Na het voorval van afgelopen avond word ik overal na gekeken, mijn gezicht is wat gehavend, duidelijk is te zien dat het blauw is en opgezwollen. Het nieuws dat Malfoy mij waarschijnlijk geslagen heeft, deed een lopend vuurtje door de school.

Maar dat niet alleen, de nieuwe professor 'omber' zorgt ook voor een hoop remoer door school. Ze had kritiek op de les van Anderling, daar scheen Anderling niet zo van geschameerd te zijn. En al helemaal niet over Omber en haar klembord.

Voor de lessen beginnen ga ik langs madame Pleister om iets voor de hoofdpijn te halen, gelukkig deed ze ook iets aan de zwellingen en kleur op mijn gezicht. "Nou liefje, succes weer verder". Met deze woorden stuurt ze me naar de les, waar ik precies optijd aan kom.

Verweer tegen de zwarte kunsten, deze les hebben we samen met de huffelpufs. Het is saai, we leren onzin over het ministerie, niks over het vak zelf. Het is wel vrij duidelijk dat we geen kritiek mogen hebben want 1 van de leerlingen heeft al strafwerk.

Als de les bijna voorbij is krijg ik het wat benauwd van binnen, de volgende les is geschiedenis van de toverkunst. Dit vak hebben we met Zwadderich.

Als Carlo op me af loopt en naast me wil gaan zitten schud ik nee, "kom op Hope, dit meen je niet of wel?" Ik zie de witte haren van Malfoy verschijnen en ik snauw dat hij weg moet. Voor dat Malfoy naast me komt zitten heeft hij een woordenwisseling met Carlo wat er verhit aan toe gaat. Maar dat eindigt gelukkig snel als professor kist begint, dwars door al het geroezemoes en de ruzie heen.

"Je ziet er stukje beter uit Violetta Hope, in de ziekenzaal geweest?" Zijn vingers glijden over mijn voorhoofd en wang, waardoor een rilling over mijn rug loopt. "Tut tut, kijk me eens aan". Hij duwt mijn gezicht naar die van hem en bekijkt me, vernederend kijk ik naar zijn borst. "Deze week ga je elke dag om half 9 naar bed, ik wil dat je er uitgerust uitziet". Ik bal onder tafel mijn vuisten, "Precilla zal wel op je letten Violetta Hope".

Dit maakt me nog bozer, "Hoe wil je dat ik en jou huiswerk maak, mijn huiswerk maak en al om half 9 naar mijn bed moet? Je behandeld me als een slaafje en een klein kind, ik accepteer dat niet".
Ik voel zijn hand op mijn bovenbeen, met elk woord dat hij uitspreekt knijpt hij harder en harder in mijn been. "Je hoeft het niet te accepteren, maar het te doen. Je bent mijn fucking slaafje ook, je bent een vrouw, in onze wereld heb jij niks in te brengen, jij hoort me te gehoorzamen, aanbidden, mooi te kleden en straks je benen voor me te spreiden." Tranen schieten in mijn ogen en instinctief druk ik mijn dijen dichter tegen elkaar aan, ik grijp zijn hand vast en probeer zijn greep te verminderen.
"Maar je hoeft je niet meer druk te maken om mijn huiswerk en aantekeningen. En waag het niet te gaan janken hier, ondankbaar kreng".
Met een laatste harde greep op mijn been laat hij me los en ik probeer rustig adem te halen.

Ik weet dat ik nu mijn excuus moet maken, ookal is hij de gene die dat zou moeten doen . Omdat ik niet weer het voorval van de vorige avond wil herhalen bied ik mijn excuses aan het einde van de les aan, net voor hij het lokaal wil verlaten. Ik hou hem tegen door mijn tengere vingers om zijn pols te klemmen en hem tegen te houden, verbaast kijkt hij naar me om. Als we alleen in het lokaal overblijven op professor Kist na, die al weer met zijn ogen dicht in zijn stoel zit neem ik alle moed en doe wat ik moet doen.
"Het spijt me, ik zal om half 9 naar bed, zoals je opdraagt, nogmaals, het spijt me". Dan sta ik op mijn tenen en kus zijn wang, zoals ik mijn moeder vaak zie doen bij mijn vader.
Het effect is verbluffend, want hij strijkt over mijn haren en met zijn duim over zijn lippen. "Ik accepteer je excuus, nu maken dat je wegkomt". Hij tetst me op mij billen als ik langs hem vlucht, ik ren naar de dichtstbijzijnde toilet en stort huilend in een hokje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen