2x23 Special: Give You Hell Songs

Bishop Briggs – River
Ciara – Paint It, Black
Hidden Citizens – I Ran (So Far Away) - Epic Trailer Version
Nothing But Thieves – Forever & Ever More
Overview
Title: Special: Give You Hell
Release Date: 9 March 2020
Episode: 23 / 23
Language: Dutch, English
Production: Winterdawn

Note:
Zo seizoen twee is met deze special episode afgelopen:OEN HET IS DE EERSTE RACE WEEK VAN HET JAAR! YAAY

Ik ben alweer druk bezig voor Seizoen 3. De Special voor volgend seizoen is al helemaal klaar (whoopsie). Daar ben ik het hele weekend mee bezig geweest. En ik ben begonnen aan het schrijven van de eerste episode van volgend seizoen. Komen een paar super leuke episodes aan en natuurlijk gaan er ook weer de episodes voorbij komen waarin van alles en nog wat gaat gebeuren.
Het zal een mix van seizoen 1 en seizoen 2 worden, maar wel een waarin belangrijke keuzes gemaakt zullen worden voor de toekomst. Ik ga de eerste 5 titels bekend maken met de data wanneer het online komt. Maar het zou fijn zijn als jullie mij tot die tijd kunnen steunen:)

• 3x01 Dreamteam: the Bulls are back [Airing: 6 April 2020]
• 3x02 The Old Me [Airing: 13 April 2020]
• 3x03 Slow Progress [Airing: 20 April 2020]
• 3x04 From Russia, With Love [Airing: 27 April 2020]
• 3x05 Shanghai Romance [Airing: 4 May 2020]

Ik heb besloten om na de Grand Prix van Vietnam te beginnen, zodat we de tijd tussen deze GP en Zandvoort kunnen overbruggen:)
Oh en niet vergeten volgende week maandag de Daniel Ricciardo one shot te checken! Kijk daarvoor bij Formula Pole Position: Heroes Of The Grid!

Heeft nog iemand van jullie opmerkingen of iets waarvan je zegt dat wil ik eigenlijk wel graag nog weten of hoop ik terug te zien in seizoen 3?

WinterDawn

Het is Nola die als eerste een stomp op de goede arm van Jax weet uit te delen. “Wil je mij dit nooit weer aan doen!” “Autch, deserved.”, klinkt het zacht. Inmiddels zijn er enkele agenten van de IMPB gearriveerd en wordt hij door een van hun specialisten onder handen genomen. Max heeft nog altijd een geschokte blik in zijn ogen. De wond die een van de kogels heeft veroorzaakt aan zijn arm, is netjes gehecht, schoongemaakt en afgeplakt met second skin pleisters.
“Kom op, we gaan jou eerst eens opfrissen, je ziet er niet uit.”, mompelt Max eens als hij hem aan zijn ongedeerde arm mee trekt de badkamer in en de agenten zijn vertrokken als ze de statements hebben opgenomen. “Niet te wild maken he! Jax moet rustig aan doen!”, grapt Daniel eens, maar krijgt meteen een waarschuwende stomp van Nola tegen zijn schouder. “Wij gaan het eten maar eens maken.”
Met kleding en al drukt de Nederlander de Amerikaan onder de douche. Het bloed wat door de haren en over het gezicht van zijn vriend zit, begint door het water langzaam weg te spoelen. Ook al weet hij niet hoe hij hierop moet reageren en wat hij ervan moet zeggen, zijn liefde voor de jongere coureur overwint alles. Zijn ogen blijven op het shirt hangen. Voor hij het weet hebben zijn handen beide een stuk van het shirt vast voor hij het verder los scheurt. Jax wil er een opmerking over maken, maar Max gooit het nu aan flarden gescheurde shirt naast zich neer. “Hij was toch al stuk.”, het klinkt monotoner dan hij had gewild.

Bijtend op zijn lip, trekt de Red Bull coureur zijn eigen kleren ook uit en helpt hij Jax uit zijn laatste kleding stukken voor ze beide onder de douche staan. Jax wil de shampoo in zijn haren smeren wat hem met veel moeite lukt. “Volgende keer doe ik dat. Ik wil niet dat je meer pijn hebt dan je al hebt.” Het enige wat de Amerikaan kan, is zijn lippen op die van de Nederlander drukken. “Ik heb het erger gehad in het verleden.” Bij die woorden laat Max zijn ogen eens over het gespierde lichaam glijden. Op meerdere plekken zitten littekens, de een dikker dan de ander. Zijn vingers glijden er voorzichtig over als hij stopt bij de littekens die hij ooit door Sam heeft laten aanbrengen.
“Het spijt me.”, fluistert hij zacht om vervolgens nog eens op lip te bijten. “Hoef ik in ieder geval geen tattoo meer om te zeggen dat jij op mijn lichaam staat.”, met een zacht lachje kijkt Jax hem eens aan, maar Max schudt zijn hoofd eens onbegrijpelijk.
Het duurt niet lang voor ze beiden weer fris en fruitig ruiken, maar er voornamelijk weer schoon bij zitten. Nola en Daniel hebben een heerlijke lunch klaar staan als ze aan tafel komen zitten. “Moet je nog pijnstilling?”, klinkt het als Nola naar de grote pleister op zijn arm wijst. “I’m good.”, glimlacht Jax eens als afwijzing op haar vraag. Als hij Max maar dicht bij zich kan hebben, dan heeft hij al pijnstilling genoeg.

Later die avond als Max en Jax weer alleen zijn, liggen ze samen op de bank. Max met zijn voeten languit over het verticale deel van zijn hoekbank, als Jax links van hem op het andere gedeelte van de bank ligt. Zijn arm ligt om de Amerikaan heen, zijn hand over die van Jax terwijl zijn vingers tussen die van de jongere coureur in zijn hand weten vast te houden.
Zijn ogen staan gericht op de tv, als hij merkt dat Jax onrustiger begint te worden in zijn slaap. Met zijn ene arm trekt hij hem dichter tegen zich aan en korte, liefdevolle kusjes op zijn hoofd drukt. Ondanks dat hij zo voorzichtig mogelijk probeert te zijn, wordt Jax wakker en kijkt hij hem met een slaperige blik aan.
Met zijn rechterhand volgt hij voorzichtig de lijn van zijn wang, als hij zijn lippen tegen het voorhoofd van Jax drukt. “Ben je nog altijd dossiers aan het oplossen?”, vraagt Max voorzichtig. De jongere van de twee schudt zijn hoofd eens en legt die tegen Max zijn borstkas aan. “In het begin van de opstapklassen nog wel, maar de laatste die ik heb bekeken is bijna een jaar geleden voor ik aan mijn Formule 1 seizoen begon.”
“Dus…”, begint Max de zin maar Jax schudt zijn hoofd, tenminste aan de druk die afneemt en weer terugkomt op zijn borstkas te merken. “…Nee, ik weet niet wie hierachter zit. Ik heb mij volledige op het racen gericht afgelopen seizoen en wil daar eigenlijk ook voor aankomend seizoen op richten. Ik hoop alleen dat mijn arm weer hersteld is en ik er niet al te veel schade aan heb voor we weer gaan beginnen.”
Het blijft weer even stil tussen de twee als Max nog een vraag te binnen schiet. “Daniel had een app open die ineens iets aan het verzenden was, hoe werkt dat eigenlijk?” Jax komt overeind zitten als hij de Nederlander eens aan krijgt. “Het maakt niet uit hoe lang die app niet gebruikt wordt, zo gauw iemand op de knop drukt, worden video en geluidsopnames live door gestuurd naar de locatie hier vlakbij en of course wordt je locatie ook gedeeld.” Jax drukt een kus op zijn wang als hij weer terug gaat liggen. “Waarschijnlijk heb je nog wel veel meer vragen, maar die heb ik op dit moment ook want ik weet ook niet wie hier achter zit.”


Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en is Jax druk bezig met zijn voorbereidingen op het nieuwe seizoen. Max en hij trainen afzonderlijk van elkaar. In de ochtend doet Jax de trainingen op het balkon wat de Nederlander in de middag doet. Max doet de hardloop en fietstrainingen in de ochtend, die Jax dan weer in de middag doet zodat ze zich kunnen concentreren en niet afgeleid raken.
Het is even voor de middag als Nola de Amerikaan een springtouw aanreikt. “Laatste 5 minuten is de cool down voor ik je de lunch laat voorbereiden.” Ze knipoogt eens als Jax dan aan zijn laatste ronde begint. Tijdens de trainingen op het balkon heeft hij nooit een shirt aan, omdat hij het fijner vindt trainen, maar ook om Nola soms eens heerlijk te plagen als ze in haar hoofd weer eens bezig is met het vergelijken van zijn abs met die van Daniel.
Wat hij niet door heeft, is hoe Max met zijn eigen trainer binnenkomt terwijl hij nog maar net is begonnen. Vanuit de woonkamer is de zijkant van de jongere Red Bull coureur te zien. De blik van Max blijft hangen op de lichtelijke blokjesbuik die zijn liefde heeft ontwikkeld. Zijn tong gaat eens langs zijn lippen als hij weer eens denkt aan de avond ervoor. Meteen heeft hij een tik tegen zijn hoofd te pakken van Brad die hem een blik toewerpt zodat hij zich heel even moet gaan opfrissen voor de lunch.
“Vijf...vier...drie...twee...een, stop!”, gilt Nola als de tijd voorbij is. Jax ademt zwaar van de intensieve workout die ochtend, mede dankzij zijn geklier. Met zijn rechterarm wrijft hij eens langs zijn hoofd. Heel zijn bovenlichaam glinstert van het zweet en het wordt er ook niet beter op als hij met zijn handdoek het zweet weg probeert te vegen. Op een drafje rent hij de badkamer in, deur op slot als hij zich dan omdraait en recht in het gezicht van Max kijkt die al onder de douche staat. “Wat doe jij hier?”, klinkt het, terwijl hij de Nederlander met grote, puppyoogjes aankijkt. “Ik was van plan om heel even een koude douche te nemen, maar dit uitzicht bevalt me eigenlijk wel.”, grijnzend werpt Max hem een blik toe. Vluchtig drukt Jax zijn lippen eens op die van Max voor hij zijn kleding uit weet te trekken in een rap tempo. “Hoe graag ik je nu ook wil aanraken, moet ik het echter laten. Nola vermoordt me als ik niet met een paar minuten terug ben.” Max komt lachend voor hem staan als Jax ook de douche instapt.

Na de lunch neemt Nola de jongere coureur mee op fiets training de berg op net buiten Monaco. De ochtendtraining heeft hem al enigszins gesloopt, maar zowel hij als Nola weten dat hij dit moet kunnen volhouden als hij in het topteam goed wil blijven presteren.
Eenmaal boven op het toppunt neemt hij zijn telefoon eens om de Nederlandse eens een foto te laten nemen voor op zijn Instagram. Samen gaan ze zitten op een stuk rots, als hij zich eens naar haar omdraait. “Heb je al plannen voor de Dola wedding.”, met een glimlach kijkt hij zijn beste vriendin aan. “Wat een shippingname, maar om eerlijk te zijn? Waarschijnlijk wordt het in de zomerbreak en in Australië of Nieuw-Zeeland. Dan is het daar aangenamer voor iedereen.”
Haar glimlach wordt steeds groter als ze het erover heeft. Ze ziet het al helemaal voor zich en kan dan ook niet meer wachten om met haar grote liefde voor eeuwig verbonden te zijn. “Maar eigenlijk moeten we daar nog steeds over praten. Niet alleen zijn wij druk met de voorbereidingen van het nieuwe seizoen, ook Daniel is druk aan het trainen.” Blozend kijkt ze eens naar haar handen. “Sorry dat je meer tijd met mij moet doorbrengen dan met je gespierde Honey Badger.” Meteen geeft Nola hem eens een stomp tegen zijn arm. “Shut up.” Giechelt ze als ze daarna beide in de lach schieten.

Voor hij naar de wintertesten in Barcelona kan, zit hij in de privéjet naar Amerika. Jax heeft iedereen achter moeten laten zodat hij ze over twee dagen weer ziet in Spanje. Om niet aan Max zijn schema te zitten, hebben ze beide besloten dat Jax het prima alleen af kan om even op en neer te gaan.
Het voelt voor hem ontzettend leeg om zonder Max te reizen. Sinds enkele weken gaat het super goed tussen hen beide en hebben ze weinig problemen, ondanks dat ze af en toe wel eens een grote meningsverschil hebben.
Terug in Amerika voelt het vreemd om weer voet op de bodem te zetten van het continent waar hij zo ontzettend lang heeft gewoond. De auto met chauffeur staan al klaar als hij via de speciale uitgang naar buiten loopt. “Mr. Hunter, welcome back.” Glimlacht Arthur, de chauffeur van zijn vader. Het enige wat hij kan is een simpele glimlach terug geven. Zijn vingers tikken snel over het scherm in zijn handen. “Jaxxie. Ben je veilig overgekomen in Amerika?”, vuurt de Nederlander op hem af. “Yes, maar ik wilde heel even je stem horen want ik mis je.” “Aaaw, laat me raden je loopt nu rood aan omdat je het niet gewend bent te zeggen?”, Jax gromt zachtjes bij het idee dat Max nu met een grote grijns op zijn gezicht zit. “Wacht maar tot we weer samen zijn binnen 24 uur. Dan piept die leeuw van jou wel anders. Trouwens, ik zal je nog eens bellen.” Dit keer is het Jax die grijnst.
Eenmaal aangekomen in het grote gebouw waar hij een groot deel van zijn leven heeft doorbracht, blijft hij buiten staan om het nog eens in zich op te nemen. Als hij eerlijk moet zijn, wil hij nooit weer terug. Zijn ogen wenden af naar de grond en met een zucht verzet hij zich dan toch maar om weer naar binnen te lopen.
In de vergaderzaal op zijn oude afdeling haalt hij nog eens enkele herinneringen op. Zijn ogen zijn gesloten als alle beelden afspelen. Goede, maar ook slechte beelden vullen zijn hoofd, de zware momenten die hij voelt steken in zijn littekens over zijn hele lichaam. Elke avond als ze in bed liggen en Max onrustig is in zijn slaap, zoekt een hand het litteken op die hij heeft overgehouden aan het Rusland avontuur om de Nederlander terug te vinden. Als Max zijn vingers daar minuten lang over heeft laten strelen, komt zijn hand plat op zijn huid te liggen en trekt de warmte het lichaam van Jax binnen. Op de een of andere manier zorgt het ervoor dat de slapende Max daar rustig van wordt. “Je bent er al?”, klinkt het verbaasd als zijn vader tegen de deurpost aan hangt.

Dossiers worden hem onder zijn neus geschoven door assistentes van de rechercheurs die op zijn zaak zijn gezet. “Er zijn blijkbaar een heleboel dingen veranderd sinds mijn vertrek en die paar keer dat ik hier nog ben geweest.”, merkt hij heel subtiel op terwijl hij door de informatie heen bladert. Maar hij wordt genegeerd, wat hij ook niet anders had verwacht. Zijn ogen glijden over het papier maar de woorden dringen niet door tot hem.
“We moeten je ook nog iets zeggen.”, klinkt het tot slot. Zijn ogen verlaten het dossier als hij opkijkt en recht in het gezicht van een van de nieuwe rechercheurs kijkt. Met een kort gebaar maakt hij duidelijk dat de rechercheur verder kan vertellen. “Sam is vrij.”
De tijd voor Jax staat duidelijk stil. Kippenvel trekt over zijn lichaam als hij er aan denkt wat hij te horen heeft gekregen toen hij terecht stond. “Hoezo vrij? Hij zou levenslang vastzitten.” Woedend kijkt de Amerikaan van de rechercheurs naar zijn vader. “Hoezo is hij vrij!”, herhalend en kwaad staat hij op als hij het dossier voor zich neer smijt op de tafel. Het blijft een poos stil als er zacht word gefluisterd. “Hij is door een bende geholpen uit te breken. We verdenken dat die bende ook achter jou aan heeft gezeten.” Wild neemt Jax het dossier in zijn hand als hij er mee naar een aantal begint te wijzen. Sissend weet hij nog een “Als ik die klootzak te pakken krijg, leeft hij niet lang meer” uit te brengen voor hij de zaal uitstormt, het dossier tegen de wil van de rechercheurs in meeneemt.
Bij de deur houdt hij zijn pas in. Rustig draait hij zich om als hij met vuur in zijn ogen het contact met zijn vader zoekt. “Denk maar niet dat ik je nu nog help met die zaak in Monaco!”
In zijn privéjet sluit hij voorzichtig zijn ogen, de eerste tranen over zijn wangen rollend. Hoe kunnen ze dit veroorloven. Briesend opent hij het dossier nog eens om het verslag te lezen wat er tot nu toe uit het onderzoek is gekomen. Het water in zijn ogen zorgt ervoor dat het haast onleesbaar is. Wild wrijft hij met de rug van zijn hand de tranen uit zijn ogen. Hij heeft daar op moment geen tijd voor.
Als de woorden uit het dossier eindelijk een plek hebben gevonden om er een fatsoenlijke lijn in te krijgen, gooit Jax alles naast zich op de stoel. Zijn blik wendt zich af door het raampje naar buiten waar hij alleen maar zee kan zien. Met een zucht sluit hij zijn ogen, om de rest van de vlucht ver in dromenland rond te brengen. Zo gauw de Amerikaan weer wakker is, begint zijn privéjet de landing in te zetten. Het enige wat hem na deze trip nog blij maakt, is hoe snel hij nu weer bij Max kan zijn.

Die nacht in Barcelona vallen zijn ogen al snel dicht als Max zijn armen stevig om zijn teamgenoot heen heeft gelegd. Jax zijn hoofd ligt op zijn borstkas waar het ritme van zijn hart hem rustig laat slapen.
Terug in de woonkamer van zijn lege appartement, hangt een onbekende tegen de muur aan als de vrouw voor het tekenen van de papieren angstig om zich heen staat te kijken. “Mooie plek. Alleen een beetje leeg. Van plan ergens anders heen te gaan?”, die gemene glimlach bezorgt hem de rillingen over zijn rug.
Zijn hersenen maken overuren. Die stem komt hem zo bekend voor, maar hij kan het maar niet plaatsen. Het gezicht is bedekt door de enorme hoed als de persoon naar zijn schoenen blijft staren. “Ik had wel verwacht dat je het inmiddels al wel wist. Dan komt die stem hem maar al te bekend voor. Zijn adem stokt, zijn leven staat stil en alles begint licht aan te voelen. “Missed me?”
Zijn benen beginnen een weg richting het balkon te vinden, de deur die open staat voor frisse lucht in de lege ruimte. Het eerste schot wordt gevuurd, als hij die weet te ontwijken, maar door het grote raam een ravage aanricht op het balkon. Een volgende wordt ook afgevuurd. Waar die uiteindelijk terecht komt is hem een grote vraag.
Met alle kracht die hij heeft, klimt hij om de muur met pilaar heen om op het linker balkon van Max te komen. Normaal gezien staan de rolluiken aan die kant open, maar dit keer heeft Max ze tegen het zonlicht gesloten. “Fuck, fuck.”, sissend waagt hij dan die sprong maar om bij het balkon om de hoek te komen. Met moeite hangt hij minstens 14 meter boven de grond, zijn handen aan de betonnen rand van het complex. Zijn rechterhand grijpt het zwarte hek vast. Door wat heen en weer te bungelen weet hij met zijn linkerhand de leuning van het hek te pakken en zijn linkerbeen op de rand te zetten.
Met de kracht in zijn linkerbeen weet hij zichzelf over het hek heen te duwen voor hij op het juiste balkon ligt. Veel kracht heeft hij niet meer, wetende dat zijn rechterarm nu ontzettend veel pijn doet. Zijn ogen zoeken tot ze vinden wat hem wit voor zijn ogen doet zien. Jax kan niet anders zichzelf dan nog naar de deuropening van het balkon slepen, zijn voorhoofd tegen bloedstroming uit de wond te duwen. Niet dat het heel erg helpt, maar beter iets als niets. Het kost veel moeit en pijn, maar uiteindelijk weet hij zichzelf te positioneren waar hij de aandacht kan krijgen voor alles zwart wordt voor zijn ogen.

Nat van het zweet zit hij rechtop in bed met een Max die hem voor de zoveelste nacht achter elkaar vermoeid aan kijkt. “Weer een nachtmerrie?”, zijn stem klinkt zwaar door de slaap. Het enige wat de Amerikaan kan is knikken. Zijn handen zijn koud, de warmte die er door heen sluipt als Max zijn hand vast neemt, doet hem weer opschrikken. “Hij is terug Max.”, blijft hij maar fluisteren tot de Nederlander hem terug op bed duwt en kleine kusjes op zijn schouder, sleutelbeen, nek en een deel van zijn borst drukt om hem te kalmeren. “Hij is terug…”

Reacties (3)

  • Sunnyrainbow

    Ooo zo spannend!!

    1 jaar geleden
  • HorseDreamer_

    AAaarrggh zooo spannend! *Bijt bijna haar nagels eraf

    1 jaar geleden
    • Winterdawn

      Hihihihi. Oh dan ga je me voor aankomend seizoen zo enorm haten XD

      1 jaar geleden
    • HorseDreamer_

      Grote kans haha :p

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    En ik begin begonnen aan het schrijven van de eerste episode van volgend seizoen... Hahaha 👌🏻❤️

    Cannot wait 4 season 3!!!!
    Love this! En omg wat maak je het weer spannend!

    1 jaar geleden
    • Winterdawn

      Ik ben begonnen... Whoopsie. Nou ik had m’n lenzen niet in toen ik dat gisteravond had geschreven 🙈🙈 #DriversExcuses

      Hahahaha. Ja, ja. Ik moet jullie toch iets te doen geven in de tijd tot dat er een maand geen GP is 🥺🥺

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      <3<3<3<3

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen