Foto bij Anger -68

Hoihoi! Gosh, ik ben deze story weer eens vergeten. Ondertussen is het zo'n twee/drie jaar geleden dat ik dit heb geschreven volgens mij, dus ik zit zelf keihard te cringen hier, dat begrijp je. Ach ja, we schrijven het onder 'a blast from the past' en kijken even tussen onze vingers door. Hoop ik :'D



      Florian heeft dat op zijn minst nog niet geprobeerd. Eén-nul voor hem. Of ik ga vrolijk door met mijn plan om iedereen in de Arena om te leggen, of ik ga terug om het uit te leggen. Wat uit te leggen? Dat je zeker wist dat hij je hart zou breken dat jij dat maar gedaan hebt? Ja, dat zal hij vást begrijpen. Eén-één.
      Hij is verliefd op me, dat is iets, toch? Twee-één.
      Herstel, hij ‘was verliefd op me, totdat ik zijn hart uit zijn borst rukte en het verpulverde in mijn handen. Twee-twee.
      Wie zegt dat je dichtbij genoeg kan komen om het uit te leggen? Als Florian je niet neersteekt het moment dat hij je ziet, zal Samuel die kans graag met beide handen aangrijpen. Vier-twee voor het gebroken hart. Bovendien, niets zeggen was een stuk eenvoudiger. Vijf-twee.
      Maar zo’n bedreiging vormt Samuel nou ook weer niet. Een kwestie van één goed gemikt mes moet dat probleem feilloos kunnen oplossen. Daar staat tegenover dat Florian het waarschijnlijk niet zo goed kan hebben als ik een mes door Samuels hoofd gooi, dus dan moet ik hem raken met het heft en hem buiten westen krijgen. Dan is hij wel uitgeschakeld, maar niet dood. Goed, het punt van Samuel valt af, vier-drie voor het gebroken hart.
      Als ik mijn excuses heb aangeboden, wie zegt dat hij dan nog boos blijft? Vier-vier.
      Wie zegt dat hij me dan niet nog steeds ter plekke vermoordt? Ik was niet bepaald aardig vanochtend, en hij kan me ook gewoon niet geloven. Vijf-vier. Maar wat als hij me het voordeel van de twijfel geeft?
      Vijf-vijf.
      Ik houd van Florian.
      Zes-vijf, ik ga terug.

Laat ik eens iemand gaan vinden in een enorm gebied, waar je nog straal langs anderen heen kan lopen als je niet oplet. Dit is niet zoeken naar een speld in een hooiberg. Spelden die gevonden moeten worden in hooibergen, hebben meestal niet nog een gevaarlijke bondgenoot bij zich, die jou persoonlijk graag dood wil zien. Ook hebben spelden over het algemeen geen hekel aan je, en als een speld jou eerder vindt in de hooiberg dan jij hem, is er nog weinig aan de hand.
      Als Florian mij eerder vindt dan ik hem, en hij nog steeds zo ontzettend kwaad is, heb ik kort samengevat een groot probleem. Als Samuel mij eerder vindt dan ik Florian, is mijn probleem zo mogelijk nog groter.
      Waar Florian zonder twijfel nog wraak zal willen nemen voor wat ik vanmorgen gedaan heb, zal dat bij Samuel anders liggen. Florian zal net als een klassieke schurk eerst zijn slechte plan gaan uitleggen –of uitgebreid trachten mij te kwetsen, of me werkelijk fysiek pijn doen- en me daarmee tijd geven om iets te bedenken om te blijven leven. Samuel zal echter zonder pardon me in één klap van het leven trachten te beroven.
      Juist, het probleem ‘’Samuel’’ is momenteel exponentieel gegroeid. Het probleem ‘’Florian haat me’’ ook. Hoewel ik misschien iets te voorbarig was met die conclusie; ik heb er namelijk nou niet echt tastbaar bewijs van. Maar het feit dat de jongen al zijn normen en waarden opzij gezet had en me ongenadig hard in het gezicht had geslagen, lijkt me toch wel een degelijk antwoord op de vraag.
      Zuchtend duw ik wat stengels uit de weg, een lach vol zelfspot nog om mijn lippen.
      Als je het in theorie bekijkt, ben ik duidelijk de meest gevaarlijke tribuut in heel de Arena. Theoretisch zou het niet moeilijk zijn dit spel te winnen, theoretisch zou het zelfs zonder moeite moeten lukken. Wat heerlijk is het dan, dat ik in praktijk op een zelfmoordmissie ga. Zo zie je maar weer dat er voor autorijlessen toch echt twéé examens nodig zijn.
      In theorie zouden Cabe en ik ook nog steeds vrienden zijn, en we weten allemaal hoe dat in de praktijk is afgelopen. Dan kan ik nog wel leuk met een vingertje gaan wijzen dat de ander begon, maar de realiteit valt toch altijd weer tegen. Bovendien was Florian begonnen met dat stomme briefje, dus die discussie zou ik sowieso verliezen.
      Dat briefje.
      Ik vraag me ineens af of Florian nou werkelijk zo vrolijk dat briefje heeft kunnen schrijven, of dat hij hulp gehad heeft. Florian kan veel, maar ik geloof toch echt dat dit ver buiten zijn comfort-zone moet liggen. Bovendien zou hij wel voor een vrouwelijk handschrift gezorgd hebben.
      Misschien was dat briefje wél echt. Alleen niet van mij. Nee, dat slaat helemaal nergens op. Waarom zou hij dan die naam hebben veranderd? Bovendien, dat kon toch niet zonder het briefje te ruïneren. Natuurlijk is Amelia niet verliefd op Florian. Dat kan niet. Ze heeft gewoon een vriend geholpen, of iets in die trant.
      Misschien dat als ik haar ooit nog tegen zou komen, er heel per ongeluk een mes in haar richting vliegt. Echt heel-erg-absoluut-niet-de-bedoeling, maar wel raak. Dan was dat probleem ook meteen weer opgelost. Heb ik haar teamgenoot ook nog van een nutteloos kind afgeholpen. Zie je wel dat ik aardig kan zijn.
      Natuurlijk is het dan niet de bedoeling dat Florian er ooit achter komt dat het mes dat-per-ongeluk-uit-richting-vloog van mij kwam. En als ik dan toch bezig was, is het ook niet de bedoeling dat hij erachter komt dat ik ook heel per ongeluk nog even controleer of ze wel echt dood is.
      Als je een moord pleegt, moet je dat natuurlijk wel netjes doen.
      Dan heb je nog het –theoretische- ‘’slechtste geval’’. Dat Florian vergezeld is door Amelia, bijvoorbeeld –als het nog gaat lukken hem te vinden in deze helse plek- als ik hem vind. Met alleen maar hopen dat hij even de andere kant op kijkt als ik het meisje de hel in stuur, kom ik er niet.
      Ik kan natuurlijk wel wachten tot zij zich door mij bedreigt voelt -wie niet, dat is toch uiteindelijk het doel van elke Beroeps- en een fout maakt. Dan kan ik natuurlijk niet anders dan uit zelfverdediging dat mes gooien en dan kan ik er ook niets aan doen als dat mes haar van het leven berooft.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen