Foto bij 001

Al uren sta ik in mijn kast. Ik moet de juiste outfit aan trekken wil ik een goede indruk maken. Eindelijk vind ik het setje waar ik naar op zoek was. Ik trek het broekpak aan en doe mijn haar in een staart. Ik doe nog een klein laagje make-up op en bekijk mezelf nog één keer in de spiegel. Ik keur mezelf goed. Snel ren ik naar beneden als ik de tijd zie. Ik trek mijn schoenen aan en pak mijn tas van de kast af. Ik sluit de deur en loop naar mijn auto. Al snel sta ik bij het gebouw. Ik parkeer mijn auto en haal even diep adem. Ik loop het grote gebouw binnen en gelijk begroet de receptioniste mij. "Goedemiddag mevrouw kan ik u helpen?", vriendelijk kijkt ze me aan. "Ik hoop het. Ik heb een sollicitatie gesprek met Eric Hartog", de vrouw knikt. "Je mag naar de vierentwintigste verdieping. Dan is het de derde deur aan je rechter hand. Succes!". Ik bedank nog even de receptioniste voor ik naar de lift loop. In de lift druk ik op de juiste verdieping en wacht tot de deuren gesloten zijn. Al snel sta ik dan op de juiste etage. Ik stap de lift uit en loop langs alle deuren. Twee deuren verder en ik sta voor de goede deur. Ik haal weer diep adem en klop aan. "Binnen", hoor ik iemand nors roepen. Voorzichtig doe ik de deur open. Ik kijk mijn ogen uit. Wat is het een mega kantoor zeg! Ik sluit de deur achter me en loop richting de man. Hij zit nog steeds achter zijn bureau gefocust op zijn laptop. Een beetje ongemakkelijk sta ik voor zijn bureau. Ik kuch even. Gelijk kijkt hij op. "Oh sorry goedemiddag. Eric Hartog, welkom" ratelt hij gelijk aan één stuk door. "Jill Zomerse" en ik schud zijn hand. Eric gebaart dat ik mag gaan zitten. "Zo Jill ten eerste gefeliciteerd dat je je opleiding met een cum laude gehaald hebt", blozend kijk ik hem aan. "Dank u zeer!". Tijdens het gesprek wordt Eric gebeld, "Sorry deze moet ik echt even nemen". Ik knik dat het goed is en hij neemt op. "Dag pap! Wat is het dit keer?", ongemakkelijk zit ik op mijn stoel. "Pa echt waar! Kap nou gewoon is! Je hoort vanzelf wel wanneer ik een vriendin heb", ik kan zien dat Eric boos wordt. "Waag het niet om dit bedrijf kapot te maken alleen maar omdat ik nog geen vriendin heb!", gefrustreerd hangt Eric op. "Asshole", fluistert hij net hard genoeg. "Zullen we anders een andere keer dit gesprek afmaken?", als ik geen reactie krijg vind ik dat dat mijn teken is om te gaan. Ik sta op en pak mijn tas. Ik loop al richting de deur als Eric eindelijk zijn stem weer gevonden heeft. "WACHT!", abrupt draai ik me om. "Nog niet gaan alsjeblieft! Sorry hier voor!", ik knik en ga weer zitten. "Het is gewoon heel lastig om de zoon van te zijn snap je? Mijn vader is nog steeds de eigenaar van het bedrijf en ik wil het graag over nemen. Dit mag alleen als ik ga trouwen. Alleen wil ik niet trouwen, ik vind het één gezeik", begrijpend knik. "Hij wilt het alleen niet laten rusten. Jill misschien een gekke vraag maar heb je een relatie?", verbaast kijk ik hem aan. "Sorry?", ik zie dat hij langzaam aan rood begint te worden. "Nee ik ben single op het moment. Ik zie alleen niet wat dit met mijn sollicitatie te maken heeft" "Daar heeft het ook niks mee te maken. Echter wel voor iets anders". Vragend kijk ik hem aan, voor ik iets kan zeggen verteld hij alweer verder. "Ik heb een andere job voor je. Je verdient heel goed. Krijgt alles van me, onder andere je eigen credit card met genoeg geld erop", verschillende vragen komen bij me naar boven. Wat bedoelt hij met een andere job? "Wat houdt deze job in dan?", ik zie dat de roden gloed op zijn wangen alleen maar groter word. "Dat je je voor gaat doen als mijn vriendin en uiteindelijk mijn verloofde", mijn ogen worden groot en mijn mond valt open van verbazing. "Ik snap dat je niet gelijk antwoord hier op kan geven maar denk er alsjeblieft over na", mijn hoofd draait over uren. "Voor dat ik een antwoord geef heb ik een vraag. Wat houd het precies in?", nu zie ik hem ook even na denken. "Dat we bij veel evenementen gaan zijn samen en ons als een verliefd stel gaan gedragen. De wereld, vooral mijn vader, moet zien dat we stapel op elkaar zijn", ik knik dat ik het begrijp. "Is het goed als ik er thuis even over na ga denken? Ik laat het je morgen even weten". Hij knikt en geeft mij zijn persoonlijke visitekaartje. "Mocht je dan een antwoord hebben moet je me maar bellen", ik knik en zeg hem nog gedag.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen