Foto bij Hoofdstuk 1

Mike heeft met zijn handen de banden van zijn tas vast, hij haalt diep adem en loopt de school in.
Naar de kluisjes, hij haalt opgelucht adem als hij Eric niet ziet en stopt snel een aantal boeken in zijn kluisje zodat zijn tas niet zo zwaar is.
Hij kijkt op zijn horloge en loopt naar de toiletten, hij zou naar de aula kunnen gaan maar heeft dan een grote kans dat hij Eric tegen komt.
Als hij de toiletten in komt voelt hij zijn hart steller kloppen, Eric.
Hij loopt snel langs hem een toilet hokje in.
Hij laat zichzelf op het toilet zakken en zucht.
Waarom doe je ook alweer zo?
Hij wrijft in zijn ogen en wacht tot de bel gaat.

De bel gaat, Mike wacht tot hij de deur van de toiletten open en dicht hoord gaat en gaat dan naar de les.
Hij gaat ergens achterin bij het raam zitten, de eerste les is biologie.
Hij is goed in biologie en hem worden meestal weinig vragen gesteld.
Hij staart naar Eric, die helemaal voorin is gezet.
Er klinkt zacht gegiechel van een aantal meisjes achter Eric, Mike ontwaakt uit zijn Eric trans en merkt dat ze naar hem kijken.
Hij voelt zijn gezicht nog warmer worden dan het al was en kijkt snel uit het raam.

Als ze bel voor de volgende les gaat ruimt Mike snel zijn spullen op en is een van de eerste die het lokaal uit loopt.

Mentor uur, Mike loop snel het lokaal in.
Zijn mentor, Mevrouw Bursen, kijkt hem fronzend aan "Alles okay, Mike?"
Hij knikt en gaat weer achterin bij het raam zitten "Ja, ja het gaat geweldig."
Tijdens de les probeert hij zo min
mogelijk naar Eric te kijken.
Maar dat is lastig voor hem, hij weet niet wat het is aan hem...maar hij is gewoon perfect.
Maar wat is nou het perfectste?
Zijn zee blauwe ogen?
Het schattige wip neusje?
Het...het gespierde lichaam?
Ohw god....het is gewoon het totale plaatje.
Mike kan bijna de sterke handen van Eric om zijn middel voelen, natuurlijk gaat het nooit gebeuren.
Maar wat is mis met fantaseren?
De stem van Mevrouw Bursen verbreekt zijn gedachtes: "Mike?"
Hij kijkt op "Ja? Sorry mevrouw, ik was even in gedachte verzonken"
"Goed, als je nu maar oplet okay?" Vraagt ze.
Mike knikt, hij hoord de meiden weer grinniken.

De bel voor de pauze gaat, Mike doet dit keer wat minder snel met inpakken en weg lopen.
Als hij naar de aula loopt is iedereen het lokaal al uit.
Onder weg naar de aula word hij aangesproken door een van de giechelende meisjes "Heeft kleine Mike een een oogje op Eric?"
Hij pakt de band van zijn tas steviger vast "Laat me met rust." mompelt hij.
"Heb je ooit verhalen gehoord over populaire heteroseksueele jongens die verliefd worden op een homoseksuele jongen die niemand ziet staan?" Vraagt ze.
"Biseksueel ."mompelt Mike.
"Sorry wat?" Vraagt het meisje met de lange blonde haren.
"Biseksueel, niet homoseksueel." Zegt Mike.
"Alsof dat veel uitmaakt, je gaat hem toch nooit krijgen."
Eric kijkt naar hen "Laat hem met rust, zoals je al zei; we weten allemaal dat het toch nooit wat word." zegt hij.
Mike kijkt naar Eric en word vuurrood als hij merkt dat Eric terug kijkt.
Hij loopt met versnelde pas terug naar de toiletten, hij sluit zich op in een hokje en doet de bril omlaag.
Hij gaat zitten en blijft daar de hele pauze lang zitten.
Niks anders doen dan voor zich uit staren en denken aan Eric.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen