Mijn proefwerkweek komt er helaas aan en voor Love Is Complicated heb ik geen inspiratie op dit moment. In dit hoofdstuk ga ik wel een nieuw karakter voorstellen! Ook begin ik nog met een ander verhaal wat ook fantasie zal zijn, daar zal ik vandaag waarschijnlijk meerdere hoofdstukken voor maken. Het zal heten: "Scars that don't heal". Check dat dus ook zeker even uit!
Ben benieuwd wat je mening is over de nieuwe personen! Dit keer zijn het geen goden, maar normale mensen, alhoewel, normaal...
Deze karakters zijn ook gebaseerd op mij en mijn hele aparte vriend, dus zal er ook wat "heftige" taal in gebruikt worden aangezien mijn vriend dat leuk vind ofzo. Hierin komt dan ook een heel raar liedje voor dat hij laatst ineens begon te zingen tijdens geschiedenis terwijl ik naast hem zat en ik wil het hier per se in verwerken. Sorry dus dat ik je getraumatiseerd heb.

'Vrees mij, kaaskind!' schreeuwt mijn vriend Nicolaas terwijl hij een van de monsters met een hamer neerslaat op z'n kale hoofd. Hij heeft het beest nu al duizend keer geslagen en eindelijk beweegt het niet meer. Ik loop naar het toe met een schaar en steek het nog even een aantal keren door zijn borst. Of haar borst? Geen idee, misschien is z'n geslacht wel yes? Of een furry? Ja, ik weet dat furry en yes geen geslachten zijn, maar nadat Nico en ik in een roleplay met anderen gingen kletsen en ik vroeg wat z'n geslacht nou eigenlijk was-hij was een robot, vandaar-vroeg ik hem voor de grap of hij een furry was en sindsdien is dat een geslacht voor ons. Ook vroeg hij me een keer hem een vraag te stellen waar hij "Yes Or No" op moest antwoorden en toen ook koos ik voor die vraag. Ik weet het, het slaat werkelijk nergens op, maar zo blijven we positief over alles.
'Wow, jij bent echt een moordenaar.' zegt hij en hij kijkt me aan met één wenkbrauw opgetrokken.
'Zegt de persoon die net iemand bewusteloos heeft geslagen en me de optie gaf iemand te vermoorden.' kaats ik terug.
'De optie, maar niet de toestemming.'
Ik zucht geërgerd. 'Ach, komaan. Dat ding probeerde óns te doden. Dit deden we uit noodweer.'
Nico heeft onverzorgde, krullende, bruine haren en heldere, groene ogen. Sinds begin tweede klas zijn wij altijd al "broer en zus" genoemd. We zijn het niet echt, sterker nog, als we het zouden zijn, zou de wereld allang vernietigd zijn, maar toch gedragen we ons zo wel. Ook heeft hij me om de een of andere reden altijd gezien als zo'n typische psychopathische moordenaar en ik ben er heel misschien een beetje in meegegaan. Meteen komt een herinnering van dat vorige jaar terug.
'Ik ben Jezus!' riep een van m'n klasgenoten voor de grap en ik grijnsde.
'Wil je het bewijzen?' vroeg ik. Mijn ouders zijn-waren bedoel ik-heel erg gelovig. Ik moest iedere zondag met ze mee naar de kerk en voor het eten moesten we zo'n gebed doen. In tegenstelling tot dat trok ik altijd gekke bekken om m'n jongere zusje te laten lachen. Ik ben niet die prinses die ze willen dat ik ben. Daardoor weet ik wel precies hoe alles werkt wat het katholicisme betreft, ook al is het zo ongeloofwaardig soms als wat.
'Hoe dan? Het is gewoon zo!' zei hij en mijn grijns groeide.
'We zullen je ophangen aan zo'n kruis waar je zult sterven, zodat je drie dagen daarna kan herrijzen.'
Nico zat naast me en keek me verbijsterd aan.
'Maar dan ben je wel een moordenaar.' wierp hij tegen.
'Nou dan verandert er voor mij dus niets.' grapte ik.

En nu moeten we vechten tegen wezens die recht uit een horrorfilm lijken te komen. Van ons twee ben ik hier de expert op dat gebied en ook ik heb niet alles gezien. Toch voelt het als zo'n game. Nu alleen nog overleven.
'Ik heb honger.' klaagt Nico plotseling. 'Mag ik wat te eten pakken?'
'Je hebt een uur geleden al gegeten!' schreeuw ik. Nico eet echt dertien maaltijden per dag, maar toch is hij zo dun als een plank.
'Ja, da's best lang voor mij.'
'Nee, we moeten ons eten besparen. Te zien aan de energie die je nog steeds hebt, heb je nog veel glycogeen dus heb je nog niets over.'
Hij zegt niets meer en gaat zitten.
'Hoelang blijven we hier nog?'
We zitten op dit moment in een bunker die we een paar weken geleden hadden ontdekt. Ik wilde per se naar binnen om de verlaten plek te onderzoeken, maar hij niet. Toch had hij niet veel keus. Er is één regel waar onze squad die we op school hebben aan moeten houden: "Probeer niet op Diana in te gaan, het heeft toch geen zin".
'Misschien moeten we eerst betere wapens maken. Alles is een wapen, maar we moeten er wel voor zorgen dat we góéde wapens hebben.'
'Ikeavrouw weet het weer hoor. Wat gaan we gebruiken, een kast?'
Ikeavrouw is mijn bijnaam, net als Brootje en Engurt. Het is ook mijn enige bijnaam dat correct gespeld is.
'Nee, maar misschien kunnen we hier wel wat vinden. Het zou handig zijn als hier een random kamer zou zijn met allemaal geweren of bazooka's. Maar dat is erg onwaarschijnlijk.'
'Het is wel een bunker, waarschijnlijk gebruikt in een oorlog. Dus er is een kans.' bedenkt Nico zich en we nemen een trap die naar een soort van kelder leidt. Ondertussen zingt Nico zijn zelfbedachte songtekst op het liedje Vader Jacob.
'Lik m'n penis, lik m'n penis. Lik m'n lul, lik m'n lul. Jij gaat mij nu neuken, jij gaat mij nu neuken. Neuk mijn kont. Neuk mijn hond.'
Dit is waar ik dus zo vaak mee moet doen.
'What de frietsaus, Nico.' zeg ik. 'Wil je dat lied alsjeblieft nooit meer zingen? Door jou heb ik definitief nachtmerrie's.'
Toch doet hij het nog een keer en ik pak de schaar terwijl ik stop met lopen. Ik draai me om en zorg ervoor dat de scherpste kant z'n nek aanraakt.
'Ik zweer je, Noet. Ik zweer je. Ik vermoord jou, als je niet onmiddellijk stopt. Maak je er maar geen zorgen om.'
Nico slikt hoorbaar en tevreden draai ik me weer om om verder naar beneden te lopen. Dit is waar hij zo vaak mee te maken moet hebben. Geloof het of niet. Toch moet hij weten dat ik hem niet zal afmaken. Dan heb ik niemand meer om te irriteren zonder dat die van de brug springt ofzoiets.
'Wow.' hoor ik Nico zeggen als we het eind van de traptreden hebben bereikt. 'Dit is een complete jackpot.'
Hij heeft gelijk. Dit is een complete wapenkamer! Niet eens alleen wapens, maar ook een soort, harnassen? Hier gaan we veel aan hebben, daar twijfel ik niet aan. Maar zou het wel genoeg zijn?

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Ik ben echt benieuwd wat er gaat gebeuren. Het zijn echt interessante karakters.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen