. . .

Juice durfde niet op te kijken, het was zelfs alsof de stilte zo zwaar op hem neerdrukte dat hij zijn hoofd niet eens kón heffen. Het hield zo verschrikkelijk lang aan dat hij bijna een sprongetje van schrik maakte toen Jax wél begon te praten.
      ‘Wil je nu beweren…’ Zijn stem klonk laag, dreigend. ‘Dat Shane een meisje is? En dat jij dat al die tijd al wist?’
      Juice durfde amper adem te halen. Zelfs dat voelde als een doodzonde.
      ‘Haar naam is Alex,’ antwoordde hij zacht. ‘Alex Epps. Ze is Sacks zus.’
      Schichtig keek hij op, hopend een glimp van begrip in Jax’ ogen te zien. Dat was er niet. De gedachte dat het een vrouw was die hem zo lang had getergd maakte alles alleen maar erger.
      ‘Ik snap niet waarom je dit voor je hebt gehouden, Juice.’
      ‘Haar broertje stierf toen zij op een missie in Irak was. Ze had de uitvaart en de begrafenis gemist, terwijl ze heel close waren. Ze hadden al heel lang geen andere familie meer. Voor haar was dit haar manier om afscheid te nemen en ik respecteerde dat. Haar toprocker halen was voor haar de manier om hem te eren, vooral omdat hij stierf voordat hij zelf die patch kreeg. Ze zei dat ze haar identiteit zou onthullen als ze haar toprocker gehaald had.’
      ‘Dus Jaeden is haar broer helemaal niet?’
      ‘Nee.’ Het zat hem niet lekker dat Jax uitgerekend díé vraag stelde.
      ‘Als ze daar over loog – en over haar identiteit – waarom zouden we dit dan wel geloven?’
      ‘Ik heb de fotoalbums gezien met de foto’s van Kip en haar. Jaeden is haar beste vriend. Hij was met haar in Irak en omdat ik vond dat Alex zich roekeloos gedroeg heb ik gevraagd of hij met haar wilde praten.’ Hij beet op zijn lip. ‘Ik wilde dat ze de handdoek in de ring zou gooien. In plaats van haar te overtuigen, sloot Jaeden zich zelf bij ons aan.’
      ‘Als je had gewild dat ze geen gevaar meer liep, had je ons gewoon kunnen vertellen wie ze was.’
      Juice slikte een geïrriteerde zucht weg. Alsof dat allemaal zo makkelijk was. ‘Ze zou me nooit meer hebben aangekeken.’
      ‘Dat vind je belangrijker dan dat haar aanwezigheid onze club in gevaar brengt?’ snoof Jax.
      ‘Ze vormde nooit een bedreiging. Ze is een goede prospect. Anders hadden jullie haar niet met die gundeal mee laten gaan.’
      ‘Waarom wilde je dan dat ze stopte?’
      ‘Waarom?’ Juice balde verontwaardigd zijn vuisten. Was Jax dan echt zo ongevoelig? Hij had een vrouw, hij had kinderen. Hij zou toch moeten weten hoe Juice zich voelde? ‘Omdat ik van haar hou! Omdat ik niet wil dat ze net als de rest van de prospects dood is voor het eind van het jaar! Omdat ze mijn kind draagt! Deze club betekent zo veel voor haar dat ze bereid is om ervoor te sterven, dat ze bereid is om ons kind ervoor te laten sterven!’
      Vloekend masseerde Jax zijn slapen. ‘Ongelofelijk,’ bromde hij alleen maar. ‘Dit is echt ongelofelijk. Al die tijd zat d’r een vrouw onder onze neus en niemand zag het. Ik kan gewoon níét geloven dat je het voor je hebt gehouden!’
      Juice’ ogen schoten naar Kozik. Hij mocht nou ook weleens wat zeggen! Kozik beantwoordde zijn blik en zuchtte toen. ‘Ik wist er ook van. Een paar weken geleden sloeg ze de badkamer kort en klein en toen ik de deur opende, zag ik de zwangerschapstest op de grond liggen. Ja – ik had het moeten zeggen. Maar het is zo belangrijk voor haar, en het voelde als een schraal bedankje voor het redden van mijn leven. Persoonlijk heb ik er niks op tegen om haar in te patchen.’
      Jax snoof. ‘Dat kun je niet menen?’ Zijn ogen schoten van Bobby naar en Tig, duidelijk medestand verwachtend.
      Tig haalde zijn schouders op. ‘Mij maakt het niet uit wat d’r in d’r broek zit. Doet niks af aan d’r vaardigheden.’
      ‘Maar ze loog tegen ons!’ viel Jax uit. ‘Hoe kunnen we haar ooit nog vertrouwen? Iémand heeft ons verlinkt, en de andere drie hebben ons nooit een reden gegeven om aan hen te twijfelen.’
      ‘Het kan evengoed iemand van de andere partij zijn geweest,’ sprak Bobby sussend. ‘We moeten nu niet te snel conclusies trekken. Laat Juice de database van de politie doorzoeken. Wie weet zijn daar sporen te vinden die naar de dader leiden. Maar ik geloof niet dat Shane – Alex – zichzelf naar de gevangenis zou laten sturen om daar een kind ter wereld te brengen.’
      Juice kromp in elkaar.
      Zijn kind zou ter wereld komen in een gevangenis. Daar had hij nog niet eens bij stilgestaan. Hij kon niet eens haar hand vasthouden, hij kon zijn vreugde niet met haar delen. Misschien zou het wel maanden duren voordat hij zijn kind in de armen kon houden. En hoe zouden de anderen op een zwangere vrouw reageren? Natuurlijk – Alex zou haar mannetje wel staan, maar als ze straks hoogzwanger was dan was ze wel kwetsbaar! Hij merkte dat zijn ademhaling weer sneller werd. Zijn keel voelde dik en hij slikte.
      ‘We hoeven nu niet over Alex’ lot te beslissen,’ sprak Kozik. ‘We moeten ervoor zorgen dat ze beschermd worden – zij alle vier.’
      ‘Niemand weet dat Alex een van ons is,’ zei Bobby. ‘Misschien moeten we dat zo laten. Geen bezoekjes, geen telefoontjes.’
      ‘W-wat?’ Juice keek hem verloren aan. Stelde hij nu echt voor dat hij voor niemand wist hoe lang zijn zwangere meisje niet mocht bezoeken?
      ‘Het is voor haar eigen veiligheid, Juice,’ zei Bobby. ‘Als niemand weet dat ze bij ons hoort, heeft niemand een reden om haar iets aan te willen doen.’
      Juice sloeg zijn ogen neer.
      Er zat een kern van waarheid in. De veiligheid van Alex en hun kindje was belangrijker dan wat dan ook, maar de gedachte dat hij haar zo lang niet zou kunnen zien of spreken, joeg een kilte door zijn lijf die hem deed verstarren.
      Het kon hem niet meer schelen wat er verder nog werd gezegd tijdens de vergadering. Het kwam erop neer dat Alex er helemaal in haar eentje voorstond en hij was bang dat hij nooit meer gerust zou kunnen slapen tot ze weer vrijgelaten werd…
      Als een zombie stond hij op toen Jax met een klap van de hamer de vergadering beëindigde. Veel had hij niet meegekregen, maar wel dat het aan hem was om te zoeken naar de mol. Hij was er blij mee, het zorgde er in ieder geval voor dat zijn gedachten van Alex werden weggeleid.
      Achter elkaar aan liepen ze naar buiten, maar voordat hij de kamer kon verlaten, voelde hij een hand om zijn bovenarm. Hij keek opzij, recht in Jax’ kille blauwe ogen.
      ‘Je hebt tegen me gelogen, hebt pussy boven je broeders verkozen. Denk maar niet dat ik dat vergeet. Je zal de komende tijd moeten bewijzen dat je meer bent dan een leugenachtige zak stront, anders trek ik die patch van je van je kutte, wat de anderen er ook van vinden..’
      Het was alsof Jax hem met een ijzeren staaf tegen zijn hoofd sloeg. De woorden waren zo onverwacht en zo hatelijk dat het was alsof hij vrieskou inademde. Jax snoof, even was Juice bang dat hij midden in zijn gezicht zou spugen.
      ‘Maak je nuttig,’ gromde zijn voorzitter.
      Zwijgend draaide Juice zich om, een steen lag op zijn maag. Hij had zo over Alex in gezeten dat hij zich niet had gerealiseerd hoe gemakkelijk hij er bijna vanaf was gekomen… En nu werd hem duidelijk dat het lang zou gaan duren voordat hij Jax’ respect weer verdiend had.

Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Dat valt dan nog mee van Jax, ik had erger verwacht:X

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Haha. Dat komt nog wel. ;P

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Oeff daar is Juice nog best oke mee weggekomen.. Arme Jax though, iedereen die het al zo'n beetje wist en iedereen vindt het best en hij zit met het handen in het haar.

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg... Maar maar Jeaden en Alex haar vriendin kunnen haar toch bezoeken om het uit te leggen. No way dat ze dr alleen laten!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen