Marco Kowalski. Zeg maar gewoon Marco,' zegt de donkerblonde. 'Dit is Nathan. Darling. We willen u niet storen, maar we zagen de verwondingen op uw gezicht en vroegen ons af wat er gebeurd was. We zouden u graag willen helpen.'
Ik slik en schud mijn hoofd.
'Niet nodig,' antwoord ik snel. 'Dank u wel.'
'Weet u dat zeker? We kunnen u helpen, echt,' bezweert hij. 'Wie heeft dit gedaan? Bent u er al mee naar de politie gegaan?'
Ik schud zachtjes mijn hoofd en klamp me vast aan het winkelwagentje.
'I-Ik... Ik wil gewoon boodschappen doen. Alstublieft,' zeg ik zachtjes.
Ze zeggen nog iets, maar ik loop al weg. Ik voel me licht in mijn hoofd, en om de een of andere reden branden er tranen in mijn ogen. Ik wil gewoon zo snel mogelijk naar huis. Ik koop nog prei en knoflook en brood en melk en eieren en bier en tampons en al het andere dat op het lijstje staat, wanneer ik haastig afreken. Aan de andere kassa zie ik dat de twee agenten - Marco en Nathan - ook net klaar zijn. Zo te zien hebben ze spullen voor lasagne gehaald.
Ik betaal en doe alles in de tassen. Net wanneer ik weg begin te lopen, hoor ik ineens het geluid van chaos en geroep. Ik draai me om en zie iemand in mijn richting komen rennen, naar de uitgang. Het duurt eventjes, maar al snel besef ik dat het om een winkeldief gaat. Ook de agenten krijgen het door en beginnen te rennen, maar ze hebben een duidelijke achterstand. Net wanneer de man me passeert, zet ik een stapje in zijn richting en probeer ik zijn arm vast te pakken, maar hij beukt me keihard met mijn schouder opzij. De lucht wordt uit mijn longen geperst en de duw was toch iets harder dan gedacht, want ik raak volledig uit balans en struikel. Mijn hoofd knalt tegen de muur, hard genoeg om me van mijn bewustzijn te ontnemen.

Reacties (2)

  • BethGoes

    Omg wat een gebeurtenissen!

    En. Ik had wel van Dean verwacht dat hij door zou gaan, maar dat is echt zwaar onbeschoft van hem!

    2 weken geleden
  • Sunnyrainbow

    Oooo dat was de ontmoeting!!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen