Foto bij 62 - When you were leaving

Bill P.O.V.
"You know, Tom, last night... We actually didn't-,"
"Hear you come home," onderbreek je Maud snel. Ze kijkt je even vragend aan, maar knikt dan.
"How much longer did you guys stay?" speelt ze het spelletje mee. Tom haalt onwillekeurig zijn schouders op.
"Does it matter?"
Je wisselt een korte blik uit met Maud en jullie schieten in de lach. "Never mind."
"Weirdo's," mompelt Tom en hij loopt de slaapkamer weer uit.
"So why didn't we tell him the truth about last night?"
"Meh, just felt like payback time," grinnik je.
"Payback?"
"The whole pregnancy thing."
"Oh, right! I totally forgot about that. I still don't see how this is payback, but sure - I'll play along," verzucht Maud en ze kruipt tegen je aan. Je slaat een arm om haar heen en zucht ook. "What a night."

Jullie besluiten uiteindelijk met zijn allen Gustav op het station af te zetten. Je kan aan alles aan Tom merken dat hij maar wat graag wil weten hoe het afgelopen nacht was. Je grijnst - je laat hem graag nog even in de waan dat er van alles gebeurd is. De band staat nog even samen voordat de trein aankomt.
"Bedankt voor de leuke dagen," glimlacht Gustav. "Volgende keer blijf ik langer, maar dan kijk ik of ik mijn prinsesje mee kan nemen."
Je glimlacht. Het is ergens zo'n gek idee dat één van jullie een kind heeft. "Helemaal goed, Gus. We vonden het leuk dat je er was."
Tom steekt als eerste zijn vuist uit en de rest volgt zijn voorbeeld. "Power Rangers, aktiviert!"
"Power rangers?" hoor je verbaasd achter je. Je kijkt om en ziet dat Maud lachend haar hoofd schudt.
"I thought you guys were talking about the Ninja Turtles when the band arrived," geeft ze met een glimlach toe. Je grijnst en trekt haar bij de groep.
"So, this is a thing we do: whenever we have a concert or we have to say hello or goodbye after or before not seeing each other for a while, we all join fists and we say 'Power Rangers, aktiviert' - that roughly translates to-"
"Power Rangers activated," lacht ze. Je knikt en steekt nogmaals je vuist uit. De jongens volgen je voorbeeld. Maud kijkt je vragend aan.
"Join in," spoort Georg haar aan. "You're one of us now."
Ze blijft een beetje vertwijfeld staan. Je laat een brede glimlach zien en knikt. "Come on!"
Ook Tom en Gustav sporen haar aan en uiteindelijk steekt ze twijfelachtig haar arm uit.
"Power Rangers, aktiviert," klinkt het vijfstemmig. Je lacht en slaat je armen om Maud heen. Jullie zwaaien Gustav uit als hij de trein in stapt en lopen dan op jullie gemak terug naar Maud's appartement.
"We should come up with something else," suggereert Maud na een tijdje.
"Other than what?" vraagt Tom.
"The Power Ranger thing. That's a band thing."
"So?"
"Well, I'm not a part of the band and I'll never be. I love the fact that you wanted to include me, but we should come up with something else."
Je grinnikt. "Okay. We'll think about it."
Ze knikt tevreden en pakt je hand vast. Je knijpt er zachtjes in.
"So, what's the plan for today?"

De laatste dagen samen vliegen voorbij en voor je het weet is het zondag; tijd om naar huis te gaan. Het inpakken van je spullen is deze keer zonder ruzies verlopen en je zucht diep als je de laatste koffer in de auto tilt. Het past maar net.
"Thanks for your hospitality," glimlacht Georg en hij geeft Maud een knuffel.
"You're very welcome."
"Get over here, sis," grapt Tom en hij slaat ook zijn armen om Maud heen. "I'll miss you!"
"I'll miss you too, bro," lacht ze. De jongens stappen in de auto en je blijft zelf twijfelend staan. Waarom blijft afscheid nemen zo moeilijk?
"I can't believe I have to say goodbye to you again," geef je zachtjes toe. Ze knikt en stapt naar je toe.
"Me neither. Will you call me when you've landed?"
Je knikt. "Definitely. I will miss you so much."
"I'll miss you too. I'll count the days till I'll see you again."
"So will I." 27 dagen, bedenk je met een naar gevoel. "I love you."
Ze glimlacht en geeft je een kus. "I really like you."
Met een zure glimlach geef je haar een dikke knuffel en laatste kus voordat je de auto instapt. Je zwaait totdat jullie de straat uitrijden en zucht diep. 27 dagen...

Maud P.O.V.
Zodra de jongens uit het zicht zijn, loop je terug naar boven. Met een diepe zucht begin je de woonkamer een beetje op te ruimen. Het is niks, dat die jongens hier een paar dagen zijn geweest, maar de troep die het achterlaat als je ineens met vijf personen in een appartementje zit... Je zet wat muziek aan en begint al neuriënd op te ruimen. Op die manier vliegt de tijd ook voorbij en voor je het weet ben je al drie uur verder en is de woonkamer zo goed als opgeruimd. Je laat je net op de bank vallen, als de deurbel gaat. Je buzzt de deur open en gaat weer op de bank zitten.
"Hey!" klinkt het vanuit de gang.
"Hey, I'm in here!" roep je terug. "Coffee?"
"Yes, please!"
Je loopt naar de keuken en komt met twee kopjes koffie. Je loopt door naar het balkon en gaat daar op het bankje zitten.
"Here you go."
Met een glimlach pakt Georg zijn koffie aan. "Thank you."

Reacties (1)

  • Luckey

    Georg blijft nog wat langer hihi

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen