Foto bij Scar 150

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
We vallen allebei een beetje stil en geven toe aan de drang om te slapen. Minutenlang zeggen we niets. Ik voel hoe haar ademhaling met de seconde trager wordt, en vlak voor ze in slaap valt, op het moment dat ze al te ver heen is om te protesteren, zeg ik nog één keertje: 'En toch ben je gewoon klein.'

Die zaterdag, precies twee weken na mijn verjaardag, wordt ook Paige achtentwintig.
Terwijl ze nog slaapt, maak ik ontbijt op bed. Wanneer alles klaar is, plaats ik alles zorgvuldig op een dienblad en draag het nog voorzichtiger naar de slaapkamer. Ik leg het plateau met eten neer op mijn nachtkastje en kruip weer naast haar in bed. Een blik op de klok vertelt me dat het inmiddels wel laat genoeg is om haar veilig wakker te maken en ik geef haar een zacht duwtje tegen haar schouder.
'Gefeliciteerd, liefje,' zeg ik en ik geef een kus op haar wang.
Haar ogen fladderen open en terwijl ze ietwat gedesoriënteerd een stukje overeind komt, pak ik mijn camera die ik naast mij op bed had klaargelegd en maak een foto van haar. Ze knippert een beetje verschrikt met haar ogen, en ook daar schiet ik een foto van.
'Goedemorgen, liefste,' zeg ik breed grijnzend en ik geef haar een zacht kusje op de lippen.
'Goedemorgen, schatje,' antwoordt ze een beetje hees en ze zet haar kussen tegen het hoofdbord van het bed, zodat ze kan gaan zitten.
'Ik heb ontbijt voor je,' zeg ik terwijl ik haar haar kopje koffie aangeef.
Ze werpt een blik op het dienblad en haar ogen worden groot.
'Oh liefje, dank je wel! Wat lief!' zegt ze. 'Je eet zelf ook wel mee, toch? Ik krijg dit echt niet allemaal op.'
Ik knik. 'Ja, natuurlijk.'
Nadat ze een paar slokjes van haar koffie heeft genomen, legt ze die neer op het nachtkastje en nadat ik alle drankjes er vanaf heb gehaald, zet ik het dienstblad bij ons op bed. Ze pakt een cinnamon roll en doet tevergeefse pogingen om die op te eten zonder haar hele gezicht plakkerig te maken van de suiker.
'Zo ongezond,' zegt ze. 'Ik vind het geweldig.'
Ik grijns en neem een slok jus d'orange.
'Nathan, je bent een held,' verklaart ze.
'Alles voor mi diosa.'
Ze rolt met haar ogen en verzucht: 'Ik spreek nog steeds geen Spaans, con.'
'Ja, en ik kan wel een beetje Frans, con.'
Ze kijkt me sip aan en vraagt: 'Ga je me nou echt uitschelden op mijn verjaardag?'
Ik buig me snel naar haar voorover en geef haar een paar kusjes op haar lippen.
'Het spijt me, liefje.'
Ze neemt nog een hap van haar cinnamon roll en zegt met volle mond dat ze het me vergeeft. Ondertussen neem ik een hap toost en wanneer ze haar kaneelbroodje bijna op heeft, schuif ik haar de Engelse muffin met spek, kaas en ei toe. Met een hele hoop dankbare blikken eet ze de helft op, en geeft de overgebleven helft aan mij.
'Je cadeau komt aan het eind van de middag pas,' zeg ik verontschuldigend. 'Ik kon het niet eerder regelen. Sorry.'
Ze schudt haar hoofd.
'Niet erg. Het naarste onderdeel van die mededeling voor mij was dat ik blijkbaar een cadeautje krijg en ik heb geen idee hoe ik moet kijken als iemand me iets geeft,' zegt ze en ik lach.
'Komt wel goed, liefje,' beloof ik haar.
Pratend over alles en niets eten we ons ontbijt op, waarna we nog eventjes blijven liggen, verstrengeld in elkaar armen en op en top ontspannen. Wanneer ik bijna weer in slaap val, schud ik mezelf wakker en laat ik het bad vollopen, samen met een royale scheut badschuim. Ik laat me weer naast Paige in bed vallen en sta mezelf toe om te verdwijnen in haar armen.
Wanneer ik vermoed dat het bad zo ongeveer wel vol moet zijn, gaan we naar de badkamer. Paige steekt snel en behendig haar haar op en we laten ons in het water zakken. Paige komt tussen mijn benen zitten, haar rug tegen mijn borstkas, en ik sla mijn armen om haar middel.
Ik geef een paar kusjes in haar nek, waardoor ze kippenvel krijgt, en strijk afwezig over haar buik.
'Wist je dat een persoon gemiddeld op hun achtentwintigste hun snelste tijd rent bij een marathon?' merk ik op. Ik ben er toevallig ook achter gekomen dat stelletjes die op hun achtentwintigste trouwen gemiddeld het minst vaak gaan scheiden, maar dat zeg ik even niet hardop.
Ze kijkt me over haar schouder aan, met een opgetrokken wenkbrauw.
'Zeg je dit omdat je zelf wil gaan hardlopen of omdat je vindt dat ik te dik wordt?' vraagt ze en ik schud snel met mijn hoofd.
'Nee. Nee, nee, nee, nee, nee, dat zei ik niet. Dat bedoel ik niet,' krabbel ik snel terug en ze begint te lachen.
'Wat bedoelde je dan wel?'
'Ik had het gewoon ergens gelezen, en het viel me op. Ik wil echt niet gaan hardlopen,' antwoord ik snel. Ik laat mijn handen even over haar middel en bovenbenen glijden en voeg eraan toe: 'En je wordt ook zeker niet te dik, als je je daar soms zorgen om maakte.'
Al zolang ik Paige ken, worstelt ze met ondergewicht, en nu ze weer wat meer aan begint te komen en een gezonder gewicht begint te bereiken, kan het best zijn dat ze zich wat onzeker voelt over de veranderingen van haar lichaam. Ze lijkt me niet iemand die zich daar heel veel zorgen om zou maken, maar ik weet het niet zeker. Ze is slim genoeg om te weten dat ze geen taille van vijftig centimeter hoeft te hebben om mooi te zijn, maar hoe meer ik te weten kom over het verknipte perfectiebeeld dat ze van haar vader mee heeft gekregen, hoe beter ik me het voor kan stellen.
'Weet ik,' belooft ze me, en ze verstrengelt onze handen, die op haar buik rusten. 'Ik maak me er geen zorgen over.'
Ik geef een kusje op haar hoofd, rechts van de haarklem waarmee ze haar haren opgestoken heeft.
'Ja?' zeg ik. 'Ik bedoel... Ik weet dat je wel eens onzeker bent over je uiterlijk. Maar dit is goed. Dit is heel goed. En ik ben het heel erg met je eens.'
'Slank is niet hetzelfde als mooi. Haal dat niet door elkaar,' verbetert ze me. 'Maar... Ik voel me over het algemeen wel beter over mezelf, de laatste tijd. Ik weet dat ik niet mooi hóéf te zijn, en dat het niets uitmaakt voor mijn waarde als persoon en zo, maar... ik voel me de afgelopen tijd wel... mooier. I... Ik weet dat het heel stom klinkt...'
Ik schud mijn hoofd en trek haar dichter tegen mijn borstkas.
'Het klinkt niet stom. Het klinkt helemaal niet stom,' druk ik haar op het hart en ik druk een paar zachte kusjes op haar haar. 'Het is niet stom. Je bent ook gewoon prachtig, en ik ben blij dat je me begint te geloven wanneer ik dat tegen je zeg.'
Omdat ik weet dat ze daar erg gevoelig is, begin ik plagerig haar hals te zoenen en er gaat een huivering door haar heen, gevolgd door een gedempte kreun.
'Lekker?' vraag ik tussen twee kussen door, ook al ken ik haar lichaam inmiddels wel goed genoeg om het antwoord daarop te weten.
Ze haalt schokkerig adem, niet in staat om antwoord te geven. Ze pakt mijn handen steviger vast en ik voel dat ze haar spieren aanspant. Wanneer ik zachtjes op de huid in haar hals zuig, komt mijn naam als een zucht over haar lippen. Terwijl mijn rechterarm om haar middel blijft liggen, strijkt mijn linkerhand over haar ribben omhoog naar een van haar borsten. Ze kreunt wanneer ik plagerig met haar tepel speel en er gaan zachte schokjes door haar lichaam heen.
Het duurt niet lang voordat Paige zich omdraait en op mijn schoot komt zitten. Ze kust me fel en ik zoen haar terug. Haar lippen wijken uiteen en al snel voor ik haar tong langs de mijne strijken. Ik kreun zachtjes, waardoor ze zich automatisch dichter tegen me aan drukt. Het gevoel van haar lichaam zo dicht tegen de mijne maakt me licht in mijn hoofd. We zoenen elkaar koortsachtig, bijna verlangend, en net wanneer ik op het punt sta een stapje verder te gaan, klinkt opeens het geluid van haar ringtone.
Ze verbreekt de kus en legt haar voorhoofd tegen de mijne. Even staat ze zichzelf toe om op adem te komen, maar dan maakt ze aanstalten om op te staan.
‘Blijf. Please,’ smeek ik haar.
Ze schudt zuchtend haar hoofd en stapt de badkuip uit.
‘Zo vaak word ik niet gebeld. Het kan belangrijk zijn,’ zegt ze terwijl ze zich snel een beetje afdroogt en de slaapkamer ik verdwijnt.
Na een zucht ga ook ik uit bad en droog me snel even af, waarna ik Paiges handdoek pak en naar haar toe loop. Ik sla het badlaken om haar schouders zodat ze het niet koud krijgt en ze kijkt me dankbaar aan.
Ik kleed me alvast aan, en luisterend naar het gesprek concludeer ik dat het Hailey is die haar een fijne verjaardag wil wensen, en waarschijnlijk heeft ze Marco haar ook even laten feliciteren.
Au, denk ik. Gecockblocked door Hailey.
Zodra Paige ophangt, vinden mijn handen haar heupen en ik draai haar naar me om. Mijn mond vindt de hare weer en ik kus haar zachtjes, en daarna iets minder zachtjes. Ik doe geen poging om haar handdoek weg te doen, wetend dat ze het misschien niet fijn vindt om zo open en bloot te zijn terwijl ik al helemaal aangekleed ben. Ik laat het initiatief bij haar, maar na een tijdje verbreekt ze de kus.
'Ik denk dat ik me ook maar eens ga aankleden,' zegt ze en ik knik.
Ik laat haar achter in de slaapkamer zodat ze zich in alle rust om kan kleden, en loop even naar de buurvrouw, een aardige vrouw van rond de zeventig. Omdat ik niet wilde dat Paige haar verjaardagstaart al zou zien, heb ik haar gevraagd of ik hem een dagje bij haar in de koelkast kon laten liggen, wat mocht.
Ik haal de taart weer bij haar op en tegen de tijd dat ik het appartement weer betreed, staat Paige een beetje verbaasd in de woonkamer. Dan ziet ze me opeens in de gang staan.
'Oh, daar ben je,' zegt ze met een lach. 'Ik was je kwijt.'
Ik houd de taartdoos om hoog en schop mijn schoenen uit.
'Ik moest een heel belangrijk pakketje ophalen,' zeg ik met een scheve glimlach.
'Je bent geweldig.'
Ik probeer mijn grijns te verbergen wanneer ik de nog altijd gesloten doos op tafel zet, wetend dat ze zometeen een stuk minder blij met me zal zijn. Ze komt naast me staan en ik doe de de deksel omhoog, waardoor de taart zichtbaar wordt.
Ik heb een slagroomtaart bij de bakker bestelt, met een foto erop. Het is een afbeelding van Paige, die ik een tijdje geleden gemaakt heb met de camera die ze me voor mijn verjaardag gegeven heeft. Ik heb de foto gemaakt toen ze 's ochtends in bed weer in slaap was gevallen en mijn arm als een teddybeer tegen haar borstkas aan had geklemd. Ik kreeg haar maar niet wakker, en ze liet me niet los, dus ik heb maar een foto van haar gemaakt. Ik vind het verschrikkelijk schattig, maar ik weet dat Paige er een hekel aan heeft.
Ze kreunt geërgerd.
'Nathan!' roept ze uit.
Ik kan alleen maar grijnzen. Ik leg mijn handen op haar heupen en kus haar. Haar lichaam ontspant onder mijn aanrakingen en ze zakt een beetje tegen me aan. Ik zoen haar tot het bijna lijkt alsof haar benen van spaghetti zijn en trek me dan terug, zodat ze niet ook echt door haar knieën zal zakken.
Ze haalt even diep adem en hervindt haar positie, waarna ze weer geïrriteerd naar de taart gebaart.
'Je moet echt ophouden met foto's van me maken terwijl ik slaap. Dat is echt heel eng, jij stalker!' zegt ze beschuldigend, maar ik lach alleen maar.
'Ik moet wel foto's van je maken wanneer je slaapt, want je laat me geen foto's van je maken als je wakker bent.'
'Maak dan foto's van iets anders.'
'Dat doe ik ook wel, maar ik maak vooral foto's van jou,' zeg ik terwijl ik een kus op het puntje van haar neus druk. 'Jij bent mijn muze.'
Ze zucht en kijkt me verdrietig aan. Ik kijk onverbiddelijk terug.
'Oké, prima,' zegt ze dan uiteindelijk en ik glimlach.
'Wil je nu al een stukje of zal ik het in de koelkast leggen?' vraag ik.
'Leg maar in de koelkast. Ik zit nog helemaal vol van dat ontbijt,' zegt ze.
Ik knik en leg de taart weg, waarna we op de bank gaan zitten. Ik heb nog geen woord kunnen zeggen voordat opnieuw Paiges ringtone door de kamer snijdt.
‘Jij bent populair, zeg. Wie is het?’ vraag ik.
Ze peutert de telefoon uit haar broekzak en kijkt naar de ID van de beller.
‘Hailey, alweer,’ antwoordt Paige en ze neemt op. ‘Hallo? Met Paige?’
Er klinkt wat veel te enthousiast gepraat aan de andere kant van de telefoon. Eerst worden Paiges ogen groot van verbazing, en daarna worden haar wangen rood van schaamte. In een flits kijkt ze even naar mij, waardoor ik ineens heel nieuwsgierig ben naar welk excuus Hailey gebruikt om Paige lang genoeg uit huis te krijgen voor Marco en mij om haar verjaardagscadeau klaar te zetten.

 ‘Dat valt reuze mee!’ stoot Paige beledigd uit. ‘Ja… Oké, misschien een beetje, maar…’
Ze wordt onderbroken door ene nieuwe golf van Haileys opgewekte gekibbel.
‘Wacht, wat? Nu?’ vraagt ze. Na een kort antwoord van Hailey, voegt ze eraan toe: ‘Hoezo heb ik dat vannacht nodig? En hoezo is dat een cadeau voor /mij/?
Gedempt “blablabla, bla bla bla bla” van de andere kant van de telefoon, waarna Paige “oké, tot zo” stamelt en ophangt. Ze stopt haar mobiel in haar zak en kijkt me een beetje overweldigd aan.
‘Wat wilde ze van je?’ vraag ik geamuseerd.
‘Ze…’ Paige fronst, alsof ze het nog niet helemaal kan bevatten. ‘Hailey komt me zometeen ophalen om naar de stad te gaan, want haar verjaardagscadeau voor mij is dat ze sexy lingerie voor me gaat shoppen, omdat al mijn huidige ondergoed volgens haar waarschijnlijk veel te preuts is.’
Ik grijns. ‘Oké, ligt het aan mij of klinkt dat meer als een cadeau voor mij dan voor jou?’
Ze haalt haar schouders op. ‘Ja, dat vond ik dus ook. Maar ze zei dat volgens haar het echte cadeau was wat jij met me zou doen als je me in sexy lingerie zou zien.’
Ik kan een kort lachje niet inhouden. ‘Dat klinkt inderdaad als iets wat Hailey zou zeggen, ja.’
Ze knikt.
‘Ja. Ja, helaas wel,’ verzucht ze, waarna ze me een beetje aarzelend aankijkt. ‘Ze zei ook dat ik het vanavond wel nodig zou hebben. Betekent dat dat jij wilde plannen voor me hebt?’
Ik trek één mondhoek op in een scheve glimlach. Plagerig zeg ik: ‘Oh, liefje, denk je nou echt dat ik, als ik zulke plannen voor je had, ze met Hailey zou bespreken?’
Ze lijkt er even over na te denken, maar zegt dan: ‘Oké, touché.’
Ze zucht en haalt een hand door haar haar. Even lijkt ze diep na te denken, maar dan kijkt ze weer op.
'Nou, zijn er nog bepaalde kleuren die je wel of niet leuk vindt?' vraagt ze. 'Ik ga hier niet onderuit kunnen komen, dus dan kan ik het maar beter goed doen.'
Ik haal mijn schouders op. 'Liefje, kies gewoon wat je er zelf goed uit vindt zien. Je hebt een goede smaak, bewezen door je keuzes in vriendjes, dus het komt wel goed. Ik ben er echt meer dan zeker van dat ik alles wat jij uitkiest mooi vind. Zeker als jij degene bent die het draagt.'
Ze lijkt niet geheel overtuigd.
'Maar... Nathan, wat weet ik nou van lingerie?! Is kant goed?! I-Ik weet toch niet hoe jarretels werken?! Wat moet ik hier nou mee?!' stoot ze uit.
Ik neem haar hoofd in mijn handen en geef kusjes over heel haar gezicht, eindigend bij haar lippen. Ze valt stil.
'Liefje, maak je nou maar geen zorgen. Het komt allemaal wel goed. Ik... Ik ben bang dat Hailey er meer dan genoeg over weet, en ze zal je vast wel helpen. Probeer gewoon een beetje lol te hebben,' zeg ik. 'En kies gewoon voor iets waar je je comfortabel in voelt. Je hoeft echt geen ondergoed van welgeteld twee vierkante centimeter te kopen. Probeer het maar gewoon een beetje naar je zin te hebben met Hailey. En dan zorg ik er wel voor dat we het naar ons zin hebben vanavond, oké?'
Ze knikt en ik zie een stugge blos ontstaan op haar wangen, waardoor ik die kus. Net wanneer ik haar ook een kus op haar lippen wil geven, gaat de deurbel, wat waarschijnlijk betekent dat Hailey al in de auto zat toen ze belde.
Verdorie, dat is al de derde keer vandaag dat Hailey me onderbreekt.
Paige en ik komen overeind en doen de voordeur open, waar we inderdaad Hailey op de deurmat vinden. Voordat we iets kunnen zeggen heeft ze Paige al in een stevige omhelzing getrokken.
'Gefeliciteerd, lieverd,' zegt ze terwijl ze haar bijna fijnknijpt.
'Dank je,' brengt Paige naar adem happend uit.
Uiteindelijk laat Hailey haar toch los, waarna ze zich tot mij wendt.
'Jij ook gefeliciteerd,' zegt ze, en ze geeft me een knuffel. Zo zachtjes dat Paige het niet kan horen, fluistert ze in mijn oor: 'Marco is er over vijf minuutjes. App me maar wanneer jullie klaar zijn. Ik zal Paige tot die tijd bezig houden.'
'Dank je,' fluister ik terug en ik maak me weer van haar los.
Paige trekt haar jas en schoenen aan, waarna ze weer naar buiten stapt. Ik geef haar een zachte kus.
'Veel plezier, lieverd. Doe voorzichtig,' zeg ik.
'Maak je maar geen zorgen. Ik zal haar heelhuids terugbrengen,' zegt Hailey, waarna ze Paige een klap op haar kont geeft, die een verschrikt kreetje slaakt.
'Waarom mag ik dat nou nooit doen?' klaag ik en mijn vriendin werpt me een duistere blik toe, maar toch zie ik dat ze nauwelijks haar glimlach kan bedwingen.
'Veel plezier,' zeg ik nog en na een kort afscheid doe ik de deur dicht.
Alles is geregeld. Marco komt zo, en dan hoeven we haar cadeau alleen nog maar op te halen. Daarna kan niets meer misgaan, behalve alles. Misschien past het niet in de lift en kunnen we het de trap niet op tillen. En de deur? Kan het wel door de deur? Wat moeten we in godsnaam doen als het niet door de deur past? Het is niet echt iets wat je zomaar in tweeën kan zagen en weer aan elkaar kan lijmen.
Ik zucht en kam met mijn vingers door mijn haar. Wat er ook gebeurt, ik kan er alleen maar het beste van maken. Als ik me indenk hoe haar leven tot nu toe is geweest, denk ik niet dat ik iets kan doen om dit haar ergste verjaardag ooit te maken. Het enige wat ik kan proberen is het zo goed mogelijk te laten zijn.

Reacties (2)

  • CrazyUnicornLuf

    oeeh, ik ben benieuwd wat het cadeau is...

    1 jaar geleden
  • BethGoes

    Ik dacht dus eerst dat hij haar ten huwelijk zou vragen, maar... welke verdomde trouwring past niet door de deur?


    Dus. Nu weet ik het ook niet meer hoor...

    1 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Weet jij veel. Misschien heeft ze wel hele dikke ringvingers.xD

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen