Foto bij H74: Vergadering en opdracht ~ Astrid

“Drie… twee… één… start!” riep ik en de twee wolven liepen ervandoor. De kleinste was een stuk sneller en nog geen minuut later zag ik hem terug bij mij verschijnen. “Heb ik gewonnen?” vroeg hij en hij veranderde naar zijn menselijke gedaante. Ik knikte en zei: “Ja, goed gedaan… Is ze nog ver achter?” “Niet… niet eerlijk…”, hoorde ik opeens iemand hijgen en ik zag de witte wolvin aankomen. “Hij heeft mij opzij geduwd!” zei ze toen boos en veranderde ook naar mens. Hoofdschuddend keek ik haar aan en zei: “Met eerlijk zijn kom je nergens, soms is het nodig om vals te spelen. Knoop dat in jouw oren, begrepen?” De vrouw knikte teleurgesteld en ik gebaarde dat ze allebei weg mochten gaan. De twee veranderden terug in wolven en liepen ervandoor. Ik probeerde de jonge weerwolven van deze omgeving te trainen om ze sterker te maken, waardoor ik eigenlijk een eigen roedel aan het oprichten was. Ze hadden ontzag voor mij en ik voedde hen met verhalen over hoe wij de gewone mensen gingen overheersen. Op deze manier kon ik Halatir helpen met een leger op te bouwen…

Ontspannen keek ik naar het computerscherm voor me terwijl ik nog wat koffie dronk. “Oké, is iedereen nu klaar?” vroeg Ching-Jang en ik knikte, net zoals de rest. We hielden een spoedvergadering, omdat er iets vreemd gaande was. Het was echter niet mogelijk voor ons om af te spreken, waardoor we maar via Skype vergaderden. “Goed, voordat we aan het eigenlijke onderwerp van de vergadering beginnen, wil ik even terugkomen op Seths mislukking…”, begon Murambi en Seth gromde. Mwembe, die naast hem zat, knikte en zei: “Ja, wij willen een nieuwe leider. Eentje die niet faalt… en we hebben een voorkeur.” Ik knikte en zei: “Ga verder?” “Astrid”, zei Murambi gewoon en ik fronste. “Ja?” vroeg ik, maar Ching-Jang antwoordde: “We willen jou als leider, Astrid.” Stomverbaasd staarde ik naar het scherm vol met mannen. Seth keek ongelovig en zei: “Een vrouwelijke weerwolf als leider? Belachelijk!” Meteen werd mijn blik donkerder en ik antwoordde: “Seth, ken je plaats. Een aaseter is niets zonder de jager, weerhyenaatje… Ik accepteer de positie als leider.” De andere mannen lachten en Seth beet vernederd op zijn tanden. George kuchte toen even en zei: “Mooi gesproken, Astrid… Leid jij de eigenlijke vergadering dan in?” Ik knikte en pakte mijn enveloppe.

“Zoals ik al heb gehoord, heeft ieder van ons een brief gekregen, klopt dat?” vroeg ik en iedereen toonde eenzelfde enveloppe als de mijne. “Ja, als ik mij niet vergis werd de mijne door een demon afgeleverd”, zei George en de rest knikte. “Bij mij ook, maar mijn demon kon ik niet verstaan”, zei Roberto en weer knikten we. “Ik wel”, hoorde ik opeens van het scherm van Ching-Jang komen. Rikku verscheen mee in beeld en liet ook de grijze enveloppe zien. Ching-Jang draaide het scherm wat en Rikku zei: “Hij komt van Morchiant, de leermeester van Halatir… Hij eist onze medewerking.” “Eisen?” vroeg Mwembe en ik antwoordde: “Zwarte elfen vragen niets, ze eisen het op. Ik dacht dat ik iets over de Zes had verstaan?” Rikku knikte en zei: “Ja, dat klopt… Weet iedereen waar Astrid en ik het over hebben?” De rest, buiten Seth en George, schudden hun hoofd. “Astrid?” vroeg Rikku en ik knikte, waarna ik uit begon te leggen.

“De Zes zijn een groep mensen en wezens die speciale eigenschappen hebben. Ze zijn in staat om mythische wezens aan te trekken, maar het interessantste is dat ze elks ook een speciale band hebben met een bepaalde groep van wezens. Zo is er al geweten dat in het verleden iemand was die gedaantewisselaars zoals ons aantrok. Nog iemand anders trekt menselijke hybrides aan, nietwaar George?” “Inderdaad”, zei George met een grijns en iedereen keek niet-begrijpend naar het scherm. “Mijn beste mede-gedaantewisselaars, ik behoor tot de Zes en ik trek hybrides aan zoals de zeemeermin en centaur”, zei hij toen en het was stil. Toen keken Mwembe en Murambi naar elkaar en vroeg Mwembe: “Dus jij trekt zeemeerminnen aan? Geweldig! Je hebt dan een hele harem!” Hij kreeg een klop van Murambi en ik draaide met mijn ogen. “George, geef je even jouw eigenschappen door? Dan beseffen ze misschien beter waarom je zo anders bent”, vroeg ik toen en George knikte, waarna hij zei: “Ik ben in staat om via telepathie met mijn hybrides te communiceren en ze worden ook automatisch door mij aangetrokken. Omdat ik al meer geëxperimenteerd heb, ben ik er ook achter gekomen dat ze mij gehoorzamen als ik dit eis.” Weer was het even stil, waarna Ching-Jang vroeg: “Oké, en wat is het verband tussen die vreemde brief, Morchiant en de Zes?”

Ik liet Rikku het woord voeren en ze zei: “Morchiant vraagt ons om de overige leden van de Zes op te sporen en levend te vangen. Hun eigenschappen maken hun zeer machtig en dat kan een gevaar worden voor Halatirs plan, wat wij niet willen. Hij wilt ook dat we Halatir contacteren als we iemand van de Zes hebben, zodat hij hen naar zijn laboratorium kan brengen.” “Laboratorium?” vroeg Seth en Rikku knikte. “Hij wil experimenten op hen uitvoeren, zodat hij misschien hun eigenschappen kan bemachtigen en aan Halatir kan geven. Aangezien George al een eed heeft afgelegd en zijn trouw aan Halatir heeft gezworen, is hij veilig.” Er viel een geladen stilte. Deze informatie had ik ook nog niet gekregen en het liet me licht huiveren. Hoewel ik een grote voorstander was van sadisme en kwelling, was er iets in Rikku’s stem dat zelfs mij bezorgd maakte. Een duistere elf die wou experimenteren klonk levensgevaarlijk… “Laten we de vergadering afsluiten, het is duidelijk wat onze taak is. Astrid?” vroeg Murambi toen en ik knikte, waarna ik zei: “Wat het kwaad bij elkaar bracht…” “… kan alleen wraak scheiden”, vervolgde de rest en we sloten het gesprek af.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen