Na een heerlijke maaltijd leek Phoebe nog vrij stil te zijn. Er was duidelijk iets wat haar dwars zat, maar ze kreeg het maar niet uit haar snavel. Czabock en Kevalth merkte het beide op en keken haar beide vragend aan.
“Er is iets waar je over praten wil, is het niet?” Ze schudde haar kop en ging voor hen zitten. Er was wel degelijk iets, ze kon het alleen niet uitbrengen.
“Het is te merken dat er iets is.” Zei Czabock alweer.
“Ik wil mijzelf niet herhalen op wat ik al zei. Ik wil heel graag dat jij hier blijft, bij mij, om te leren over je magie. Niet alleen voor jou, maar ook voor mijzelf. Ik heb nog nooit een draak gezien die zoveel kan als jij, zeker niet op zo’n jonge leeftijd. Er is iets aan jou, maar ik kan mijn nagel er niet op letten.” Czabock keek haar vragend aan, maar hij knikte daarna even rustig.
“Ik kan nog steeds niet met je mee. Al zou ik best graag willen, het is te snel. Ik kan Kevalth niet achter laten, en D’agon ook niet.” Kevalth keek op naar zijn broer.
“Je hoeft niet bang te zijn mij achter te laten. Ik kan wel voor mijzelf zorgen. D’agon is niet hulpeloos.” Czabock schudde opnieuw zijn kop.
“Het gaat gewoon niet, niet nu.” Opnieuw was het even stil, er hing een sfeer rond dat iedereen stil maakte.
“Misschien moet ik gewoon een rondleiding geven. We hebben allemaal nu lekker gegeten. Laat mij je brengen naar ons bibliotheek.” Kevalth en Czabock hadden beide nog niets over een bibliotheek gehoord, maar toen ze hoorde dat er daar zich boeken bevonden waren ze heel erg nieuwsgierig over hoe het eruit zag.
Daarmee maakte ze dus hun weg naar de bibliotheek die maar een paar straten verderop leek te zijn.
Ze wandelde naar binnen terwijl Czabock en Kevalth keken met een grote verbazing. Ze hadden nog nooit een boek gezien, laat staan duizenden. Allemaal netjes op een rek neergezet.
“Veel boeken zijn nog over van de mensentijd. Sinds ze er niet meer zijn hebben we langzaam onze collectie aangevuld tot wat het vandaag nu is.” Czabock zette een aantal stappen naar het eerste boek dat hij zag, maar durfde nog niets op te pakken. Zo bescheiden was hij nog wel.
“Ik kan alleen maar zeggen, ‘wow’,” zei Czabock terwijl hij naar een boekenkast aan het staren was.
Phoebe wandelde naar hem toe en gaf hem een boek dat uit die boekenkast kwam, waarbij Czabock die voorzichtig open deed. Hij kon er natuurlijk nog niets van lezen, maar het intrigeerde hem wel.
“Er staan allemaal versieringen in.” Czabock draaide zijn kop ernaar scheef, waarbij Phoebe lichtjes om moest lachen.
“Dat zijn letters, de boeken zijn geschreven in allemaal verschillende talen, maar helaas moet je het lezen eerst aanleren voor je er echt iets van begrijpt, het duurde mij best een tijdje voor ik goed een boek kon lezen.” Czabock keek nog geïntrigeerd naar het boek, en klapte het toen dicht.
“Ik wil best leren om te lezen. Als er echt zoveel interessante informatie in staat, dan moet ik dat wel leren… Ik wil heel graag over mijzelf leren namelijk.”
“Anders ik wel,” zei Kevalth er kort achterna.
“Ik denk niet dat er boeken zijn specifiek over jullie, maar misschien in de toekomst vinden jullie wel boeken dat te maken hebben met jullie soort, zelf weet ik niet zeker van welke soort jullie afkomen. Jullie zien eruit als een schaduwdraak, maar jouw magie lijkt er totaal niet op.” Czabock maakt een bedenkelijk geluidje en zette het boek terug in de kast.
“Ik kan het niet lezen, dus voor nu heb ik er niets aan.” Phoebe knikt kort en liep toen even weg van de twee broers. Ze leek een trap op te gaan, en vertelde ze dat ze even moesten blijven wachten.
“Waarom blijf je niet bij Phoebe? Wat je allemaal niet kan leren van haar, zal vast geweldig zijn. En dan al deze boeken… Het zou geweldig voor je zijn.” Kevalth klonk erg opgetogen, maar Czabock was er niet zo mee eens.
“Het is te vroeg. Wij zijn draken, Kevalth. We hebben nog een lang leven voor ons, en tot ik er klaar voor ben, blijf ik lekker bij jou.” Kevalth kreeg een korte glimlach op zijn gezicht, het maakte hem wel blij dat Czabock niet weg wilde gaan vanwege hem, maar het gaf hem ook een zielig gevoel, omdat het aanvoelde alsof hij Czabock vertraagde in zijn eigen ontwikkeling, maar dat was iets wat hij niet tegen hem zei.
Een korte tijd later kwam Phoebe weer terug met een paar boeken, en gaf die in een bundeltje aan Czabock.
“Als ik jou niet naar de bibliotheek kan krijgen, dan breng ik de bibliotheek naar je toe. Ik kan je snel een kort lesje geven over hoe je de letters moet gaan lezen, en kan je thuis verder leren. Daarbij, kan ik prima af een toe langskomen om te checken hoe het gaat met het lezen. Klinkt dat als een goeie deal?” Czabock kon zijn oren even niet geloven. Hij kreeg toch een soort les in lezen? Hij zou hiermee alles krijgen wat hij maar wilde. Hij hoefde niet weg bij D’agon en Kevalth, en hij mocht dingen leren uit een boek.
“Ik heb voor nu nog niet veel interessante verhalen of onderwerpen gekozen, alleen boeken die redelijk makkelijk waren om te lezen. Dat lijkt mij de beste manier om te leren lezen.”
Czabock knikte blij en gaf Phoebe kort een kopje van dankbaarheid.
“Erg bedankt, dit zal mij echt blij maken.” Phoebe keek vrolijk terug.
“En je kan altijd je broertje ook leren lezen, als hij dat wilt natuurlijk.” Kevalth knikte flink, aangezien hij nu ook wel interesse had gekregen om te lezen.
“Dan ben ik heel erg benieuwd naar jullie voortgang wanneer jullie weer terug zijn, laten we voor nu weer terug gaan naar mijn huisje.”
Het duurde niet lang voor ze weer terug waren in het huisje van Phoebe en Czabock keek kort naar de boekjes die hij had gekregen van Phoebe.
“Ik moet wel eerlijk zijn, dit zijn boekjes in verschillende talen. Ik wilde je eerst maar een taal laten leren lezen, maar niet elke taal is even gemakkelijk te lezen. Ik denk dat het verschilt per wezen. Er zijn een aantal mensen talen, tot zelfs een Draconische taal. En ik heb ook een boekje met wat men in de volksmond ‘Godentaal’ noemt. Om eerlijk te zijn geloof ik daar niet echt in, maar veel magische boeken zijn voornamelijk in die taal geschreven. De magie van draken zijn het meest te vinden in Draconische boeken, natuurlijk. En als je meer geïnteresseerd bent in Biologie, Chemie, dat soort dingen. Dat is eerder te vinden in een menselijk boek. Het is vrij lastig om dat allemaal bij te houden, geen wonder dat het mij zolang duurde om te kunnen lezen.” Czabock luisterde aandachtig mee met Phoebe, terwijl Kevalth meekeek van achteren. Ook liet Phoebe zien over welke boeken ze het had. De Draconische boek was ironisch gezien vrij donkerrood van kleur, de kaft leek ook dikker, en het papier voelde ook heel stug en stevig aan, terwijl het menselijk boek vrij dun papier had. Ook leek het meer scheur-baar dan het Draconische. Het Godentaal boek was er een beetje tussenin. Het had redelijke dunne bladzijdes, maar het voelde wel erg sterk aan.
Phoebe maakte een korte lijst over welke letters er in ieder alfabet zat, en schreef die een paar keer over om het door te nemen met Czabock. Kort hielp ze ook Kevalth met het lezen van de letters. Het ging Kevalth wel wat moeilijker af, maar dat maakte Phoebe niet uit. Czabock was gewoon snel met leren, dus iets wat meer een uitdaging was, leek Phoebe ook interessant.
Na een paar uur kon Czabock al zelfstandig rustig lezen, niet al te snel, maar hij begreep de dingen wel al snel. Kevalth leek alleen snel te zijn met de Draconische taal, zelfs de Godentaal ging hem nog redelijk af, maar de mensentaal was echt een chaotisch iets. Hij kon het maar niet goed krijgen, en stopte het maar met proberen. Hij hield het maar bij die ene Draconische boek. Een boek dat ging over de basis drakenmagie en elementen. De dingen dat al zijn voorgekauwd voor hem.
Beide waren ieder geval goed bezig, tot op het punt dat Phoebe zelf wat thee begon op te zetten, terwijl de draken lekker aan het lezen waren.
“Hoe had je hier ooit nee op kunnen zeggen?" vroeg Kevalth kort terwijl hij aandachtig door zijn boek heen las.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen