Foto bij 10

Uitgeput laat ik me meteen na het eten in bed zakken, ik kan niet meer. De afgelopen dagen waren uitputtend geweest, lichamelijk en geestelijk. Ik pak van onder mijn planken in mijn bed mijn dagboek, elke dag probeer ik erin te schijven, maar vanaf dit schooljaar is dat niet al te best gegaan. Dus als ik nu toch al zo vroeg in bed lig, kan ik net zo goed even schrijven. Mijn ganzenveer krast over het papier en ik stort al mijn gevoelens en emoties uit op papier over mijn ouders, zussen, school en niet te vergeten, Draco.
Ik kijk op als het bed inzakt, Loena kruipt naast me. "Ik was je al snel kwijt, moe?" Ik knik bevestigend, "Mijn hoofd doet ook weer zeer, te druk gehad vandaag denk ik". Maar Loena kijkt me aan, wetend dat dat niks met drukte te maken heeft. Ze komt tegen me aan liggen, snel schijf ik mij zin af en stop het boek tussen de losse planken van mijn bed.
Op dat moment zie ik Precilla binnen lopen, ze kijkt naar me en loopt door, rommelt even in haar koffer, dan loopt ze weer weg. Loena grinnikt, "das nog eens lopen voor niks". Ik lach, "nee hoor, ze kwam kijken of ik in bed lig, order van de baas". Loena haar mond zakt open, slaat me tegen me arm en roept, "ga weg, dat meen je niet toch?". Ik bevestig het met het verhaal van vanmiddag, daarna trekken we onze pyjama's aan en kruipen in bed.

***


Grifoendor en Ravenklauw lopen samen naar Hagrit's huis, waar we vast weer een bijzondere les fabeldieren krijgen. Ik ren naar Harry toe, die bijna struikelt, omdat ik hem om zijn nek vlieg. "Hey hallo, hoe is het Harry?" Lachend kijken we elkaar aan, hij verteld over zijn peetvader en het contact dat ze hebben gehad, ook dat hij moest na blijven bij Omber.
Tijdens de les werken we samen en kletsen we heel wat af, dan smijt hij een gevoelig onderwerp aan. "Heb je nog wensen voor je verjaardag? We dachten misschien die dag met zn alle te gaan eten". Ik bijt op mijn lip, en trek aan wat gras waar we ondertussen op zitten terwijl ik flubberwurmen wat sla voer. "Ik weet niet wat Draco van me verwacht, begrijp me niet verkeerd, want ik zou heel graag gaan eten met jullie". Harry veegt wat slijm van zijn handen, dan kijkt hij me aan "we kunnen er vast wat aan doen, ze kunnen je toch niet je verjaardag ontzeggen?"
"Nee, maar zoals jij wel weer. Boeit het niet iedereen of je jarig bent of niet. Als ze het wel boeit, boeit het niet wat andere denken". Harry grinnikt, haalt zijn schouders op en gooit een flubberwurm naar me toe.
Luna komt bij ons zitten, haar armen zitten onder de wurmen, waar ze trots naar kijkt. Ik vis er wat uit haar haren en kleding, "wat dacht je? Ik ga in een bad van flubberwurmen liggen?"
Dan krijg ik een verhaal over de gevoelens en goede stoffen van de diertjes, en een standje dat we wel wat aardiger moesten doen en er al helemaal niet mee mogen gooien.
Als de les erop zit lopen we naar de eetzaal waar ik zwijgend ga zitten bij Draco, hij besteed totaal geen aandacht aan me en ik eet snel mijn eten op. Aangezien we een vrije middag hebben wil ik snel op voor werken met mijn huiswerk, hoe minder hoe beter. Maar het moment dat ik wil opstaan houd hij me tegen, zijn vingers pakken mijn polsen vast en trekken me op zijn schoot.
"Wat dacht je als we eens samen zouden studeren, ik snap niks van waarzeggerij, jij vast wel".
"Maar ik zou met Loena gaan leren, je kunt bij ons zitten, dan help ik je." Maar natuurlijk is hij het daar niet mee eens, " Je denkt toch niet dat ik bij zo'n raar halfbloedje ga zitten, ik snap ook echt niet waarom jij met dat wicht om gaat". Ik knijp mij handen voor de zoveelste keer tot vuisten en duw mezelf van hem af. "Waag het niet haar zo te noemen, niet waar ik bij ben. Ik zie je zo hier wel terug, moet mijn boeken halen". Kwaad draai ik me om terwijl ik zijn arrogante lach achter mij hoor, als ik Loena vertel dat ik met hem ga studeren word ze kwaad. Met moeite hou ik haar tegen om op hem af te stappen, maar ze steekt nog vlug haar middelvinger naar hem op als ik haar de zaal uit duw.
Als ik bij Draco aanschuift aan tafel zit hij druk te lezen, wat me verbaast.
"Dus jij leert wel". Hij kijkt op en grijnst, hij schuift wat dichter naar me toe. " Ik zit vol verassingen, wacht maar". Hij knipoogt en strijkt met zijn lippen over mijn wang, ik word rood en kijk naar mijn boeken. Ik haat het dat mijn wangen kleuren, waarom? Voor een jongen die me slaat, uitschelt en me als zijn bezit beschouwd.

Eerst stijf ik een opstel over geschiedenis van de toverkunst, dan leg ik Draco uit wat hij niet snapt over handlezen. Ik pak zijn hand en glij met mijn vingertoppen over de binnenkant van zijn hand, ik zie niet hoe hij mij bestudeert als ik hem uitleg over de verschillende lijnen en wat de ze betekenen.
"Dit is je hoofdlijn, levenslijn en lotuslijn. Ah en je hartlijn is hier, niet zo goed zichtbaar wat mij natuurlijk niet verbaast". Ik sla mijn hand voor mijn mond en mompel een paar keer excuses, hij snauwt dat ik mijn hand moet geven, wat ik snel doe. Zijn vingertoppen zijn ruw, een gouden grote ring met een slang erop zit aan zijn ringvinger. Het valt me vaak op, hoe groot en sterk zijn handen eruit zien. Hij strijkt over alle lijnen van mijn hand, als ik goedkeur wat hij omschrijft kijkt hij me te vrede aan. Dan doet hij iets wat ik niet verwacht, maar ik ben zo geschokt , omdat hij dit midden in de grote zaal doet, dat ik mijn hand niet durf terug te trekken.
Hij kust elke vinger 1 voor 1, dan de muis van mijn hand. Zijn lippen glijden over mijn hand en dan bijt hij zacht in het vingertopje van mijn pink, hierdoor hap ik naar adem. Met grote ogen staar ik hem aan, ik probeer mij hand weg te trekken, maar hij houd deze stevig vast.
"Ik zie dat ik je verras, je wangen kleuren rood, lippen staan van elkaar en je houd je adem in. Wat nu Violetta, maak ik je verlegen of zelfs opgewonden?" Ik hap nog een keer naar adem, probeer me normaals los te trekken. Dit keer glijd mijn hand uit die van hem, snel richt ik me op mijn boeken en geef vooral geen antwoord op zijn vraag.

Op het moment dat de borden verschijnen rol ik met perkament op en kijk naar Draco, die allang niet meer met zijn huiswerk bezig is. "Mag ik gaan?" Ik tik op zijn arm en hij draait zich naar me toe, hij haalt het haar wat ik achter mijn oren gestopt heb er achter weg en kijkt naar me aan. "Ja, het was me een genoegen Violette. Hopelijk kunnen we meer van deze momenten hébben". Ik grijp al mijn spullen en vlucht weg van de tafel van Zwadderich.

"Hoe heb je dat vol gehouden, mooie show wel hoor". Ik kijk Carlo aan, dan geef ik hem de vinger. "Zak, ik voerde helemaal geen show op". Hij gaat tegen over me staan, "hij had je haast genomen op de tafel". Hij wijst naar Draco terwijl hij hard tegen me praat, "walgelijk gewoon. Je danst naar zijn pijpen, wat is er met je gebeurt? Ik ken je haast niet meer, je bent nu 1 of andere goedkope". Ik gooi mijn boeken op de grond en duw tegen zijn borst, "waag het niet die zin af te maken". Dan grijpt hij mijn polsen, trekt me tegen zich aan, "is het niet dan, je doet alles wat hij zegt". Ik ruk mijn polsen los, dat is maar goed ook, want dan vliegt Carlo naar achter. Ik zie docenten op springen en Sneep naar ons toe snellen, ik word naar achter getrokken en dan zie ik dat Draco mij achter zich trekt. "Waag het ooit nog haar aan te raken of zo tegen haar te praten, dan vermoord ik je". De leerlingen staan op of kijken nieuwsgierig, hier en daar word er geaplaudiseerd, er gaat een geluid door de zaal heen als Draco opnieuw de net opgekrabbeld Carlo naar achter knalt. Ik smeek hem op de houden, maar hij stopt niet eerder als Sneep voor ons staat. Hij grijpt Draco in zijn kraag en trekt hem met zich mee, als ze weg zijn valt er even een stilte, dan begint het geroezemoes weer. Ik ren op Carlo af, die me kwaad aan kijkt. "Is jullie relatie nu zo?". Ik schut mijn hoofd, "nee nee, ik heb geen idee waarom hij dat deed, hij geeft totaal niet om me".
"Hij wil blijkbaar dat niemand aan zijn eigendom zit", snauwt Carlo, die op staat. "Ik ben niemands eigendom, hou op zo tegen me te praten". Dan slaat George een arm om me heen, "kom, hij moet even afkoelen en tot zichzelf komen, jij daar in tegen moet eten". Met tegenzin eet ik en verdwijn dan naar boven, ik verstop me voor de 2e keer op een rij in bed.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen