Foto bij 61 - We're innocent creatures

Maud P.O.V.
"Babe... What are you wearing right now?"
Langzaam komen de beelden van gisteravond terug. De taxirit naar huis. Thuis komen. Hoe Bill zich onderweg van de voordeur naar de slaapkamer al van zijn kleding aan het ontdoen was. Hoe verschrikkelijk hard je daarom hebt gelachen. Hoe jullie zoenend op het bed beland zijn... Ineens weet je wat er met hem aan de hand is en met een glimlach sla je de deken open.
"My pyjamas."
Je kan de kortsluiting die Bill ervaart zien en schiet in de lach.
"But, how... Why... I don't get it," weet hij uit te brengen. Je bent te hard aan het lachen om het aan hem uit te leggen. Nu snap je ook ineens waar de berichtjes van Vince en Sophia op slaan - iedereen dacht dat er van alles gebeurd is vannacht. Alleen al die gedachte zorgt ervoor dat je nog harder moet lachen. Bill kijkt je beteuterd aan.
"I really don't understand," mompelt hij beschaamd. Je geeft hem een teken dat je het zo uitlegt als je uitgelachen bent. Hij zucht diep en laat zich terugvallen in het kussen dat tegen de muur staat. Inmiddels lopen de tranen van het lachen over je wangen.
"Not fair," bromt hij.
"So sorry," hik je. Je ademt een paar keer diep in en uit. "Okay, so Sophia got us a cab to go home because we had a lot to drink. Plus, we were making out most of the time towards the end of the evening. I think she must have given Tom a spare key," bedenk je hardop. Bill kijkt je lichtelijk geïrriteerd aan. "Sorry, not important right now. Anyway, we got in the cab and started making out, again. God, we must have been so annoying to be around last night. Also not relevant, sorry. So, we got home and I, oh my god, I cannot believe I almost forgot about that." Het beeld van Bill die half strippend door de gang loopt, zorgt ervoor dat je opnieuw in de lach schiet. Hij kijkt je vragend aan. Je doet je best om tussen het lachen door de rest van het verhaal te vertellen: "So, as soon as we got to the front door, which took us a while too, because you kept trying to make out on our way upstairs... Well, we walked in and you sort of stripped down to your underwear and, oh my god, it was so funny. There was this whole dance that came with it. Either way, you stripped down to your underwear and then realised that I was changing into my pyjamas and as some sort of protest, you took off your boxers and you just stood there."
Bill verbergt zijn gezicht in zijn handen. "I did not!"
"You totally did. You just stood there, like; hey, I am Bill Kaulitz and I am na-ked!" Zodra die woorden je mond verlaten hebben, begin je weer te schateren.
"What happened next?"
Je grinnikt en vertelt verder. Dat hij een tijdje zo bleef staan, terwijl jij allang bedacht had dat dat niks meer ging worden die nacht. Uiteindelijk heb je op allerlei manieren geprobeerd om hem in bed te krijgen, maar hij weigerde en bleef staan.
"Eventually I asked you to come to bed and I promised I would join you after taking a shower. Of course, by the time I came back, you were fast asleep," vat je het verhaal uiteindelijk samen.
"So we didn't?"
"Nope."
"Not even..?"
"Not even remotely, babe," zeg je met een knipoog. Dan moet je goed oppassen voor het koffiekopje naast je, want voor je het weet heeft Bill je tegen het matras gepind en hangt hij dreigend boven je.
"What did you just call me?"
"Oops."

Tom P.O.V.
Je trommelt ongeduldig op het tafeltje op het balkon. Je hebt zojuist Gustav en Georg maar wakker gemaakt, omdat Gustav toch op tijd zijn trein moet halen als hij vandaag nog naar huis wil, en Georg, tsja, dan is iedereen maar gewoon wakker. Je steekt nog een sigaret op en kijkt in je pakje. Oef, die heb je vannacht gekocht, net voordat jullie naar huis gingen. Inmiddels zitten er nog maar vijf sigaretten in. Je checkt opnieuw je telefoon. Nog geen woord van Heidi. Ergens weet je wel dat ze waarschijnlijk gewoon ligt te slapen, want het is midden in de nacht in Los Angeles, maar het idee dat zij je gebeld heeft vannacht zit je niet lekker. Als jij je bewust bent van het tijdsverschil, dan is zij dat toch ook?
Je drukt je sigaret uit en loopt naar binnen. Zonder te kloppen loop je de slaapkamer van Maud (en Bill) binnen.
"Guys, I need your..- wooow, didn't you get enough satisfaction last night?"
Bill rolt van Maud af en kijkt je boos aan. "What's up, Tom?"
Je zucht diep en gaat op het voeteneind zitten. Je vertelt ze dat Heidi vannacht twee keer gebeld heeft en verder niks meer van zich laat horen nu.
"You do realize it is like three in the morning there," oppert Maud.
"I know."
"So she's probably just asleep," vult Bill aan.
"But then why did she call me in the middle of the night here? I mean, why didn't she text me?"
Het blijft stil. Je zucht diep en laat je achterover vallen op bed.
"Anyway, sorry to interrupt," zeg je uiteindelijk en je staat weer op. "I'll leave you guys to it - again."
"You know, Tom, last night... We actually didn't-," begint Maud.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaaah
    Dat kan natuurlijk ook
    Arme Bill drukt gemaakt om niks 😂

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen