Foto bij 73 - Don't look back

Terwijl je wacht totdat Maud weer terug naar binnen komt, check je een paar keer je telefoon, maar je hebt nog geen reactie ontvangen. Als je de achterdeur hoort, stop je je telefoon terug in je zak.
"Better?"
"Better," glimlacht ze. Ze gaat naast je zitten en pakt haar mok thee op. "Didn't figure you to be a tea-guy."
"Didn't really seem like a beer-night."
Om wat voor reden dan ook, tovert die uitspraak een glimlach op haar gezicht. "Fair enough."
"So, what do you want to do tonight?" vraag je. Je telefoon brandt ondertussen in je zak - waarom heb je nog geen reactie?!
"Dunno. I am not as tired as I was before," zucht ze, waarna ze een gaap probeert te verbergen. Je grinnikt zacht.
"How about a movie?"

Bill P.O.V.
Nadat je je excuses hebt aangeboden aan Tom en Heidi, waarop een heel lang gesprek volgde over wie het gedaan zou kunnen hebben, besluit je met Stitch naar het strand te gaan voor een wandeling. Het woord 'beach' heeft amper je mond verlaten, of hij staat al driftig voor je te kwispelen. Je loopt richting de auto, met Stitch op je hielen en laat hem op de achterbank springen. Je rijdt naar het strand toe en opent de achterdeur. Hij vliegt de auto uit en rent het strand op. Grinnikend loop je achter hem aan, met de riem in je handen. Zodra je het zand raakt, staat hij al voor je met een tak in zijn bek. Je pakt de tak van hem aan en gooit die weg. Stitch vliegt erachter aan en komt hem netjes terug brengen. Je glimlacht en gaat ergens op een rots zitten. Als hij eenmaal begint met apporteren, wil hij voorlopig niet stoppen. Wandelen komt straks wel... Terwijl je daar zit, bedenk je dat je Maud nog terug zou bellen. Je checkt de tijd - tien over twee. Dat betekent dat het bij Maud nu... tien over tien is. Beetje laat, maar waarschijnlijk is ze nog wakker. Je probeert haar te bellen, maar ze neemt niet op. Een beetje teleurgesteld stop je je telefoon weer in je zak. Na een paar minuten trilt hij.
Maud <3: Hey Billchen, I'm sorry but I'm really tired. Had a long day. Talk tomorrow? xx
Bill: Sorry, I didn't realize it was getting so late. Miss you! Talk tomorrow! <3
Je zucht en fluit naar Stitch, die inmiddels ergens in de branding rond rent. Hij kijkt op en rent naar je toe. Je klikt hem vast en samen lopen jullie een stuk langs de waterlijn. Hoe fijn je het ook hebt als je bij Maud bent, het voelt ook wel heel fijn om weer thuis te zijn. Na een eindje lopen, als jullie op een wat rustiger stuk zijn, klik je Stitch weer los. Hij blijft om je heen dartelen.
"Did you miss me, my boy?" grinnik je. Hij blaft enthousiast en springt tegen je op. De natte poten laten afdrukken op je jeans achter, die je er tevergeefs af probeert te vegen. Dit zorgt ervoor dat Stitch alleen maar enthousiaster tegen je op springt en voor je het weet, lig je ondersteboven in de branding.
"Stitch!" klaag je, maar een grote grijns verschijnt op je gezicht. Hij ziet dit als een uitnodiging en springt op je borst. Hij likt enthousiast over je wang en je duwt hem lachend van je af. "It's all right, boy. Just let me get up."
Je staat op en klopt het zand zo goed en kwaad als je kan van je af. Helaas ben je ook nat geworden en blijft het grotendeels plakken. Stitch kijkt je een beetje vragend aan. "Silly dog. Let's go home."
Hij gaat braaf zitten en je klikt de riem weer vast. Jullie lopen terug richting de auto, niet zo dicht langs de waterlijn deze keer - één keer een natte broek halen is wel genoeg. Voordat je Stitch de auto in laat, leg je een handdoek op de achterbank. Hij springt de auto in en gaat op de handdoek liggen. Met een glimlach sluit je de deur en stap je zelf ook in. Je rijdt terug naar het huis. Het eerste wat je opvalt, is dat het donker is binnen. Je kijkt op je telefoon en ziet dat het inmiddels vijf uur is - wat gaat de tijd toch hard als je op het strand loopt. Je laat Stitch uit de auto en hij vliegt direct door de tuin in. Zelf ga je via de voordeur naar binnen en je loopt door naar de woonkamer om de deur naar de tuin open te zetten, zodat hij weer naar binnen kan als hij dat wil. Dan valt je blik op een briefje op de tafel. Waarschijnlijk van Tom en Heidi, om te laten weten dat ze uit eten zijn ofzo, bedenk je, terwijl je naar de tafel loopt.

Reacties (1)

  • Luckey

    Er staat wat anders op dat briefje!
    Spannend!

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen