HET VERLEDEN


June probeerde blij te zijn voor haar vriendin, maar het viel niet mee. Ze gunde haar vriendin gewoon zo veel meer dan Emilio. Wat hij Erik had aangedaan had ze hem nog lang niet vergeven. Ze had beloofd het aan niemand te vertellen, maar ze vond het toch moeilijk. Emilio liet wel vaker grensoverschrijdend gedrag zien, maar dit was in haar ogen toch wel een heel ernstig vergrijp geweest en ze vond het moeilijk dat Jordy die donkere kant van hem niet gezien had. Al betwijfelde ze of het haar mening over Emilio écht zou veranderen, want ze had duidelijk een roze bril op. Bovendien wist June als geen ander hoe vervelend het was als je vriendin niet achter je relatie stond, en het laatste wat ze wilde was in Beths voetstappen treden.
      Jordy’s relatie met Emilio zorgde er echter wel voor dat ze nog meer met de jongen moest optrekken. Niet alleen op school, ook in de weekenden wanneer Jordy haar en Juan uitnodigde om bij haar thuis te chillen. June voelde zich een beetje schuldig omdat ze naar excuses had gezocht om Jordy’s uitnodiging om te komen film kijken te kunnen afslaan. De tweeling was echter thuis en haar moeder had geen extra verzorging nodig, en toch had ze uiteindelijk toch met tegenzin ingestemd en probeerde ze ook niet aan Juan te laten merken dat ze er niet zo veel zin in had. Juan vond het alleen maar leuk. Hij was blij dat zijn vriend eindelijk eens een relatie had en hij was ervan overtuigd dat Jordy alleen maar een goede invloed op hem kon hebben. June sprak haar eigen gedachten maar niet uit, ze wist hoe belangrijk zijn vriendschap met Emilio voor Juan was.
      June was inmiddels al zo vaak bij Jordy geweest dat ze achterom ging en de reservesleutel gebruikte die al jaren onder dezelfde steen lag. Zoals altijd voelde het grote huis leeg. In alle eerlijkheid moest June bekennen dat ze niet eens wist wanneer ze Jordy’s ouders voor het laatst had gezien. De gedachte dat haar vriendin zo vaak alleen was, maakte haar verdrietig en dus zei ze eens te meer tegen zichzelf dat het daarom goed was dat ze nu een vriend had – zelfs al was het Emilio.
      June and Juan hingen hun jassen op in de bijkeuken. De laatste keer dat ze hier samen binnen waren geweest, was tijdens Jordy’s poolparty en toen hadden ze ruzie met elkaar gemaakt omdat Juan haar jaloers had proberen te maken door met een ander meisje te flirten. De wetenschap dat Erik daar de reden voor was geweest en dat ze nu wisten dat hij gay was, maakte het allemaal nog veel gekker.
      Ze hadden best wat ruzies gehad, bedacht June terwijl ze terugkeek op de afgelopen maanden. Toch was het warme gevoel in haar borst niet veranderd; nu Juans vingers zich langs die van haar vlochten waren er nog steeds kriebels in haar buik.
      Ze gingen de deur door naar de woonkamer, waar het andere stel op de bank zat. Een beetje ongemakkelijk keek ze weg toen ze zag dat Jordy op Emilio’s schoot zat en dat ze nogal hartstochtelijk met elkaar zoenden, waarbij Emilio’s hand onder Jordy’s jurkje was verdwenen. Een beetje opgelaten tuurde ze naar haar schoenen.
      ‘Hé, nokken,’ zei Juan, al kon ze aan zijn stem horen dat hij grijnsde.
      ‘We dachten jullie alvast een beetje in de stemming te helpen.’
      Stemming? Voor wat?
      ‘Daar hebben we geen hulp bij nodig.’ Juan kneep in haar hand.
      Ze hoorde Emilio minachtend snuiven, maar in plaats van een opmerking te maken, slaakte hij een kreet van pijn. Toen ze opkeek, zag ze hem over zijn ribben wrijven en Jordy boos aankijken.
      ‘June en ik kiezen de eerste film. Ga jij maar wat drinken halen,’ zei Jordy en ze duwde Emilio van de bank.
      Juan besloot zijn vriend te gaan helpen en June liep naar Jordy toe, die voor de dvd-toren stond. Ze hadden al zo vaak film gekeken dat June wel dacht dat ze inmiddels uit haar hoofd wist welke films erin stonden, maar ze zei niets.
      ‘Waar heb jij zin in?’ vroeg ze. ‘Iets romantisch? 10 Things I Hate About You blijft mijn favoriet.’
      Dat begreep June wel. Zoals Grease haar altijd aan haar eigen situatie met Juan had doen denken, zo zag Jordy in deze film waarschijnlijk haar eigen parelellen.
      ‘Ik vind het goed hoor.’
      Jordy stopte de dvd in de speler. Vanuit de keuken klonken kraakgeluiden, waar June uit opmaakte dat de jongens in plaats van het drinken de chips hadden gevonden.
      Niet veel later zaten ze alle vier op de U-vormige bank, ieder aan een kant. Juan had zijn armen om haar heen geslagen en gaf haar af en toe kleine kusjes. Emilio probeerde Jordy’s haren aan de verwarmingsbuis naast de bank vast te knopen terwijl zij klaagde over zijn meurende sokken. Niettemin lachten ze allebei. Ze moest het loslaten, wist ze. Misschien ging het wel goed. Er was niets waar zij invloed op had.
      De film begon en June deed haar best om daar haar aandacht op te richten terwijl ze tegen Juan aan leunde. Nu ze erover nadacht hadden ze helemaal niet vaak film gekeken, maar het was fijn zo, in zijn armen, waarbuiten de rest van de wereld leek te verbleken.

Na de eerste film wilden de jongens een rookpauze. Omdat het mooi weer was besloten Jordy en June ook naar buiten te gaan. De jongens ontstaken een vuurtje in een vuurkorf en de meiden namen op twee stoelen plaats terwijl ze over Junes verjaardag kletsen, die ze over twee weken zou vieren.
      ‘Ben je weleens high geweest, June?’ vroeg Emilio terwijl hij naast haar kwam zitten en haar een joint aanbood.
      ‘Nee dank je,’ bromde ze.
      Ze vond Emilio al vervelend genoeg zonder dat hij onder invloed was.
      ‘Ah kom op, probeer het eens. Leef eens een beetje man. Juan wil weleens samen met z’n chick trippen.’
      Haar ogen schoten naar Juan. Ze zag dat hij zelf ook een joint tussen zijn vingers hield.
      Hij gaf haar een knipoog. ‘Als ik dat echt graag had gewild dan had ik dat jou wel verteld en niet hem.’
      June verstrengelde een beetje ongemakkelijk haar vingers. Ze had Juan nog nooit zien blowen, zelfs al had ze geweten dat hij dat af en toe deed.
      ‘Dat zegt ie alleen maar omdat ie zo’n gentleman is,’ zei Emilio op een treiterachtig zachte toon, terwijl hij voor haar langsboog om de joint aan Jordy te geven. ‘Maar stiekem wil ie dat jij ook eens losgaat.’
      Terwijl hij nog half over haar heen hing, gaf hij Jordy een uitgebreide tongzoen waar June misselijk van werd. Ze duwde hem van zich af en wierp hem een boze blik toe.
      Emilio grinnikte alleen en ging verder met in de vuurkorf poken. De geur van wiet was zo sterk dat het zelfs dat de brandende houtblokken overtrof, en de weeïge geur maakte haar misselijk.
      ‘Wil je ook geen trekje?’ vroeg Jordy.
      June schudde haar hoofd. Ze vond het ook niet leuk dat haar vriendin zo makkelijk meedeed. Voor zover ze wist, had ze voor ze wat met Emilio kreeg nooit geblowd. Toen ze hier besloot naartoe gegaan, had ze niet verwacht dat ze met drie mensen zou zijn die niet meer helemaal helder waren. Ze zei niet zo veel terwijl de andere drie een gesprek aangingen over dingen die ze hadden gedaan toen ze high of dronken waren. Niet iets waar ze over kon meepraten, want dat had ze zelf nooit gedaan.
      Al met al was ze blij toen ze weer naar binnen gingen om een tweede film te kijken. Niet dat ze verwachtte veel van die film mee te krijgen, want Jordy lachte uitbundig om alles wat Emilio zei, en Emilio was nog drukker dan normaal. Dat in tegenstelling tot Juan, die alleen hangerig was en de hele tijd tegen haar aan leunde.
      ‘Je vindt het toch niet erg liefie?’ fluisterde hij in haar oor. ‘Dat ik er eentje opgestoken heb? ’t Is echt niet zo erg hoor…’ Hij kuste haar oorlel en knuffelde haar zo stevig dat hij haar bijna plette.
      June onderdrukte een zucht. Ze vond het maar niets en duwde hem met haar schouder een beetje weg.
      Hij pruilde. ‘Vind je me niet meer lief?’
      ‘Je stinkt naar wiet,’ bromde ze.
      Hij grinnikte. ‘Ik smaak er ook naar, denk ik. Wil je proeven?’
      ‘Nee.’
      June was geneigd om naar huis te gaan als hij zo doorging, maar écht een goede reden kon ze ook niet opgeven. Ze wist gewoon niet goed welke invloed dit op hem zou hebben, ze vond het niet fijn dat hij niet helemaal zichzelf was.
      In een poging om zichzelf af te leiden keek ze naar het tv-scherm. Er was een andere film opgezet, eentje die meteen al een hoop actie beloofde. Niet iets waar ze heel erg dol op had, maar Jordy en zij hadden net al een film uitgekozen.
      June hield haar ogen op het scherm gericht. Na een tijdje zakte Juans hoofd op haar schouder en ademde hij zacht uit – hij was in slaap gevallen. Ze keek er vanuit haar ooghoeken opzij. Zijn gezicht was vredig, en hij had zijn vingers om die van haar heen geklemd.
      Ze liet hem maar, hopend dat het effect van de wiet weg was wanneer hij na de film weer wakker zou worden.
      Niet lang daarna kwam June erachter dat ze de enige was die naar de film keek – en dat terwijl ze hem niet eens leuk vond. Ze hoorde Jordy giechelen en toen ze haar hoofd opzij draaide, zag ze dat Emilio’s hand weer onder haar jurkje was gegleden.
      Weer sloop de misselijkheid terug in haar buik. Stug keek ze naar voren, maar toen ze gekreun hoorde, draaide ze met een ruk haar gezicht weer opzij. Dat deed ze alleen maar omdat ze zich ervan wilde overtuigen dat ze het niet goed gehoord had, dat ze zich in haar ongemak dingen aan het inbeelden was, maar toen ze zag hoe Jordy haar hoofd naar achteren gekanteld had en Emilio tegen haar fluisterde terwijl Jordy’s jurkje zo ver opgerold was dat June bijna haar hele bovenbenen kon zien, ging er een schok door haar heen.
      Haar buik stak toen Emilio haar blik ving en grijnsde.
      ‘Als je Juan nou wakker wil krijgen moet je zijn hand misschien ook eens in je broek laten glijden. Je vindt het heus wel lekker. Kijk je vriendin dan, hmm?’
      Jordy giechelde zachtjes en zei woorden die June niet kon verstaan.
      June had er genoeg van. De tranen prikten in haar ogen – ze had nooit verwacht dat ze zich zó ongemakkelijk kon voelen bij twee mensen die ze normaal gesproken met alles vertrouwde. Ze duwde Juan opzij en kwam overeind.
      Hij zakte opzij, maar werd niet wakker.
      June draaide zich om, beende naar de keuken en pakte haar jas. Hete tranen glipten over haar wangen terwijl ze de deur achter zich dichttrok. In haar eentje ging ze op weg naar huis.
      Niemand – niet haar beste vriendin, noch haar vriendje, kon het wat schelen.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen