Foto bij 001

"Max nee! Je weet dat het net uit is met Charlie! Ik ga het niet doen". Ik kijk Max boos aan. "Doe het voor mij!", Max kijkt me met een verontschuldigende blik aan. "Nee Max! Ook al is hij je team genoot, ik ga niet met hem op date! Kan me geen reet schelen dat het voor de publiciteit is! Ik wil het niet, je luistert nooit naar me" ik zeg verder niks meer. Ik ren de pitbox uit en ren de baan op. Nooit meer aan gedacht dat ze aan het oefenen zijn. Ik hoor een harde klap en beland ergens op het asfalt. "LOLAAA!!!". Ik knipper met mijn ogen en besef me dat ik zou juist geraakt ben door een van de auto's. "Fuck Lola hoor je me?" zoekend kijk ik om me heen. Ik geef het op als ik een stekende pijn in mijn nek voel. Ik hoor dat iemand wat zegt maar waar het vandaan komt geen flauw idee. "Lola are you okay?" wacht huh? Dat is een andere stem. "Is she okay? Is she still a live?" Ik hoor alles wat er gezegd word. Waarom kan ik dan geen antwoord geven. Ik voel twee vingers op mijn nek drukken. "She is a live!!". Die stem, wie is het toch. "She needs to go to the hospital. Daniel let her go now! We need to take her with us". Daniel! Het was Daniel die bij me was, was hij dan ook degene die me geraakt heeft? Ik voel dat ik los gelaten word en ergens opgetild word. Na een eeuwigheid probeer ik mijn ogen te openen. "Max look she is trying to open her eyes". Mijn beide handen worden vast gepakt en ik voel me gesteund. Ik open langzaam mijn ogen. Ik knipper een paar keer met mijn ogen. "Max?" klinkt mijn stem schor. "Ik ben hier zusje", zijn hand knijpt in m'n rechter hand. Hierdoor weet ik dat ik naar rechts kan kijken en Max zal zien. Ik draai me om en zie inderdaad Max staan. De tranen lopen over mijn gezicht. "Max!! Wat is er gebeurd?" breng ik snikkend uit. "Je rende de baan op alleen werd je geschept door een van de wagens" verbaast kijk hem aan. "En nu?" Max kijkt me haast schuldig aan. "Je uhm bent verlamd geraakt vanaf je middel". Geschrokken kijk ik Max aan. "W.w.wat?" "Sorry Lola!" mijn snikken worden steeds heftiger. Al snel stromen de tranen over mijn wangen naar beneden. "We are going to help you Lola". Geschrokken draai ik me om. Dit was echter geen slim idee. Ik zie gelijk alles draaien. Ik laat me op het kussen vallen en al snel gaat het weer gelukkig. "Sorry I didn't mean to scare you like that" voorzichtig draai ik me om. Ik zie Daniel voor me staan. De tranen staan in zijn ogen. "It's okay Daniel. But how are you going to help me?", ik hoor Daniel zuchten. "I don't know yet! But Max and I we will be there every step of the way!". Dankbaar kijk ik hem aan. "Why are you doing this for me?" Daniel draait zijn hoofd weg. Een schuldgevoel kruipt door mijn lijf heen. "Sorry I need to go" zegt hij nog snel voor hij gaat. Verbaast kijk ik Max aan. "Wat had die nou?" "Hij uhm. Hij is degene die je aangereden heeft"

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen