Foto bij 75 - Changing rules

Bedankt voor de kudo's en reacties <3
Stay safe!

Tom P.O.V.
Je laat Heidi snel je telefoon zien, voordat je naar boven vliegt en als een gek spullen in een koffer begint te proppen. Ze volgt je op je hielen en begint op een iets georganiseerdere manier in te pakken.
"Wat doe je?" vraag je verbaasd, terwijl je een stapel boxers uit de kast grist.
"Ik ga met je mee, idioot," lacht ze, terwijl ze je een aantal paar sokken aangeeft. Je grijnst en geeft haar een kus.
"Ik hou zo verschrikkelijk veel van je."
"En ik van jou. Hoe laat vertrekken we?"
"We worden over een klein half uur opgehaald."

Tien minuten later sta je met je koffer in de woonkamer. Heidi is nog bezig met inpakken, maar heeft beloofd dat ze ook over tien minuten uiterlijk beneden is. Je kijkt naar buiten en ziet dat Bill's auto nog steeds mist - hij zal nog op het strand zijn, met Stitch. Je haalt je telefoon uit je broekzak en tikt zijn nummer in. Toch druk je niet op 'call'. Langzaam druk je op de delete knop, totdat ieder cijfer uit je beeldscherm verdwenen is. Na wat rommelen in de kastjes, heb je pen en papier gevonden.

Bill,

Heidi en ik zijn vertrokken voor die opdracht waar ik je over verteld heb. Helaas geen afscheid van je kunnen nemen, omdat je naar het strand met Stitch bent. Ik heb me vergist in de vluchttijden - ik dacht dat we morgen pas zouden vliegen. Sorry, bro. Ik zie je over een paar dagen in Berlijn.

Tom


Je legt het briefje neer op tafel en wacht, een tikkeltje ongeduldig, totdat Heidi onderaan de trap verschijnt. Je pakt zwijgend het briefje van de tafel en steekt het onder haar neus. Ze leest het snel door en knikt dan.
"Prima, toch?"
"Ja, I guess. Ik haat het als ik tegen Bill moet liegen."
"Ich weiss..." glimlacht ze en ze drukt een kus op je lippen. Dan pakt ze het briefje van je over en zet er 'xx Heidi' op. Je grinnikt.
"Ik geloof niet dat ik er ooit aan zal wennen dat jij zo close bent met mijn broertje."
"Jullie schelen maar tien minuten."
Je kijkt haar verontwaardigd aan en schiet dan in de lach. "Met close bedoel ik niet dat je zijn plaats maar in moet nemen als hij er niet is, babe."
Ze glimlacht. "I know."
Kort getoeter laat jullie weten dat de auto buiten klaar staat. Je pakt beide koffers en tilt ze naar buiten. De chauffeur pakt ze van je over en legt ze in de kofferbak. Je opent de deur voor Heidi en stapt daarna aan de andere kant in.
"Where to?" vraagt de chauffeur, zodra hij achter het stuur zit.
"LAX private terminal, please."
"No problem, sir. What time does your flight leave?"
"As soon as we get there, we're in quite a hurry," antwoordt Heidi, terwijl ze zachtjes in je hand knijpt. Je glimlacht en knijpt zachtjes terug.
"Quite a hurry, indeed."

Een klein half uur later staan jullie op het vliegveld naast de private jet. Je steekt nog snel een sigaret op, terwijl de koffers in de jet getild worden.
"Bill probeert mij nu ook te bellen," zucht Heidi, terwijl ze je haar telefoon laat zien. "Kan ik niet gewoon opnemen?"
Je schudt 'nee'. "Ik vind het al erg genoeg dat ik tegen hem moet liegen, ik wil niet dat hij weet dat we nu nog in Los Angeles zijn. Bill kennende staat hij dan binnen een kwartier hier en dan moeten we in zijn gezicht liegen. Dat wil ik echt niet."
"Dat klinkt inderdaad wel als Bill... Sorry, Tommi."
"Jij kan hier toch niks aan doen, babe."
"Excuse me, sir, ma'am," klinkt het achter jullie. "We're ready, if you are."
Je draait je om en knikt naar de piloot. Je neemt een laatste hijs van je sigaret en trapt hem daarna op de grond uit. Terwijl je het trappetje de jet in oploopt, voel je je telefoon opnieuw trillen. Als je zit, haal je hem uit je broekzak.
Bill: Ik kan niet geloven dat je zonder afscheid te nemen weg bent gegaan, Tom.
Bill: En alsof dat nog niet erg genoeg is, neem je nu ook je telefoon niet op.
Bill: Ik mag toch hopen dat dat komt omdat je nu in het vliegtuig zit.
Bill: Een fijne vlucht, in ieder geval...
Bill: En bel me, als je bent geland!
Met een kleine glimlach lees je de berichtjes van je broertje. Zelfs als hij boos op je is, maakt hij zich nog zorgen om dat je veilig bent. Je besluit te reageren als je straks geland bent - hij hoeft niet nog bozer te worden dan dat hij nu is. Je stopt je telefoon weg, maar bedenkt dan dat je nog één berichtje moet sturen, voordat je hem op vliegtuigmodus zet.
Tom: We zijn onderweg, zijn er morgenochtend tussen 9 en 10.

Reacties (1)

  • Luckey

    Zijn ze onderweg naar georg en maud?!

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen