Foto bij Prologue | Louis W. Tomlinson

Louis William Tomlinson
1 Feb. 2020
Harry’s verjaardag & 1 dag na release ‘Walls’
Proloog:



Mijn ringtone klonk door de kamer, en zelfs al vond ik het lichtelijk ongemakkelijk dat ik hier zat, in een meeting, met mijn ringtone veel te luid; ik kon mezelf er niet toe zetten om op te nemen. Ik wist aan de ringtone wie het was. 'Louis? Zou je niet even opnemen?' de stem van Gerard klonk hierbij ietwat geïrriteerd, wat ik begreep.
Ik voelde me leeg. Ik had geen idee wat hij zou gaan zeggen maar ik wist dat ik het niet zou willen horen.
Ik knikte, en wist aan de blikken die naar me gericht stonden dat mijn gezicht waarschijnlijk wit wegtrok. Maar ik voelde niks.
Ik stond wat onhandig op, struikelde half de vergaderruimte uit en liet me in de gang tegen de muur op de grond zakken.
Ik keek nog een paar seconden naar het scherm van mijn telefoon.

Hazza calling

Ik nam op. En zweeg.
'Louis? We moeten praten.'
Ik zei nog steeds niks, wist niet wat ik hierop zou moeten zeggen. Ik had alles al gezegd. En nu was ik leeg.
'Lou?'
Het was geruststellend om hem niet mijn volle voornaam te horen zeggen. Ik knikte. 'Ja.'
Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. En toen een korte 'Ja' als instemming. En toen hing ik op.
Ik bleef daar zitten, voor geen idee hoelang. Tot Marie haar hoofd om de hoek van de deur stak en vroeg of ik weer naar binnen kwam. 'Ah daar ben je weer, ik wilde net de statistieken laten zien van het album. Ik ben zeer tevreden maar er is natuurlijk altijd ruimte…-' hier stopte ik met luisteren. Ben je weleens in strijd met jezelf? Dat je iets wil doen maar het eigenlijk niet durft? En zodra je het dan hebt gedaan valt er een last van je schouders maar komen er ook 101 andere zorgen bij. Nog nooit had ik dat zo sterk gevoeld als nu.

Reacties (1)

  • Hymn

    fantastisch begin:)

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen