Foto bij 69 - I can hear your damaged heart

Georg P.O.V.
Het is tegen half 6 's ochtends dat Maud uitgeput in slaap valt op het balkon. Je blijft naast haar zitten - na de gesprekken van vannacht heb je er geen goed gevoel bij om haar alleen te laten. Natuurlijk wil je graag tegen haar zeggen dat je het snapt, maar om heel eerlijk te zijn; deze shit is echt fucked up. En niks wat jij de afgelopen 32 jaar hebt meegemaakt, komt überhaupt in de buurt van wat ze je vannacht verteld heeft. Terwijl je nog een biertje uit het krat, dat jullie vannacht een keer naar het balkon gehaald hebben, pakt, probeer je de informatie van afgelopen nacht nog eens op een rijtje te zetten.
Haar eerste keer was... niet bewust. Dus niet vrijwillig. Maar wel met haar kort-daarna vriendje, die nog ruim 8 jaar daarna haar vriendje geweest is. En al tijd tijd heeft verzwegen wat er die avond gebeurd is.
Natuurlijk voelt dat voor haar alsof de afgelopen 8 jaar één groot leugen zijn geweest. Natuurlijk voelt ze zich.. gebroken, beschadigd...
Je neemt nog een slok bier en zucht diep. Maud heeft je gevraagd om dit voor jezelf te houden. Dit heb je haar beloofd, maar, mein Gott, wat zou je nu graag hierover met iemand praten. Je kijkt naast je en ziet dat ze nog steeds in een onrustige slaap ligt. Ergens is het heel raar om dit soort verhalen te horen van iemand die je amper kent, maar tegelijk ben je blij dat je hier bent vanavond - eh, vanochtend? Vandaag. Je bent blij dat je hier bent vandaag. Ze mag niet alleen zijn, zeker niet in deze toestand.
Toch is er één ding dat je niet los kan laten; Maud denkt dat Bill haar niet meer wil, na alles wat ze te weten gekomen is. Jij kent Bill te goed hiervoor; Bill zou niks tussen hun in laten komen, ook dit niet. Iets waar hij wel problemen mee zal hebben, is dat ze geen verdere stappen wil ondernemen. Dat heb je haar namelijk wel gevraagd - of ze aangifte wil doen. Dat wil ze niet. Ook dat vind je moeilijk te begrijpen.
Je drinkt het flesje bier leeg en zet het terug in het krat. Dan leun je naar achter en sluit ook even je ogen - het is een lange nacht geweest.

Als je je ogen weer opent, zie je dat Maud nog steeds slaapt. Je pakt je telefoon van het tafeltje en ziet dat het inmiddels half 1 is. Je gaapt en rekt je uit, voordat je naar binnen loopt om koffie te zetten. Als je met twee mokken buiten komt, zie je dat ze zoekend om zich heen kijkt.
"I'm right here," glimlach je. "Just went inside to get us some coffee."
Ze glimlacht dankbaar naar je en pakt een mok van je aan. Zwijgend drinken jullie de koffie op.
"I think you were right, about Bill," verbreekt ze uiteindelijk de stile. "I have to tell him. Just not now. I still kinda wanna surprise him at the party on Friday. I'll tell him afterwards, okay?"
Je knikt. Daar kan je mee leven. "If you want me to be there, to help you..."
"Thanks, Georg. And thank you for last night. I don't know what I'd have done if..."
"No worries. Any time. Can I give you a hug now?"
Ze kijkt je even bedenkelijk aan, maar knikt dan. Je opent je armen en ze geeft je een voorzichtige, korte knuffel. "Thanks again."
"No worries. So, a more practical issue; we're supposed to drive back to Germany today - are you up for it?"
Ze knikt en laat een kleine glimlach zien. "As long as you're with me, I'll be all right. Just let me grab a shower and pack my stuff."

Een kleine twee uur later zitten jullie in de auto, onderweg naar Duitsland. Jullie zijn amper tien minuten onderweg, of Maud is alweer in slaap gevallen. Je grinnikt en draait de radio wat zachter. Ze kan wel wat slaap gebruiken. Na een poosje hoor je wat gezoem uit haar tas komen. Je zet de auto aan de kant en haalt haar telefoon uit haar tas. Ze wordt door Tom gebeld.
"Hi, met Georg," neem je haar telefoon op. "Niet tegen Bill zeggen dat je mij te pakken krijgt."
"Huh?" klinkt het aan de andere kant. "Momentje."
Je wacht even en hoort wat gerommel aan de andere kant van de lijn. "Zo. Ik ben even naar buiten gelopen. Waarom heb jij Maud's telefoon en waarom mag Bill dat niet weten?"
"Uh. Ze had wat dingen die ze wilde regelen voor vrijdag," lieg je. "En toen heb ik aangeboden dat ze met mij mee naar huis kon rijden, dus we zitten nu in de auto."
"Aha."
"Waarom bel jij haar eigenlijk?"
"Oh. Ähm, we hebben een klein probleempje..."

Reacties (1)

  • Luckey

    Evan wil ik wat aan doen
    Oh kak wat heeft Heidi ontdekt?!

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen