Foto bij Flowers and Tears | Jilly

Dit is een stand alone die ik een aantal jaar geleden heb geschreven voor de verjaardag van een van mijn vrienden. Enjoy <3

James waste zijn handen en veegde deze vluchtig af aan zijn versleten spijkerbroek, waarna hij de badkamer verliet. Hij betrad de keuken en keek dromerig uit het raam in de richting van het meer. Lily zat in het bloemenveld, haar gezicht onzichtbaar voor hem wanneer ze het had afgewend en keek naar de vogels die over het water vlogen. Plotseling hief ze haar hand op, produceerde ze een snuivend geluid en veegde over haar gezicht heen. James fronste verward en stond daar even aarzelend, huilde ze nou?
Gestresst keek hij naar het tafereel voor zich en liet de afgelopen middag door zijn hoofd gaan. Had hij iets verkeerd gedaan? Was het iets dat hij had gezegd? Was hij zo stom geweest weer een domme opmerking te maken over Secretus zonder dat hij het zelf door had gehad? Een diepe frons kerfde zich in zijn voorhoofd terwijl hij probeerde te achterhalen wat er in Merlins naam verkeerd kon zijn gegaan. Plots herinnerde hij zich dat hij de beloofde chocolade-kersen muffins van zijn moeder was vergeten mee te nemen. James kon zichzelf wel voor zijn hoofd slaan, zou dat het zijn? Zou dat kleine dingetje er voor hebben gezorgd dat Lily van slag was? Tenzij…...zou het die tijd van de maand zijn? Remus had hem ooit uitgelachen toen hij dat compleet vergeten was en Lily hem de huid had volgescholden nadat hij per ongeluk pure chocolade in plaats van melkchocolade had meegenomen….wat dat betreft leken vrouwen akelig veel op een weerwolf als het bijna volle maan was. Dan moest je Remus absoluut niet de verkeerde chocolade voorschotelen.
James beet op zijn lip en vloekte inwendig, normaal gezien zou hij gewoon zijn verdwijnseld naar zijn ouders huis om de muffins op te halen, maar door de aangescherpte beveiliging rondom het huis was dat sinds kort niet meer mogelijk.
Het haard netwerk was ook geen optie meer….plots wist hij het: het familie bakboek! Haastig rende hij de slaapkamer van het kleine huisje in en rende bijna een vaas omver in zijn wanhoop om het bakboek te vinden. Na een paar minuten zoeken, haalde hij mopperend zijn toverstok tevoorschijn. Hij had absoluut te veel tijd met Lily’s verachtelijke muggle familie doorgebracht. “Accio Bakboek,” fluisterde hij, Lily mocht hem niet horen, een verrassing zou haar misschien opvrolijken!
      Het stomme boek kwam van onder het bed vandaan zoeven en klapte tegen James achterhoofd aan, waardoor zijn gezicht het dunne laagje stof ontmoette wat de houten vloeren bedekte.
Vloekend krabbelden hij overeind, wreef over zijn pijnlijke achterhoofd en schoof zijn bril terug op zijn plaats. Snel wandelde hij terug naar de keuken en sloeg het boek open, waarna hij snel begon met het verzamelen van de ingrediënten. Wonder boven wonder was het allemaal aanwezig in de compacte keuken van de vakantiewoning. Hij moest wel enkele vermenigvuldigings spreuken gebruiken omdat hij van sommige ingrediënten te weinig had, waaronder de bloem. Daar ging het mis, héél erg mis. Plots leek zijn zicht te zijn verdwenen en zag hij overal witte mist, niks dan stoffie witte wolken omsingelde hem en zijn brein. Proestend en hoestend kneep hij zijn ogen dicht en sloeg wild met zijn armen om zichzelf heen. In zijn poging om de ruimte te ontsnappen struikelde hij over een stoel heen en belandde met zijn rug op de keukenvloer. “James wat is hier aan de-” de keuken deur vloog open en een verwarde Lily Evans kwam de keuken binnen.
      James opende een van zijn ogen een klein beetje, angstvallig dat hij opnieuw door een wolk van wit zou worden opgeslokt. Ondertussen leek het wit echter te zijn neergestreken, waardoor de keuken meer leek op een klein winterwonderland. James opende nu ook zijn andere oog en keek verward rond, zijn blik viel op Lily die in de deuropening stond en met open mond de keuken bekeek.
“Potter, wat is er in vredesnaam gebeurd?” Lily maakte een wijds gebaar naar de keuken.
      “Ik eh, ik…...eh,” James krabbelde voor de tweede keer vandaag onhandig overeind en brak in een onoverkoombare hoestbui uit toen het meel weer op stoof van de grond.
Lily grinnikte en betrad de keuken toen ze zag hoe James een hopeloze poging deed om zijn stok te vinden, maar faalde omdat hij niks zag met zijn besmeurde bril.
Lily richtte haar stok op zijn bril, “Sanitato,” rozige bubbels maakte zijn glazen schoon en verdwenen toen weer.
      James knipperde een aantal keer mijn ogen en zag toen zijn stok liggen, compleet gecamoufleerd met het aanrecht, beiden verdwenen ze onder een laag bloem. Voorzichtig keek hij in Lily’s richting, bang voor haar reactie. Zou ze boos zijn? Ze hoefde heus niks op te ruimen, dat kon hij zelf wel, maar ze was net aan het huilen…...en hij wist onderhand wel een beetje hoe vrouwen tijdens hun periode werkte. Tot zijn grote verbazing keek hij echter op in twee twinkelende helder groene ogen die gepaard gingen met een grijns van oor tot oor. “Ben je niet boos?” vroeg James, verbazing klonk door in zijn stem.
      “Je ziet er veel te lachwekkend uit om boos te zijn,” lachte Lily, ze gebaarde naar hem, hij was zo wit dat hij kon invallen voor Olaf uit haar favoriete Disney film.
      James keek schaapachtig neer op zichzelf en haalde een hand door zijn haar, wat resulteerde in een witte wolk en Lily’s gegiegel. “Oh vind je dat leuk Evans?” James keek met ondeugend twinkelende ogen op richting Lily, die gelijk onschuldig haar handen in de lucht stak.
      “Wacht maar, ik krijg je wel,” zei James quasi dragend, waarna hij een stap in haar richting zette.
      Lily sloeg een kreet en zette het op een rennen, lachend zette hij de achtervolging in.

      Uiteindelijk eindigde de twee rollend door de het gras, een spoor van wit achterlatend. James had Lily onder zich, haar polsen had hij boven haar hoofd vast geklemd en haar lichaam was drukte hij -zachthandig- omlaag met zijn onderlichaam.
“Ga je me nog vertellen wat je in de keuken aan het doen was?” vroeg ze hem, nog steeds buiten adem.
      James beet op zijn lip en aarzelde even, voordat hij een zucht sloeg en toe gaf. “Ik probeerde die stomme kersen chocolade muffins te maken, ik was ze vergeten mee te nemen en toen ik je zag huilen dacht ik dat….eeh…..nou ja, je weet wel….tijd van de maand enzo-” hakkelde hij ongemakkelijk.
      Lily barstte in lachen uit en liet James voor enkele minuten in totale verwarring. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en fronste, “Wat is er zo grappig?” pruilde hij vervolgens toen Lily eindelijk bekomen leek te zijn van haar lachbui.
      Ze grinnikte nog wat na en veegde haar natte ogen droog, het viel James opeens op dat haar ogen wel erg rood waren.
      “Potter, ik heb last van hooikoorts,” zei Lily terwijl ze geamuseerd haar hoofd schudden.
      James moest even nadenken over wat dit ook alweer was, maar toen ging er een lampje branden. “Wacht….is dat geen muggel allergie?” gokte hij.
      Lily lachte, “Ja, je ogen gaan er van tranen en je moet er van snotteren,” verduidelijkte ze.
      James sloeg zijn ogen ten hemel, “Dus…….geen ontploffende hormoon bomen voorlopig?” vroeg hij, proberend zijn opluchting te verbergen.
Lily had een ondeugende glimlach om haar lippen toen ze haar armen om zijn nek sloeg en zijn gezicht dichterbij trok om een kus op zijn lippen te drukken. “De komende acht maanden krijg je in ieder geval niet dat soort hormoon bommen….maar je mag best muffins voor me maken hoor,” vertelde ze hem.
      James keek haar enkele seconden verward aan voordat hij zag hoe Lily een van haar handen naar haar buik bracht. “Weet je het zeker?” vroeg James, zijn ogen waren groot en zijn gezicht sprak een en al verbazing.
      Lily knikte, ze leek zo kwetsbaar in dat moment, zo onzeker voor zijn reactie. Dat had ze echter niet hoeven te zijn, want zodra het goed en wel tot James doordrong, drukte hij zijn lippen vurig op de hare. Er blonken tranen van geluk in zijn ogen en op dat moment voelde hij zich de gelukkigste man op aarde.
      “Ik hou van jullie, voor altijd,” fluisterde hij tegen haar lippen aan en legde zijn handen voorzichtig op haar buik.

Reacties (2)

  • Necessity

    Zo schattig!
    Al moet James zich nu klaarmaken voor de hormoonbommen van zwangere vrouwen:Y)

    1 jaar geleden
    • SPECS

      Hahaha sowieso 😜

      1 jaar geleden
  • Frodo

    Omg, zo schattig(bloos)

    1 jaar geleden
    • SPECS

      Yay 😊

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen